به کسی که ده سال یه کار رو انجام داده میگیم «استادکار». با همین حساب، من که از هفت هشت سالگی تا حدود سی و پنج سالگی درگیر چاقی بودم، استاد چاق شدن بودم! سالها از خودم میپرسیدم چرا چاق میشویم و چرا اینقدر راحت چاق میشم ولی با اینهمه زجر لاغر نمیشم. جوابی که همیشه بهش میرسیدم این بود: «تو اراده نداری». در ویدیوی این جلسه جواب واقعی این سؤال رو گفتم.
این جلسه گام ۸ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۷ هست. در این گام میبینی چاقی چطور یاد گرفته میشه، فرمولهای خاموش ذهن کی روشن میشن و چرا روشهای رایج لاغری جواب نمیدن.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که چاق شدن یه مهارته که همهی ما خیلی خوب یادش گرفتیم و حالا باید مهارت لاغر شدن رو هم یاد بگیریم. این مهارت در یه هفته و ده روز به دست نمیاد؛ اگه دنبال روش دهروزه هستی، برو سراغ همون رژیمها و ورزشهایی که این وعده رو میدن. ولی اگه این حرفها حالت رو بهتر میکنه و موندی، بدون که داری مهارت کسب میکنی و هر چی بیشتر تکرار کنی، لاغر شدن خیلی طبیعی اتفاق میافته. من از حدود سال ۹۳ مسیر لاغری با ذهن رو شروع کردم و بیش از چهل کیلو کم کردم.
بعد تعریف کردم که هر بار نتیجه نمیگرفتم، اون صدای درونی شروع میکرد به سرزنش: «تو بیارادهای، نتونستی رژیمت رو درست انجام بدی». بقیه هم همین رو میگفتن. اون موقع از این آدمها بدم میاومد، ولی بعداً فهمیدم اونا هم حق داشتن؛ راه درست رو بلد نبودن و فقط چیزی رو تکرار میکردن که شنیده بودن.
📱 مغز مثل یه موبایل نو، و فرمولهای خاموش
ما وقتی به دنیا میایم، مغزمون مثل یه موبایل صفر کیلومتره. برنامههای اولیه رو داره، مثل کنترل ضربان قلب و تنفس، ولی هیچ عکس و شمارهای روش نیست. هر چیزی رو از طریق چشم و گوش یاد میگیره؛ برای همین من که در دزفول بزرگ شدم، حتی وقتی فارسی حرف میزنم، بعضی کلمهها رو با لهجهی محلی خودم میگم. کسی که در خانوادهای با اضافهوزن بزرگ میشه هم خودبهخود تحت آموزش چاقی قرار میگیره. خیلی وقتها در خانوادهای که مادر اضافهوزن داره، یکی از بچهها متناسبه و مادر میگه «این به خانوادهی پدرش رفته»؛ نه آزمایشی کرده نه چیزی، فقط از اول از این بچه انتظار دیگهای داشته و رفتارش باهاش فرق کرده.
خیلی از حرفهایی که میشنویم مثل یه فرمول خاموش ذخیره میشن و وقتی به اون سن یا موقعیت میرسیم، روشن میشن: «به سن بلوغ برسه تپل میشه»، «آدم بعد از ازدواج چاق میشه»، «چهل سالگی سوختوساز میاد پایین». یکی از نزدیکانم قبل از ازدواج خیلی میخورد و متناسب بود، ولی در چند سال بعد از ازدواج بیست بیست و پنج کیلو اضافه کرد و هر بار دلیلش رو همین میگفت. فرمولهای من هم زیاد بودن: «چاقی ما ارثیه» که میلیونها بار از خانوادهم شنیده بودم، «کار پشتمیزی چاق میکنه» که از پدرم شنیده بودم و آخر هم هشت سال کارمند شدم، و «خواب بعد از ناهار چاق میکنه». هر بار که به یکی از این موقعیتها میرسیدم، چاقتر شدن برام منطقیتر میشد. خیلی ساده بگم: ما با لذت و آرامش و بدون اینکه بفهمیم، چاق شدن رو یاد گرفتیم.
