در این چند سال شاید بیشتر از هزار بار در نوشتههای بچهها این سؤال رو خوندم: «استاد، چرا اگه به یه چیز بد فکر کنم زود در زندگیم رخ میده، ولی هرچی به چیزهای خوب فکر میکنم اتفاق نمیافته؟» این سؤال اولش برای خود من هم بود. در لاغری هم دقیقاً همین رو میبینیم؛ خیلی از ما که اضافهوزن داریم باور داریم راحتتر از آب خوردن چاق میشیم، ولی هرچی تلاش میکنیم لاغر نمیشیم. جواب این سؤال همون چیزیه که اسمش رو گذاشتم قدرت باور در لاغری.
این جلسه گام ۳۷ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۶ هست. در این گام میبینی چرا مهم نیست چقدر به یه چیز فکر کنی، چرا ترس و پیشگیری گاهی دقیقاً همون اتفاق رو به زندگیمون میاره، و باور «منم میتونم لاغر بشم» چطور در ذهن ساخته میشه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول از شروع مسیر خودم گفتم. سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و هدف اولم بهتر شدن شرایط مالیم بود. حدود یه سال بعد به مسیر لاغری با ذهن هدایت شدم و فهمیدم قانونها یکی هستن؛ همون قانونی که در موضوع پول کار میکنه، در تناسب اندام و سلامتی و رابطهها هم کار میکنه، فقط شکلش فرق داره. در فیلم «راز» یه جمله بود که حسابی در ذهنم موند: «افکار به اجسام تبدیل میشن.» در یکی دو سال بعد واقعاً تجربهش کردم؛ مثلاً فکرم دربارهی کسبوکار اینترنتی اول با تلگرام شروع شد و بعد با سایت تناسب فکری ادامه پیدا کرد، و خونهی کاملاً مبلهای که اون روزها حتی فکرش برام خندهدار بود، در زندگیم واقعی شد.
ولی بعدش این سؤال برام پیش اومد که چرا خیلی وقتها چیزی که نمیخوایم رخ میده و چیزی که میخوایم نه. بعد جواب این سؤال رو با چند مثال از زندگی خودم و اطرافیانم توضیح دادم و آخرش گفتم چطور این باور رو به نفع لاغری تغییر بدیم.
🧠 فکر مهم نیست؛ اطمینانت مهمه
جواب اون سؤال اینه که اصلاً مهم نیست چقدر به یه موضوع فکر میکنی؛ مهم اینه که چقدر مطمئنی رخ میده. ممکنه ده یا پونزده سال به یه ماشین فکر کنی و حتی رنگ و امکاناتش رو تصور کنی، ولی اگه در ذهنت بگی «اصلاً امکان نداره همچین ماشینی مال من بشه»، اون فکر هیچوقت به واقعیت تبدیل نمیشه.
از اون طرف، فرض کن خبری میشنوی که برای بچهی کسی در یه جای دیگه از دنیا اتفاقی افتاده. ناخودآگاه نگران میشی که نکنه برای بچهی منم پیش بیاد و یه سری مراقبت اضافه شروع میکنی. چرا شروع کردی به مراقبت؟ چون مطمئنی که میتونه رخ بده. یا میشنوی که در پنجاه سالگی احتمال فلان بیماری خیلی زیاد میشه و از بیست یا سی سالگی شروع میکنی به پیشگیری. من بارها در اطرافیانم دیدم کسایی که سی سال برای جلوگیری از یه بیماری غذاهای خاصی خوردن یا نخوردن و مرتب چکاپ رفتن، آخر به همون بیماری مبتلا شدن. دلیلش کمکاری اونها نبود؛ دلیلش اطمینانشون بود به اینکه این بیماری میتونه برای اونها هم پیش بیاد.
در چاقی و لاغری هم دقیقاً همینه. من اون زمان هر چیزی رو که شکل ساندویچ داشت چاقکننده میدونستم؛ مهم نبود توش چی گذاشتن. وقتی با دوستام میرفتیم ساندویچی، میخوردم ولی مطمئن بودم چاقتر میشم و چاقتر هم میشدم. هر کسی که اضافهوزن داره چند تا فرمول در ذهنش داره که مطمئنه بهخاطر اونها چاق میشه؛ یکی میگه کار پشتمیزی، یکی خواب بعد از ناهار، یکی شکلات. ولی همین غذاها و همین عادتها رو خیلیها دارن و هیچوقت چاق نشدن. پس چیزی که نتیجه رو رقم میزنه، اطمینان ماست، نه اون غذا یا اون عادت.
