چرا مغز ما عاشق پرخوریه؟ بررسی علمی ارتباط مغز و پرخوری عصبی (گام ۵۳)

به نام خداوند متعادلم 

سلام خدمت استاد ارجمند و دوستان همگام 

علت پرخوری و سیر نشدن 

استاد روشن بزرگوار سپاسگزارم بخاطر این فایل بی نهایت ارزشمند خداوند بهتون توفیق روز افزون بده 

من جز اون دسته از افراد چاقی بودم که هم پرخوری فیزیکی داشتم و هم پرخوری ذهنی 

یعنی وحشتناک‌ترین حالت پرخوری 

پرخوری فیزیکی 

به نظرم دو مدل پرخوری فیزیکی داریم 

۱-پرخوری یعنی خوردن مقدار زیادی غذا در زمان کوتاه 

افرادی که این مدل پرخوری رو دارند معمولا هیچ تسلطی بر نحوه خوردن و سرعت خوردن و حجم خوردن خودشان ندارند و تا سر حد خفگی از یک نوع ماده غذایی مصرف می‌کنند و بعد از مصرف ماده غذایی دچار اضطراب و عذاب وجدان میشن و کلی خودخوری میکنن و به خودشون قول میدن دفعه بعد دیگه پرخوری نکنند اما هر بار این رفتار پرخوری و تکرار می‌کنند و جسم اونها به مرور بخاطر احساس‌های بد و فرکانس‌های چاقی به مسیر چاقی کشیده میشه و اونها چاقی درو می‌کنند 

در گذشته قبل از ورود به سایت تناسب فکری من هم مدام در حال پرخوری بودم فرق نداشت وعده اصلی باشه یا میانوعده یا هله هوله هر آنچه که جلوی من بود تا حد افراط تهوع و خفگی از اون ماده غذایی میخوردم و هر بار میگفتم دفعه بعد درست رفتار میکنم اما دریغ از درست رفتار کردن 

دقیقا هر بار بدتر از بار قبل عمل میکردم و تمام این احساسهای منفی و پرخوری ها منو به سمت چاقی بیشتر هدایت میکرد.

۲-دومین مدل پرخوری فیزیکی قاطی خوری و هرزه خوریه البته این نظر منه چون

 بعضیها فقط وعده های غذایی و پرخوری می‌کنند و چاقند

 بعضی ها فقط هله هوله خوری دارند و چاقند 

و بعضی‌ها مثل من هر دو رو تجربه کردند 

در این پرخوری هر چیزی که قابلیت خوردن داشته باشه بصورت پراکنده و پشت سر هم مصرف میشه مثلا چیپس و شیرینی و لواشک و پاستیل یا حتی برگ مو که استاد فرمودند  ……….با اینکه هیچ کدوم اینها ارزش غذایی بالایی ندارند اما شخصی که به پرخوری هرزه خواری گرفتاره مدام در حال مصرف اینجور مواد غذاییه و در آخر هم میگه ای بابا من که چیزی نمی‌خورم چرا چاقم ؟

همین میان وعده های به ظاهر ساده اختلال پرخوری و در ما بوجود میارن و ما مغزمون عادت میکنه هر چند تایم که بگذره چیزی وارد دهانمان کنیم و این به یک عادت مغزی تبدیل میشه و مغز به هر چیزی عادت کنه دیگه اتوماتیک وار اجراش میکنه بدون دخالت ما 

منم تا قبل ورودم به سرزمین تناسب فکری بدون احساس نیاز مدام در حال خوردن بودم فرق نداشت چی باشه هر چیزی که قابلیت خوردن برام داشت میخوردم از رب انار و هله هوله بگیر تا غذا و نوشیدنی های مختلف

زمانی هم که خوراکی نداشتم اینترنتی سفارش میدادم یعنی بارها شده بود غذا هم خورده بودم ولی بازم پیتزا میخریدم یا هله هوله و انگار مفهوم سیری و ظرفیت جسمی برای من تعریف نشده بود 