🗣️ زبان چاقی و یاد گرفتن زبان لاغری
چاقی یه زبان بینالمللیه. در فروشگاه انگار خوراکیها منو صدا میزدن، با اینکه چشمم خیلی ضعیف بود. وقتی به یه آدم متناسب میگفتم «این شیرینی توی یخچال هی بهم میگه بیا منو بخور»، اصلاً نمیفهمید چی میگم و میگفت «خب جلوی خودت رو بگیر». یه پزشک متناسب هم فقط از اراده حرف میزنه. کدوم یکی از ما با گریه پرخوری کرده؟ همیشه با لذت خوردیم و بعد همون صدایی که دعوتمون کرده بود، دو دقیقه بعد شروع میکرد به سرزنش: «ببین چقدر چاقتر میشی!». این زبان چاقیه و فقط کسی که ذهن رو بشناسه و چاقی رو تجربه کرده باشه میتونه ارتباطش رو با ذهن توضیح بده.
حالا چرا لاغر نمیشیم؟ چون با روش زندگی روزمره چاق شدیم، ولی میخوایم با رژیم و ورزش لاغر بشیم. مثل زبان فارسیه که بدون هیچ تمرینی یادش گرفتیم، چون همه دورمون فارسی حرف میزدن؛ ولی برای انگلیسی باید فیلم زبان اصلی ببینی و ذهنت رو در فضای اون زبان قرار بدی. لاغری هم همینه؛ کل محتوای ذهنت و اطرافت چاقیه و باید خودت رو در معرض لاغری قرار بدی. از اون طرف، کدوم آدم متناسبی رو میشناسی که با رژیم یا کرم و کمربند و دستگاه لاغر شده یا لاغر مونده؟ وقتی از روشهایی استفاده میکنیم که هیچ آدم لاغری ازشون استفاده نکرده، چطور انتظار داریم لاغر بشیم؟ پیشفرض همهی آدمها تناسب اندامه و چاقی یاد گرفته شده. من الان کارم در خونه و پای لپتاپه و بیشتر روز نشستهم، با این حال متناسبم.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با مثالهای بیشتری جواب دادهم که چرا چاق میشویم؛ از فرمول تیروئید و سن پنجاه سالگی تا اینکه چرا حتی بعضی آدمهای متناسب از ترس چاقی کارهای عجیب میکنن. شنیدن این حرفها به زبون خودم کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنت رو راحتتر پیدا کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای مهارت لاغر شدن رو از پایه یاد بگیری، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» همین کار رو میکنه.
در گام ۹ سراغ «لاغری با قانون رهایی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.03 از 211 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

سلام به استاد و دوستاي عزيزم
گام هشتم
چرا چاق شدم من؟ چرا لاغر نميشم؟
لاغر كه حالا دارم ميشم كي گفته نميشم؟! ☺️🥰
اما اين سوال گذشته س چرا قديما چاق شدم و لاغر نميشدم؟
من هر روز كه بيشتر فايل گوش ميدم بيشتر جوابام كاملتر ميشه و ليستم از اون دلايلي كه چرا چاق شدم هي اضافه ميشه.👌🏻
حالا امروز مينويسم كه تا به امروز چه مواردي رو شناسايي كردم كه چرا چاق شدم و اين چه عواملي بود كه باعث ميشد من نتونم لاغربشم؟
١)من “احساسم” نسبت به خودم در تمام مراحل زندگيم حس چاقي بود
حتي زماني كه لاغر بودم هم حس ميكردم چاقم .
من اولين مشكلم احساسم بود.
مگه ميشه يه نفر كل زندگيش حس خوبي راجع به خودش(اندامش)نداشته باشه؟
بله ميشه اون منم
اولين ضربه احساسم بود .