👛 ماجرای کیف پولی که مدام گم میشد
یه مثال ساده از زندگی خودم هم گفتم. حدود سال ۹۱ یا ۹۲، قبل از آشنایی با این مباحث، یه مدت ماهی یکی دو بار کیف پولم رو گم میکردم؛ یا خونهی کسی جا میذاشتم، یا در یه مغازه، یا کارت ملیم از جایی که همیشه میذاشتم غیب میشد. وقتی نشستم و فکر کردم، یادم اومد که قبلش چند بار دیده بودم کسایی کیف مدارکشون رو گم کردن و برای گرفتن المثنی چقدر از این اداره به اون اداره دویدن. نگران شده بودم که نکنه منم گم کنم، و چون برام منطقی بود که «آره، برای منم پیش میاد»، کمکم برای منم پیش اومد.
اینجا یه قاعده گفتم: هر چیزی که در زندگیت مدام تکرار میشه، مثلاً هفتهای چند بار یادت میره کلید ماشین رو برداری، فرمولش در ذهنت ثبت شده و خودت رو مستحقش میدونی. کافیه اون فرمول رو پیدا کنی و اصلاحش کنی؛ مثلاً به خودت بگی «همونطور که خیلی چیزها از بچگی همیشه یادم مونده، این هم یادم میمونه».
برای لاغری هم همینه. اگه دوست داری لاغر بشی ولی نمیشی، دلیلش این نیست که بدنت توانایی نداره یا ژنتیک و ساختار بدنت با بقیه فرق داره. دلیلش اینه که در ذهنت شانس چاق موندن مثلاً هشتاد درصده و شانس لاغر شدن بیست درصد. هر آدم چاقی کلی دلیل برای چاقیش داره، ارث، کار، کمتحرکی، سوختوساز، و چون این دلیلها رو قبول داره، دیگه مهم نیست چقدر رژیم بگیره یا ورزش کنه. اطمینانش به چاق موندن نتیجه رو تعیین میکنه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثالها رو با جزئیات بیشتری تعریف کردم و گفتم چرا ازتون میخوام هر روز چند لحظه به آلبوم شگفتیسازان نگاه کنید و اون لحظه در ذهنتون چی رو مرور کنید. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه قدرت باور در لاغری رو بهتر درک کنی و ببینی ذهن خودت به کدوم طرف مطمئنتره.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو گفتم که مبنای آموزشهای دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» از روز اول ساختن همین باوره، و برای همینه که خیلی از بچهها برام نوشتن اولین باره که یه دوره رو تا روز آخر با اشتیاق ادامه دادن.
در گام ۳۸ سراغ «راهنمای کامل آموزش لاغر شدن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.52 از 67 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام خدای هدایتگرم
سلامی گرم خدمت استاد عطار روشن گرامی و بقیه اعضاء
به نظر من فقط باور میتونه این روش رو همیشگی کنه …من قبلا با باور چاقی چاق شدم ،الان تصمیم گرفتم اون باورها رو رها کنم …به جاش به باورهای لاغری توجه میکنم و همین باعث میشه لاغری در من اتفاق بیوفته ،،،به مرور که تغییرات کوچیک رو در خودم ببینم ،باور لاغری در من تثبیت میشه و نتایج عالی میاد سراغم…
قدرت لاغری و باور ما نسبت به این قدرت ،چون از منشاء خیر و خوبی میاد بسیار قوی هست.
در گذشته من انتظارم از چاقی بیشتر بود نسبت به انتظارم از لاغری …گرچه روش هایی رو هم استفاده میکردم برای لاغری ولی چون باورهای چاقی ریشه دار تر بودن ،اونا قوی تر بودن و به مرور زمان دوباره قدرت میگرفتن و شروع میکردن به دلسرد کردن من در هر روشی از لاغری که بودم.
کلا باور ها ریشه های هر رفتاری رو در ما تشکیل میدن ،برای برداشتن اون رفتار ،ما باید ریشه ها رو تغییر بدیم …نمیتونیم از بیرون چیزی رو تغییر بدیم ….مثل اینه که یه قالب یخ رو ببریم زیر خورشید و ۵ تا کولر و پنکه دورش روشن کنیم که از آب شدنش جلوگیری کنیم …شاید دیر تر آب بشه ،ولی در نهایت گرمای خورشید که ریشه ای تر هست قالب میشه و یخ رو آب میکنه …درستش اینه از ریشه و ابتدا اون یخ رو بزاریم توی فریزر …حتی اگر فریزر زیر خورشید باشه بازم یخ آب نمیشه…چون در جای درستشه…اگر باور های ما درباره لاغری درست بشه ،توی هر عروسی و مهمونی هم که بریم در مواجهه با انواع غذاها چاق نمیشیم…چون باورهای لاغری دارن کار میکنن …و لازم نیس خودمون رو از مراسم و جشن و کیک تولد محروم کنیم از ترس چاق شدن .
