یه زمانی کافی بود کسی ازم بپرسه «کار و بار چطوره؟» تا شروع کنم: «کاری نمیشه کرد، رزق و روزی من همینه، هرچی بیشتر درمیارم یه بدبختی دیگه پیدا میشه.» این حرفها رو به خیلی‌ها گفته بودم و خودم رو آدم بدشانس و تنبل معرفی میکردم. درباره‌ی چاقیم هم همینطور بود. اون موقع نمی‌دونستم که با هر بار تکرار این حرفها، دارم علیه خودم شاهد جمع میکنم. این جلسه درباره‌ی همین تاثیر افکار منفی بر چاقی و همه‌ی جنبه‌های زندگیه.
این جلسه گام ۳۵ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامه‌ی گام ۳۴ هست. در این گام می‌بینی برچسب‌هایی که به خودمون می‌زنیم چطور کار میکنن، چرا گفتنشون به بقیه خطرناک‌تره، و چطور میشه به‌جاش شاهدهای خوب برای خودت جمع کنی.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم که از حدود سال ۹۴ که با قدرت ذهن آشنا شدم، تلاش کردم کنترل ذهنم رو یاد بگیرم، و زندگیم از نظر رابطه‌ها، کسب‌وکار، تناسب اندام و شرایط مالی قابل مقایسه با اون موقع نیست. اون زمان فکر میکردم چون مدرکم فوق‌دیپلمه و در دزفول زندگی میکنم، نمیتونم پیشرفت کنم. اگه از سال ۹۴ می‌رفتم دانشگاه، تا زمان ضبط این ویدیو هنوز به فوق‌لیسانس هم نرسیده بودم. ولی تصمیم گرفتم از شهرم بیرون نرم، مدرک تازه نگیرم و فقط روی ذهنم کار کنم. اول شخصی‌ترین مشکلم، یعنی اضافه‌وزن، حل شد و بعد به مسیر آموزش هدایت شدم.
این رو گفتم تا خیالت راحت بشه که وقتی کنترل ذهنت رو یاد بگیری، نتیجه‌ش خیلی بزرگ‌تر از تلاش در هر زمینه‌ی بیرونیه. بعد رفتم سراغ یکی از کارهایی که این کنترل رو ازمون میگیره: برچسب‌هایی که به خودمون می‌زنیم.
🏷️ برچسب‌هایی که به خودمون می‌چسبونیم
خیلی از ما یه تعریف‌هایی از خودمون داریم: «من آدم تنبلی‌ام»، «من بدشانسم»، «سر کتاب خوابم میگیره». کسایی که اضافه‌وزن دارن هم تعریف‌های مشخصی دارن که هزار بار به خودشون و بقیه گفتن: «من آب بخورم چاق میشم»، «من بی‌اراده‌ام»، «من هر کاری رو شروع کنم نیمه‌کاره ول میکنم». هر کدوم از این جمله‌ها مثل یه برچسبه که روی خودت می‌چسبونی، و زندگی هم تو رو در موقعیت‌هایی قرار میده که همین برچسب رو برات ثابت کنه.
یکی از دوستانم به همه میگفت «من آدم عصبی‌مزاجی‌ام، به پر و پام نپیچ»، حتی وقتی حالش خوب بود. برای همین همیشه آماده‌ی پرخاش بود. خیلی‌ها هم برام پیام می‌دن که «استاد، دوست دارم در دوره شرکت کنم ولی میترسم رها کنم». این ترس از کجا اومده؟ از اینکه سال‌ها به خودش گفته من هر کاری رو نصفه ول میکنم. همون روز ضبط ویدیو یه نفر از فنلاند تماس گرفته بود و میگفت یه سال برای یاد گرفتن زبان اون کشور تلاش کرده و پیشرفتی نداشته. معلوم شد از بچگی خودش رو آدمی با حافظه‌ی ضعیف می‌دونسته. بهش گفتم وقتی بیست ساله به خودت میگی حافظه‌م ضعیفه، چطور انتظار داری شاگرد اول بشی؟ هیچ‌کس نمی‌تونه فراتر از انتظاری که از خودش داره ظاهر بشه.
