چرا فقط رژیم گرفتن کافی نیست؟ (گام ۱۶۲)

یک باوری در ذهن ما بر اساس تجربیات و گفته ها و تصاویر ذهنی خودمون به خودمون در ما شکل گرفته : من چاق هستم . 

بیشتر ما وقتی در پروسه ی کاهش وزن نیز هستیم ،انتظار از لاغری بیشتر شبیه به حس این است که مبادا بیشتر چاق شوم! باز ذهن ما غالبا تمرکز برروی انتظار به چاقی است . 

افکار تاثیر فکر بر عملکرد جسم تحقیق کرده اند . هر فکری احساس تولید میکند و احساس برروی سیستم ایمنی ، هورمون های شادی اور ، میزان چاقی و لاغری ما میتواند تاثیر گذار باشد . 

1. افکار نگران کننده = استرس = ترشح هورمون کورتیزول = کاهش سیستم ایمنی و افزایش اشتها = ذخیره چربی بیشتر .
2. افکار مثبت = ترشح هورمون اندروفین و دوپامین = حس شادی و بهبود خلق و خو و = تقویت سیستم ایمنی = کاهش درد 
3. افکار منفی = تضعیف سیستم ایمنی = افزایش احساس درد . 

• این مورد را افراد چاق به خوبی درک و تجربه کرده اند که هر زمان افکار منفی بیشتری در ذهن مرور می شود توجه به چاقی و وضعیت جسمی بیشتر می شود و احساس ناتوانی برای لاغر شدن تقویت می شود.

البته وقتی من به خوردنم توجه میکردم ، ذهنم توجه به چاقی میکرد و حالم بد میشد ، حتی اگر میزان خوردنم متناسب باشد . این وسواس من به خوردن ، ورود افکار منفی را بیشتر و احساس ضعف و ناتوانی را در من بیشتر میکرد . 

پس الان متوجه شدیم سیستم فکر چطور بر عملکرد انسان اثر میگذارد . 

• پس از امروز به افکارتان به عنوان یک ابزار قدرتمند برای بهبود زندگی‌تان نگاه کنید.

یکی دیگر از مانع ها ی ذهنی : افکار 

• نتایج های اموزش های لاغری با ذهن  در سایت تناسب فکری اثبات می کند که تاثیر افکار بر جسم فراتر از حد تصور است.

پس افکار = احساس و رفتار= عملکرد فیزیولوژی بدن . 

فکر منفی = استرس = ترشح هورمون کورتیزول = افزایش اشتها = ذخیره چربی بیشتر 

هیجان چه مثبت و منفی ، انسان را ترغیب به پرخوری میکند ( من تجربه ش کردم )  = این تاثیر افکار بر جسم است . 

فکر منفی = احساس غم و خشم = برای مقابله یا حواس پرت کردنمون از مساله = ترغیب به پرخوری .  ما یک مکانیسم دیگری هم داریم که در افراد متناسب است : انها در شرایط مشابه ، حتی اگر گرسنه باشند ،میل به خوردن ندارند . 

• نکته جالب توجه اینکه تاثیر افکار بر جسم در افراد متناسب ممکن است به شکل بی خوابی، بی اشتهایی، تمایل به راه رفتن یا حرکات جسمی دیگر منجر شود اما در افراد چاق در بیشتر موارد منجر به خوردن می شود.

ارتباط عزت نفس کم و عملکرد جسم : 

احساس منفی در مورد ظاهر بدن = عزت نفس = ترغیب به پرخوری یا کم خوری شود . 

• توجه کردن به چاقی و پذیرش اینکه من نمی توانم لاغر شوم یا هرکاری می کنم فایده ای ندارد و من لاغر شدنی نیستم باعث پذیرش چاقی و تسلیم شدن دربرابر رشد و گسترش آن در بدن می شود.

