امروز صبح حدود ساعت ۷ رفتم یه کم قدم بزنم و اولین فایلی که گوش دادم همون فایل تجسم شبانه بود که شب قبلش گوش داده بودم. وقتی به بخشی رسید که دارم میرم مغازه و لباس پرو میکنم، اتفاقاً داشتم از جلوی بوتیکهایی رد میشدم که همیشه میدیدم. خیلی راحت تونستم خودم رو تو همون مغازه ببینم که کتوشلواری که دوست دارم رو پوشیدم و از دیدنش لذت بردم. این چند دقیقه یه نمونهی ساده از تمرکز ذهنی برای لاغری بود؛ یعنی حواسم در طول روز هم به همون چیزی باشه که شب تجسمش میکنم.
این نوشته، جلسه پنجم از دورهی «ورود به ضمیر ناخودآگاه برای لاغری» است. در جلسه چهارم (منطق ذهنی برای لاغری) پنج سؤال روزانه رو یاد گرفتیم. در این جلسه میخوایم ببینیم چرا خیلیها تجسم میکنن ولی تخیلشون به واقعیت نمیرسه. اینجا خلاصهای از حرفها رو نوشتم، ولی اصل آموزش در فایل صوتی پایین همین صفحهست.
🙌 بهانه بیبهانه
برای تخیل کردن هیچ سطح سوادی لازم نیست و سن هم مهم نیست؛ ده سالت باشه یا صد سال، میتونی فکر کنی. مقدار اضافهوزن هم هیچ فرقی نمیکنه. اگه قرار بود پیادهروی کنی، بین پنج کیلو و دویست کیلو اضافهوزن فرق بود؛ ولی تخیل فضایی کاملاً شخصیه که هیچکس جز خودت بهش دسترسی نداره و وزن هم توش نقشی نداره.
شلوغی زندگی هم بهانهی خوبی نیست. بیشتر کارهای روزمره تکراری هستن و از روی عادت انجام میشن؛ پس همون موقع رسیدگی به کار بچهها یا کار مشتریها هم میتونی تصویر متناسبت رو در ذهنت نگه داری. هر فکری که میگه «من وقتشو ندارم» یا «برای من نمیشه»، یه بهانهست. برای همین شعار ما در لاغری با ذهن اینه: «بهانه بیبهانه».
📏 لاغری با ذهن متر و معیار نداره
اگه قرار بود بهت شنا یاد بدم، میتونستم بگم بعد از دوره باید ۲۰۰ متر بدون توقف شنا کنی. ولی کار ذهنی این مدلی اندازهگیری نمیشه. باید بدونی هر شب چقدر از تصویر ذهنیت وارد ناخودآگاه شد؛ فقط تکرارش میکنی و نتیجهش رو کمکم در زندگیت میبینی.
یادته رژیمها میگفتن «ده کیلو کم میکنی» و وقتی کم نمیکردیم خودمون رو سرزنش میکردیم که بیاراده بودیم؟ اینجا چنین چیزی نیست. معیار اصلی تجربهی خودته. من با همین روش نتیجه گرفتم و برای همین هم بهش مطمئنم؛ وقتی خودت تجربهش کنی، دیگه لازم نیست کسی بهت انگیزه بده که ادامه بدی.
اصل کار همون تجسم قبل از خوابه، ولی اگه در طول روز هم فایل شبانه رو گوش کنی خیلی هم خوبه. مثل خوانندهای که قبل از کنسرت، صد بار یه آهنگ رو تمرین میکنه تا روز اجرا بهترین اجراش رو داشته باشه.

🎯 تمرکز ذهنی برای لاغری یعنی حواست در طول روز کجاست
خیلی از آدمها آرزوی یه چیزی رو دارن، ولی سالها میگذره و اتفاقی نمیافته. مثلاً یکی دوست داره ازدواج موفقی داشته باشه، ولی هر روز خبر طلاق و خیانت و دعوای زن و شوهر میشنوه و حواسش به مشکلات ازدواجه. این آدم خواستهش تو ذهنش هست، ولی توجه روزمرهش خلاف همون خواستهست؛ برای همین هیچوقت بهش نمیرسه.
در لاغری هم همینه. طبیعیه که چشمت به بدنت بیفته یا تنگی لباس رو حس کنی. ولی این جسمی که الان داری، قبلاً از تصویر ذهنی چاقی ساخته شده. ذهن ناخودآگاه نمیدونه الان چند کیلویی؛ فقط چیزی رو که ازش میخوای بهت تحویل میده. اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی تمام روز از دیدن خودت خجالت بکشی و حست بد بشه، داری برخلاف تخیل خودت حرکت میکنی. دربارهی اینکه اتفاقهای روزمره چطور احساس چاقی رو در ما زنده میکنن، در دورهی «پاکسازی چاقی از ذهن» مفصل صحبت کردم.
🧠 چرا منطقمون چاقی رو واقعیتر میدونه؟
منطق ما چیزی رو میپذیره که براش ثابت شده باشه. لاغری هنوز فقط تو تخیله، ولی چاقی رو هر روز با چشم میبینی، با گوش میشنوی و با دست لمس میکنی. برای همین کمکم باور میکنیم که چاقی واقعیه و لاغری یه خیالپردازیه.
همین اتفاق در کار هم میافته. یکی آرزوی کسبوکار موفق داره، ولی هر روز میشنوه «بازار خرابه» و به همین حرفها توجه میکنه. این آدم تا آخر عمر آرزوی موفقیت رو خواهد داشت، ولی تجربهش نمیکنه؛ چون چیزی که تجربه میکنیم همون چیزیه که باورش داریم.

