در این چند سال شاید بیشتر از هزار بار در نوشتههای بچهها این سؤال رو خوندم: «استاد، چرا اگه به یه چیز بد فکر کنم زود در زندگیم رخ میده، ولی هرچی به چیزهای خوب فکر میکنم اتفاق نمیافته؟» این سؤال اولش برای خود من هم بود. در لاغری هم دقیقاً همین رو میبینیم؛ خیلی از ما که اضافهوزن داریم باور داریم راحتتر از آب خوردن چاق میشیم، ولی هرچی تلاش میکنیم لاغر نمیشیم. جواب این سؤال همون چیزیه که اسمش رو گذاشتم قدرت باور در لاغری.
این جلسه گام ۳۷ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۶ هست. در این گام میبینی چرا مهم نیست چقدر به یه چیز فکر کنی، چرا ترس و پیشگیری گاهی دقیقاً همون اتفاق رو به زندگیمون میاره، و باور «منم میتونم لاغر بشم» چطور در ذهن ساخته میشه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول از شروع مسیر خودم گفتم. سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و هدف اولم بهتر شدن شرایط مالیم بود. حدود یه سال بعد به مسیر لاغری با ذهن هدایت شدم و فهمیدم قانونها یکی هستن؛ همون قانونی که در موضوع پول کار میکنه، در تناسب اندام و سلامتی و رابطهها هم کار میکنه، فقط شکلش فرق داره. در فیلم «راز» یه جمله بود که حسابی در ذهنم موند: «افکار به اجسام تبدیل میشن.» در یکی دو سال بعد واقعاً تجربهش کردم؛ مثلاً فکرم دربارهی کسبوکار اینترنتی اول با تلگرام شروع شد و بعد با سایت تناسب فکری ادامه پیدا کرد، و خونهی کاملاً مبلهای که اون روزها حتی فکرش برام خندهدار بود، در زندگیم واقعی شد.
ولی بعدش این سؤال برام پیش اومد که چرا خیلی وقتها چیزی که نمیخوایم رخ میده و چیزی که میخوایم نه. بعد جواب این سؤال رو با چند مثال از زندگی خودم و اطرافیانم توضیح دادم و آخرش گفتم چطور این باور رو به نفع لاغری تغییر بدیم.
🧠 فکر مهم نیست؛ اطمینانت مهمه
جواب اون سؤال اینه که اصلاً مهم نیست چقدر به یه موضوع فکر میکنی؛ مهم اینه که چقدر مطمئنی رخ میده. ممکنه ده یا پونزده سال به یه ماشین فکر کنی و حتی رنگ و امکاناتش رو تصور کنی، ولی اگه در ذهنت بگی «اصلاً امکان نداره همچین ماشینی مال من بشه»، اون فکر هیچوقت به واقعیت تبدیل نمیشه.
از اون طرف، فرض کن خبری میشنوی که برای بچهی کسی در یه جای دیگه از دنیا اتفاقی افتاده. ناخودآگاه نگران میشی که نکنه برای بچهی منم پیش بیاد و یه سری مراقبت اضافه شروع میکنی. چرا شروع کردی به مراقبت؟ چون مطمئنی که میتونه رخ بده. یا میشنوی که در پنجاه سالگی احتمال فلان بیماری خیلی زیاد میشه و از بیست یا سی سالگی شروع میکنی به پیشگیری. من بارها در اطرافیانم دیدم کسایی که سی سال برای جلوگیری از یه بیماری غذاهای خاصی خوردن یا نخوردن و مرتب چکاپ رفتن، آخر به همون بیماری مبتلا شدن. دلیلش کمکاری اونها نبود؛ دلیلش اطمینانشون بود به اینکه این بیماری میتونه برای اونها هم پیش بیاد.
