خیلیها که اضافه وزن دارن، یه دلیل تکراری رو دائم تکرار میکنن: پرخوری عصبی. 😖🍰
میگن: “وقتی زندگی فشار میاره، اعصابم خرد میشه، ناخودآگاه دستم میره سمت یخچال!” 🧠➡️🧊
انگار غذا براشون شده یه پناهگاه موقت… 🛑🍫
جایی برای فرار از اون احساسات سنگینی که نمیدونن چطوری باید باهاش کنار بیان یا رهاش کنن… 😞💭
🎯 نقش اعصاب در چاقی چیست؟
هر موضوعی وقتی از نظر علمی یا منطقی معتبر شمرده میشود که نتیجهی آن برای همه انسانها یکسان باشد.
مثلاً نیروی جاذبه زمین را در نظر بگیرید. فرقی نمیکند شما در ایران باشید یا آمریکا 🌍؛ اگر چیزی را از دستتان رها کنید، بدون شک به سمت زمین سقوط خواهد کرد.
یا تصور کنید سوزنی به انگشتتان برخورد کند.
فرقی نمیکند زن باشید یا مرد، سیاهپوست یا سفیدپوست، چاق یا لاغر؛ در هر صورت واکنش طبیعی بدن، ایجاد احساس درد است. 😖🩹
اینجاست که یک قاعدهی مهم شکل میگیرد:
“اگر یک باور یا ادعا درباره شرایط ما صحیح باشد، باید برای همه انسانها در همان وضعیت، نتیجهی مشابهی ایجاد کند.”
حالا بیاییم به موضوع پرخوری عصبی نگاه کنیم.
اگر باور داریم که «عصبی بودن» باعث پرخوری و چاقی ما شده، باید این قاعده را هم بپذیریم که هر کسی که عصبی میشود، دچار پرخوری عصبی و در نتیجه چاقی میشود. 🤔
اما با یک نگاه ساده به اطرافمان میبینیم که اینطور نیست.
خیلی از دوستان، فامیلها یا همکاران ما در شرایط استرسزا عصبانی یا مضطرب میشوند، اما همچنان متناسب میمانند. بعضیها ممکن است دچار استرسهای شدید شوند، اما نه به سمت پرخوری کشیده میشوند، نه چاق میشوند. ✨
پس سوال بزرگ اینجاست:
چرا بعضیها عصبی میشوند ولی پرخوری نمیکنند؟
و چرا بعضی دیگر وقتی عصبی میشوند، مستقیم سراغ یخچال میروند؟
🔎 تحقیقات علمی درباره پرخوری عصبی چه میگویند؟
طبق مقاله منتشر شده در انجمن ملی پرخوری (NEDA)، پرخوری عصبی بیشتر زمانی رخ میدهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد.
به عبارت دیگر، همه در شرایط استرسزا قرار میگیرند، اما آنهایی که به پرخوری عصبی مبتلا میشوند، غذا را به عنوان راه فرار انتخاب کردهاند. 🍕🍫
تاثیر اعصاب بر افراد لاغر
🤔 چرا بعضی افراد متناسب حتی وقتی عصبی میشوند، پرخوری نمیکنند؟
بیایید با یک سوال ساده شروع کنیم:
آیا عصبی شدن، به طور مستقیم دکمهی پرخوری را در بدن انسان فشار میدهد؟
جواب کوتاه این است: نه!
🔵 همهی انسانها استرس و فشار روانی را تجربه میکنند، اما واکنش هر فرد به این احساسات، محصول یادگیریهای قبلی اوست.
کسی که در کودکی یاد گرفته با ناراحتی سراغ غذا برود 🍩🍔، احتمال بیشتری دارد که در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن، با پرخوری عصبی واکنش نشان دهد.
در حالی که فرد دیگری ممکن است آموخته باشد که احساساتش را از راههای دیگری مثل پیادهروی 🚶🏻♀️، گفتوگو، یا حتی نوشتن تخلیه کند.