• افزایش احساس بد و عدم پذیرش وضعیت جسمی به مرور باعث پذیرش چاقی در ذهن فرد شده و نه تنها دیگر اقدامی برای لاغر شدن انجام نمی دهد بلکه با توجیه اینکه من لاغر شدنی نیستم به واکنش های رفتاری خود در برابر مواد غذایی بی تفاوت شده و به مرور پرخوری آنها بیشتر و در نتیجه چاق تر می شوند.

ناخوداگاه و چاقی  : 

این به فرمول های ذهنی ما برمیگردد و دقیقا در متن به جمله ی درستی اشاره شد : احساس ارامش ، استرس ، حوصله سررفتن ، پاداش ، نخوردن وعده ی اصلی حتی اگر گرسنه م نیست = اقدام به خوردن الکی . 

• یکی از مهمترین تاثیر افکار بر چاقی شکل گیری عادت هایی است که منجر به خوردن در شرایط تکراری در زندگی روزمره می شود.

• استفاده از خوردن برای رسیدن به حالت آرامش ذهنی یکی از شایعترین تاثیرات افکار بر چاقی محسوب می شود که تقریبا همه افراد چاق به آن مبتلا هستند.

تا زمانی که برای لاغر شدنتون راهکار داشته باشید و به دیگران بگید، اون لاغری پایدار نخواهد بود. زمانی که از شما سوال کنند که فلانی چی کار کردی بابا هر دفعه دارم می بینمت لاغرتر شدی، جمع و جور تر شدی و شما فقط لبخند زدی، اون وقته که دیگه مسیرتون برای لاغری درسته و این نتیجه همیشگی خواهد بود.( این جمله رو دوست داشتم ) . 

لبخند لاغری : زمانی که من راهکاری ندارم و با ذهن مراحل رو رفتم و کسی از من میپرسه چی کار کردی 🙂 

باور : من چاق هستم !

• تغییراتی که در ذهن اعمال میشه منجر به تغییر وضعیت جسمی میشه و ذهن هم جوریه عمل می کنه که فرمول های چاقی یا هر فرمولی در ذهن به شکلیه که گسترش پیدا میکنه در ذهن بسط پیدا میکنه و در تمام ابعاد  زندگی تاثیر می ذاره.

اینکه چه فکری من ناخوداگاه زیاد تکرار میکنم ؟ 

مثلا:  من هم اراده ی لاغر شدن دارم ولی هرکاری میکنم نمیتونم از لاغری مراقبت کنم و میام بالا . 

• هیچوقت نتونستم میل به خوردنم را کنترل کنم . محکوم به کشمکش با چاقی هستم . از وضعیت جسمی خود رضایت ندارم و هردفعه بدتر از قبل میشوم . 

اینها افکاری هستند که بدون نیاز به فکر دم دست من برای پیشبردم در ادامه ی زندگیه . 

جالبه که خیلی وقت ها در حال تلاش از نظر فیزیکی برای تغییر شرایط هستید اما قدرت تاثیر افکار بر چاقی سبب می شه که تلاش فیزیکی شما برای لاغری بی نتیجه شود.

دقیقا و این نشان دهنده ی تاثیر افکار بر عملکرد جسم است و فرمولهای زیادی که ما را به خوردن ترغیب میکند که اون هم از طریق ذهن است . 

یعنی شما اگر تحت تاثیر افکار بر چاقی از خودت انتظار چاقی داشته باشی این انتظار چاقی خیلی قوی تر از تلاش فیزیکی شما برای لاغر شدن خواهد بود، اصلا تفاوتی نداره رژیم بگیری یا سخت ورزش کنی چون اگر انجام هرکاری برای لاغری منجر به ایجاد انتظار لاغری در ذهن شما نشه هرگز تغییری در جسم شما ایجاد نخواهد شد.