⚖️ وقتی برای ضعف‌هات شاهد جمع می‌کنی
نکته‌ی خطرناک‌تر اینه که این برچسب‌ها رو فقط به خودمون نمی‌گیم؛ برای ده‌ها نفر از دوست و فامیل و آشنا تعریفشون میکنیم. این یعنی داری در دنیا شاهد جمع می‌کنی که «همه بدونید من آدم بدشانسی‌ام». من بی‌نهایت شاهد داشتم که می‌دونستن رضا دست به هر چی بزنه خاکستر میشه؛ می‌خره ارزون میشه، می‌فروشه گرون میشه. همه منتظر بودن ببینن شکست بعدی من چیه. اون‌وقت از اون طرف میگفتم «خدایا چرا من؟».
در دادگاه یکی از مهم‌ترین چیزهایی که قاضی بر اساسش حکم میده، شاهده. اگه خداوند رو قاضی این جهان بدونیم، اون هم شاهدها رو در نظر میگیره. وقتی صد نفر شاهد داری که می‌دونن تو آدمی هستی که نمی‌تونه لاغر بشه، چطور ممکنه حکمی برخلاف حرف صد تا شاهد صادر بشه؟ این خدا نیست که تصمیم گرفته تو چاق بمونی؛ خداوند ما رو متناسب آفریده. من وقتی عکس شش‌ماهگیم رو دیدم که دو برابر پسرداییِ هم‌سنم بودم، دیگه نگفتم خدا منو اینجوری خلق کرده؛ گفتم این نتیجه‌ی زحمت‌های مادرمه، و به این نتیجه نرسیدم که من لاغربشو نیستم.
از اواخر سال ۹۳ به بعد یادم نمیاد درباره‌ی ضعف‌هام به کسی حرفی زده باشم. همه‌ی برچسب‌ها رو از خودم کندم و انداختم دور. البته این‌طور نیست که امشب تصمیم بگیری و فردا معجزه ببینی؛ باید روند زندگیت رو طوری عوض کنی که دیگه درباره‌ی خودت حرف بد نزنی. الان هر وقت درباره‌ی خودم حرف میزنم، از موفقیت‌ها و توانایی‌هام میگم، و همه‌ی شمایی که این فایل رو می‌بینید شاهدهای من هستید که من خودم رو متناسب کردم. تاثیر افکار منفی بر چاقی وقتی کم میشه که شاهدهات رو عوض کنی.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو با جزئیات بیشتری از مسیر خودم گفتم و توضیح دادم چرا بعد از این فایل، هر بار خواستی درباره‌ی ضعف‌هات حرف بزنی، باید یادت بیاد که داری شاهد جمع می‌کنی. شنیدن این حرفها با صدای خودم کمک میکنه تاثیر افکار منفی بر چاقی رو در حرف‌های روزمره‌ت بهتر ببینی.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه می‌خوای کنترل ذهن رو قدم‌به‌قدم یاد بگیری، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
در گام ۳۶ سراغ «با GPS لاغری به آسانی لاغر شو» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.47 از 91 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام به استاد عزیز و دوستان همیشه متناسبم
استاد حرفاتون رو باید با طلا نوشت….مدتیه دارم علاوه بر لاغری بغ اهن در مورد مسیله دیگه ای هم از طریق ذهن کار میکنم.نه اینکه بخوام دو تا هندونه همزمان با یه دست بردارما.شاید بگین تو فعلا لاغر شدن تو پیش ببر بعد. نه این الهام خودش بهم رسید.همونطور که شما میگین استاد در دوره کردن های فایل ها ناخودآگاه ذهنت مسایل رو بهم تعمیم میده. همین مورد که میگین دیگه راجع به چاقی ت با کسی حرف نزن.توضیح نده .ازش نترس.غصه شو نخور همینا راجع مسایل دیگه زندگی هم هست.حالا قول میدم اینجا آخرین جایی باشه که راجع بهش حرف میزنم….