خیلیها که اضافه وزن دارن، یه دلیل تکراری رو دائم تکرار میکنن: پرخوری عصبی. 😖🍰
میگن: “وقتی زندگی فشار میاره، اعصابم خرد میشه، ناخودآگاه دستم میره سمت یخچال!” 🧠➡️🧊
انگار غذا براشون شده یه پناهگاه موقت… 🛑🍫
جایی برای فرار از اون احساسات سنگینی که نمیدونن چطوری باید باهاش کنار بیان یا رهاش کنن… 😞💭
🎯 نقش اعصاب در چاقی چیست؟
هر موضوعی وقتی از نظر علمی یا منطقی معتبر شمرده میشود که نتیجهی آن برای همه انسانها یکسان باشد.
مثلاً نیروی جاذبه زمین را در نظر بگیرید. فرقی نمیکند شما در ایران باشید یا آمریکا 🌍؛ اگر چیزی را از دستتان رها کنید، بدون شک به سمت زمین سقوط خواهد کرد.
یا تصور کنید سوزنی به انگشتتان برخورد کند.
فرقی نمیکند زن باشید یا مرد، سیاهپوست یا سفیدپوست، چاق یا لاغر؛ در هر صورت واکنش طبیعی بدن، ایجاد احساس درد است. 😖🩹
اینجاست که یک قاعدهی مهم شکل میگیرد:
“اگر یک باور یا ادعا درباره شرایط ما صحیح باشد، باید برای همه انسانها در همان وضعیت، نتیجهی مشابهی ایجاد کند.”
حالا بیاییم به موضوع پرخوری عصبی نگاه کنیم.
اگر باور داریم که «عصبی بودن» باعث پرخوری و چاقی ما شده، باید این قاعده را هم بپذیریم که هر کسی که عصبی میشود، دچار پرخوری عصبی و در نتیجه چاقی میشود. 🤔
اما با یک نگاه ساده به اطرافمان میبینیم که اینطور نیست.
خیلی از دوستان، فامیلها یا همکاران ما در شرایط استرسزا عصبانی یا مضطرب میشوند، اما همچنان متناسب میمانند. بعضیها ممکن است دچار استرسهای شدید شوند، اما نه به سمت پرخوری کشیده میشوند، نه چاق میشوند. ✨
پس سوال بزرگ اینجاست:
چرا بعضیها عصبی میشوند ولی پرخوری نمیکنند؟
و چرا بعضی دیگر وقتی عصبی میشوند، مستقیم سراغ یخچال میروند؟
🔎 تحقیقات علمی درباره پرخوری عصبی چه میگویند؟
طبق مقاله منتشر شده در انجمن ملی پرخوری (NEDA)، پرخوری عصبی بیشتر زمانی رخ میدهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد.
به عبارت دیگر، همه در شرایط استرسزا قرار میگیرند، اما آنهایی که به پرخوری عصبی مبتلا میشوند، غذا را به عنوان راه فرار انتخاب کردهاند. 🍕🍫
تاثیر اعصاب بر افراد لاغر
🤔 چرا بعضی افراد متناسب حتی وقتی عصبی میشوند، پرخوری نمیکنند؟
بیایید با یک سوال ساده شروع کنیم:
آیا عصبی شدن، به طور مستقیم دکمهی پرخوری را در بدن انسان فشار میدهد؟
جواب کوتاه این است: نه!
🔵 همهی انسانها استرس و فشار روانی را تجربه میکنند، اما واکنش هر فرد به این احساسات، محصول یادگیریهای قبلی اوست.
کسی که در کودکی یاد گرفته با ناراحتی سراغ غذا برود 🍩🍔، احتمال بیشتری دارد که در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن، با پرخوری عصبی واکنش نشان دهد.
در حالی که فرد دیگری ممکن است آموخته باشد که احساساتش را از راههای دیگری مثل پیادهروی 🚶🏻♀️، گفتوگو، یا حتی نوشتن تخلیه کند.
👶🏻 شاید این ترفند رایج در بسیاری از خانوادهها که برای آرام کردن بهانهگیریها یا گریههای کودک، به او هلههوله میدهند 🍭 یا وعدهی خرید خوراکیهای خوشمزه میدهند، در ظاهر کار ساده و بیضرری باشد…
اما همین رفتار به ظاهر کوچک، میتواند تاثیر مستقیم و عمیقی بر شکلگیری باورها و عادتهای ذهنی کودک بگذارد.