دقیقا جمله ی بالا را میتونم زمانی که به وزن ایده الم برای اخرین بار رسیدم حس کنم . تازه از اون رنج و سختی خلاص شدم و لباسی که سالها نپوشیدم را وجودیکه مدلش قدیمی شده بود ، چون در تنم میرفت پوشیدم ! ولی اینبار فرق میکرد. احساس من منتظر چاقی بود و میدانستم زمان کمی برای پوشیدن ان لباس ها در ان سایز خواهم داشت . و وقتی رژیم میگرفتم انتظارم و تصاویرم در ذهنم لاغری بود و چون نتیجه موقت بود ، حتی دیگر ذهنم رغبتی برای تلاش و تکرار مجدد برای کاهش وزن نداشت چون میدانست زحمتش بیشتر از چند هفته دوام نخواهد داشت و این احساس توانمندی من که از جنس اراده بود را تضعیف و تضعیف تر میکرد . 

وقتی انتظار چاقی در ذهن شما کم بشه و انتظار لاغری افزایش بیدا کنه. اون وقته که جسم شما هم تغییر می کنه. ( این جمله را باید با طلا نوشت ) 

ممکنه تعریف ما از کلمه چاقی متفاوت باشه ولی احساسی که این نگرش در وجود همه ما ایجاد می کنه مشابه هم می باشد.

دقیقا من هم براساس شنیده ها و تجربیاتم دسته بندی کرده بودم : 54 کیلو گرم متناسب بودم ، 57 کیلو قابل تحمل  و 58تا 60 نیمه پر رو به چاق ،بالای 60 شروع سلام چاقی بود در ذهنم . این تعریف که در هرایستگاه بودم زمان خیلی کمی بود که من احساس متناسب بودن را در خودم تجربه کردم و تعریف های دیگر هیچکدام رضایت کننده ی روح من نبود . 

• تاثیر افکار بر چاقی منجر به شکل گیری احساس چاقی و نتیجه آن تخریب اعتماد به نفس، احساس بی ارزشی، منزوی شدن و انواع تاثیرات مخرب را در شخصیت و زندگی روزمره ما ایجاد می کند.

درواقع تمام مثالهایی که بالا زد ، من زمانی که کودک بودم داشتم و تاثیری که افکار چاقی برسلامت روح و روانم زد ، هیچ مشکل دیگری به این اندازه ی زندگی مرا تحت تاثیر نداده بود . پذیرش چاقی برای من چالش بود و از همه مهمتر بودن در شرایط چاقی برای من درد اور و از همه بدتر ، بیشترین سالهای زندگیم را در شرایط اضافه وزن بودم که تمام ویژگی هایی که مثال زد در من تداوم پیدا میکرد . 

تا وقتی که نسبت به خودتان نگرش من چاق هستم را داشته باشید مهم نیست چقدر برای لاغر شدن تلاش می کنید چون در نهایت نتیجه ای حاصل نخواهد شد.

هیچ عبارتی از ذهن پاک نمیشه. اما می تونید کمرنگش کنید. میتونید بی اثرش کنید، چطور؟ با تکرار نکردنش، هرگز به کلامتون نباید از عبارت من چاقم استفاده کنید.

همان توجه نکردن و همان زندگی کردن از جنس لاغری ، احساس و رفتار ، کم کم کانالهای حسی و نورونی من چاقم کم و کمرنگتر میشه تا جایی که تاثیری در  زندگی من ندارد . 

• هرگز در ذهنتون نباید این فکر مرور بشه که من چاقم و این متاسفانه فکریه که خیلی زیاد در ذهن ما داره مرور بشه.

پس چیزی که مهمه ، این رو در خودم زیاد مرور نکنم . وقتی به خوردن فکر میکنم ، پشت پرده ی احساسم که میگه من چاقم توجه نکنم . هرعلتی ، راه حلی هم داره . 

ویدیو : 

اصطلاحات نااگاهانه از خودم : مثلا چرا من چاقم ؟ چرا هرتلاشی میکنم ،لاغر نمیشم؟ ( انتظار من قوی تراز تلاش فیزیکی من است ) 

اگر در طول مسیر ، انتظار لاغری در من زیاد نشه ، نتیجه ای نمیبینمش . ما افراد چاق این رو زیاد میگیم : من چاقم ! 