مدتیه خواسته ای دارم و بهر علتی محقق نشده. اینکه هر کی میرسه به من اشاره ای به اون موضوع میکنه و میگه چی شد کی اکی میشه و من هی توضیح میدم که چنین است و چنان و مطمینا احساسم بهش بد میشه کاینات به این احساس من واکنش نشون میده .ذهن ناخودآگاهم میبینه من تغییر احساسی دادم و این موضوع رو گسترشش میده. اون حالا کار نداره من ناراحتم و نمیخوام این موضوع ادامه پیدا کنه اون فقط به احساس من کار داره.احساست بد بشه یا خوب بشه اون فقط اون موضوع رو گسترش میده.اینکه هی پیش هر دکتری میرسم ازش کمک میخوام یعنی دارم بیش از حد بهش گیر میدم و توجه زیادی بهش میکنم .و به هر چی بیش از حد حساس بشی و توجه کنی ازت دور میشه. این یه قانونه .بنام قانون حساسیت.قول میدم اینجا آخرین جایی باشه که راجع بهش حرف زدم.لااقل تا میتونم تو ذهنمم راجع بهش فکر نکنم و واگذارش کنم به خدای درونم و خدای بزرگ جهلن هستی. هر وقت صلاح بدونه خودش میده بهم.استاد نمیدونین چقد آروم میشم وقتی با فرشته درونم و خداوند بزرگ صحبت میکنم.درد دل میکنم.و میدونم روح اون خدا در درون منه.من اگه بخوام میتونم دنیا رو عوض کنم چه برسه فرمول های ذهنی چاق کننده مو….استاد چقد قشنگه که میدونم . میتونم حسش کنم که همه چی دست خودمه.الان معنی اشرف مخلوقات بودن رو با تمام وجود حس میکنم. چقد براتون خوشحالم که شما الان واقعا تونستین کنترل ذهن تونو بدست بگیرین.دیگه دنیا ماله شواست. ماله منه. ماله دوستای هم مسیره منه.چه حس بدی بود که قبلا در هر مشکلی من همه دلایل رو از عوامل بیرونی میدونستم.چقد احساس ناتوانی میکردم شاید در همین مورد اخیرمم تا چند روز پیش همین حسو داشتم.خواهش و تمنای این دکتر و اون دکتر رو میکردم که نسخه ای شفابخش برام بنویسن…حیف و صد حیف از عمر رفاه….۳۵ سال به جهالت گذشت.و الان انگار دنیام نورانیه. بخدا احساس سبک بالی و توانایی خیلی زیادی دارم.چاقی چیه….من میخوام سرنوشت مو عوض کنم .و بیشتر از خودم برای پسر کوچولوم خوشحالم که قراره از الان من بذر این افکار زیبا رو تو ذهن ناخودآگاهش بکارم تامتناسب ، قوی و توانمند و مسلط به خودش بزرگ بشه. جسور و نترس. موفق و سربلند
نمیدونین استاد چه استعدادی از من هدر رفت بخاطر عدم اعتماد بنفس چاقی. شونزده ساله پرستارم و ۳۶ سالمه…باید الان یکی از روسای بیمارستان باشم کما اینکه هم دوره ایهام هستن ولی همیشه از قبول مس،ولیت و بودن تو جمع فراری بودم. خودی نشون ندادم در حالی که معدل الف دانشگاه بودم.همش بخاطر چاقیم بود. نمیخوام پسرم اینجور بزرگ بشه و این حسو تجربه کنه. من الان فهمیدم دنیا و قوانینش رو چه اصولی کار میکنن.میدونم کمی مشکله تغییر همه اون فرمول های ذهنی چاق یا بازدارنده که خانواده ودوستان و آشناها و همکارا تو ذهن من کردن ولی بخدا قسم من دیگه راه صحیح زندگی کردن رو پیدا کردم.هر جا بدونم مسیرم اشتباهه چون فکر اولیه م و عادت هام و فرمول هام غلط نوشته شده ان برمیگردم و اصلاحش میکنم….یه دقیقه از بالا به موضوع چاقی وفرمول های ذهنی و عادات غذایی مون نگاه کنیم…..