📚 کودک به تدریج یاد میگیرد که:
“هر وقت ناراحت بودم، باید چیزی بخورم تا حالم بهتر شود.”
این الگو اگر بارها و بارها تکرار شود، به یک مسیر عصبی پایدار در مغز کودک تبدیل میشود.
نتیجه؟
سالها بعد، همان کودک بزرگسال ممکن است هنوز هم در واکنش به احساساتی مثل عصبانیت، غم یا استرس، ناخودآگاه سراغ غذا خوردن برود — حتی اگر سیر باشد! 🍔😣
🔵 به همین دلیل است که خیلی از ما، بدون اینکه آگاه باشیم، هنگام ناراحتی دلمان شکلات، بستنی یا فستفود میخواهد — نه به خاطر گرسنگی واقعی، بلکه چون مغزمان از کودکی اینطور شرطی شده است.
📚 طبق پژوهشی در Journal of Eating Disorders، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً یک الگوی ذهنی دارند که احساسات منفی را به غذا خوردن گره زده است. یعنی مغزشان به آنها یاد داده: “وقتی ناراحتی، غذا بخور تا آروم بشی.”
در حالی که این تسکین، کوتاهمدت است و در درازمدت احساس گناه، نارضایتی از بدن، و حتی تشدید اضطراب را به دنبال دارد.
🌟 وقتشه پرخوری عصبی رو بذاری کنار!
دیگه وقتشه که با اشتهای بیموقع و پرخوریهای بیدلیل خداحافظی کنی! دورهی ویژهی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز» کمکت میکنه کنترل غذا خوردنت رو با قدرت ذهن به دست بگیری و آرومآروم به تناسبی که همیشه آرزوش رو داشتی برسی. 🧡🌿
با آموزشهای این دوره، بدون رژیم گرفتن، بدون استرس، و فقط با تغییرات سادهی ذهنی، راه رهایی رو یاد میگیری. 🌸
نقش باورها در پرخوری عصبی
بعضی وقتها باورها میتوانند راههای جدیدی را برای تغییرات بزرگ باز کنند و گاهی هم… مثل یک زنجیر به دستتان بسته میشوند.
باور «من پرخوری عصبی دارم» یکی از این باورهاست که میتواند مثل یک مانع بزرگ، جلوی شما را بگیرد و نه تنها از لاغر شدن شما جلوگیری کند، بلکه ممکن است حتی باعث چاقتر شدن شما شود. 😔
چرا من چاق شدم؟ 🤔
شاید این سوال همیشه توی ذهنتان چرخیده باشد. حقیقتش این است که بیشتر از هر چیز، عادتها هستند که تعیین میکنند چطور به سمت چاقی پیش میروید.
هر فردی که به طور منظم در زندگیاش عادات خاصی دارد، در مسیر خاصی از زندگی خود قرار میگیرد. به زبان ساده، این عادات، چه خوب و چه بد، میتوانند شکلدهنده وضعیت بدنی شما باشند.
پرخوری عصبی؛ یک عادت، نه اختلال 🍫
پرخوری عصبی را خیلیها به عنوان یک اختلال جدی میبینند، اما باید بگوییم که در حقیقت، این یک عادت است که وقتی عصبانی میشوید یا تحت استرس قرار میگیرید، به طور ناخودآگاه به سراغ غذا میروید.
یعنی این چیزی نیست که از درون بدنتان بخواهد شما را به پرخوری سوق دهد، بلکه رفتاری است که در شرایط خاص، تکرار شده و تبدیل به یک عادت میشود.
مثلاً تصور کنید که وقتی تلویزیون تماشا میکنید، همیشه به سراغ تخمه یا تنقلات میروید.
خب، این شما را در دسته “پرخوری تلویزیونی” قرار نمیدهد، بلکه فقط نشاندهنده یک عادت است که به خاطر لذت بیشتر از تماشای برنامه تلویزیونیتان ایجاد شده است.
عادتها، نه اختلالها 🧠
هر رفتاری که از ما سر میزند، یک نتیجه از عاداتی است که در طول زمان شکل گرفتهاند.
وقتی که مغز یک رفتار را تکرار میکند و آن رفتار به نوعی برای ما لذت یا آرامش به همراه دارد، به مرور زمان تبدیل به یک مسیر عصبی ثابت میشود.
