در این چند سال شاید بیشتر از هزار بار در نوشتههای بچهها این سؤال رو خوندم: «استاد، چرا اگه به یه چیز بد فکر کنم زود در زندگیم رخ میده، ولی هرچی به چیزهای خوب فکر میکنم اتفاق نمیافته؟» این سؤال اولش برای خود من هم بود. در لاغری هم دقیقاً همین رو میبینیم؛ خیلی از ما که اضافهوزن داریم باور داریم راحتتر از آب خوردن چاق میشیم، ولی هرچی تلاش میکنیم لاغر نمیشیم. جواب این سؤال همون چیزیه که اسمش رو گذاشتم قدرت باور در لاغری.
این جلسه گام ۳۷ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۶ هست. در این گام میبینی چرا مهم نیست چقدر به یه چیز فکر کنی، چرا ترس و پیشگیری گاهی دقیقاً همون اتفاق رو به زندگیمون میاره، و باور «منم میتونم لاغر بشم» چطور در ذهن ساخته میشه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول از شروع مسیر خودم گفتم. سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و هدف اولم بهتر شدن شرایط مالیم بود. حدود یه سال بعد به مسیر لاغری با ذهن هدایت شدم و فهمیدم قانونها یکی هستن؛ همون قانونی که در موضوع پول کار میکنه، در تناسب اندام و سلامتی و رابطهها هم کار میکنه، فقط شکلش فرق داره. در فیلم «راز» یه جمله بود که حسابی در ذهنم موند: «افکار به اجسام تبدیل میشن.» در یکی دو سال بعد واقعاً تجربهش کردم؛ مثلاً فکرم دربارهی کسبوکار اینترنتی اول با تلگرام شروع شد و بعد با سایت تناسب فکری ادامه پیدا کرد، و خونهی کاملاً مبلهای که اون روزها حتی فکرش برام خندهدار بود، در زندگیم واقعی شد.
ولی بعدش این سؤال برام پیش اومد که چرا خیلی وقتها چیزی که نمیخوایم رخ میده و چیزی که میخوایم نه. بعد جواب این سؤال رو با چند مثال از زندگی خودم و اطرافیانم توضیح دادم و آخرش گفتم چطور این باور رو به نفع لاغری تغییر بدیم.
🧠 فکر مهم نیست؛ اطمینانت مهمه
جواب اون سؤال اینه که اصلاً مهم نیست چقدر به یه موضوع فکر میکنی؛ مهم اینه که چقدر مطمئنی رخ میده. ممکنه ده یا پونزده سال به یه ماشین فکر کنی و حتی رنگ و امکاناتش رو تصور کنی، ولی اگه در ذهنت بگی «اصلاً امکان نداره همچین ماشینی مال من بشه»، اون فکر هیچوقت به واقعیت تبدیل نمیشه.
از اون طرف، فرض کن خبری میشنوی که برای بچهی کسی در یه جای دیگه از دنیا اتفاقی افتاده. ناخودآگاه نگران میشی که نکنه برای بچهی منم پیش بیاد و یه سری مراقبت اضافه شروع میکنی. چرا شروع کردی به مراقبت؟ چون مطمئنی که میتونه رخ بده. یا میشنوی که در پنجاه سالگی احتمال فلان بیماری خیلی زیاد میشه و از بیست یا سی سالگی شروع میکنی به پیشگیری. من بارها در اطرافیانم دیدم کسایی که سی سال برای جلوگیری از یه بیماری غذاهای خاصی خوردن یا نخوردن و مرتب چکاپ رفتن، آخر به همون بیماری مبتلا شدن. دلیلش کمکاری اونها نبود؛ دلیلش اطمینانشون بود به اینکه این بیماری میتونه برای اونها هم پیش بیاد.
در چاقی و لاغری هم دقیقاً همینه. من اون زمان هر چیزی رو که شکل ساندویچ داشت چاقکننده میدونستم؛ مهم نبود توش چی گذاشتن. وقتی با دوستام میرفتیم ساندویچی، میخوردم ولی مطمئن بودم چاقتر میشم و چاقتر هم میشدم. هر کسی که اضافهوزن داره چند تا فرمول در ذهنش داره که مطمئنه بهخاطر اونها چاق میشه؛ یکی میگه کار پشتمیزی، یکی خواب بعد از ناهار، یکی شکلات. ولی همین غذاها و همین عادتها رو خیلیها دارن و هیچوقت چاق نشدن. پس چیزی که نتیجه رو رقم میزنه، اطمینان ماست، نه اون غذا یا اون عادت.
