به حسابتان رسیدگی کنید! (گام ۴۰)

به نام خدای بی نهایت، خدای مهربان فراتر از انتظار 🌟

درود و احترام خدمت استاد عزیزم و هم کیهانی هم مسیر عزیز 🦋

خدایا بابت تمام آگاهی های عمیق و ارزشمندی که از استاد عزیزم می آموزم سپاسگزارم. 

خدایا بابت فرصت طلایی حضورم در این خونه ی گرم مجازی سپاسگزارم. 

☆★به حساب خود رسیدگی کنید…☆★

خب .. خدا رو شکر، باز هم یک فایل آموزشی فوق العاده و آگاهی هایی که ارزشمندترینه. و چقدر عنوان حسابرسی حس خوبی داشت، حس مسئولیت پذیری فوق العاده ای در این عنوان هست، و به من یاداوری میکنه: 

☆من مسئول صفر تا صد حسابرسی زندگی خودم هستم. 

☆وقتی من به حساب خودم رسیدگی میکنم، خیلی بیشتر متوجه پیشرفت هام میشم و ازشون نتیجه بهتری میگیرم.

☆وقتی مسئولیت حسابرسیم رو می پذیرم، به نقاط ضعفم روشن تر پی می برم، و متوجه میشم کدام بخش های درونی و وجودم نیاز به تعالی داره و باید اون موارد رو جدی بگیرم و برای تصفیه شون وقت و انرژی بگذارم، اما شوق و احساس پیشرفت و انگیزه و نگاه تعالی و بهتر شدن.

☆وقتی به حسابم رسیدگی میکنم، فکر و کانون توجه و تمرکزم رو با تسلط بیشتری کنترل میکنم و به اونچه که میخوام و برام خوبه، فکر میکنم و خود به خود از ناخواسته ها چشم پوشی میکنم. و اینطوری کاملا تسلط دنیای درونم و احساساتم در دست خودم میفته نه در دست هزار و یک فاکتور بیرون از من. و تا وقتی این حس رو داشته باشم، قدرت- اعتماد به نفس-  و عزت نفس، در من موج میزنه. 

وقتی من این فایل ارزشمند رو گوش دادم، خیلی مشتاق بودم زودتر بیام بنویسم حرفهام رو، و کلی انرژی و حس خوب بگیرم، اما با خودم فکر کردم، بهتره اول حسابرسی امسال رو انجام بدم بعد بیام بنویسم. و چقدر خوب که این کار رو کردم چون یک سری تغییرات در این یک سال و نیم که در سایت و دوره ها هستم، داشتم که خودم هم متوجه شون نبودم و در این حسابرسی متوجه شون شدم. 

 برای اینکه حسابرسیم دقیق و کامل باشه، حوزه های زندگیم رو تقسیم بندی کردم و هر کدام رو  جداگانه مورد بررسی قرار دادم و بعد با نقطه ی شروعم مقایسه کردم و با توجه به میزان پیشرفتم از صفر تا صد ، نمره دادم. بعد یک معیار برای اونچه در ذهن دارم بهش برسم تعیین کردم و فاصله شو اندازه گیری کردم. مثلا : من از نظر مالی نسبت به مهرماه 401 که دوره ورود به سرزمین لاغرها رو شروع کردم، نزدیک به 12 برابر پیشرفت داشتم. پس از صفر تا صد به خودم 80 دادم. چون هم از پیشرفت هام خیلی راضی بودم و هم در عین حال میدونم یه جاهایی می تونستم روی باورهام و رابطه م با خدا بهتر کار کنم و نکردم. و اگر به خودم 100 میدادم احساس پنهان و ناخوداگاهم این میشد که : 

☆خب من که 100% پیشرفت کردم، دیگه این قسمت رو رها کنم و برم سراغ جنبه های دیگه☆

در نتیجه برای اینکه همیشه انگیزه داشته باشم تلاش بیشتر کنم، یک مقدار درصدی باز گذاشتم که اتگیزه داشته باشن هدفهای مالی جدید تعیین کنم و براشون پیشرفت کنم. 