👶🏻 شاید این ترفند رایج در بسیاری از خانوادهها که برای آرام کردن بهانهگیریها یا گریههای کودک، به او هلههوله میدهند 🍭 یا وعدهی خرید خوراکیهای خوشمزه میدهند، در ظاهر کار ساده و بیضرری باشد…
اما همین رفتار به ظاهر کوچک، میتواند تاثیر مستقیم و عمیقی بر شکلگیری باورها و عادتهای ذهنی کودک بگذارد.
📚 کودک به تدریج یاد میگیرد که:
“هر وقت ناراحت بودم، باید چیزی بخورم تا حالم بهتر شود.”
این الگو اگر بارها و بارها تکرار شود، به یک مسیر عصبی پایدار در مغز کودک تبدیل میشود.
نتیجه؟
سالها بعد، همان کودک بزرگسال ممکن است هنوز هم در واکنش به احساساتی مثل عصبانیت، غم یا استرس، ناخودآگاه سراغ غذا خوردن برود — حتی اگر سیر باشد! 🍔😣
🔵 به همین دلیل است که خیلی از ما، بدون اینکه آگاه باشیم، هنگام ناراحتی دلمان شکلات، بستنی یا فستفود میخواهد — نه به خاطر گرسنگی واقعی، بلکه چون مغزمان از کودکی اینطور شرطی شده است.
📚 طبق پژوهشی در Journal of Eating Disorders، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً یک الگوی ذهنی دارند که احساسات منفی را به غذا خوردن گره زده است. یعنی مغزشان به آنها یاد داده: “وقتی ناراحتی، غذا بخور تا آروم بشی.”
در حالی که این تسکین، کوتاهمدت است و در درازمدت احساس گناه، نارضایتی از بدن، و حتی تشدید اضطراب را به دنبال دارد.
🌟 وقتشه پرخوری عصبی رو بذاری کنار!
دیگه وقتشه که با اشتهای بیموقع و پرخوریهای بیدلیل خداحافظی کنی! دورهی ویژهی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز» کمکت میکنه کنترل غذا خوردنت رو با قدرت ذهن به دست بگیری و آرومآروم به تناسبی که همیشه آرزوش رو داشتی برسی. 🧡🌿
با آموزشهای این دوره، بدون رژیم گرفتن، بدون استرس، و فقط با تغییرات سادهی ذهنی، راه رهایی رو یاد میگیری. 🌸
نقش باورها در پرخوری عصبی
بعضی وقتها باورها میتوانند راههای جدیدی را برای تغییرات بزرگ باز کنند و گاهی هم… مثل یک زنجیر به دستتان بسته میشوند.
باور «من پرخوری عصبی دارم» یکی از این باورهاست که میتواند مثل یک مانع بزرگ، جلوی شما را بگیرد و نه تنها از لاغر شدن شما جلوگیری کند، بلکه ممکن است حتی باعث چاقتر شدن شما شود. 😔
چرا من چاق شدم؟ 🤔
شاید این سوال همیشه توی ذهنتان چرخیده باشد. حقیقتش این است که بیشتر از هر چیز، عادتها هستند که تعیین میکنند چطور به سمت چاقی پیش میروید.
هر فردی که به طور منظم در زندگیاش عادات خاصی دارد، در مسیر خاصی از زندگی خود قرار میگیرد. به زبان ساده، این عادات، چه خوب و چه بد، میتوانند شکلدهنده وضعیت بدنی شما باشند.
پرخوری عصبی؛ یک عادت، نه اختلال 🍫
پرخوری عصبی را خیلیها به عنوان یک اختلال جدی میبینند، اما باید بگوییم که در حقیقت، این یک عادت است که وقتی عصبانی میشوید یا تحت استرس قرار میگیرید، به طور ناخودآگاه به سراغ غذا میروید.