در چاقی و لاغری هم دقیقاً همینه. من اون زمان هر چیزی رو که شکل ساندویچ داشت چاقکننده میدونستم؛ مهم نبود توش چی گذاشتن. وقتی با دوستام میرفتیم ساندویچی، میخوردم ولی مطمئن بودم چاقتر میشم و چاقتر هم میشدم. هر کسی که اضافهوزن داره چند تا فرمول در ذهنش داره که مطمئنه بهخاطر اونها چاق میشه؛ یکی میگه کار پشتمیزی، یکی خواب بعد از ناهار، یکی شکلات. ولی همین غذاها و همین عادتها رو خیلیها دارن و هیچوقت چاق نشدن. پس چیزی که نتیجه رو رقم میزنه، اطمینان ماست، نه اون غذا یا اون عادت.
👛 ماجرای کیف پولی که مدام گم میشد
یه مثال ساده از زندگی خودم هم گفتم. حدود سال ۹۱ یا ۹۲، قبل از آشنایی با این مباحث، یه مدت ماهی یکی دو بار کیف پولم رو گم میکردم؛ یا خونهی کسی جا میذاشتم، یا در یه مغازه، یا کارت ملیم از جایی که همیشه میذاشتم غیب میشد. وقتی نشستم و فکر کردم، یادم اومد که قبلش چند بار دیده بودم کسایی کیف مدارکشون رو گم کردن و برای گرفتن المثنی چقدر از این اداره به اون اداره دویدن. نگران شده بودم که نکنه منم گم کنم، و چون برام منطقی بود که «آره، برای منم پیش میاد»، کمکم برای منم پیش اومد.
اینجا یه قاعده گفتم: هر چیزی که در زندگیت مدام تکرار میشه، مثلاً هفتهای چند بار یادت میره کلید ماشین رو برداری، فرمولش در ذهنت ثبت شده و خودت رو مستحقش میدونی. کافیه اون فرمول رو پیدا کنی و اصلاحش کنی؛ مثلاً به خودت بگی «همونطور که خیلی چیزها از بچگی همیشه یادم مونده، این هم یادم میمونه».
برای لاغری هم همینه. اگه دوست داری لاغر بشی ولی نمیشی، دلیلش این نیست که بدنت توانایی نداره یا ژنتیک و ساختار بدنت با بقیه فرق داره. دلیلش اینه که در ذهنت شانس چاق موندن مثلاً هشتاد درصده و شانس لاغر شدن بیست درصد. هر آدم چاقی کلی دلیل برای چاقیش داره، ارث، کار، کمتحرکی، سوختوساز، و چون این دلیلها رو قبول داره، دیگه مهم نیست چقدر رژیم بگیره یا ورزش کنه. اطمینانش به چاق موندن نتیجه رو تعیین میکنه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثالها رو با جزئیات بیشتری تعریف کردم و گفتم چرا ازتون میخوام هر روز چند لحظه به آلبوم شگفتیسازان نگاه کنید و اون لحظه در ذهنتون چی رو مرور کنید. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه قدرت باور در لاغری رو بهتر درک کنی و ببینی ذهن خودت به کدوم طرف مطمئنتره.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو گفتم که مبنای آموزشهای دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» از روز اول ساختن همین باوره، و برای همینه که خیلی از بچهها برام نوشتن اولین باره که یه دوره رو تا روز آخر با اشتیاق ادامه دادن.
