تاثیر افکار منفی بر چاقی: بر علیه خود شاهد جمع نکنید! (گام ۳۵)

به نامدخدا
سلام به استاد گرامی و دوستان متناسبم
باز هم یک فایل عالی و بی همتا از استاد زیبایی ها. یعنی هر بار مبگم با خودم یعنی دیگه استاد میخواد چی بگه.‌همیشه فایل جدید رو با ذوق باز میکنم و منتظرم استاد بترکونه.‌برای خودتون شاهد جمع نکنید….
من همیشه از خودم ناراضی بودم و بابتش پیش همه مینالیدم.‌این جمله که من دیگه پیر شدم رو که خیلی زیاد میگفتم.خیلی زیادا. نیست که ۱۴ سال سابقه کاری توی ۳۵ سالگی دارم‌ و اونایی که هم سابقه منن جاهای دیگه شاید ده سالی بزرگترن و عوارضکار هم زیاد سراغ ما با سابقه ها اومده همش میگفتم ای ما که دیگه پیر شدیم و ….همینم شد.‌تو ۳۵ سالگی طوری پام رباط پاره کرده که لنگ میزنم و داغون شدم. قبل آشنایی با سایتشما دلمرده و افسرده و غمگین و سرگردون بودم.ورد زبون همه شده بودا.‌تا مثلا سر شب خوابم میاد میگفتن مثل پیرا شدی. وقتی من اون همه پیش همه گفته بودم کا،نات هم داشت منو پیر زودرس میکرد.‌در مورد چاقیم همینطور. دا،م مینالیدم که من کم کاری تیرویید دارم و سوخت و سازمو آورده پایین واز طرفی خانوادم همه چاقن و ژنتیک من چاقه که حتی آب هم میخورم چاق میشم و فرمول های ذهنی چاقی رو‌در ذهنم چنان پرورونده بودم که واقعا کل هفته رورژبم بودم ته هفته ترازو یک کیلو زیاد نشون میداد.‌کلافه میشدم‌ .بقول استادپا که گذاشتی رو مین معلوم نیست چه بلایی سرت میاد .یعنی اعصاب روان من انگار منفجر میشد.‌بهم میریختم.اگه سر صبح. بود اون روزم خراب میشد.‌اول میشستم یه گوشه گریه میکردم بعد با بچه و همسرم سنگین و عصبی میشدم و در نهایت به لج نخوردنا و کم نشدنا پرخوری عصبی میگرفتم.‌یادمه باردارشده بودم بجای خوشحالی یه روز مفصل با یکی از همکارا از ترسم از چاقی بارداری صحبت کردم و میگفتم من بد چاق مبشم و همین یه ذره بزور کنترل اندامم از دستم میره و همینم شد.که هنوز درگیر اضافه وزن‌همونم.خدایا این همه شاهد دور و بر خودم جمع کردم حالا میخوام چاقم نشم. الانم یه مدتیه هی خودم رو عصبی تصور میکنم.بداخلاق. نق نقو و اعتراضی در محل کار.نه درست نیست.‌من عصبی نیستم.وقتی بچه کوچیک زیاد اذیت میکنه یا حق تو جایی میخورن خوب یکم عصبانیت و اعتراض طبیعیه.ولی میخوام همینم نباشم.من عصبی نیستم.مادر نمونه ایم. در محل کار با سابقه خوشقلب و مهربونیم.یا حتی مدتیه چند بار سعی کردم پسرمو از پوشک بگیرم نشددیگه باور کردم‌که من نمیتونم. نمیشه. انتظارم از خودموباید عوض کنم.‌امشب دوباره سعی مو مبکنم و یواش یواش موفق میشم.‌مرسی استاد بابت این همه آکاهی ناب.‌همه چی در ذهن ماست.‌باید باور مونو تغییر بدیم .بعد انتظارمون تغییر میکنه و در نهایت کارمون درست میشه و موفق میشیم.من ایمان دارم میتونم و میتونم.فقط باید تمرین کتم و استمرار داشته باشم….همین
متناسب شدن با ذهن آسونترین کار دنیاست.