یعنی این چیزی نیست که از درون بدنتان بخواهد شما را به پرخوری سوق دهد، بلکه رفتاری است که در شرایط خاص، تکرار شده و تبدیل به یک عادت میشود.
مثلاً تصور کنید که وقتی تلویزیون تماشا میکنید، همیشه به سراغ تخمه یا تنقلات میروید.
خب، این شما را در دسته “پرخوری تلویزیونی” قرار نمیدهد، بلکه فقط نشاندهنده یک عادت است که به خاطر لذت بیشتر از تماشای برنامه تلویزیونیتان ایجاد شده است.
عادتها، نه اختلالها 🧠
هر رفتاری که از ما سر میزند، یک نتیجه از عاداتی است که در طول زمان شکل گرفتهاند.
وقتی که مغز یک رفتار را تکرار میکند و آن رفتار به نوعی برای ما لذت یا آرامش به همراه دارد، به مرور زمان تبدیل به یک مسیر عصبی ثابت میشود.
در واقع، پرخوری عصبی هم به همین شکل، به عادت تبدیل شده و از آنجا که مغز همیشه از «لذت» خوشش میآید، این عادتها ممکن است گاهی از کنترل خارج شوند.
چطور میتوانیم عادتها را تغییر دهیم؟ 🔄
از آنجایی که این رفتارها عادت هستند و نه اختلالهای غیرقابل تغییر، میتوانیم با آگاهی و تمرین، آنها را از نو بسازیم.
به یاد داشته باشید که هیچ چیزی در بدن ما ثابت و غیرقابل تغییر نیست؛ حتی عادتی که شاید سالهاست با شما همراه بوده و از دوران کودکی شکل گرفته است. ✨
در دورهی آموزشی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز یاد میگیرید چطور عادتهایی را که فکر میکنید عامل اصلی چاقی و پرخوری شما هستند، بهدرستی شناسایی و بازنویسی کنید.
با شرکت در این دوره، نهتنها متوجه میشوید چرا برخی رفتارها همیشه شما را به سمت غذا هل میدهند، بلکه راهکارهای عملی برای اصلاح این عادتها و ساختن الگوهای تازه به دست میآورید.
✨ یادتان باشد: شما اسیر عادتها نیستید؛ بلکه میتوانید استاد و خالق عادتهای تازهای باشید که شما را به سمت اندامی متناسب و زندگی سالم هدایت میکنند.
🔑 همین امروز تصمیم بگیرید عادتهایی که سالها مانع شما شدهاند را تغییر دهید و با آگاهی، آیندهی تازهای برای خودتان بسازید.🌱 و بدانید که با هر انتخاب جدید، یک گام به سمت لاغری و سلامت واقعی نزدیکتر میشوید.
✨ تمرین طلایی برای تغییر پرخوری عصبی ✨
دوست خوبم 👋🏻
اگر دوست داری یک قدم واقعی و ماندگار برای درمان پرخوری عصبی برداری، این تمرین مثل یک پل نجاته! ⛅️
با نوشتن جوابها، ذهنت رو شفافتر و انگیزهات رو قویتر میکنی. قول میدهم که حس فوقالعادهای بعدش خواهی داشت! 💖
🌱 مرحله اول:
با دقت و به صورت شرح انشایی به سوالات زیر پاسخ بده:
- 🍽 به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
- 😞 پرخوری چه احساسی در شما ایجاد میکند؟
- 🔗 چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن میبینید؟
- 📏 از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمیشود و بعد از آن پرخوری به حساب میآید؟
- 🧠 به نظر شما برای اندازهگیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟
✍️ پاسخهای خودت رو در بخش نظرات همین جلسه با عشق ثبت کن!
🌟 مرحله دوم:
حالا وقتشه که دیدگاه خودت رو درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق با ما به اشتراک بذاری! 🍏🍔
- 🔍 انواع روشهای غذا خوردن افراد چاق را نام ببر.
