مسیر لاغر شدن، جاده‌ای به سوی آزادی (گام ۱۲)

گام ۱۲

*برداشت من شقایق*☺️

به سمت چاقی حرکت می کنید یا لاغری ؟؟

در ابتدا میخواهم تعریف خودم را از باور بنویسم . باور چیست ؟ باور همان مسیری است که طی سالها با دیدن و شنیدن و یکسری اطلاعات در ذهن ما تشکیل می شود و با تکرار و تکرار این مسیر در ذهن عمیق و عمیق تر  میگرد تا اینکه تبدیل به یک باور می شود و آرام ارام رفتار ما نیز طبق همین باورها شکل می گیردو   تکرار این رفتارها تبدیل به یک عادت می شوند و زندگی ما را خلق می کنند

خب باورهای چاقی یا همان باورهای نا درست  لاغری کهبا دیدن رفتارای غلط دیگران مثل عادتهای  اشتباه  در خوردن ( باور چاقی ) و یا دیدن    فعالیتها و ورزشهای سنگین و عرق ریختنها ی   برخی ادمای متناسب (  باور اشتباه لاغری ) و یا شنیدن یکسری اطلاعات نا صحیح از برنامه های پزشکی صدا و سیما

این باورای اشتباه  را در ذهن من  به وجود اورد و مسیر زندگی مرا به سمت چاقی کشاند

لازم به ذکر است که من شاید تا حالا فکر میکردم در لاغری با ذهن فقط احساس هست که مهمه مثلا من اگر هنگام خوردن احساسم خوب باشد اون غذا مرا چاق نمیکند اما با شنیدن این گام و گام قبل به این درک رسیدم که رفتار هم در ساخت باورها بسیار مهم هستند که طبیعتا همان رفتارهای اشتباهی که ما از اطرافیان دیدیم در ذهن ما نقش بست و در ساخت باورهای ما تاثیر گذاشت .

پس من امروز آموختم که در این مسیر علاوه بر داشتن احساس خوب ، لااقل تا زمانی که ذهن در مسیر جدیدش محکم نشده و باورهایش عمیق نشده باید در رفتارم  نیز دقت  داشته باشم

یعنی اگر من میخواهم به تناسب اندام برسم علاوه بر داشتن

احساس خوب  در زمان خوردن و ترس نداشتن از خود غذا  باید به رفتارم هم توجه داشته باشم ، البته به این نکته هم ایمان دارم اگر ذهنم درست شود رفتار خودبخود درست خواهد شد ولی این یه رابطه ی  دو طرفه ست یعنی رفتارای صحیح من ابتدا باورای ذهنی مرا درست میکنند و از یکجایی به بعد همین باورای صحیح ، رفتارای منو تحت الشعاع قرار میدهند

یعنی ابتدا من  باید خود آگاه روی رفتارم نظارت داشته باشم و کم کم که قانون درست که *همان اندازه خوردن مطابق نیاز بدنم* بود را اموختم و طبق همین قانون باورای جدید و همسو  را ساختم  

دیگه می توانم با خیال راحت بگویم که رفتار جدید من هم طبق همین باورای جدید هست و خیلی ناخوداگاه رفتار من درست میشود

من باید در این مسیر برای بهتر  نتیجه گرفتن  دو قانون را در نظر داشته باشم

قانون اول :  *مواد غذا یی به هیچ عنوان  هیچ مشکلی ندارند*  و باورهایی را همسو و هم جهت با ان بسازم یعنی احساس خوبی نسبت به نوع غذا داشته باشم و از برچسب زدنهای پوچی که از دورو بر یها میشنوم نسبت به غذاها بپرهیزم و از خود غذا به هیچ وجه ترسی نداشته باشمو میتوانم بگویم بدن من برای فعالیتهایش واقعا نیازمنده غذا هست و غذا یک انرژی دهنده است

این باورها چون هم جهت با قانون هست قطعا نتیجه اش هم عالیست

قانون دوم  : *به اندازه ی نیاز بدنت غذا مصرف کن*

خب حالا باز هم باید باورای همسو و همجهت با این قانون را در ذهنم

بسازم مثلا تا وقتی گرسنه نشدم به سمت غذا نروم از پرخوریهای عصبی بپرهیزم ، در مواقع سرگرمی غذا نخورم ، نه گفتن را در مقابل تعارفات غذایی  دوستان. یاد بگیرم و باورهایی از این دست

خب این باورها باز چون هم جهت با قانون هست قطعا در روندگرفتن  نتیجه ی عالی موثر است

تا اینجا باورهای من چه احساسی و چه رفتاری درست و همسو با قوانین هستند پس من حالا باید وارد مرحله بعدی بشوم

یعنی استفاده از این باورها در زندگی واقعی  ، خیلی افراد هستند که همه ی این دانسته ها را میدانند ولی وقتی وارد زندگی واقعی میشوند چون باورها ی همسو با قانون برایشان یا خوب جا نیفتاده یا هنوز نیاز به تکرار و تمرین دارن اصلا  خوب کار نمیکنه و رفتارشون ناشی از همان باورای قدیمی و ناهمسو با قانونه مثلا در هنگام خوردن هنوز ترس داره هنوز مقدار نیازش و نمیدونه و هنوز  در مواقعی که واقعا نیازش نیست به طرف غذا میره خب قطعا اون نتیجه ی مطلوب حاصل نمیشه

پس من باید سعی کنم انجام تمارین و گوش دادن فقط در حد کاغذ و دفتر نباشه و بتونم باورهامو عمیق و عمیقتر کنم تا رفتار صحیح از این باورها در من نمایان بشه

و یجورایی ایمان که همان آموزشها و انجام تمارین هست را به عمل تبدیل کنم چون من باور  دارم ایمان و عمل  به تنهایی اصلا نتیجه ای ندارند . این دو با هم هستند که انسان را به تکامل می رسانند و زندگی  زیبا را  شکل میدهند ،

ایمان به اینکه من دیگر میتوانم با ساختن یکسری باورای خوب و الهی در ذهنم  زندگی جدید و تغییر یافته ای از نو خلق کنم که مطابق با قوانینی ست که از ازل در وجودم بوده

من ایمان دارم که توانایی ساختن زندگیی را دارم که خود الهیم مدیر و سازنده ی آن است نه سخنان و تجربیات گذشتگانم

من میخواهم طبق نسخه و الگوی الاهیم زندگیم و جسمم را ازنو خلق کنم مثل زلیخا که با شکستن بتها و باورهای نخ نمای کهنه اش   از نو متولد شد *جوان و زیبا و شاداب* که حتی باردار هم شد با اینکه در زندگی قبلیش  نمی توانست بار دار شود

او به اصل خودش بازگشت و معنای اصلی انا لله و انا الیه الراجعون را کاملا درک کرد او به خدایش بازگشت و از نو زنده شد و قطعا وقتی زلیخا توانست من هم میتوانم  چون خدای همه ی ما یکیست ، میتوانم تمام باورهای پوسیده ای که از گذشتگانم به ارث برده ام را یکی یکی بشکنم و

و از نو با باوراهای صحیح الهی خودم را خلق کنم

خدایا شکرت که من هر روز متولد میشوم ، هر روزی که یک باور غلط را ریشه کن میکنم و باور صحیحی جایش می نشانم  یعنی دارم متولد میشوم و این است معنی یحیی و یمیت ، زنده شدن  دوباره با ُمردن یک سری باورای غلط

خدایا شکرت ،

متشکرم ای ذهن خوبم که همراه و کنارم هستی متشکرم استاد که دستان خداوند هستید برای هدایت همه ی ما