تغییر باورهای ذهنی برای لاغری پایدار (گام ۱۳۳)

به نام تنهاترین و کاملترین و بزرگترین منبع عشق اگاهی و کمال پیشرفت خیر خواهی ‌ثروت در همه چیز و آموزگار بی نظیر یکتای جهان،

درود و رحمت بی‌انتهای خداوند بر زندگی شما جاری استاد گرامی و ارجمند,

استاد من این فایل رو خوندم و گوش دادم،

باز از خدا کمک خواستم:

از خدا خواستم ضمیر ناخوداگاهم را ببینم باهاش صحبت کنم تا کمکم کنه و در این مسیر پیشرفت کنم،

شب اول بعد از دیدن و خواندن این فایل تصویری از فرد نورانی پر از انرژی جلوی من و در محضر خدا خداوند نشستیم هر دو و همه محیط اطرافمان به خداوند منبع اصلی همون نور مانند وصل بودیم،

نگاهم کرد گفت چی از من میخوای گفتم تو هنر خلق و منبع قدرت اصلی  و ارتباط من با خداوندم هستی بهم کمک کن لاغر بشم همکاری ازت می‌خوام،

و دیروز ۱۷ دی ماه  ساعت ۸ شب به فایل گام ۱۷ گوش کردم و تمام شده بود که،

یکدفعه دوباره ضمیر ناخوداگاهم نشست روبروم اینبار سخت شد که من حرف بزنم،

گفت من همان خدای تو هستم من همان هستم 

هر چه خواستی به تو به آسانی داده شد،

یکدفعه به طور ناگهانی 

گذشتگذشته خ وب من اون قسمت از رفتارهای لاغریم و خوردنی‌هایی که می‌خوردم و چطور و چه مقدار که درست بود و من همیشه لاغر بودم رو دوباره 

زنده یادم اومد من کی بودم چکار میکردم و رفتار میکردم چقدر غذا رو چطوری می‌خوردم و خالم خوب بود و لاغر بودم،گفت گذشته تو خوب بوده آموزگار تو راه تو همینه انگار،

به طور ناگهانی تمام دایره باطل افکار و منفی و رفتار های چاقی من از یاد من رفتن و فروکش کردن ،

من الان ۱۴.۵ ساعت انگار معجزه و تولدی شده برام رفتار چاقی من یادم رفته و برام‌تعجب آوره الان مگه میشه من چنین رفتارهایی رو انجام میدادم من ؟؟؟!!!

چاقی من و رفتارم تعجب آور و وحشتناک انگار ازبک دایره مرداب مانند باطل انداخته شدم بیرون،

و یک تینای درست که قبلاً بودم دوباره بیرون اومد از خاطرات خوب درستم و متولد شدم به خدا خس و افکار چاقی دیگه به هیچ غذایی ندارم تمام رفتار و اعمال چاقیم یادم رفته و برام تعجب اوره خود چاقیمو فراموش کردم و متعجبم چرا من اینطوری بودم اصلا مگه می‌شده من اینطوری باشم حسچافی برام غریبه ،عوضش خس لاغری یک حس اشنای دیرینه انگار اومد من اینم الانم اانگار که نه دقیقا الان همون ایمای لاغر از گذشتم شدم دارم الان اینطوری فکر میکنم و زندگیمیکنم و به طور ناخواداگاه عجیب نشستم به نوشتم رفتارهای لاغریکه دیشب داشتم دوباره زندگیشون میکردم ازکجا این افکار اومدن و در آخر معجزه خداوند همون 

قدرت تخیل شده به ما همون ندا رو در وجودم حسگر م که بهم لبخند میزد به این سرعت به این معجزه دهنم بسته شده استاد من ایمای متولد شده از همون خاطرات قبل الان ۱۴ ساعت یادم رفته و متعجب از رفتار قبلا و خس اشنای و دوباره شخصیت لاغریم شدم خواستم بگم خداوند همیشه میخواد و حاضر برات بهترین و رقم بزنه و خداوندی که عاشق ماست منتظر همیشگی پیشرفت ماست ازش ممنونم و در پایان از شما استاد گرامی حس میکنم شفا پیدا کردم و تمام اما ادامه میدهم با خدا و شما و تمام خلق مهربانش.🙏🙏🙏

سلام به استاد عزیزم و همه دوستان 

خاطرات چاقی یادمه وقتی مدرسه  راهنمایی میرفتم. بعدظهری ک بودم برا نهار از ساندویچی نزدیک ب مدرسه دوتا دوتا ساندویچ میگرفتم میخوردم خخخ 