- 📝 برای هر روش توضیح بده که آیا این رفتار در تو وجود داره یا نه، و اگه هست، یک مثال واقعی از زندگی خودت بیار.
یادت باشه دوست خوبم 🌈، همین لحظه که در حال فکر کردن، نوشتن و آگاهتر شدن هستی، قویترین قدم رو برای تغییر مسیر پرخوری عصبی و ساختن یک زندگی جدید برمیداری. 💪🏻💖
منتظر خوندن نوشتههای ارزشمندت هستم! 🌸✨
منتظر خواندن نوشته های شما هستم
همراه همیشگی شما: رضاعطارروشن
امتیاز 3.95 از 232 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
گام ۵۵؛پر خوری عصبی چیست
پر خوری یک اعتیاد است که با انواع مختلف افراد با آن مواجه می شود یکی معتقد است پر خوری عصبی دارد یکی پر خوری در هنگام تفریح دارد یکی پر خوری هنگام تماشای تلویزیون دارد هر کسی به شکلی پرخوری دارد که همه منجر می شود به چاقی
پر خوری یک نوع عادتی است به شکلهای مختلف در افراد نمایش داده می شود و چون افراد آگاهی لازم ندارند فکر می کنند یک واکنش بیرونی مثل خشم باعث پر خوری می شود
با بر طرف کردن عادت ها رفتارهای ما تغییر می کندچون رفتارهای ما تحت کنترل مغز ما قرار دارد. رفتارهای یک فرد چاق با رفتارهای یک فرد لاغر متفاوت است چون فرمولهای ثبت شده متفاوت است در بعضی از افراد چاق هنگامی که عصبی می شوند باعث واکنش پر خوری می شود و حتی من کسانی را می شناسم که هنگام عصبی شدن به خوردن شکلات پناه می برند و معتقد هستند با خوردن شکلات آرام می شوند .کلید اصلی همان اعتیاد به پر خوری است.چرا؟ چون افراد متناسب که پر خوری ندارند هنگام خشم و یا عصبی واکنش پر خوری ندارند
من خودم وقتی عصبی می شوم شروع به تمیز کردن خونه می کنم و کلی تمیز کاری انجام می دهم
تفاوت فرمول خوردن در افراد متناسب و چاق –
فرمول خوردن در افراد چاق از چند طریق انجام می گیرد —بوی غذا
دیدن غذا با رنگ و روی که دارد
از طریق شنیدن —فلان غذا در فلان رستوران و نگاه کردن به کانال اشپزی و شیرینی پزی
با دست. زدن
به نظر من افراد متناسب هم از این حسها استفاده می کند اما موقعی که گرسنه هستند و فقط برای تامین انرژی مورد نیاز بدن اقدام به مصرف مواد غذایی می کند و زمانی که سیر هستند هیچکدوم از این حس ها باعث تحریک انها نمی شود چون فرمول های مغز او طور دیگه ای بر نامه ریزی شده
افراد چاق از خوردن بیشتر برای تفریح و لذت و سرگرمی استفاده می کنند و افراد متناسب درست در نکته مقابل هستند
همه افراد چه چاق و چه لاغر باید رفتارهای خود را شناسایی و موانع را دریافت کرده و برای بر طرف کردن آن اقدامات لازم را بکار بگیرند چون تنها لاغر شدن که نیست خوب زندگی کردن بر طرف کردن موانع آست
باید آگاهی لازم را داشته باشیم تا بتوانیم بشناسیم و اشکالات یا موانع را از سر راه بر داریم
عادت های بد من ؟
خوردن چایی در طول روز که۹۰ در صد تغییر کرد بعنی هفته ای اگر یک چایی بخورم
وعده های غذایی زمان مشخصی ندارند هر موقع که گرسنه شدم اقدام بخورند می کنم و خوردن نباید حتما غذا باشد ممکن است میوه باشد بستگی دارد چه دوست داشته باشم انتخاب با خودم است غذا و میوه با همه زیبایی هایش برای من تصمیم نمی گیرند. و این یک تغییر عمده ای است