در گام ۳۸ سراغ «راهنمای کامل آموزش لاغر شدن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.52 از 67 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

سلام و درود به همگی
چه قدر لبن فایل منو دگرگون کرد چه قدر حالمو خوب کرد و چه قدر از بدنم عذر خواهی کردمو بغلش کردم
من این فایلو تو مسافرت گوش دادم ولی فرصت نشد تمرینشو بنویسم و الان بعد دو سه روز دارم مینویسم
اول بگم تو این چند روز من متوجه شدم که فایلا داره روم تاثیر میزاره دیگ اگه سری باشم خوشمزه ترین غذا جلوم باشه نمیخورم یکی از این شبا که شام میخواستیم بخوریم مادر همسرم گفت بیا میوه بخور بیسکوئیت با چاییت بخور گفتم والا با همون چایی و یه دونه خیار فعلا ته دلمو گرفت میخوام شام بخورم نمیتونم الان چیزی بخورم در صورتی که قبلا از خوردن هر چیزی دريغ نمیکردم
سر ناهار انقد با حجم کمی سیر میشم و خودم باورم نمیشه با این که با این حجم کم سیر میشم ولی بازم احساس میکنم زیاد خوردم حتی
نوشابه که همیشه دو یا سه لیوان میخوردم الان یه لیوانم زیادمه یا خیلی وقتا اب دلم میخواد
اصلا باورم نمیشه من تا گام ۱۰۰ کلی راه دارم ولی خیلی خوب دارم به بدنم گوش میدم میگم بدنم خودش میدونه کی گشنشه و چی نیاز داره بدن من هر روز خودش در مسیر لاغریه و بر اساس نیاز من غذا دریافت میکنه
و این جمله در متن که ورمورداون اماره روی خدمتکارا نوشته بودن خیلی رو من تاثیر گذاشت که ما اگر حتی فک کنیم ورزشم تاثیر رومون نداره لاغر نمیشیم
من زمان ۵۸ کیلویی ام تحرکم کم بود ولی با اون تحرک حس میکردم غذام راحت تر حضم میشه حالم بهتره ولی بعد که چاق شدم پیاده روی میکردم میگفتم این تلثیر نداره باشگاه میرفتم میگفتم این تاثیر نداره رژیم میگرفتم میگفتم باید سخت تر باشه تاثیر نداره
چه قدر اذیت میکردم خودمو
هنوز وزن نکردم و شاید نمیدونم لاغر شدم یا نه ولی خیلی احساسم بهتر شده دیگ با غذا قهر نیستم دیگ غذا دشمنم نیست لذت میبرم و هر وقت گشنم باشه میخورم دیگ حرف بقیه بخور حیفه یا کم خوردی یا باید تمومش کنی روم تاثیر نداره
گاهی میرم جلو اینه شاید بگم باید لاغر تر شی ولی به خودم یاداور میشم تو در مسیری صبور باش وزنی که تو ۵ سال اضاف شده تو دو یا ۳ ما کم نمیشه یهو بدنم داره هماهنگ با فرمولای ذهنت میشه انگار برنامه جدید رو مغزت نصب کردی و تا کار کنه طول داره ببین چه قدر راحت وقتی سیری غذا رو پس میزنی ببین چه قدر بیشتر خودتو دوست داری ببین چه قدر بیشتر از قبل دوست داری برقصی تحرک کنی ببین دیگ دیدن اندامت اذیتت نمیکنه تصورت از تو یه فرد لاغره ببین دیگ افراد لاغرو میبینی حرص نمیخوری که کاش جاشون بودی داری ازشون الگو برداری میکنی دیگ به رفتاراشون دقت میکنی و میدونی تو ام زیبایی و به اونا میرسی ولی قرار نیست شبیه اونا باشی تو صنمی و از تو مدل تو فقط یه دونه تو دنیا هست و قرار نیست شبیه کسی باشی
وچه قدر ارامش گرفتم چه قدر دیگ رفتار بقیه حرفاشون رو من کم تاثیر میزاره دیگ قضاوت گر بیجا نیستم دیگ با رفتار غلط یه نفر کل شخصیتشو نمیبرم زیر سوالو بگم نه اون ادمه بدیه یا همش به من بدی میکنه
چون دیگ خودمو دوست دارم دیگ راحت حرف بقیه منو اذیت نمیکنه حتی تو هر موقعیتی سعی میکنم اول صلاح خودمو همسرم در اولویت باشه
تمرین من اینه از این گام که هر کاری میکنم حتی کارای خونه به خودم این حسو بدن که داره لاغرت میکنه کم تر به بدنم غر بزنم کم تر خودمو اذیت کنم و بگم همین کار های روز مره تورو به هدفت میرسونه و نیاز نیست ورزشو رژیم سخت داشته باشی بدنت خودش اگاهه و تورو به هدفت داره میرسونه