اين گزينه به خودي خود نابودگره تمام اهداف و دستاوردهاست.
من حسم منفي بود
حس خوبي به خودم نداشتم
حس خوبي به غذايي كه ميخوردم نداشتم
حس خوبي به ميزان غذايي كه ميخوردم نداشتم
حس خوبي بعد خوردن غذام نداشتم
خس خوبي قبل خواب نداشتم
حس خوبي موقع بيدار شدن صبح نداشتم
حس خوبي به لباسي كه ميپوشيدم نداشتم
حس خوبي به اندامي كه توي آينه ميديدم نداشتم
اصلا حس خوبي به اين انسان نداشتم
من نميگم كه امروز من متحول شدم و صدرصد حسم به خودم عاليه
اما هر روز تلاش ميكنم كه حسمو به همه ي چيزهايي كه قبلا بد بود بهتر كنم
چون راه ديگه اي ندارم
چون تنها راه رسيدن من نه تنها به لاغري بلكه به ساير اهدافم تصحيح نوع احساسم به مسائله.
من تو موارد زيادي در زندگيم موفقم و وقتي حالا اونارو اناليز ميكنم ميبينم كه من در موارد موفقيتم اخساسم هميشه مثبت و اميدوار بوده.
مثال:
من تو ٢٦ سالگي تو يه كمپاني بزرگ مدير يك دپارتمان بودم و درامد نسبتا خوبي داشتم.
اما من توي ذهنم آرزوهاي بلندتري داشتم و ميدونستم من براي اون شغل آفريده نشدم چون ازش لذت نميبردم.
من تصميم گرفتم حرفه اي رو باد بگيرم كه دوسش دارم و بتونم بيزينس خودمو داشته باشم و از شغلم لذت ببرم.
من در طول مسير رسيدن به هدفم تنها به لذت و نتيجه ي عالي فكر ميكردم.
من به ريسك اين كار اهميتي نميدادم.
شروع كردن از صفر من رو از تصميمم منصرف نميكرد چون نيروي قدرتمندتري بمن ميگفت تو ميتوني و حتما از عهدش بر مياي.
همه ي خونواده و دوستانم گفتن كه كار اشتباهي ميكنم كه از شغل با درامد ثابت و مطمئن استعفا ميدي و شغلي جديد با مشتري صفررو رو پاي خودت و تنها شروع مي كني.
اما حس من در تمام مسير مثبت بود.
البته كه من نگران بودم ،البته كه توي دلم ميگفتم اگه نشه چي ؟،اما احساس مثبت و قوي كه ميگفت تو موفق ميشي برو من پشتتم خيلي زورش بيشتر از همه حرفا ي توي دلم و همه حرفاي كل دنيا بود.
در نهايت من كارم رو شروع كردم و توي تنها ٦ ماه فوقالعاده موفق و معتبر شدم.
“احساس “
اين عامل پيچيده و سرنوشت ساز
ميتونه نتيجه ي يك معادله رو كاملا برعكس كنه.
حالا كه به موضوع شكست در لاغريم بر ميگردم و مرور ميكنم احساسمو ميبينم كه احساسم هيچوقت با من يار و همگام نبوده.
حالا كه وارد مسير لاغري با ذهن شدم خيلي تلاش ميكنم كه احساسم رو خوب و مثبت نگه دارم
خوشحال و شكر گزار از خواب بيدار شم
خوشحال تحرك كنم
خوشحال بخورم
خوشحال به خودم نگاه كنم
لبخند بزنم به صورتم
و بگم كه طوفان بخير گذشت و من كنارتم تا با هم با احساس نو از نو بسازيم پايه هاي ذهن رو.
٢)”باورهاي ” من
و اين باورهاي من
امان از تمام باورهاي منفي و غلط من!🤦🏼♀️
من بعد اشنايي با اين دوره تمام باورهام غلط از آب در اومد!😅
باورهاي من مبني بر دلايل و بهانه هاي چاقيم همه غلط بود!