وزن کردن را هم کاملا کنار گذاشتم با وجودی که جلوی چشم من است هیچ وقت تحریک نمی شوم و خیلی هم آرامش دارم
پر خوری عصبی هم یک عادتی است که افرادی که به آن معتقدند باید اقدامات لازم برای ترک این عادت را انجام دهند ،من هیچ تجربه پر خوری عصبی و یا کلا پر خوری ندارم .و از وقتی هم با این دوره هستم و مشغول مطالعه و یا نوشتن هستم ساعت ها شکم من سر و صدا می کند من اصلا حواسم نیست که انگار گرسنه هستم به همین راحتی
برای ترک عادت های بد و شناسایی آن باید مرتب فایل ها را گوش کنیم
و تمرینات را انجام دهیم
استمرار داشته باشیم
عجله نکنیم تا مغز ما عادت های ما را تغییر دهد و عادتهای خوب را جایگزین کند
خدا را شکر که در این مسیر قرار دارم و ادامه می دهم تا همانطور که عادتهای از من تغییر کرد باز هم تغییر کند
سپاسگزارم استاد 🙏
نشان های دریافت شده
با درود
Zary.ahmadi
پر خوری عصبی (۶)
خدا را شکر که ما آدمها چقدر خوشبخت هستیم :فکرش را بکنید که اگر پر خوری عصبی واقعیت داشت و یک باور اشتباه نبود یک آدم لاغر تو کره زمین نبود به عبارتی هیچ موجود لاغری نبود ! چرا؟ چون شرایط امروزه طوری هست که استرس و حالت عصبی در همه ایجاد می شه و اگر استرس و عصبی بودن باعث پر خوری و بعد نتیجه چاقی پس همه چاق بودند !!پس این قاعده امکان نداره اونون فقط یک عادت و رفتار اشتباهی است که در بک مقطعی از زندگی در ذهن افراد برنامه ریزی شده ممکنه تربیت دوران کودکی باشه !چطور؟چون محیط تربیتی هر فردی متفاوت است و واکنش پرخوری عصبی هر فرد محصول یادگیریهای قبلی اوست مثلا: در کودکی با ناراحتی سراغ غذا رفته و این احتمال می ره که در بزرگسالی هم موقع عصبی شدن با پر خوری عصبی واکنش نشون دهد .یا در دوران کودکی موقعی که کودک ناراحت و گریه می کرده والدین برای آروم گردنشان از ترفند خوراکی استفاده می کردند و همین ممکنه در ذهن برنامه ریزی شده باشد که در هنگام ناراحتی اگر خوراکی بخورید باعث آرامش می شه و در بزرگ سالی هم موقع عصبی شدن با پرخوری عصبی واکنش نشون می دهد در حالی که ممکن است یک فرد دیگری یاد گرفته باشد که احساساتش را از راههای دیگری مثل پیاده روی تمیزه کردن خونه یا نقاشی کردن یا خیاطی کردن و یا خواندن کتاب و یا نوشتن تخلیه کند . این گونه واکنش هم می تواند از دوران کودکی برنامه ریزی شده باشد : چطور؟ مثل:وقتی فرزند نا آرام است برای آروم کردنش او را مشغول می کنند با خواندن کتاب یا نقاشی کردن رو کاغذ یا حواسش را با بازی پرت می کنند با هر ترفند دیگه ای بجز خوراکی پس اون فرد در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن سراغ کارهای دیگه ای که خوراکی نیست می ره من خودم وقتی که عصبی می شم جند مسکن دارم برای آرام شدنم یکی تمیز کردن خونه یا پیاده روی و یا خیاطی هر کدوم از اینها به من آرامش می ده عادات چه خوب و چه بد وضیعت بدنی ما را تشکیل می دهند و پر خوری عصبی هم یک عادت بیرونی است که بر اثر تکرار مداوم تبدیل به عادت شده تمام رفتارهایی که از ما سر می زند عادتهایی هستند که در طول زمان شکل گرفته اند و خدا را شکر که می شه عادتها را با آگاهی و تمرین از نو ساخت باید بفهمیم که ما اسیر عادتها نیستیم و می توانیم عادتهای جدید و تازه ای که ما را به سمت اندام ایده المون برساند هدایت کنیم
