در این چند سال شاید بیشتر از هزار بار در نوشتههای بچهها این سؤال رو خوندم: «استاد، چرا اگه به یه چیز بد فکر کنم زود در زندگیم رخ میده، ولی هرچی به چیزهای خوب فکر میکنم اتفاق نمیافته؟» این سؤال اولش برای خود من هم بود. در لاغری هم دقیقاً همین رو میبینیم؛ خیلی از ما که اضافهوزن داریم باور داریم راحتتر از آب خوردن چاق میشیم، ولی هرچی تلاش میکنیم لاغر نمیشیم. جواب این سؤال همون چیزیه که اسمش رو گذاشتم قدرت باور در لاغری.
این جلسه گام ۳۷ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۶ هست. در این گام میبینی چرا مهم نیست چقدر به یه چیز فکر کنی، چرا ترس و پیشگیری گاهی دقیقاً همون اتفاق رو به زندگیمون میاره، و باور «منم میتونم لاغر بشم» چطور در ذهن ساخته میشه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول از شروع مسیر خودم گفتم. سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و هدف اولم بهتر شدن شرایط مالیم بود. حدود یه سال بعد به مسیر لاغری با ذهن هدایت شدم و فهمیدم قانونها یکی هستن؛ همون قانونی که در موضوع پول کار میکنه، در تناسب اندام و سلامتی و رابطهها هم کار میکنه، فقط شکلش فرق داره. در فیلم «راز» یه جمله بود که حسابی در ذهنم موند: «افکار به اجسام تبدیل میشن.» در یکی دو سال بعد واقعاً تجربهش کردم؛ مثلاً فکرم دربارهی کسبوکار اینترنتی اول با تلگرام شروع شد و بعد با سایت تناسب فکری ادامه پیدا کرد، و خونهی کاملاً مبلهای که اون روزها حتی فکرش برام خندهدار بود، در زندگیم واقعی شد.
ولی بعدش این سؤال برام پیش اومد که چرا خیلی وقتها چیزی که نمیخوایم رخ میده و چیزی که میخوایم نه. بعد جواب این سؤال رو با چند مثال از زندگی خودم و اطرافیانم توضیح دادم و آخرش گفتم چطور این باور رو به نفع لاغری تغییر بدیم.
🧠 فکر مهم نیست؛ اطمینانت مهمه
جواب اون سؤال اینه که اصلاً مهم نیست چقدر به یه موضوع فکر میکنی؛ مهم اینه که چقدر مطمئنی رخ میده. ممکنه ده یا پونزده سال به یه ماشین فکر کنی و حتی رنگ و امکاناتش رو تصور کنی، ولی اگه در ذهنت بگی «اصلاً امکان نداره همچین ماشینی مال من بشه»، اون فکر هیچوقت به واقعیت تبدیل نمیشه.
از اون طرف، فرض کن خبری میشنوی که برای بچهی کسی در یه جای دیگه از دنیا اتفاقی افتاده. ناخودآگاه نگران میشی که نکنه برای بچهی منم پیش بیاد و یه سری مراقبت اضافه شروع میکنی. چرا شروع کردی به مراقبت؟ چون مطمئنی که میتونه رخ بده. یا میشنوی که در پنجاه سالگی احتمال فلان بیماری خیلی زیاد میشه و از بیست یا سی سالگی شروع میکنی به پیشگیری. من بارها در اطرافیانم دیدم کسایی که سی سال برای جلوگیری از یه بیماری غذاهای خاصی خوردن یا نخوردن و مرتب چکاپ رفتن، آخر به همون بیماری مبتلا شدن. دلیلش کمکاری اونها نبود؛ دلیلش اطمینانشون بود به اینکه این بیماری میتونه برای اونها هم پیش بیاد.
در چاقی و لاغری هم دقیقاً همینه. من اون زمان هر چیزی رو که شکل ساندویچ داشت چاقکننده میدونستم؛ مهم نبود توش چی گذاشتن. وقتی با دوستام میرفتیم ساندویچی، میخوردم ولی مطمئن بودم چاقتر میشم و چاقتر هم میشدم. هر کسی که اضافهوزن داره چند تا فرمول در ذهنش داره که مطمئنه بهخاطر اونها چاق میشه؛ یکی میگه کار پشتمیزی، یکی خواب بعد از ناهار، یکی شکلات. ولی همین غذاها و همین عادتها رو خیلیها دارن و هیچوقت چاق نشدن. پس چیزی که نتیجه رو رقم میزنه، اطمینان ماست، نه اون غذا یا اون عادت.