در واقع، پرخوری عصبی هم به همین شکل، به عادت تبدیل شده و از آنجا که مغز همیشه از «لذت» خوشش میآید، این عادتها ممکن است گاهی از کنترل خارج شوند.
چطور میتوانیم عادتها را تغییر دهیم؟ 🔄
از آنجایی که این رفتارها عادت هستند و نه اختلالهای غیرقابل تغییر، میتوانیم با آگاهی و تمرین، آنها را از نو بسازیم.
به یاد داشته باشید که هیچ چیزی در بدن ما ثابت و غیرقابل تغییر نیست؛ حتی عادتی که شاید سالهاست با شما همراه بوده و از دوران کودکی شکل گرفته است. ✨
در دورهی آموزشی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز یاد میگیرید چطور عادتهایی را که فکر میکنید عامل اصلی چاقی و پرخوری شما هستند، بهدرستی شناسایی و بازنویسی کنید.
با شرکت در این دوره، نهتنها متوجه میشوید چرا برخی رفتارها همیشه شما را به سمت غذا هل میدهند، بلکه راهکارهای عملی برای اصلاح این عادتها و ساختن الگوهای تازه به دست میآورید.
✨ یادتان باشد: شما اسیر عادتها نیستید؛ بلکه میتوانید استاد و خالق عادتهای تازهای باشید که شما را به سمت اندامی متناسب و زندگی سالم هدایت میکنند.
🔑 همین امروز تصمیم بگیرید عادتهایی که سالها مانع شما شدهاند را تغییر دهید و با آگاهی، آیندهی تازهای برای خودتان بسازید.🌱 و بدانید که با هر انتخاب جدید، یک گام به سمت لاغری و سلامت واقعی نزدیکتر میشوید.
✨ تمرین طلایی برای تغییر پرخوری عصبی ✨
دوست خوبم 👋🏻
اگر دوست داری یک قدم واقعی و ماندگار برای درمان پرخوری عصبی برداری، این تمرین مثل یک پل نجاته! ⛅️
با نوشتن جوابها، ذهنت رو شفافتر و انگیزهات رو قویتر میکنی. قول میدهم که حس فوقالعادهای بعدش خواهی داشت! 💖
🌱 مرحله اول:
با دقت و به صورت شرح انشایی به سوالات زیر پاسخ بده:
- 🍽 به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
- 😞 پرخوری چه احساسی در شما ایجاد میکند؟
- 🔗 چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن میبینید؟
- 📏 از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمیشود و بعد از آن پرخوری به حساب میآید؟
- 🧠 به نظر شما برای اندازهگیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟
✍️ پاسخهای خودت رو در بخش نظرات همین جلسه با عشق ثبت کن!
🌟 مرحله دوم:
حالا وقتشه که دیدگاه خودت رو درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق با ما به اشتراک بذاری! 🍏🍔
- 🔍 انواع روشهای غذا خوردن افراد چاق را نام ببر.
- 📝 برای هر روش توضیح بده که آیا این رفتار در تو وجود داره یا نه، و اگه هست، یک مثال واقعی از زندگی خودت بیار.