بعد دونه دونه پیشرفت هام رو و تغییرات مالیم رو نوشتم. حتی کوچکترین هاش رو، در حد مثلا کتابخونه رومیزی که برای میز کارم خریدم. و خدا میدونه چقدر احساس قدرت و تعالی داشتم. و وقتی حسابرسی کلی م به پایان رسید احساسم این بود من در این یک سال و نیم اخیر، به اندازه تمام سالهای عمرم پربار و پرثمر زندگی کردم. یک سال و نیم  زمان بر من گذشته، اما از نظر پیشرفت های بیرونی و درونی زندگی و شخصیم، اندازه ی سی و هشت – نه سال ثمره و پیشرفت و حال خوب و تغییر مثبت به همراه داشت. خدایا شکرت 🦋

مورد بعدی که به همون روال بررسی کردم، تناسب و لاغریم بود. تمام رفتارهای غذاییم رو بررسی کردم و تغییراتم رو نوشتم، فهمیدم یه زمانی باید حتما عصرانه میخوردم، باید حتما صبحانه تخم مرغ و گوجه و خیار و چای میخوردم حتی با پنیر و گردو هم سیر نمیشدم و یک ساعت بعدش دل ضعفه داشتم از احساس گشنگی، چقدر در طول روز ریزه خواری داشتم، چقدر فکرم درگیر خوردن بود، و قلبم درگیر غصه ی چاقی و روحم سرشار از حسرت لاغری …! 

الان چی.. ؟! 

-ریزه خواری هام کلا حذف شده. هرچی فکر کردم حتی یک روز در تقویم 402  پیدا نکردم که ریزه خواری کرده باشم. 

-وعده عصرانه م بطور صد در صد حذف شده. 

-ترس و وحشتی ک از گرسنگی داشتم کاملا از بین رفته، و الان حتی اگر گرسنه باشم احساسم و نگاه و فکرم اینه که : خب چی میخواد بشه؟ کدوم انسان در طول تاریخ از یک یا چند ساعت گرسنگی مرده؟  منتظر میشم غذام حاضر شه و بعد غذا بخورم به جای اینکه خوراکی های خرت و پرت بیهوده بخورم. 

و متوجه شدم خیلی وقتا پیش امده گشنه بودم اما چون درگیر کاری بودم اصلا حواسم نبوده گشنه م و بعدا کارم تمام شده متوجه گشنگی شدم. در حالیکه پیش از این، به محض احساس گشنگی دیگه تحمل انجام هیچ کاری نداشتم و فقط باید غذا یا کلی خوراکی های مختلف بیهوده میخوردم. 

-یه زمانی من روزانه چندین لیوان چای میخوردم، یک ساعت میرفتم سر کلاس تدریس میکردم کلاس که تمام میشط به جای اینکه برم دفتر اساتید، میرفتم آبدارخونه برای چای و طبیعتا همراهش یه شیرینی با بیسکوییت و از این چیزا… الان روزها حتی یک هفته میگذره هیچ میلی به چای ندارم. به جای میل به آب دارم و همیشه یک بطری آب دستمه. 

-سفره صبحانه های مفصلم بطور کامل جمع شده و صبح ها با یک فنجان نسکافه، و یک تیکه کوچیک کیک، تا وقت نهار سیر سیرم. منی که نگاهم این بود که : میخوام تا ظهر تدریس کنم باید انرژی داشته باشم و به این بهانه به اندازه ی یک وعده نهار ، صبحانه میخوردم، الان با یک نصف کیک فنجونی، و یک فنجون نسکافه تا 5-6 ساعت بعد سیر سیرم، و همون ساعات تدریس رو هم دارم. اما بدون اینکه اذیت شم و یا فشاری تحمل کنم، واقعا سیر هستم و هیچ میلی به خوراکی ندارم. 

و اما….

شگفت انگیز ترین قسمت ماجرا، حوزه حسابرسی شخصیتی و رشد فردی و رابطه با خداوند بود. که واقعا باورم نمیشد به همین راحتی تونستم در این یک سال انقدر تغییر و پیشرفت کنم. 

این بخش، حتی از لاغری که سالها نه فقط آرزوم، که حسرتم شده بود، بیشتر خوشحالم کرد و چقدر حس قدرت عجیبی درونم داشتم. چقدر حس تسلط داشتم به درونم، احساساتم، فکرم، عکس العمل هام، نقاط قوت و ضعفم، کانون توجه ام، طبقه فرکانسیم. در این حوزه پیشرفتم فوق العاده بود، خیلی خیلی خوشحال شدم از پیشرفت های این بخش، و به نظرم ریشه ی بقیه ی پیشرفت ها نیز همین بخش بود. و این از شگفتی ها و اعجاز دوره های استاد عزیز هست که درونا از ما شخصیت های جدید و ایده ال و با شکوه ساخته میشه در این مسیر. بدون اینکه اذیت شیم. 