پرخوری و هدر رفتن ثروت

تو خونه ما هزینه خورد و خوراک خیلی بالا بود و ما هر هفته کلی میوه و سبزیجات تازه و هله و هوله و پرکردن کابینت‌ها و یخچال و فریزر و داشتیم و علاوه بر اونها کلی بیرون هم خرید برای خوردن داشتیم و هر تفریحی مصادف بود با انواع پرخوری ها و انواع ولخرجی های خوراکی 

بارها شده بود چون بوی چیزی و می‌شنیدم و میگفتم هوس کردم و تهیه اش میکردم و مصرف میکردم 

و کلی دور ریز ثروت نتیجه توجه من به پرخوری و چاقی بود 

زمانهایی هم که رژیم میگرفتم چون محدود شده بود خوردن‌هام برام ،تحمل رژیم خیلی سخت و زجر آور بود تحمل اون اوضاع اینکه چشمت ببینه دماغت بو بکشه دستت لمس کنه دلت بخواد اما نتونی بخوری 

همه مواد خوراکی به محض رژیم گرفتن من روی هم تلنبار میشدن خیلی چیزها میگندیدن  و دور ریخته میشدن،ولی من چون با ذهن چاقم خرید میکردم باز هم همچنان خرید کردن‌های من به منوال قبل رژیم ادامه داشت و حالا علاوه بر خریدهای قبلی خریدهای رژیم غذایی خودم هم به سبد خانوار اضافه شده بود و از نظر اقتصادی دور ریز ثروت داشتم 

وقتی وارد مسیر تناسب فکری شدم نه تنها روش تغذیه من متحول شد بلکه در کسب ثروت هم به مقدار قابل توجهی جلوی هدر رفت ثروت گرفته شد 

پرخوری ذهنی 

پرخوری ذهنی هم به نظرم دو مدله 

۱-پرخوری که واقعا به شکل فیزیکی اتفاق نمیفته و ما فقط با تصور کردن و یا دیدن کلیپهای خوردن احساس خوردن و در خودمون فعال می‌کنیم مثلا من کلی بازی اینترنتی آشپزی داشتم، کلی پیج غذا و مستر تستر داشتم و از دیدن غذاها و خوراکی ها لذت می‌بردم 

اگر هم غذا خورده بودم و حتی  به حالت خفگی رسیده بودم  و واقعا نمیتونستم بخورم توی ذهنم واسه خوردن های بعدیم نقشه می‌کشیدم خوب فردا نهار فلان غذا رو با فلان تکنیک بپزم فلان دسر و درست کنم و با ذهنم پرخوری میکردم یا وقتی مستر تسترها رو میدیدم با حسرت نگاه می‌کردم و دهنم آب می افتاد و میگفتم خوش به حالش منم حتما برم اون رستوران یا حتی تلاش میکردم خودم شبیه اون ماده غذایی و درست کنم و مصرف کنم .

۲-دومین نوع پرخوری ذهنی به نظرم اینه که واقعا شخص پرخوری نمی‌کنه اما تصورش این است که زیاد می‌خوره و همین ترس از پرخوری مساوی است با چاقی 

در این مدل پرخوری ذهنی افرادی که رژیم می‌گیرند و بعد از مدتی دچار استاپ وزنی می‌شوند احساس می‌کنند که باید حجم غذایشان را کمتر از مقدار رژیم کنند و احساس پرخوری دارند در حالی که بسیار کمتر از افراد متناسب می‌خورند و این همان پرخوری ذهنی است چون ذهن آنها پرخوری را احساس می‌کند جسم آنها هم چیزی که ذهن باور می‌کند را باور می‌کند و آنها چاق می‌شوند 