یادت باشه دوست خوبم 🌈، همین لحظه که در حال فکر کردن، نوشتن و آگاهتر شدن هستی، قویترین قدم رو برای تغییر مسیر پرخوری عصبی و ساختن یک زندگی جدید برمیداری. 💪🏻💖
منتظر خوندن نوشتههای ارزشمندت هستم! 🌸✨
منتظر خواندن نوشته های شما هستم
همراه همیشگی شما: رضاعطارروشن
امتیاز 3.95 از 232 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
به نام خالق یکتا
سلام و خدا قوت
الهی شکر که باز هم گامی برداشتم و حالم خوبه
خب بی مقدمه میخوام برم سراغ تمرینات، الهی به امید خودت:
اگه بخوام خیلی خلاصه بگم میتونم بگم که به نظر من پرخوری یعنی بیش از حد نیاز بدن خوردن و به خاطر این عمل احساس بدی داشتن
به نظر من هنگام پرخوری کردن حتی همان موقع هم حال ما خوب نیست
چون همون موقع ذهن ما رو سرزنش میکنه و هی حالمون بد میشه که چرا دست از غذا نمیکشیم کم بود درد جسم هم بهش اضافه میشه
و حالا دیگه بیا و جمعش کن
من فکر میکنم که پرخوری باعث اضافه وزن میشه چون این عقیده رو دارم که اگر بیش از حد غذا بخوریم باعث تجمع چربی بین ماهیچهها میشه
البته این هم به عقیده برمیگرده و اگر کسی این عقیده رو نداشته باشه پرخوری نمیتونه اون رو چاق کنه
تا زمانی خوردن پرخوری محسوب نمیشه که درد جسم و فشار جسمی به ما وارد نشه
و هنوز احساس گرسنگی داشته باشیم
بعد از اینکه میل من به اون غذا کمتر شد
یا به عبارتی سیر شدم دیگه نباید بخورم که فشار جسمی به من وارد بشه
تا زمانی که گرسنه نشدیم نخوریم و تنها از راه دهان بخوریم و به رفتار خودمون ناظر باشیم که عالی عمل کنیم انشالله
مغز افراد چاق و افراد لاغر کاملاً شبیه هم هست اما تفاوت از فرمولهای ذهنی آغاز میشود
و ما این رو میدونیم که جسم ما فقط نمایش دهنده نتیجه فرمولهای ذهنی ماست پس تفاوت افراد چاق و لاغر در فرمولهای ذهنی است
و خب همین فرمولهای ذهنی تفاوت خیلی زیادی بین افراد چاق و لاغر در هنگام خوردن ایجاد کرده
افراد لاغر هر چیزی نمیخورند
اما افراد چاق کاملاً برعکس هستند و میخورند
افراد لاغر تنها از دهان خود برای خوردن استفاده میکنند
اما افراد چاق از تمام حواس پنجگانه برای خوردن استفاده میک
در این زمان مغز دستور خوردن نداده بلکه با تحریک کردن آن از طریق حواس پنجگانه دستور خوردن صادر میشود
و افراد چاق از طریق بینایی ،شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی مغز تحریک به خوردن میکنند.
به نوعی واقعاً در من وجود داره و من همین امروز با این حالی که اصلاً گشنم نبود با دیدن ماکارونی تحریک به خوردن اون شدم
در حس بویایی فکر میکنم که اگر سیر باشم تحریک نمیشم و این واقعاً جای شکر داره
در حس شنوایی هم به همین شکل اگر گشنم باشه تحریک میشم اما اگه سیر باشم و واقعاً در حال خفگی باشم تحریک به خوردن نمیشم مگر اینکه سیر شده باشم ولی حالت خفگی نداشته باشم و جای خوردن اون رو داشته باشم
و اما وای از حس لامسه که انگار مکمل همه این حسهاست
شده بارها دلم نمیخواسته چیزی رو بخورم اما تا لمسش کردم و حالا ویژگی خوبش رو موقع لمس کردن فهمیدم دیگه واویلا بود، میخوردم و اگر دیگه مزه اش هم خوب بود دیگه بدتر
و واقعاً سخته که ذهن انسان تحریک بشه و فرمان خوردن صادر بکنه بعد بخوای جلوش رو بگیری
انشالله دیگه از اینجا به بعد میخوام سه نفری برم جلو
یکی الله که در وجودم هست و مرا تنها نمیگذارد
یکی همون فردی که تحریک میشه
و دیگری فردی که نظارهگره
البته خدای من یک کس نیست همه کسمه و توی اونجا سرده دیگر هم حضور دارد و همراهیم میکند
الهی شکرت که همراهمی و تنهام نمیگذاری
ممنون استاد
یا حق مدد
نشان های دریافت شده
به نام الله
سلام
اولاً که یک عذرخواهی به خودم بدهکارم که چند روز به دلیل کارهای زیاد و شاید هم تنبلی و وقت کشی خودم را از این همه آگاهی ناب محروم کردم