زمانیکه از روش های لاغری استفاده میکردم انتظارم از آن روش ها بود…و انتظار داشتم آن روش ها من را لاغر کنن…انتظارم از خودم صفر بود…توانایی خودم رو صفر میدیدم …متوسل میشدم به روش های بیرون از خودم…مثل همون قالب یخ که به جایی اینکه در جای درستش بزارمش، می آمدم و میخواستم با کولر و پنکه جلوی آب شدنش رو بگیرم…من چون خودم رو ناتوان میدیدم ،جهان هم به من ثابت میکرد که من ناتوانم …ایندفعه بیشتر از قبل نشونم میداد من ناتوانم…با هر رژیم جدید ناتوانی بیشتری نشونم میداد
مهم نبود من چقدر تلاش میکنم، مهم این بود که من بصورت ریشه ای خودم رو لایق لاغر بودن نمیدیدم.لیاقت همون ریشه قوی ای هست که من رو میتونست مستعد کنه تا لاغری رو یاد بگیرم .
تفاوت از زمین تا آسمان است…وقتی از خودم انتظار لاغری دارم یعنی خودم رو توانا میدونم ، خودم رو لایق میدونم ،، و میدونم من توانايي دارم تا باورهای جدیدی رو در خودم ایجاد کنم ..من همونطور که توانایی داشتم تا حالا چندین حرفه یاد بگیرم حتما اگر باور کنم میتونم لاغر بشم ،لاغری رو هم که یک حرفه است یاد میگیرم…فقط باید بپذیرم، لاغری هم آموختنی است همین…لازم نیست کوه بکنم …لازمه مثل یه کودک نوپا به خودم زمان بدم و کوچولو کوچولو مهارت های مربوط به لاغری رو یاد بگیرم …مثل کودکی که از چند ماهگی نیم قدم نیم قدم راه میره تا دو سالگی که کامل راه رفتن رو یاد میگیره ،بعد از دو سالگی حتی بخواهی به زور کاری کنی که راه نره نمیتونی…
ما هم همینطوری وقتی زبان لاغری که همون باورهای لاغری هستن رو یاد بگیریم در زمانی که باورها قوی و ریشه دار بشن ،خودشون هدایت ما رو به عهده میگیرن و لازم نیس دیگه کاری برای لاغری بکنیم …
درست مثل روشی که باورهای چاقی رو ایجاد کردیم هر چی هم قبل از مهمونی ها به خودمون میگفتیم حواسم باشه فلان چیزو نخورم و ميرفتيم میدیدم که چرا بی اختیار داریم میخوریم با اینکه برنامه مون این بود نخوریم …
به این دلیل این رفتارهای خودکار از ما سر میزنه که ،باور های اون رفتارها در ما هست.و لازم نیس ما کاری برای اون رفتارها بکنیم…
باورها ریشه ای هستن و با یه تصمیم عوض نمیشه…باید وقت بزاریم و ریشه ای اون تصمیم رو با تکرار به باور تبدیل کنیم .
چون اصلا باور لاغری در ما نبود به همین دلیل بعد از رها کردن رژیم ها چاق میشدیم…باورها همون انتظارات ما هستن …وقتی باور داریم برنج چاق کننده ست ،یعنی همیشه انتظار داریم با خوردن برنج چاق بشیم و جهان همواره به انتظارات ما پاسخ مثبت میده …
من باور دارم خیلی سریع لاغر میشم و الان متوجه شدم این باور وصل بوده به یه باور قوی تر که من با رژیم و ورزش زود لاغر میشم…در ریشه یابی باور هام به این نتیجه رسیدم …
الان دارم این باور رو میسازم که من از بدو تولد کلا گرایش به لاغری داشتم و عوامل بیرونی من رو چاق کرده بودن …الانم که از اون عوامل دور هستم و کلا اون شرایطی که اون عوامل رو ایجاد کرده بودن در زندگی من محو شدن و از بین رفتن ،پس دلیلی نداره که من به اصل خودم که لاغری بوده که باهاش به دنیا اومدم برنگردم ….
برای اینکه انتظار رخ دادن چیزی در ما شکل بگیرد ،بهترین روش به نظر من این است به دنبال مواردی که قبلا انتظارش رو داشتیم و در زندگیمون رخ دادن بگردیم.
ببینیم چه عواملی در ما بود که اون انتظارات رو قوی کرد و اون چیزها رخ دادن در زندگی ما…آیا علاقه مون بیشتر بوده؟ آیا شور و شوق خاصی داشتیم ؟آیا ایمان بیشتری به مسیر داشتیم ؟
به هر صورت باید خودشناسی کنیم تا اون عامل تاثیر گذار روی انتظارمان رو پیدا کنیم
همه ما به عواملی علاقه داریم که اونها میشن سوخت ما در شکل گیری انتظارات ما
.
استاد سپاس به خاطر این فایل