من پیش از ورودم به سایت و دوره ها، یک مدت پیش یک روانشناس، تراپی میگرفتم بابت اینکه به شدت اضطراب و نارضایتی در من زیاد بود، واسه کوچکترین موردی من استرس داشتم و وسواس فکری و وسواس نظم و قرینگی هم داشتم البته. و البته بماند که اون دوره تراپی هیچ کمکی به من نکرد و تاثیری نداشت، چقدر بعد از هر جلسه اذیت میشدم و فشار روانی باید تحمل میکردم، انگار اون روانشناسه یه ملاقه دستش گرفته بود و تمام محتویات ناخوداگاه من رو هم میزد و هر چی خاطره بد داشتم، هر چی حس بد داشتم بیرون میریخت و ایشون هم مدام تاکید و تشویق میکرد که طبیعیه باید تحمل کنی تا این دوره برون ریزی تمام شه، و من چه زجری میکشیدم…هرچی حس بد بابت اتفاقات نادلخواه زندگیم  داشتم که شاید بیست سال و حتی خیلی بیشتر ازشون میگذشت، بعد اون جلسه های تراپی بیرون میامد از ته ضمیرم… به شدت بیدار خوابی داشتم، آشفتگی های شدید در خواب پیدا کرده بودم…و در نهایت به جایی رسیدم که ترجیح دادم اون اضطراب و وسواس فکری با من بمونه، اما دیگه تراپی نرم. 

و بعد از مدتی ورق برگشت…! و من اینجا هدایت شدم و بهشتم رو پیدا کردم.. و در حسابرسی این دو روز گذشته فهمیدم من چقدر تغییر کردم ، بدون تراپی! بدون برون ریزی های بعد ش، من یک سال و نیم در اوج شادی و احساس خوب و توجه به مثبت ها، با شادی و نظم زندگی کردم، و به هر هدفی داستم رسیدم و اتفاقا در همین مدت، کمترین اذیت و استرس رو داشتم. و احساس غالبم در 80-90 درصد مواقع عالی بود. 

حتی شفای درون رو من از این مسیر و این دوره ها گرفتم. 

نتیجه ی این حسابرسی واقعا فوق العاده و شگفت انگیز بود. صفحه ها نوشتم و حین نوشتن ذوق و انگیزه و شوق تمام وجودم رو سرشار میکرد. دوست داشتم تمام حجم اون 20-30 صفحه ای که در دفترم نوشتم رو میتونستم اینجا بنویسم، ولی واقعا یکی از قشنگ ترین تجربه هام همین حسابرسی بود. 

و چقدر خدا رو شاکرم و از استاد عزیزم سپاسگزار بابت این آگاهی، و انچه که از این فایل آموختم،  که باعث شد سال جدید رو با یک حسابرسی عالی، و تمرکز بر نتایج و پیشرفت هام آغاز کنم. و مهمترین ثمره ی این حسابرسی این بود که : 

★☆قدرت و جسارت و ایمانم چندین هزار برابر شد برای هدفگذاری های جدید سال نو، و فهمیدم انقدر ذهنم در مقایسه با قبل گسترده و اعتماد و ایمانم بیشتر شده که بتونم هدفهای بزرگتر برای زندگیم و رشد درونیم انتخاب کنم، و چقدر دیدگاهم وسیع شده و تعالی پیدا کرده. ایمانم چندین هزار برابر شد که در همین مسیر تا همیشه بمونم و وارد حاشیه ها و مسیرهای جانبی نشم★☆

خدایا سپاسگزارم…

استاد عزیزم چراغ روشن راهم، سپاسگزارم. 