وای اون زمان اصلا به خوردنم آگاه نبودم مثل الان ک زمان باربی شدن نبود اون زمان این چیزا اصلا مد نبود و کسیم بهم نمیگف نخور چاق میشی و فلان

 ولی زمان دبستانم یادم نمیاد پر خوری داشته باشم اون زمان متناسب بودم 

خاطره بعدی دانشگاه میرفتم باز اون موقعم اندازه الان باربی شدن مد نبود دانشگاهم  ک میرفتم همش غذای آماده میخوردم و فسفود تا زمانی ک خودمو وزن کردم وحشت زده شدم حالا اون قدام زیاد نبودا ولی برا منکه اکثرا وزنم ۷۰الی ۷۲ بود 

باعث تعجب بود ک یهو وزنم شده ۷۵ کیلو 

یهو ب خودم اومدم با چربی ها قهر کردم با برنج قهر کردم با چیزای شیرین قهر کردم و ته چیزای شیرین ی ساقه طلایی بود و کشمش ک با چایی میخوردم و قندی ک تو نون اینا بود 

طوری بود ک دوستام منو باید ب زور میبردن ک ی بستنی بخوریم باهم

ک وزنم اومد پایین عالی شده بودم ولی ریزش مو گرفتم و مجبور شدم ک رژیمو ترکش کنم 

بعد کم کم هر سال برگشتم ب وزن قبلی

خاطره بعدی همین پارسال بعد‌ ول کردن چندین ماه باشگاهم بود ک  وزنم رف یهو رف بالا شدم ۷۵ 

یادمه لباس باشگاه نمیتونستم پیدا کنم ینی یکم شکمم میزد بیرون خیلی ناراحت و ناامید شده بودم 

وقتی ب لاغری فکر میکردم خیلی ازم دور بود خیلی راهش سخت بود و فاکتورهای مواد غذایی تو ذهنم مرور میشد ک اینو اونو ن

باید بخوری و به تو ضرر داره باید ب خودت گشنگی بدی کم بخوووررر 

بعد بیا ورزشم کن حتما لاغر میشی دیگه چیزی تو بدن نمیمونه کههه 

هر موقع کم میخوردم ذهنم بهم میگف اره اینجوری خوبه اخی هیچی نخورده مظلوم عالم 

احساس ضعیف بودن میکردم ک انگار خیلی بهم ظلم شده … احساس سبکی میکردم و معده درد میومد سراغم 

این دختر رو نگا کنید کم خورده و الان بدنش ضعف کرده پس حتما لاغر میشه 

یعنی کم خوردن باعث میشد ی تصوریر لاغر و ضعیف بیاد سراغم 

کم خوردن مساوی شد با لاغری 

حتی ضعف لحظه ای با لاغری 

ولی همش اشتباه بود چون باورم راجب مواد غذایی ایراد داشت چون اگه میخورم یه مانع بزرگ میومد تو ذهنم که وقتی خوردی چه انتظاری داری از خودت 

میخوای لاغرم بشی  😢

اون موقع لذت نمیبردم کی از اینکه خودشو لاغر و ضعیف ببینه خوشش میاد 

الان هم هرچی دوس دارم میخورم هم لذت میبرم 

ولی به اندازه  تموم تلاشمو میکنم آگاهانه غذا بخورم و اندازه ک احساس ترکیدن نداشته باشم 

و با اینکه اندازه خوردم این سبکی لذت بخش هم هست  

خب من  کمو بیش رفتارم مثل لاغرها شده بود بعد رژیمم حالا الان مراقب ترم آگاه ترم ولی خب بی شباهت هم نبودم 

یادمه پارسال رفته بودیم شمال با همسرم شام کوبیده گرفتیم کباب ها زیاد بود یعنی برای صرف  شام زیاد بود اگه ب همسرم بود میگف بخوریم همه رو ولی من پیشنهاد دادم ک نگه داریم برا فردا 

برنج میزارم میخوریم 

حالا منی ک پدرم آشپز

 عالیه و کوبیده عالی میپزه 

شاید اگه خواهرم جای من بود چون خاطرات عالی داریم ک به به کوبیده بابا باشه هرچی باشه میخوریم ولی من با اینکه یادی کردم ادامه ندادم 

نگفتم همین الان بخور ک دیگه نیس 

ولی مطمانم خواهرم  اگه جای من بود همه رو همون شب میخورد

خاطره دیگه از غذاها ندارم به اون صورت ک باعث بشه در این زمان من از لحاظ داده ذهنی شروع ب پر خوری کنم