من عصرا بعد خوردن ناهار و یه چرت زدن بیدار میشم با ضعف شدید. شاید یه ساعت پیش حتی ناهار خوردم و یه چرتی زدم نیم ساعته. برای ذهنم مهم نیست دوساعت خوابیدم یا یه ربع.چهار ساعت پیش غذا خوردم یا یه ساعت پیش. فرمول ذهنی چاق کننده من میگه من بعد چرت بعدازظهر گشنه م میشه. با یه ضعف کاذبی بلند میشم از خواب که تا چیزی دهنم نذارم آروم نمیشه. گاهی هم قد یه وعده میخورم. بی اراده. اصلا در یخچال که باز بشه حتی گاهی در هر زمان از روز این من نیستم که بر میدارم احساس میکنم دستم به اراده من نیست. ته وجوذم چیزی بهم میگه این گشنگی کاذبه تو سیری.تازه غذا خوردی ولی برمیدارم و میخورم وبعد عذاب وجدان بعدش و ادغام با فرمول ذهنی چاق کننده بعدی کهمیان وعده منو چاق میکنه و اضافه بر نیاز بدنه منه….تموم…..واقعا هم یا چاق تر میشم یا مدتها بودنم در دوره نتیجه ش تغییر نکردن میشه…..
قدیما فکر میکردم من اختلال ذهنی یا بیماری خاصی دارم که اسمشم گذاشته بودم خوردن احساسی یا خوردن عصبی. اصلا نمیتونستم جلوی خودمو بگیرم. ناخودآکاه در جهت احساس بد من به چاقیم میخواد چاقی رو گسترش بده و دایم میگفت بخور و من میگفتم در ریزه خواری و میاو وعده منو چاق میکنه و نمیخواستم بخورم ولی هم میخوردم هم عذاب وجدان میگرفتم هم چاق میموندم.ولی اللن میدونم منی که اشرف مخلوقاتم اونقد قدرت دارم که ذهنمو کنترل کنم و اون لحظه لحظه ای فکر کنم.من چرا الان دارم میخورم.مگه گشنمه .مگه من تازه غذا نخوردم.این همه غذا و میوه تو یخچاله .همه هم ماله خودته.هیچ جایی نمیرن. چرا باید الان بخوری. اینا همیشه هستن. بذار وقتی گشنه ت شد بخور.خوب ناراحتی برو اینستا بچرخ خودتو سرگرم کن. استرس چیزی داری برو استاد گوش کن.سرت و پات درد میکنه یا خسته از سر کار اومدی نمیتونی بخوابی آخه مگه غذا مسکنه. مسکن بخور بگیر یه چرت بخواب خوب میشی. دیگه دست من در اختیار منه. اینم یهویی بدست نمیاد میدونم.فقط باید تمرین کنم همین حرفا رو تکرار کنم.به مسیرم ادامه بدم تا یواش یواش همه فرمولای ذهنی چاق مو پیدا کنم و با فرمولای صحیح جایگزینشون کنم. یه تصویر لاغر خوشگل از خودم به ذهنم بدم و بگم ببین تو قراره اینجوری بشی .پس فقط موقع گشنگی واقعی لخور و موقع سیری هم از دست از غذا بکش….استاد منم مثل شما از بچگی چاق بودم. دوره ای یکم متناسب میشم ولی ایده آل نه .بخاطر همین خیلی تصویر لاغر از خودم ندارم. حتی اون اولا که تو دوره شما میگفتین چشاتو ببند خودتو لاغر تصور کن تعجب میکردم چرا تو رویام با چشمای بسته صورتم رو نمیتونم ببینم. هر چی تمرکز میکردم نمیسد. تا اینکه اینقد تکرارش کردم که دیدم. خودم رو لاغر دیدم. همین ثورت رو دیدم. اونجا بود که با وجود اینکه هنوز تغییر نکرده بودم چند نفر بهم گفتن داری لاغر میشی. تعجب کردم.که شما تو فایلی توضیح دادین اونا تصویر ذهنی منو قبل جسمم با ذهنشون دیدن…..وای چه لذتی میبرم استاد. از درک این مسایل…شما میگی لاغری با ذهن در این مسیر از ذهن شروع میشه و بعد به جسم میرسه.تو دوره بعدی فایلا سریعترم میشه .من اینو دارم میبینم..ولی چون از بچگی چاق بودم فرمولای ذهنی چاقیم خیلی خیلی زیادن. هنوزم بعضی اوقات یه فرمول جدید کشف میکنم و تا میام جدیدا رو بشناسم و برطرف کنم خوب منفی باف ذهنم‌آروم آروم نامحسوس اون فرمول قویا رو دوباره سرکار میاره. مثلا ترس از غذا خوردن. این یه مدت ازم دورمیشه باز یه روز که تعادل ذهنم کمتره پررنگ میشه و میاد….ولی میدونم چاره کار فقط تکرار و تکرار و تکراره. عجله نداشتن و استمرار و زیر و رو کردن چاله چوله های ذهن و کشیدن بیرون این ویروس های ذهنی….من که میدونم پیروزی با ونه……بالاخره روزی میرسه که منم متناسب ایده آل میشم…