اما دوباره با انرژی برگشتم این بار مستمر
یه جملهای را شنیدم که خیلی آرومم کرد و احساس میکنم که باید خیلی بهش عمل کنم
و اونم این بود که اگر راهی رو شروع کردی ؛کر باش در برابر حرفهای مردم🥲
و من یکی از اشتباهاتم رو فهمیدم و اونم این بود که هنوز شک داشتم و دنبال یک دلیل نقص برای این روش میگشتم اما حالا گوشم روی تمام حرفها میبندم چون اعتماد کردم به خدای خودم🥰
خیلی خوشحالم که فهمیدم فرق بین ما و لاغرها با این حالی که مغز مغزمون یکی هست چرا تفاوت داره
و حالا فهمیدم که ما عادت کرده بودیم به خوردن و نه تنها خوردن از راه دهان بلکه با تمام حواس پنجگانه
اما متناسبها فقط از راه دهن با هر چقدر تنوع غذاییم که باشه اما بیشتر از نیاز جسمشون نمیخورن
الهی شکر که آگاه شدم همیدم که منم جز اون دسته چاقها بودم و اگه میخوام لاغر بشم باید خودم رو جز این دسته متناسبها کنم و رفتارم رو درست کنترل کنم نه فقط رفتارم بلکه افکارم رو کنترل کنم و این فرمول که هرچی دیدم و شنیدم و خلاصه با تمام حواس پنج کنم فهمیدم دلیل واسه خوردنم نیست و باید به نیاز واقعی جسمم توجه کنم
از نظر من پرخوری کردن زمانی اتفاق میافته که انسان بیش از حد نیاز جسمش بخوره اون وقت اون غذا هیچ نفعی به بدنش نمیرسه بلکه میتونه یه سم باشه برای زندگیش
پرخوری کردن حال انسان رو میگیره
اصلاً زندگی رو براش تلخ میکنه چون همون موقعی که داره میخوره همش حال روحی بدی داره و بعدشم که حال جسمی هم بهش اضافه میشه و دیگه بدتر
اصلاً الان که فکر میکنم واقعاً چاقی سختتره اینکه دائماً در عذاب باشی و حالت از خودت به هم بخوره و توی جمعها نری و همش ناراحت باشی اصلاً به نظرم هرچی از بدی چاقی بگیم کم گفتیم اون واقعاً لایق ما نیست
ما هرچی هم باشیم یک روح مقدس درونمون قرار داره و ما اجازه نداریم به اون روح حساس و بسیار پاک آسیب بزنیم
پرخوری کردن باعث میشه که روح ما از معنویات و بالا رفتنش دور بشه
پس چاقی ما رو از اصل وجودی خودمون دور میکنه
و این باعث میشه که جسم ما چاق بشه
و هی سنگین و سنگینتر بشه و اجازه حرکت روحمون به آسمون و صعود رو نده
اما اگه انسان به اندازه نیاز جسمش بخوره و به خودش احترام بزاره و خودش رو ارزشمند بدونه دیگه پرخوری به حساب نمیاد و دیگه پرخوری کردن توی زندگی اون اصلاً جایی نداره
وقتی که ما به احساسمون و نقطه سیری موقع غذا خوردن توجه کنیم به این معنی است که ما کاملاً مقدار درست جسممون رو خوردیم و نیازمون رو برطرف کردیم این بهترین و درستترین اندازهگیریه که ما تنها و تنها از راه دهان بخوریم و تنها زمانی بخوریم که نیاز جسممان باشد
خیلی خوشحالم که فهمیدم رفتار من چطوریاست
و من کاملاً درک کردم و دیدم که با تمام حواس پنجگانه یعنی دیدن، لمس، کردن ،چشیدن ،بوییدن
و حتی شنیدن تحریک شدم به خوردن:(
دیدم که وقتی کاملاً سیر بودم و یک خوراکی خوشمزه رو دیدم دست و پامو گم کردم و ازش خوردم
دیدم که وقتی یک خوراکی رو لمس کردم ترغیب شدم که از اون بیشتر بخورم
دیدم که وقتی یک خوراکی رو چشیدم و تصمیمم این بود که فقط از اون یه دونه بخورم اما به خاطر مزه ی خوشمزهاش بیشتر و بیشتر از اون خوردم
بارها دیدم که وقتی غذایی رو بو کردم ترغیب شدم به خوردنش
و حتی یادم میاد که زمانی یک نفر از یک غذا خیلی تعریف میکرد و تعارف میکرد که بخورم من ترغیب به خوردن شدم
و من حالا از اینجا به بعد دو نفرم
یکی من ناظر و یکی من رفتار کننده
الهی به امید تو
خودت کمکم کن که ناظر درستی بر رفتارم باشم
ای بهترین نظارت کننده😇
کمکم کن قبل از اینکه به حسابم برسند به حساب خودم رسیدگی کنم و خودم را درست کنم
الهی آمین یا رب العالمین
یاعلی