-من چاق شدم چون مدل بدنم اينه!
-چون هورمون هام بالانس نيستن
-چون آهنم كم شد بهو شيريني زياد خوردم
-چون سنم شد سي سال
-چون من كلا متابوليسمم پايينه
-چون خانوما خدادادي بافت چربيشون بيشتر از عضله هست
-چون من شغلم بي تحركه
-چون من از ورزش خوشم نمياد
-چون من روزي ٨ ليوان اب نميخورم
-چون من خيلي مواد شيرين دوست دارم
-چون من نون ميخورم
و تمام اين عوامل بيروني كه من باور داشتم عامل چاقي من هستن
باور داشتم :
-رژيم تنها راه صحيح لاغريه
-ورزش تنها راه صحيح خلاصي از شر چربي هاست
-كم بخور زياد تحرك كن
-من بي اراده ام همه با اراده ان
-من تا ابد محكوم به چاقي ام
-بايد معدمو كوچيك كنم والا من تا اخر عمرم همينم
لاغرا ژن شون با ماها فرق داره اونا استعداد ندارن ما داريم
-من اشتهام خيلي زياده و غير قابل كنترله
و ….
تمام اين باورهاي مسموم چطور ممكنه بزاره من لاغر بشم آخه؟
چرا اينارو به ما ياد ندادن؟
چرا ٩٠٪ كسايي كه ادعاشون ميشه ميدونن و ميخوان كمك ما كنن دستشون رو روي نون و برنج و شيريني و روغن و… ميزارن چرا كسي اصل حرفو حرف حقو نميزنه ؟
به يقين كه اينم نوعي سياسته …
ما هم مثل تشنه لباي اسير دربه در دنبال يه قطره آب؟
بله دوستاي گلم من دومين خطام باورهاي تماما غلطي بود كه راجع به تمام محتواي چاقي و لاغري و خودم داشتم و خداروشكر سعي ميكنم روي موارد بيشتري از اين باورهاي بيهوده خط قرمز ❌ بكشم.
هر چه تعداد بيشتري باور غلط خط بخوره من به هدفم آسونتر و سريعتر نزديكتر ميشم.🙏🏻
٣)مورد سوم كه ميتونم بگم “گفتارهاي كلامي ”من بود.
چي از زبون من گفته ميشد راجع به چاقي و لاغري؟
همه بيان ضعف من بود.به دوستان و نزديكام و دكترم و مربي باشگام و هر كسي كه اعتماد ميكردم ميگفتم:
-من استعداد چاقيم زياده
-من آبم ميخورم چاق ميشم
-من از بچگي اينطور بودم
-من از ورزش خوشم نمياد واسه اينه
-من نميتونم خودمو كنترل كنم شيريني ميخورم
-من قبل خواب بي اراده ميشم هله هوله ميخورم
و …
من خودمو در مورد لاغري و تناسب اندام چطور به جامعه و بيرون از خودم معرفي ميكردم؟
-من خودم رو به عنوان كسي كه بارها تلاش كرده ولي مشكلش اينه كه لاغر نميشه معرفي كردم
اين توصيف من وصف يك انسان شكست خورده و ضعيف در مورد موضوع لاغري بود
مسلما ذهن من هم قبول ميكرد هر چه كه من درباره خودم توصيف ميكردم و طبق اون توصيف برنامه ريزي ميشد كه حركاتي وواكنشهايي در جهت محقق كردن اون گفته هاي من راجع به خودم انجام بده.
ميخواست من رو به اون حقيقت كلامي نزديك كنه پس من چاقتر ميشدم و يا اصلا لاغر نميشدم.
☝🏻حالا ياد گرفتم حتي يك جمله و حتي يك كلمه در مورد خود فعليم و وزن فعليم و اينكه چرا اين شكليم به هيچ كسي نگم حتي زير لب به خودمم هم نجوا نكنم.