الهی سایه تون برقرار و نور و امید در قلب تون مواج. 🙏💮🦋

سلام برخلاقی بی‌همتا من 

سلام بر استاد و همه دوستان عزیز

به شکر خداوند من ۲۳ دی ۱۴۰۱ سال فبل وارد سایت شدم که بودن واول دالشتم توامورش بخش  رایکان آنم به شکل  پراکنده رو دریافت داشتن همون وسال فبل هنز قصد خردید دوره با کمی شک داشتم 

باور داشتم  که مسیر درستی رو خداوند  هدایت کرده که من از این مسیرلاغر بشم ولی اون وشک هنوز  تو ذهنم بود 

علت داشت برای این همه روشی که داشتم و نتیجه به اون شکل ماندگار برای من نداشت حتی وفتی داشتم‌کمد لباس رو تمیزمی کردم بازم  به شکل امسال که اون یقین  واطمبان حتی تصویرهای سال آینده نداشتم

سال های فیل من هرزمان اسم عید یادخاطرهای اون داشتوم‌رکلی استرسی نگرانی از برخورددیگران داشتم اول دوماه به عید درمی راهی برای کم‌کردن وزنم بودم اون سریع تند که شاید تا عید کمی ازاین حجم وزنم‌کم بشه 

حتی یادهست این فقط ،درمن‌ نبودم حتی ۷ سال پیش که اسختردمیرفتم  برای راه رفتن وحرکت پام بیشتربه یی ماه  ماتده به روزهای عید تا ۳ روز به عید اسختر بسبار شلوغ  پر جمعیت بود تا همه فکرشون کم شون وزنوشن برای عید بود بعدازعید همون استخر خالی ازحمایت بود فقط عده‌ای کمی تو استخر بودند  

کلی حسم  بد بودم ولی خودم الکی خوشحال نشون میده این کاره روهم با تمیزکاری عید انجام میدام کاره زیاددمیگرم کم غذا میخوردن‌که  شاید وزنم  رو کم کنم ولی میدوستم این درست نیست حتی بعد از عید تصور داشتم‌جون کارم سبک شده بازم وزنم برکشت کرده ولی این درست نبود

وفت تمیز کاری به  کمد لباسم که میرسبد سخترین بهش  تمیزکاری اون روز بود وفتی لباسهای خودم رو بیرون می ریختم برای تمیزکردن کمد خیلی ترسی عحبی رو داشتم هر لباس رو روی بدنم‌ می گرفتم‌ و می دیدم  که اصلا امکان پوشیدن ندارم بازم لباس بدی بازم همون ماحرا هرگودم رو حلوی خودم میگرفتم وافسوس  نمی توانم   بپوشیم  

 حال همین هفته گذشته اول صبح که میخواستم برم توکمد لباسهای خودم تمیزکنم  وروکش نو بهش بکشم یی تصویری از اون لباسهای  رو داشتن که اصلا دلم‌ نمی خواستم‌ این‌ کاره رو انجام بدم اون‌ من  که عاشق لباسهای خودم  مخصوص یی لباس سبز یشمی گران قیمت با سنک. دوزی گرانی قیمت‌که تو همه لباسهای من اون هم‌خیلی برام باارزش بود وهم‌گران تصویری از این لباس تو ذهنم به شکل واضح آمد به این  شکل بود من وفردی بسیارمتناسب  بدون هیج‌ اضافه وزنی واین لباس توتنم از بزرگی کشادی داشت کریه می کردم‌خودم میخواستم کل لباسم بزرام دم در  

هرجی لباس از توکمد بیرون آوردم  فکر کردم برای کسی دیگه هست دولباس  تا کمد ازسری فبل که امتحان کردم برای شما نوشتم‌که جقدراندازم هستن این دوتا فقط اون روز نتواستم‌ بپوسم  که سه ماه پیش خیلی سخت به تن شد نشد دکمه آنها رو  بیندم بسبار راحت اسون  تنم شد دکمه بستن و جلوی اینه به خودم گفتم آفرین تو سال دیکه حتی این لباسهای رو نمتوانی بپوشی وچون به قدر کشاد خواهند شد که دیگه فابل پوشیدن نخواهند بود  وفتی داشتم لباسهارو تو کمد قرار میدام  انکار لباس یی فرد دیگه و بعد این رو باید بهش بدم رو  به شکل قرض تو کمد قرار دادم 

اصلا برام‌ خوشایند نبود جون و کسی منزل نبود که آنها رو برام  بزاره بیرون و حتی همسر هم خونه بود از این کاره باید جواب بهش میدادم که جرا این کاره  رو  دارم انجام‌ میدم  کل کمد من اون حس وروبرام دیگه نداشت من اول صاحب همه لبا سهای که چاقی  اون ازمن گرفته بود شدم تازه از داشتن همون لباسهای هم خوشحال نبودم‌ جون لایقت خودم‌  رو داشتن لباسهای با سایز کوچک تر با رنکهای  شاد وزیبا  دیدم بسیار کمتر  حس میکردم که با دوخت کوچک کردن این لباسها آنها دیگه زیبا نخواهند شد تازه شاید خیلی بد فرم بشن مننطز میشم  یی فردی  پیدا بیشه کل لباسهای رو بهش بدم تو زمان که کسی  متزل نیست این‌ کارو  حتما تو زمانش انجام خواهم داد من‌ وزنی خوبی رو تو دیدم از دست دادم برای خودم‌که خیلی خوشایند هست 