.خوشحالم استاد با شمام….خوشحالم اینجام….امیدوارم خداوند به منم مثل شما نظری کنه و بذاره بشم اشرف مخلوقات
آمین
نشان های دریافت شده
ما همونیم که بهش فکر میکنیم…ما همونیم که فکر میکنیم هستیم….ما آنیم که آنیم
سلام به استاد عزیز و دوستان گلم
استاد توی اولین فایلای شروع دوره ورود به سرزمین لاغرها این جملات رو تکرار کردین و من عاشق فایل شماره ۱ و۲ هستم.بالای بیست بار بهشون گوش دادم.حالمو خوب میکنه.دقیقا مثل همین فایل بینظیرتون.اونجا که میگین کا،نات وخداوند دقیقا همونی رو جلوی رومون میذارن که بهش قبل از وقوع فکر کنیم.و این تعریف دیگه باوره….من باور دارم اینجا با شما و افکار بکرتون لاغر میشم و بزودی میشم.وای همه اون فکراچها رو منم راجع به خودم دارم.چقد فراموشکارم.یا شوهرم همیشه میگه چقد همه کارارو نیمه تموم میذاره.یادمه همیشه به دوستام میگفتم من مثقالی کم میکنم و کیلویی زیاد میکنم. یادمه بارداری قبلیم همش نگران چاق شدنم بودم و میگفتم من فقط میترسم خیلی چاق شم و شدم. سی کیلو چاق شدم که همش چاقی خودم بود و بعد دنیا اومدن پسرم فقط ده کیلوشو کم کردم. بیست کیلوموند..حتی توی رژیمای لاغریمم این باور ذهنی برام همه کاره بود. یادمه چون خاله شوهرم از رژبم شیر خرما هشت کیلو در دو هفته کم کرده بود و با یه اطمینانی ازش حرف میزد و منم خسته از چاقی.رژیم رو با اطمینان کامل که مطمن هستش و خاله کم کرده منم میتونم گرفتم و شش کیلو در دو هفته کم کردم. استاد الان میفهمم همه اینا فقط تو باور ذهنی ماست….وای که فایلتون چقد به موقع بود استاد. شما همیشه فرشته نجات من بوده و هستین.مدتیه نه خاصه در مورد لاغری مس،له ای برام بوجود اومده که نگرانم کرده بود و با وجود ماه ها فاصله با اون قضیه ناگزیر از الان واسه خودم حالت های بد مو میدیدم و نگرانش بودم. گرچه صحبت های قبلی شمام یادم بود و دا،م بخودم امیدواری میدادم ولی امروز کولاک بپا کردین.دا،م میگم من همونی میشم که از الان بهش فکرمیکنم ..پس من مثبت فکرمیکنم.قرار نیست ایندفعه هم مثل دفعه قبل بشه.قرار نیست من چاق بشم
همه چیز در ذهن ماست.استاد به درک بالاتری از زندگی در خودم رسیدم.شاید بچه ها باورشون نشه. یواش یواش داریم مثل استاد میشیم و چه حسی قشنگ تر و بالاتر از این.استاد گاهی به حرفها و حرکات دوستان و آشناها و حتی همسرم خنده م میگیره. دارن حرفم میزنن و من با تعجب بهشون نگاه میکنم و حرفای شما درباره زندگی و باور ذهنی در ذهنم مرور میشه و دعا میکنم همه اونام با شما آشنا شن و بپذیرنتون.استاد من یه آدم دیگه شدم. گاهی فراموش میکنم و باز منفی باف سعی شو میکنه منحرفم کنه ولی با یه فایل شما دوباره جون میگیرم و زنده میشم.من نمیتونم از شماها جدا شم…دیگه نمیتونم
نشان های دریافت شده
به نامدخدا
سلام به استاد گرامی و دوستان متناسبم
باز هم یک فایل عالی و بی همتا از استاد زیبایی ها. یعنی هر بار مبگم با خودم یعنی دیگه استاد میخواد چی بگه.همیشه فایل جدید رو با ذوق باز میکنم و منتظرم استاد بترکونه.برای خودتون شاهد جمع نکنید….