👛 ماجرای کیف پولی که مدام گم میشد
یه مثال ساده از زندگی خودم هم گفتم. حدود سال ۹۱ یا ۹۲، قبل از آشنایی با این مباحث، یه مدت ماهی یکی دو بار کیف پولم رو گم میکردم؛ یا خونهی کسی جا میذاشتم، یا در یه مغازه، یا کارت ملیم از جایی که همیشه میذاشتم غیب میشد. وقتی نشستم و فکر کردم، یادم اومد که قبلش چند بار دیده بودم کسایی کیف مدارکشون رو گم کردن و برای گرفتن المثنی چقدر از این اداره به اون اداره دویدن. نگران شده بودم که نکنه منم گم کنم، و چون برام منطقی بود که «آره، برای منم پیش میاد»، کمکم برای منم پیش اومد.
اینجا یه قاعده گفتم: هر چیزی که در زندگیت مدام تکرار میشه، مثلاً هفتهای چند بار یادت میره کلید ماشین رو برداری، فرمولش در ذهنت ثبت شده و خودت رو مستحقش میدونی. کافیه اون فرمول رو پیدا کنی و اصلاحش کنی؛ مثلاً به خودت بگی «همونطور که خیلی چیزها از بچگی همیشه یادم مونده، این هم یادم میمونه».
برای لاغری هم همینه. اگه دوست داری لاغر بشی ولی نمیشی، دلیلش این نیست که بدنت توانایی نداره یا ژنتیک و ساختار بدنت با بقیه فرق داره. دلیلش اینه که در ذهنت شانس چاق موندن مثلاً هشتاد درصده و شانس لاغر شدن بیست درصد. هر آدم چاقی کلی دلیل برای چاقیش داره، ارث، کار، کمتحرکی، سوختوساز، و چون این دلیلها رو قبول داره، دیگه مهم نیست چقدر رژیم بگیره یا ورزش کنه. اطمینانش به چاق موندن نتیجه رو تعیین میکنه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثالها رو با جزئیات بیشتری تعریف کردم و گفتم چرا ازتون میخوام هر روز چند لحظه به آلبوم شگفتیسازان نگاه کنید و اون لحظه در ذهنتون چی رو مرور کنید. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه قدرت باور در لاغری رو بهتر درک کنی و ببینی ذهن خودت به کدوم طرف مطمئنتره.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو گفتم که مبنای آموزشهای دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» از روز اول ساختن همین باوره، و برای همینه که خیلی از بچهها برام نوشتن اولین باره که یه دوره رو تا روز آخر با اشتیاق ادامه دادن.
در گام ۳۸ سراغ «راهنمای کامل آموزش لاغر شدن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.52 از 67 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

به نام خداوند شعر و غزل
کلامش نشیند به دل تا ازل
گام ۳۷/100
به نظرت چقدر قدرت باور در لاغری میتونه نتیجههای لاغری رو تغییر بده؟ تجربهت رو بنویس.
نه فقط در موضوع چاقی و لاغری در هر جنبه از زندگی اگر بخواهیم در انجام کاری موفق بشیم دو کار مهم رو باید انجام بدیم
۱. تمرین و تلاش
۲. باور کردن
یعنی اگر من باور کنم که میتونم مثلا زبان انگلیسی رو راحت و خوب یاد بگیرم ولی به اندازه کافی تمرین و تلاش نکنم هیچ نتیجه خوبی نمیگیرم
ولی من هم دارم سخت تلاش میکنم برای یادگیری زبان و هم خوب به اندازه توانم هر روز تمرین میکنم و هم باور دارم که در یادگیری زبان به اندازه کافی خوبم و چون باور کردم خودمو و توانمند میدونم خودمو واقعا خیلی خوب دارم پیش میرم و تا حدود زیادی هرچی خوندم بدون فراموش کردن در ذهنم هک شده چون هم خودم رو باور کردم هم در حد توانم تلاش و تمرین کردم
من تا قبل از آشنایی با تناسب فکری بشدت باور داشتم که استعداد چاقی دارم و هرچقدر هم برای لاغر شدن تلاش کنم بی فایدس چون من اینجوری خلق شدم و بخاطر همین هم تلاش زیادی برای لاغر شدن نمیکردم هیچوقت استمراری در هیچ روشی برای لاغر شدن نداشتم