من‌ وفتی رحس آرامش دارم‌ حتی به تازکی فردی یی دیگاه مینویسم و از  خواندنش حسم  به من میگه  اون وفرد توچه حالتی هست  هیجان داره یا داره عجله به کارش میده یا کلی حسی که با خواندن یی دیگاه به من میده  تازه دریافت دارم‌ که شما جقدر تو این بخش اون توجه رو دارید که اون فرد توچه حال هوایی هست کل حسش  به شما بی کم کاست میرسه 

من کل هواسم‌ و توجه توبخش خودم هست از دیگران و تشویق نگاه دیگران هیچ انتطاری  ندارم‌ 

کل ارامش دارم‌ کلی برنامه با هدف همسو چیدم که برای سال آینده در ادامه راه  به آنها هم خواهم  رسبد من  با گذشت یی سال پر ارزش  کلی دست اورد خوب دریفت کردم 

توبخش لاغری کلی تغییر  تو۳ بخش روح جسم ذهنم دادم  وزن خوبی روهم‌ کم‌کردم لباسهای فبلی خودم برام کشاد بدفرم شد تو تنم  واین خواستی ترین  بخش این مسبر  تونگاه هست وخیلی خو شحال هستم که دیگه نیازبه به پرور برای شاید لباسم‌ تنم بشه ازاین مرحله رعد شدم انها کشادهستن اندازه من دیگه نیستن تو سال اینده و جقدر خوشحال هستم 

تو بخش خداشناسی با خدای خودم دوست شدم  کلی نرس از خداوند رو از خودم گرفتم تو بخش ارتباط. داریم کاره میکنم‌ اول شاختی خوبی رو دارم  به‌ دست میرام 

از خودم‌که کلی خصوصیاتی درست نداشتم که با شناخت اونها کلی پشرفت داشتم فبول این خصوصیت که. ممکن هست درمن هست واحتما ل خطا هم برای هست واین فبول کلی کاره وتمرین بوده که من انجام دادم و هر سوالی  که امروز توتمرین ۴۱  شما تومسیر خدا هرگز دیر نمیکند  پرسیدم جواب من  بله بود ولی اگه سال  فبل بود امکان نداشت که به حتی به یکی جواب بله بدم جون اصلا داشتن این خصوصیات اون برای خودم  رو اصلا  به هیچ عنوان فبول نداشتم   

جون کل مسبر  رو اگه اشتباه داشتم‌ که داشتم همه چه تو بخش لاغری  تو بخش خدا شناس توبخش روابط و توبخش  استقال  مالی  کل همه وهمه رومسئولیتش ردبه عهده کرفتم‌ که با فبول این مسیولیت کاره دار تو بخش خوبش به پیش میره ولی انتطارم از خدایی به شکل خوبش  داره به پیش میر ه تو  بخش لایفت که مهمترین تو نگاه هستم دارم کاره میکنم‌که  هر آنچه تا این زمان به من رسبد از کم‌دلایقت دوستن خودم تو بخش دریافت بود چه سلامتی چه استقال  مالی کلی باوره اشتباه داشتم‌ که انها  رو بر طرف میکنم‌ خودم رو لایق بهترینها پیدا کردم 

تو بخش دروابط به شکل بهتر دارم به پیش میره  خلاصه من دارم به شکل خوب کل مسبر روطی میکنم امسال  تا سال فبل فرقش ازز مین هست تا اسمان رشد کسترش آگاهی خوب در من  باعث شده من اون فرد سال فبل اصلا نیستم 

یی فرد دیگه شدم با  کلی اگاهی عالی و تمرین وعمل کردم خودم تو زندگیم اون به شکل واقعی که و این زمان   بهش رسیدم که اون از خالقم  دارم‌ که باعث رشد پیش رفتم‌ تو کل مسیر تا این زمان شده  

خدا پشت  وپنا هتون یا حق. حق نگه دارتون