گفتارم رو كنترل و سازماندهي ميكنم در جهت لاغري:
-من انسان متناسبي هستم
-من فوق العاده خوش هيكلم
-من فوق العاده با استعداد و با اراده ام
-هر وقت كه اراده كردم لاغر شدم
-من لاغر و متناسب هستم
-لاغري براي من آسونترين كار دنياست
-من با ارزشم
-من همين الانشم خيلي متناسبم
-من با قدرت و بي نظيرم
-من خود خدام
حال كه گفتارم رو تصحيح كردم ذهنم هم تمام برنامه هاشو طبق اين گفته هاي من خواهد ريخت و منو در مسير لاغري جلو خواهد برد.
٤)مورد ديگه حرفهايي بود كه من “ميشنيدم” .
چه شنيده هايي رو گوشهاي من ميشنيد تا منو چاقتر كنه؟
تمام محاوره هاي غلط حول انواع رژيم
-فلان رژيم ١٤ روزه لاغر ميكنه
-فلاني زيره رو قاطي ماست كرد ٢٠ كيلو كم كرد
-دوستم:من معدمو عمل كردم ٣٥ كيلو كم شدم
-متخصص تغذيه:يك بسقاب برنج ٤٥٠ كالري داره
-مربي باشگاه:حركات هوازي به تنهايي باعث لاغري نميشه بايد وزنه بزني
-همسايه:از ساعت ١٢-٨ بخور بقيه روز نخور كلا چربيات آب ميشه
-اون يكي دوستم:ما كلا هيچوقت لاغر نميشيم دنيا دو روزه بيا بريم بيرون غذا بخوريم
-فلان مرد:من عاشق زناي پُرم
-تو راديو ماشين:پادكست صوتي لاغري با رژيم گياهخواري
-تو فضاي مجازي:حرفاي فلان مدل لباس در مورد نخوردن غذا و فقط آب و مايعات خوردن
و….
اين شده بود زندگي من
گوشهاي من فقط حرفهاي راجع به اينكه چطور لاغر بشيم رو گوش ميداد و براش جذاب بود
همه ي اون اطلاعات بي ريشه و غلط واسش جذاب بود!
ميشنيد
ميداد ذهن ناخوداگاهم
اونم كه آماده باش شروع به برنامه ريزي
بنويس همه ي برنامه هايي كه اين راجع بهش گوش ميده
چي گوش ميده؟
فقط چاقي فقط اينكه چجور لاغر شه چون چاقي دردشه
چون چاقي خيلي واسش سنگين تره از لاغري
آهان ن ن
يعني چاقي واسش مهمه
پس بزار جوري برنامه بريزم كه اينو به اون چيزي كه واسش سنگين و مهمه برسونم (چاقي)
يعني اين ذهن ناخوداگاه گيجه!
هر چي كه روش تمركز كني تورو تو مسير تحققش ميزاره!
نميتونه تشخيص بده كه آقا من از چاقي نگفتم كه خوشم مياد نميخوام كه چاق شم 😲
ذهن كاري به اينا نداره تو كه فقط به چاقي قدرت دادي و هي راجع بهش گوش كردي اون برداشتشو كرد و تمام .حكم چاقيو صادر كرد رفت.⚖️✍🏻
خب حالا توي مسير لاغري چيكار ميكنم؟
من محاله به هيچ بحثي در مورد چاقي وارد بشم و گوش بدم .
نه تلويزيون نه صوتي نه از آدما و محواره
هيچ چيز
گوش من فقط فايلاي صوتي لاغري با ذهن استادو گوش ميده
گوش من فقط اطلاعات صحيحو گوش ميده و ذهن من طبق اون شنيده هاي مربوط به لاغري برنامه ريزي ميكنه تا در اينده اي نزديك تو هرموقيعت زماني و مكاني منو در مسير لاغري جلو ببره.
٥)مورد ديگه “تصوير سازي “من هست.