سلام به استاد عزیز و دوستان همیشه متناسبم

استاد حرفاتون رو باید با طلا نوشت….مدتیه دارم علاوه بر لاغری بغ اهن در مورد مسیله دیگه ای هم از طریق ذهن کار میکنم.نه اینکه بخوام دو تا هندونه همزمان با یه دست بردارما‌.شاید بگین تو فعلا لاغر شدن تو پیش ببر بعد. نه این الهام خودش بهم رسید.همونطور که شما میگین استاد در دوره کردن های فایل ها ناخودآگاه ذهنت مسایل رو بهم تعمیم میده. همین مورد که میگین دیگه راجع به چاقی ت با کسی حرف نزن.توضیح نده .ازش نترس.غصه شو نخور همینا راجع مسایل دیگه زندگی هم هست.حالا قول میدم اینجا آخرین جایی باشه که راجع بهش حرف میزنم….مدتیه خواسته ای دارم و بهر علتی محقق نشده. اینکه هر کی میرسه به من اشاره ای به اون موضوع میکنه و میگه چی شد کی اکی میشه و من  هی توضیح میدم که چنین است و چنان و مطمینا احساسم بهش بد میشه کاینات به این احساس من واکنش نشون میده .ذهن ناخودآگاهم میبینه من تغییر احساسی دادم و این موضوع رو گسترشش میده. اون حالا کار نداره من ناراحتم و نمیخوام این موضوع ادامه پیدا کنه اون فقط به احساس من کار داره.‌احساست بد بشه یا خوب بشه اون فقط اون موضوع رو گسترش میده.اینکه هی پیش هر دکتری میرسم ازش کمک میخوام یعنی دارم بیش از حد بهش گیر میدم و توجه زیادی بهش میکنم .و به هر چی بیش از حد حساس بشی و توجه کنی ازت دور میشه. این یه قانونه .بنام قانون حساسیت.قول میدم اینجا آخرین جایی باشه که راجع بهش حرف زدم.لااقل تا میتونم تو ذهنمم راجع بهش فکر نکنم و واگذارش کنم به خدای درونم و خدای بزرگ جهلن هستی. هر وقت صلاح بدونه خودش میده بهم.استاد نمیدونین چقد آروم میشم وقتی با فرشته درونم و خداوند بزرگ صحبت میکنم.‌درد دل میکنم.‌و میدونم روح اون خدا در درون منه.من اگه بخوام میتونم دنیا رو عوض کنم چه برسه فرمول های ذهنی چاق کننده مو….استاد چقد قشنگه که میدونم . میتونم حسش کنم که همه چی دست خودمه.‌الان معنی اشرف مخلوقات بودن رو با تمام وجود حس میکنم. چقد براتون خوشحالم که شما الان واقعا تونستین کنترل ذهن تونو بدست بگیرین.‌دیگه دنیا ماله شواست. ماله منه. ماله دوستای هم مسیره منه.چه حس بدی بود که قبلا در هر مشکلی من همه دلایل رو از عوامل بیرونی میدونستم.چقد احساس ناتوانی میکردم شاید در همین مورد اخیرمم تا چند روز پیش همین حسو داشتم.خواهش و تمنای این دکتر و اون دکتر رو میکردم که نسخه ای شفابخش برام بنویسن…حیف و صد حیف از عمر رفاه….۳۵ سال به جهالت گذشت.و الان انگار دنیام نورانیه. بخدا احساس سبک بالی و توانایی خیلی زیادی دارم.چاقی چیه….من میخوام سرنوشت مو عوض کنم .و بیشتر از خودم برای پسر کوچولوم خوشحالم که قراره از الان من بذر این افکار زیبا رو تو ذهن ناخودآگاهش بکارم تامتناسب ، قوی و توانمند و مسلط به خودش بزرگ بشه.‌ جسور و نترس. موفق و سربلند

نمیدونین استاد چه استعدادی از من هدر رفت بخاطر عدم اعتماد بنفس چاقی. شونزده ساله پرستارم و ۳۶ سالمه…باید الان یکی از روسای بیمارستان باشم کما اینکه هم دوره ایهام هستن ولی همیشه از قبول مس،ولیت و بودن تو جمع فراری بودم. خودی نشون ندادم در حالی که معدل الف دانشگاه بودم.‌همش بخاطر چاقیم بود. نمیخوام پسرم اینجور بزرگ بشه و این حسو تجربه کنه. من الان فهمیدم دنیا و قوانینش رو چه اصولی کار میکنن.‌میدونم کمی مشکله تغییر همه اون فرمول های ذهنی چاق یا بازدارنده که خانواده ودوستان و آشناها و همکارا تو ذهن من کردن ولی بخدا قسم من دیگه راه صحیح زندگی کردن رو پیدا کردم.‌هر جا بدونم مسیرم اشتباهه چون فکر اولیه م و عادت هام و فرمول هام غلط نوشته شده ان برمیگردم و اصلاحش میکنم….یه دقیقه از بالا به موضوع چاقی وفرمول های ذهنی و عادات غذایی مون نگاه کنیم…..