به نظر شما پر خوری چه احساسی در شما ایجاد می کند ؟ باعث دل درد می شه
باعث خواب آلودگی و بی حالی می شه البته من به یاد ندارم ولی شنیدم طرف غذا می خوره بعد می گه خیلی سنگین شدم دوست دارم بخوابم یا طرف می گه آنقدر خوردم که باد کردم
چه ارتباطی بین پر خوری کردن و چاق تر شدن می بینید؟ پر خوری کردن یعنی بیشتر از حد نیاز خوردن و این پرخوری بر اثر تکرار به عادت تبدیل می شه و این عادت باعث چاق تر شدن و لاغر نشدن می شه پس پرخوری بزرگترین مانع لاغر شدن است متاسفانه آدمهای پر خور مرتب پر خورتر می شوند چون چاق تر می شوند و سلولهای بیشتری باید تغذیه شوند چون پر خوری تبدیل به چربی اضافه در بدن ذخیره می شه و آنها هم باید مرتب غذا بخورند و چرخش همچنان ادامه داره
از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمی شه و بعد از آن پر خوری به حساب می اید ؟ از نظر من تا حدی که بدن نیاز داره پر خوری محسوب نمی شه و بیشتر از نیاز بدن خوردن پر خوری محسوب می شه جواب این سوال در هر شخص متفاوت است و حد میزان خوردن در هر روز هم متفاوت است بعضی روزها با کوچکترین خوراکی حس سیری داری و بعضی روزها بیشتر احساس ضعف می کنید و بیشتر می خوری تا سیر بشی فقط نکته مهمه اینه که مهارت حس سیری را به موقع دریافت کنی
به نظر شما برای اندازگیری میزان غذایی که باید بخوریم باید چگونه عمل کنیم ؟ باید به ندای ذهنمون گوش کنیم حواسمون باشه که از نقطه سیری رد نشیم و معمولا متوجه می شیم با چه اندازه از غذا سیر می شیم به عنوان مثال : یک کفگیر برنج یا با چند تا کفگیر و غیره
انواع روش های غذا خوردن افراد چاق را نام ببرید؟
افراد چاق همه چی و هر لحظه در حال خوردن هستند با چشم می خورند با گوششون می شنوند و می خورند با بینی تحریک می شوند و می خورند با مزه بیشتر تحریک می شوند و می خورند همه این حواس در افراد چاق فعال هست اگر یکی خاموش بشه اونون یکی دیگه مشغول کار می شه یعنی می خوام بگم لازم نیست همهحواس پنج گانه با هم مشغول باشند یکی از آنها تحریک بشه مشغول خوردن می شوند در حالی که افراد متناسب راحت تحریک به خوردن نمی شوند من افراد چاق در مهمانها زیاد دیدم و انها را زیر نظر داشتم مدام در حال خوردن هستند می ترسند تموم بشه اما افراد متناسب به تنها چیزی که اهمیت نمی دهند خوردن ،ترجیح می دهند مشغول حرف زدن و تبادل نظر و دریافت آگاهی از جمع باشند به اندازه غذا بر می دارند و با همون تا آخر خودشون را مشغول دارند نگران اینکه تموم بشه هم نیستند غذا براشون حکم تفریح و لذت نداره بلکه حکم بقا را داره
خدا را شکر که مجدا در مسیر هستم و تمام سعی ام را دارم که مطالب را عمقی بفهم و درک کنم تا نتیجه بگیرم از خودم سپاسگزارم
استاد سپاسگزارم