من چه تصويري از خودم داشتم در مسير چاقيم؟
تصاوير چاق و منفي
تصوير سازي من از خودم چاق بود
تصوير سازي من راجع به مكانها و زمانهايي كه در آينده توش ميخواستم باشم يك تصوير چاق بود كه من رو نگران و نا اميد ميكرد
-هفته ديگه با بچه ها بريم بيرون واسه شام من تو عكس چاق ميوفتم
-من قراره با فلاني برم بيرون ميگه چقدر هيكلش چاق شده
-خدايا من قراره برم عروسي تو فلان تاريخ حالا همه فاميلا كه منو نديدن ميگم الهام بازم چاق شده
-فلان لباس كه من خريدم اخه تا فلان روز كه تنم نميشه برم يه لباس ديگه بخرم من كه ميدونم لاغر نميشم.
آيا من تصوير الهام متناسب رو توي آينده ي نزديك و دورم در ذهنم ترسيم ميكردم؟
به قطع جواب نه هست.
من خودم رو محكوم به اضافه شدن بيشتر وزنم و چاقي بيشترم ميدونستم و تمام تصاوير حال و آينده ي من در ذهنم تصاوير متناسب و خوش اندام نبود.
تصاوير ناراحت و نگران و خجالت زده از اضافه وزنم بود.
اصلا نميتونستم به اين فكر كنم كه خب گيرم تا فلان تاريخ وزنت كم نشه گيرم همه توي جمع بگن الهام ١٠ كيلو چاق شده
اصلا آيا اين تمام ماجراست؟
اصلا هيچ دليل ديگه اي براي حضور تو در اون جمع وجود نداره؟
اصلا يعني هيچ شاخص بارز و ارزشمندي جز اضافه وزنت براي تو توي ذهنت وجود نداره كه بهش افتخار كني و ببالي؟
جواب من در گذشته:
خير نيست
من اگه چاق باشم ساير دستاوردهام اونقدر كم رنگه كه كسي حتي فرصت شناسوندن من رو به اونها نميده و يا اينكه من اصلا عامل تمايزي در وجه اول ندارم كه منو از بقيه جدا كنه
اصلا كسايي كه متناسبن فقط حق غرور به خودشون دارن و اونها كاملترين و با اراده ترين انسانهان .
من اينطور فكر ميكردم اينطور باورسازي ميكردم و اينطور تصويرسازي ميكردم و نتيجه طبق هميشه شكست من در لاغري توي بازه يزماني تعيين شدم بود.
چون ذهنم با من ياري نميكرد
و من بي نهايت خسته از ذهن نا فرمانم بودم و براي تنبيه نافرماني ذهنم جسمم رو شكنجه ميكردم 🤦🏼♀️
واي بر من
كلا اشتباه روي اشتباه بود.
جالبه اين كه من توي هر جمعي ميرفتم و ميرم همه جز تعريف و تمجيد چيز ديگه اي نبود و با خسرت به من و زندگيم نگاه ميشه و من تنها شاكي و ناراضي ه اين بازيم.
طفلي مامانم تمام طول عمرم بمن خسته شد از بس تكرار كرد كه من از بيرون اون چيزي كه خودم راجع به خودم فكر ميكنم نيستم.
اما ميدونين چيه ؟
يك دنيا هم بهت بگن (آره )اگه يه ذهن غلط برنامه ريزي شده توي سرت باشه مگه (نه ).
اينه
اينه قدرت ذهن 🧠
و اينطور بود كه در نتيجه ي اين ٥ دليل مهم و حياتي من هيچوقت به لاغري نرسيدم و چاق. شدم و چاق موندم.
بچه ها
امروز كه بيدار شدم حس خيلي خوبي داشتم.
حس فرمانروا تا حالا داشتين؟
حس برتري چي؟
من حس قدرت و فرمانروايي داشتم.
استمرار من در گوش كردن به فايلها و انجام تمرينهاي ذهني خودش رو داره كم كم توي جسمم و ذهنم و نگرشم نشون ميده و زندگي من حالا روزنه ي روشني داره كه روز به روز بازتر ميشه و روزها ي من رو نوراني تر ميكنه.