چون در سطح جامعه و رسانه ها : مردم را به دوگروه تقسیم میکنند : لاغر و چاق ! واسه همین بدون در نظر گرفتن مقدار ، ما خودمون رو چاق تعریف میکنیم . و احساس فردی که 100 کیلو اضافه ورن داره با فردی که 2 کیلو داره ، احساس مشابهی دارند . 

تعریف افراد از چاقی فرق داره ولی شکل گیری احساس از این باور یکسانه . فرد نسبت به خودش احساس چاقی داره و تمام تلاشش رو میکنه و ازشرش خلاص بشه و به خاطر همین عامله که نمیتونه از شر اون 4 کیلو راحت شه  . ( من هم خودم را با افرادی که متناسبند و درجدول معیار زیبایی هستند ، در مقایسه با اون ها من هم احساس چاقی دارم و نتچه ش احساس بد است ) 

چاق یک کلمه ی عمومی و هرکسی تعریغی از آن دارد . 

تمام تلاش های من برای از بین بردن اضافه وزن بی فایده ست اگر عبارت اشتباه یا خطر را در خودم میپذیرم . من چون با موضوع خوردنم مشکل دارم ، از رفتار غذایی ام میترسم ، چون رفتار خودم را خطرناک و عامل اصلی چاقی میدانم و همین رفتاری که از ناخوداگاه می اید ، حس مرا بد میکند و در فایل هم گفته شد ، از بین نمیرود ، کمرنگ میشود . 

مهم نیست در چه وضعیتی هستم و باید این رو از ذهنم پاک کنم . تنها راه حلش تکرار نکنم : در ذهن و حرفهام از چاقم استفاده نکنم . ( در ذهن من مرور میشه زیاد ، همون خوددرگیری که در مورد خوردن دارم ، فکر چاقی در ذهنم میاد ) . 

هر اندازه فکر چاقی در من کمرنگ شود ، از حال و هوای اون جمله میام بیرون و حال و هوای لاغری در من گسترش پیدا میکنه . 

تاثیر لیبل گذاری روی خودمون رو میگه : اون فکر برروی زندگیم گسترش پیدا میکنه . 

باور و نگرش من میتونه من رو به سمت چاقتر شدن میبره . 

تمرین : 

تاثیر لیبل زنی براساس پذیرش خودمون ، خوب من لیبلهای زیادی راشنیدم که در زمان عصبانیت به من لیبل میدادند ، یکیش چاقی هست . من چاقی را در سن کم پذیرفتم و حتی زمانی که غول چاقی را شکستم در پس زمینه ی ذهنم این باور را داشتم که من چاقم و چون پذیرفته بودم ، بعد از رسیدن به وزن دلخواهم با زحمت بسیار ، ذهن و افکار من چاقم اذیتم میکرد و مرا وادار میکرد ، از رفتار و جسمم مراقبت کنم و زمانی میشد که پرخوری کنم و رفته رفته تکرار و درنهایت چند کیلو اضافه میشد . لیبل من چاقم همیشه مرا در جایی میرساند که زمان چاقیم بودم . 

من تنبلم ،یا وقتی وسایلیم در پذیرایی میماند ،من شلخته ام ، وقتی پذیرفتم ، رفتن به بیرون برای انجام کارها م عر سال سختتر از سال قبل میشد یا وقتی شب امتحان میشد ، تمام دفتر و درس خلاصه زندگی و اتاقم به هم ریخته میشد  و تاثیر باوری بود که من در خودم پذیرفته بودم و لیبلهای دیگر که میدانم از کلمات و احساساتی که در مورد خودم بیان میکنم کدام هاش خطرناک و کدام هاش سازنده بودند . چاقی همان لیبل خطرناک بود . چون فقط چاقی نبود ، مفاهیم و تجربیات روحی و روانی که به واسطه ی جسم چاق بر من تحمیل شد ، از خود چاقی دردناکتر بود .