من عصرا بعد خوردن ناهار و یه چرت زدن بیدار میشم با ضعف شدید. شاید یه ساعت پیش حتی ناهار خوردم و یه چرتی زدم نیم ساعته. برای ذهنم مهم نیست دوساعت خوابیدم یا یه ربع.‌چهار ساعت پیش غذا خوردم یا یه ساعت پیش. فرمول ذهنی چاق کننده من میگه من بعد چرت بعدازظهر گشنه م میشه. با یه ضعف کاذبی بلند میشم از خواب که تا چیزی دهنم نذارم آروم نمیشه. گاهی هم قد یه وعده میخورم. بی اراده. اصلا در یخچال که باز بشه حتی گاهی در هر زمان از روز این من نیستم که بر میدارم احساس میکنم دستم به اراده من نیست. ته وجوذم چیزی بهم میگه این گشنگی کاذبه تو سیری‌.تازه غذا خوردی ولی برمیدارم و میخورم وبعد عذاب وجدان بعدش و ادغام با فرمول ذهنی چاق کننده بعدی کهمیان وعده منو چاق میکنه و اضافه بر نیاز بدنه منه….تموم…..واقعا هم یا چاق تر میشم یا مدتها بودنم در دوره نتیجه ش تغییر نکردن میشه…..

قدیما فکر میکردم من اختلال ذهنی یا بیماری خاصی دارم که اسمشم گذاشته بودم خوردن احساسی یا خوردن عصبی. اصلا نمیتونستم جلوی خودمو بگیرم. ناخودآکاه در جهت احساس بد من به چاقیم میخواد چاقی رو گسترش بده و دایم میگفت بخور و من میگفتم در ریزه خواری و میاو وعده منو چاق میکنه و نمیخواستم بخورم ولی هم میخوردم هم عذاب وجدان میگرفتم هم چاق میموندم.ولی اللن میدونم منی که اشرف مخلوقاتم اونقد قدرت دارم که ذهنمو کنترل کنم و اون لحظه لحظه ای فکر کنم.من چرا الان دارم میخورم.مگه گشنمه‌ .مگه من تازه غذا نخوردم.‌این همه غذا و میوه تو یخچاله .همه هم ماله خودته.‌هیچ جایی نمیرن. چرا باید الان بخوری. اینا همیشه هستن. بذار وقتی گشنه ت شد بخور.خوب ناراحتی برو اینستا بچرخ خودتو سرگرم کن. استرس چیزی داری برو استاد گوش کن.‌سرت و پات درد میکنه یا خسته از سر کار اومدی نمیتونی بخوابی  آخه مگه غذا مسکنه. مسکن بخور بگیر یه چرت بخواب خوب میشی. دیگه دست من در اختیار منه. اینم یهویی بدست نمیاد میدونم‌.فقط باید تمرین کنم همین حرفا رو تکرار کنم.به مسیرم ادامه بدم تا یواش یواش همه فرمولای ذهنی چاق مو پیدا کنم و با فرمولای صحیح جایگزینشون کنم. یه تصویر لاغر خوشگل از خودم به ذهنم بدم و بگم ببین تو قراره اینجوری بشی .پس فقط موقع گشنگی واقعی لخور و موقع سیری هم از دست از غذا بکش….استاد منم مثل شما از بچگی چاق بودم. دوره ای یکم متناسب میشم ولی ایده آل نه .بخاطر همین خیلی تصویر لاغر از خودم ندارم. حتی اون اولا که تو دوره  شما میگفتین چشاتو ببند خودتو لاغر تصور کن تعجب میکردم چرا تو رویام با چشمای بسته صورتم رو نمیتونم ببینم. هر چی تمرکز میکردم نمیسد. تا اینکه اینقد تکرارش کردم که دیدم. خودم رو لاغر دیدم. همین ثورت رو دیدم. اونجا بود که با وجود اینکه هنوز تغییر نکرده بودم چند نفر بهم گفتن داری لاغر میشی. تعجب کردم.‌که شما تو فایلی توضیح دادین اونا تصویر ذهنی منو قبل جسمم با ذهنشون دیدن…..وای چه لذتی میبرم استاد. از درک این مسایل…شما میگی لاغری با ذهن در این مسیر از ذهن شروع میشه و بعد به جسم میرسه.تو دوره بعدی فایلا سریعترم میشه .من اینو دارم میبینم..ولی چون از بچگی چاق بودم فرمولای ذهنی چاقیم خیلی خیلی زیادن. هنوزم بعضی اوقات یه فرمول جدید کشف میکنم و تا میام جدیدا رو بشناسم و برطرف کنم خوب منفی باف ذهنم‌آروم آروم نامحسوس اون فرمول قویا رو دوباره سرکار میاره. مثلا ترس از غذا خوردن. این یه مدت ازم دورمیشه باز یه روز که تعادل ذهنم کمتره پررنگ میشه و میاد….ولی میدونم چاره کار فقط تکرار و تکرار و تکراره. عجله نداشتن و استمرار و زیر و رو کردن چاله چوله های ذهن و کشیدن بیرون این ویروس های ذهنی….من که میدونم پیروزی با ونه……بالاخره روزی میرسه که منم متناسب ایده آل میشم…

.خوشحالم استاد با شمام….خوشحالم اینجام….امیدوارم خداوند به منم مثل شما نظری کنه و بذاره بشم اشرف مخلوقات

آمین