من امروز تصميم مهمي گرفتم.
من تصميم گرفتم استفاده از قدرت ذهن رو نه تنها در موضوع لاغري بلكه در تمام موارد ديگه ي زندگيم هم دخيل كنم.اگر ذهن من قابليت تحقق تمام آرزوهاي منو داره چرا كه نه؟
موضوع لاغري براي من اهميتشو تا خدودي از دست داده.
چون من به اين نتيجه رسيدم اين كوچكترين و ساده ترين كاريه كه ذهن من بطور طبيعي طبق يك فرايند روزمره ميتونه از پسش بر بياد ومن هم ناظر كيفي كارش خواهم بود چون تازه راه افتاده!
ولي من ميخوام زمانم رو بيشتر صرف مسائل مهمتر و دستاوردهاي با ارزشتر كنم
وقتش رسيده كه از تمام ذهنم با تمام قابليتش كار بكشم.
ميخوام هدفها و آرزوهاي بزرگي كه از نظرم غير قابل تحقق ه بنويسم و به ذهنم تمرين بدم كه در مسير تحقق اونها حركت كنه.اين ذهنم كلا برده ي منه هر جا كه بگم ميره ☺️😄
فقط بايد پله به پله و برنامه ريزي شده تعليمش بدم كه راههاي فرعي رو نره.
ميدونين دوستاي عزيزم
يه مثال ميزنم
مثلا واسه تولد برادرم ميخوام براش يه گوشي موبايل بخرم اما اينو به مامانم نگفتم.
مامانم نميدونه برنامه ي من خريدن گوشيه ميگه تولد داداشته ميگم براش يه كادويي چيزي بخر يه ادكلن يا …
من ميگم مامان ادكلن چيه من واسش گوشي ميخرم لياقتش بيشتر از اين چيزاي كوچيكه.
خب استاد
حالا من دقيقا تو زندگيم همچين حسي دارم
من به اين سايت به نيت لاغري وارد شدم
اما بعد دو هفته ميبينم لاغري خيلي كمه اين كه چيزي نيست من توجه ام و انرژيمو به جاي لاغري ميخوام به آرزوهاي بزرگتر بدم
چون فهميدم كه با ذهنت را بياي باهات چجوري راه كه سهله ميدووه !🏃🏼♀️🏃🏽♀️
حالا اگه من ذهنم اينقدر زرنگو و نابغس حيف نباشه ازش فقط لاغريو بخوام!؟
من ازش يه ارزو و هدف بزرگتر ميخوام اين ريزه ميزه ها خودشون توي مسير تحقق اون آرزو بزرگه محقق ميشن!
از امروز فعاليتها و تحقيقاتم رو در زمينه هاي ديگه رو هم شروع خواهم كرد و شمارو هم در جريان خواهم گزاشت.
من يه انسان آزاد و رها و مجرد و موفق و جوان هستم و همه چيز براي شروع كار رو دارم و اون ذهنمه.اون موارد ديگه هم كمك كننده ان.
من تو زندگيم از نقطه ي زير صفر براي تولد موفقيتهاي بزرگم شروع كردم حالا كه بالاي صفر ايستادم و تجربه هم دارم با تمركز و برنامهريزي ذهنم نتيجه م هزاران برابر خواهد بود.🏆🥇
دوستاي گلم
هدفهاتون رو بزرگ در نظر بگيريد
غير ممكن ها رو ممكن تصور كنيد
به آرزوهاتون لقب غير محال نديد
تنها كافي ست ذهنتون رو باور كنيد و بهش ميدون بديد.
بياد داشته باشيد ما هيچ اما هيچ تفاوتي با موفق ترين انسان روي كره زمين نداريم.
پيش بسوي برنامه ريزي و تغذيه صحيح ذهن و اصلاح باورها 💪🏻💪🏻💪🏻
دوستدار همگي
الهام ❤️