👛 ماجرای کیف پولی که مدام گم میشد
یه مثال ساده از زندگی خودم هم گفتم. حدود سال ۹۱ یا ۹۲، قبل از آشنایی با این مباحث، یه مدت ماهی یکی دو بار کیف پولم رو گم میکردم؛ یا خونهی کسی جا میذاشتم، یا در یه مغازه، یا کارت ملیم از جایی که همیشه میذاشتم غیب میشد. وقتی نشستم و فکر کردم، یادم اومد که قبلش چند بار دیده بودم کسایی کیف مدارکشون رو گم کردن و برای گرفتن المثنی چقدر از این اداره به اون اداره دویدن. نگران شده بودم که نکنه منم گم کنم، و چون برام منطقی بود که «آره، برای منم پیش میاد»، کمکم برای منم پیش اومد.
اینجا یه قاعده گفتم: هر چیزی که در زندگیت مدام تکرار میشه، مثلاً هفتهای چند بار یادت میره کلید ماشین رو برداری، فرمولش در ذهنت ثبت شده و خودت رو مستحقش میدونی. کافیه اون فرمول رو پیدا کنی و اصلاحش کنی؛ مثلاً به خودت بگی «همونطور که خیلی چیزها از بچگی همیشه یادم مونده، این هم یادم میمونه».
برای لاغری هم همینه. اگه دوست داری لاغر بشی ولی نمیشی، دلیلش این نیست که بدنت توانایی نداره یا ژنتیک و ساختار بدنت با بقیه فرق داره. دلیلش اینه که در ذهنت شانس چاق موندن مثلاً هشتاد درصده و شانس لاغر شدن بیست درصد. هر آدم چاقی کلی دلیل برای چاقیش داره، ارث، کار، کمتحرکی، سوختوساز، و چون این دلیلها رو قبول داره، دیگه مهم نیست چقدر رژیم بگیره یا ورزش کنه. اطمینانش به چاق موندن نتیجه رو تعیین میکنه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثالها رو با جزئیات بیشتری تعریف کردم و گفتم چرا ازتون میخوام هر روز چند لحظه به آلبوم شگفتیسازان نگاه کنید و اون لحظه در ذهنتون چی رو مرور کنید. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه قدرت باور در لاغری رو بهتر درک کنی و ببینی ذهن خودت به کدوم طرف مطمئنتره.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو گفتم که مبنای آموزشهای دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» از روز اول ساختن همین باوره، و برای همینه که خیلی از بچهها برام نوشتن اولین باره که یه دوره رو تا روز آخر با اشتیاق ادامه دادن.
در گام ۳۸ سراغ «راهنمای کامل آموزش لاغر شدن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.52 از 67 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

به جرات میتونم بگم که تو این 65 روزی که در سایت هستم، این ویدیو تاثیرگذارترین ویدیو بر روی من بود. چه نکته ریز و جالب و پنهان از چشمی! باور! باور! باور!
بعد از گوش کردن این گام مدام دارم تمام ابعاد زندگیمو شخم میزنم و زیر و رو میکنم و دقیقا به صحت اصل باور میرسم. به گذشته که نگاه میکنم، هر جا که باور به رخداد اتفاقی داشتم چه خوب چه بد، اون اتفاق رخ داده و هرجا که باوری وجود نداشت علارغم تلاشهای بسیارم آن اتفاق رخ نداده است. چرا تا الان از این بُعد به زندگیم نگاه نکرده بودم؟! الان میفهمم که چرا دوستان باتجربه تر این مسیر همیشه میگن که لاغری با ذهن تنها درس لاغری نیست و میشه ازش درس زندگی گرفت.
اصلا خواسته و ناخواسته خاصیت مسیر لاغری با ذهن ایجاد این باور تو ذهنمونه. عمیق تر که فکر میکنم تو تمام دوران گذشته هر برنامه رژیمی و ورزشی که اجرا میکردم و حتی به نتیجه مساعد هم میرسیدم هیچوقت جرات نداشتم لباسهای دوران اضافه وزن رو دور بریزم. چون حتی به لاغری هم که دست پیدا کرده بودم و تو آینه با چشمام میدیدم باور نداشتم. لباسا رو میذاشتم تو یه بقچه که شاید بعدا به دردم بخوره و واقعا هم به درد میخورد. چون من باور داشتم که وزن سابق برمیگردم و برمیگشتم. اما قشنگی مسیر ذهنی اینجاست که تو این مدت کوتاه انقدر منو مطمئن کرده که یه روزی به نتیجه دلخواهم خواهم رسید که لباسهای مجلسی و پلو خوری که تو کمد برای مراسمها و جاهای خاص کنار گذاشتم رو بیرون کشیدم و دارم به صورت روزمره ازشون استفاده میکنم. چون یه حسی بهم میگه چند ماه دیگه همشون برام گشاد و بدون استفاده میشن و بهتره بخاطر پول زیادی که بهشون دادم 😉 الان ازشون استفاده کنم.