در همین مسیر تناسب فکری هم ما درگیر این پرخوری ذهنی هستیم با اینکه بسیار بسیار کمتر از قبل میخوریم اما چون چیزی به اسم رژیم در برنامه زندگی ما نیست احساس می‌کنیم که نکند پرخوری میکنم و نکند لاغر نشوم و همین تفکر و باور خودش بزرگترین سد لاغری و تناسب ما را بوجود می آورد

 چرا ؟

چون هر چه در بدن ما رخ میده توسط مغز ما اتفاق میفته اگر میخوایم مثل افراد متناسب زندگی کنیم باید افکار و ذهنمون و از باورهای چاقی پاک کنیم و آموزش‌های لاغری و جایگزین کنیم حتی احساس‌های ما هم منشا مغزی دارند و خیلی از خوردنهای افراد چاق بخاطر ترشحات احساسی در آنها بوجود می آید 

خوردن در حال شادی یا غم یاعصبی بودن همه اینها بخاطر فرمان‌های مغز است که احساسات را به رفتار تبدیل می‌کند و ما طبق یک الگو و فرمولی که به مغزمون دادیم حالا به محض درک حس شادی یا غم شروع میکنیم بدون فکر کردن به خوردن 

حتی تند خوردن هم برنامه ای است که خودمان به مغزمان داده ایم و حالا مغز عزیزمان چیزی را به رفتار تبدیل می‌کند که ما به او داده ایم 

چرا عجله؟چرا تند تند خوردن ؟

مگر قحطی در راه است یا کسی قصد دزدیدن غذایی که متعلق به من است را دارد ؟

چرا مثل آپاچی ها غذایی که ساعتها برای پختنش زمان و انرژی می‌گذارم و با عشق به خانواده ام میپزم را باید بخاطر این برنامه قدیمی و نخ نما و زشت که در مغزم ریخته ام( تند تند خوردن )به هدر بدهم ؟

من متعهد میشوم که  برنامه ریزی های مغزم را تغییر دهم تا رفتارم هم اتوماتیک تغییر کند و به طبع آن جسم من لاغر و متناسب شود 

اشتها در اصل همان گفتگوی ذهنی است که احساس و تمایل ما رو به طبق الگو و برنامه مغزی که ما بهش دادیم به فرمان خوردن تبدیل میکنه 

اگر تند تند غذا میخوریم چون مغز ما یاد گرفته و تکرارش میکنه 

اگر اشتها داریم باز هم به بعضی خوراکی ها ،چون در ذهنمون باهاشون خاطرات شیرین ساختیم برنامه شاد دادیم به مغزمون دیگه فقط کافیه مغز اون ماده رو ببینه سریع چون مغز دنبال تجربه حس شادی و لذته بی درنگ ما رو به مصرف اون ماده هدایت میکنه تا حس شادی و لذت و کسب کنه

اگر هنگام شادی و نوسانات خلقی میخوریم چون چند بار طبق این فرمول رفتار کردیم وبرنامه ریزی کردیم این و برای مغزمون و برای اینکار مغز ما این احساس را به رفتار تبدیل کرده و عادت شده برامون

ما باید خودمون و مثل ربات هوشمند ببینیم اگر جایی اشتباهی هست باید برنامه ریزی ذهنی رو آپدیت کرد اگر ویروسی هست آنتی ویروس نصب کنیم باید برنامه ریزی ها رو درست کنیم 

من میخوام برنامه تند خوردن و اصلاح کنم 

برنامه پرخوری فیزیکی و ذهنی و اصلاح کنم 

برنامه قاطی خوری و اصلاح کنم

برنامه عدم تحرک و اصلاح کنم 

اگر برنامه ریزی مغزم و درست نکنم جهان و فرکانسها چیزی و سر راه من قرار میدن که من دربارش افکار و باور دارم 

پس من به چیزهایی فکر میکنم که من و یک قدم به سمت لاغری پیش میبره 

من در حال بروزرسانی مغزم هستم 

الهی به امید تو