من همیشه از خودم ناراضی بودم و بابتش پیش همه مینالیدم.این جمله که من دیگه پیر شدم رو که خیلی زیاد میگفتم.خیلی زیادا. نیست که ۱۴ سال سابقه کاری توی ۳۵ سالگی دارم و اونایی که هم سابقه منن جاهای دیگه شاید ده سالی بزرگترن و عوارضکار هم زیاد سراغ ما با سابقه ها اومده همش میگفتم ای ما که دیگه پیر شدیم و ….همینم شد.تو ۳۵ سالگی طوری پام رباط پاره کرده که لنگ میزنم و داغون شدم. قبل آشنایی با سایتشما دلمرده و افسرده و غمگین و سرگردون بودم.ورد زبون همه شده بودا.تا مثلا سر شب خوابم میاد میگفتن مثل پیرا شدی. وقتی من اون همه پیش همه گفته بودم کا،نات هم داشت منو پیر زودرس میکرد.در مورد چاقیم همینطور. دا،م مینالیدم که من کم کاری تیرویید دارم و سوخت و سازمو آورده پایین واز طرفی خانوادم همه چاقن و ژنتیک من چاقه که حتی آب هم میخورم چاق میشم و فرمول های ذهنی چاقی رو‌در ذهنم چنان پرورونده بودم که واقعا کل هفته رورژبم بودم ته هفته ترازو یک کیلو زیاد نشون میداد.کلافه میشدم .بقول استادپا که گذاشتی رو مین معلوم نیست چه بلایی سرت میاد .یعنی اعصاب روان من انگار منفجر میشد.بهم میریختم.اگه سر صبح. بود اون روزم خراب میشد.اول میشستم یه گوشه گریه میکردم بعد با بچه و همسرم سنگین و عصبی میشدم و در نهایت به لج نخوردنا و کم نشدنا پرخوری عصبی میگرفتم.یادمه باردارشده بودم بجای خوشحالی یه روز مفصل با یکی از همکارا از ترسم از چاقی بارداری صحبت کردم و میگفتم من بد چاق مبشم و همین یه ذره بزور کنترل اندامم از دستم میره و همینم شد.که هنوز درگیر اضافه وزن‌همونم.خدایا این همه شاهد دور و بر خودم جمع کردم حالا میخوام چاقم نشم. الانم یه مدتیه هی خودم رو عصبی تصور میکنم.بداخلاق. نق نقو و اعتراضی در محل کار.نه درست نیست.من عصبی نیستم.وقتی بچه کوچیک زیاد اذیت میکنه یا حق تو جایی میخورن خوب یکم عصبانیت و اعتراض طبیعیه.ولی میخوام همینم نباشم.من عصبی نیستم.مادر نمونه ایم. در محل کار با سابقه خوشقلب و مهربونیم.یا حتی مدتیه چند بار سعی کردم پسرمو از پوشک بگیرم نشددیگه باور کردم‌که من نمیتونم. نمیشه. انتظارم از خودموباید عوض کنم.امشب دوباره سعی مو مبکنم و یواش یواش موفق میشم.مرسی استاد بابت این همه آکاهی ناب.همه چی در ذهن ماست.باید باور مونو تغییر بدیم .بعد انتظارمون تغییر میکنه و در نهایت کارمون درست میشه و موفق میشیم.من ایمان دارم میتونم و میتونم.فقط باید تمرین کتم و استمرار داشته باشم….همین
متناسب شدن با ذهن آسونترین کار دنیاست.