وقتی به این مسیر هدایت شدم حدودا دو سال پیش باور های من نسبت به شرایط جسمیم عوض شد ماه ها در این مسیر استمرار داشتم و باور داشتم که من هم میتونم لاغر بشم و لاغر بمونم و شدم
اگر در این مسیر یا هر راه دیگه ای به هدف لاغر شدن ادامه میدادم ولی باور نمیکردم که میتونم لاغر بشم تلاش های من بی فایده میموند
قبلاً که رژیم میگرفتی، واقعاً انتظار لاغر شدن داشتی؟ یا فقط امیدوار بودی؟
اون زمان که رژیم میگرفتم برای اینکه لاغر بشم روزای اول بخاطر دیدن نتایج کسایی که ازون روش استفاده کرده بودن و نتیجه گرفته بودن خیلی انگیزه میگرفتم و فکر میکردم تنها راه لاغر شدن اینه که کمتر بخورم بیشتر ورزش کنم و وقتی یکی ازین دوکار رو انجام میدادم واقعا انتظار لاغر شدن داشتم البته این انتظار چند روز بیشتر دووم نمیآورد در تمام اون مدت من باورم این بود من همیشه چاق خواهم بود و فقط امید داشتم که اون روش بتونه منو لاغر کنه
انتظارت از چی بوده؟ خودت یا روش لاغری؟ فرقش چیه؟ (اینو حتماً با دقت بنویس چون خیلی مهمه!)
من وقتی یک روشی رو با کلی جستجو پیدا میکردم با امید اینکه منو لاغر کنه شروع میکردم و سعی میکردم ادامش بدم
درواقع من امید داشتم که اون روش منو لاغر کنه و با دیدن نتایج مثبت اون روش واقعا انتظار داشتم که منم با اون روش به نتیجه برسم اما در کنارش باورم این بود که من همیشه چاقم و از خودم انتظار نداشتم که لاغر بشم از روش لاغری انتظار داشتم منو لاغر کنه
چاقی مال منه خودم مقصر چاقیم هستم من از خودم انتظار چاق شدن داشتم و چاق شدم و بعد انتظار داشتم با روشی که منو چاق نکرده اصلأ ربطی به چاقی من نداره لاغر بشم مگه من با رژیم یا ورزش چاق شدم که انتظار داشتم با اونا لاغر بشم؟
چرا به محض رها کردن رژیمها، دوباره چاق میشیم؟ 🤔 نقش ذهن و باور توی این ماجرا چیه؟
چاقی من از ذهنم شروع شد و به جسمم ختم شد درواقع جسم نمایش دهنده اطلاعات ذهنی منه ولی من تصور میکردم جسمم خود به خود چاق شده پس فکر میکردم اگر جسمم رو تحت فشار قرار بدم لاغر میشم
من سعی میکردم با کمتر خوردن و فشار آوردن به جسمم لاغر بشم و ذهن از محدودیت بدش میاد یعنی مغز به کمک ذهن دستور بیشتر خوردن میداد من میگفتم نه رژیم میگه کم بخور و ذهن احساس میکرد زندانی شده مثل ی کبوتر که یکدفعه ای از آزادی کامل حبس بشه تو قفس به محض اینکه در قفس باز بشه فرار میکنه و هر کاری میکنه و به محض اینکه ما از رژیم به هر دلیلی خارج میشدیم ذهن احساس رهایی میکرد و حریص تر میشد و گاهی دستور خوردن بیشتر صادر میکرد و چاق تر میشدیم
من در ذهنم باور داشتم که کنترلی روی خوردن ندارم و به محض خروج از رژیم این باور به شکل عالی کار خودشو میکرد
به نظرت انتظارِ رسیدن به یه نتیجه توی زندگی چجوری توی ما ساخته میشه؟
با شنیدن و دیدن و تصویر سازی
وقتی من از کلاس اول از بچگی از والدینم و معلم ها شنیدم در یادگیری ضعیفم بخاطر همین در درس هام پیشرفت نمیکنم در ناخودآگاه من ثبت شد و تبدیل به باورم شد که من در یادگیری درس های مدرسه ضعیفم و دیر یاد میگیرم و سال ها این باور در ذهن من بود و به مشکل برمیخوریم برای درس خواندن
وقتی من بار ها از مادرم شنیدم که چاقی من طبیعیه چون ارثیه یا بخاطر مواد غذاییه من باور کردم که طبیعیه چاق باشم و چاق بمونم