✍️ از حس چاقی برای نوشتن حس لاغری کمک بگیر
سؤالهای روزانهی جلسهی قبل دقیقاً برای همینه که توجه روزمرهت بیاد سمت لاغری. شاید بگی «من از بچگی چاق بودم، از کجا بدونم متناسب بودن چه حسی داره؟» اشکالی نداره؛ تو خوب میدونی چاقی چه حسی داره. برعکس همون رو بنویس.
چاقی به من حس گرفتاری میداد و اینکه هیچ کنترلی روی رفتارم ندارم؛ برای همین نوشتم «متناسب بودن حس تسلط بر افکار و رفتارم رو بهم میده». چاقی بهم حس بیارزشی میداد؛ پس نوشتم «حس ارزشمند بودن بهم میده». از اینکه موقع نشستن شکمم روی پاهام میافتاد بدم میاومد؛ پس نوشتم «از اینکه شکمم سفت و تخت شده و شبیه تصویر ذهنیمه، خیلی خوشحالم».
خیلی ساده بگم: اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی روز حواست به چاقیت باشه، این دو تا خلاف هم کار میکنن؛ بنابراین توجه روزانهت رو هم باید با تخیلت همراه کنی.
🎧 فایل صوتی جلسه پنجم
توضیح دادن این چیزها شاید چند دقیقه طول بکشه، ولی تجسم کردنش به اندازهی یه لحظهست. در فایل صوتی با یه مثال از گلدون روی میزم نشون دادم چطور، و جوابهای کامل خودم به سؤالهای روزانه رو هم خوندم. فایل رو گوش کن و بعد در بخش نظرات بنویس در طول روز بیشتر حواست به چی بوده و چطور میخوای اون رو به سمت لاغری ببری.
👉 بعد از این جلسه برو سراغ جلسه ششم: وقتی لاغری برات طبیعی میشه.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.34 از 120 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد عزیزو مهربان و دانا و دوستان گرامی
روز ۸ام تمرین روزانه برای جهت دهی به توجه روزمره:
سوال۱ :
متناسب شدن حس اعتماد به نفس داره.متناسب شدن حس آشتی کردن با خودواقعیمون داره حس رهایی از حجم سنگین بدن ک حالا جاشو به سبکی داده، سبکی ذهن و رهایی از افکار چاقی و سبکی جسم.متناسب شدن حس رهایی از حسرت ارتباط نداشتن، نپوشیدن هایی ک دلمون لک زده بود براش…حس زیبا بودن، حس خوشبختی، من فکر میکنم متناسب شدن حس برگشت به خونه رو داره بعد از مدهااااا دوری، برگشت به خونه ای که تو فصل زمستون گررم و مطبوعه سرشاار از آرامشه و تمیز و منظم چیده شده و صدای قل خوردن سماور و بوی غذای گرمی که رو شعله سنجاق سوز گااز آشپزخونه داره ریز ریز قل میخوره و تو نشستی روی مبل روبروی پنجره با آرامش بیرون رو نگاه میکنی و از اون حس خوشبختی لذت میبری؛ دقیقا همینه اونایی که میگن خیلی لاغر شدی بسه دیگه فکر میکنم این حس رو تجربه نکردن!
سوال۲:
از اینکه هر بار روبروی آینه میرم از دیدن خودم لذت میبرم ذوق میکنم. از دیدن بازوهای ظریف و باریکم از دیدن دور کمر و بالاتنه تراشیده خودم لذت میبرم. از دیدن زیر شکم صاف و تختم لذت میبرم که ماهیچه هاش خودنمایی میکنم ذوق میکنم قربون صدقه خودم میرم، از دیدن پایین تنه متناسب و پاهای باریک و لاغر و کشیده ام لذت میبرم.از اینکه میتونم هر لباسی هر استایلی که دلم میخواد بپوشم لذت میبرم.از اینکه دیگه پاساژ و بازار لباس برام جای فرح بخشی شده و قدم زدن تو پاساژها و مغازه ها همراه با حس خوب هست برام خیلییی سپاسگذار خدا هستم🙏🏻
واقعا نعمت بزرگیه….
۳:
همه اطرافیانم بلااستثنا هر وقت منو میبینن از تناسب و جوانی و زیبایی من صحبت میکنن و مدام میپرسن تو داری چیکار میکنی که اینقدر تغییر کردی و جالبه هر کسی ک منو مدتها ندیده باشه اول نمیشناسه و بعد از کمی مکث به یاد میاره و این برای من لذت بخشه.
سوال ۴:
اینکه صبح ها تا بیدار بشم به فکر این نیستم که چی بخورم. از اینکه ریزه خواری های من کمتر شده خوشحالم.اینکه مدام برام یادآوری میشه که الان نیاز به خوردن نداری خوشحالم.پیغام سیری مغزم رو دریافت میکنم و لذت میبرم.
اینکه در زمان وعده ها نسبت به قبل کمتر تمایل به تبعیت از زمان خوردن خانواده هستم خوشحالم و هر وقت خودم احساس گرسنگی دارم میخورم. میزان علاقه مندی من به غذاها یکسان شده و جالبه که خوراکی های زیادی از لیست دوست داشتنی من خارج شده.دیگه مثل قبل خاطرات مزه خوراکی ها سریع در ذهنم تداعی نمیشه در صورتی که قبلا با اولین مواجه با هر خوراکی خاطره طعم و بوی اون تداعی میشد و بلافاصله میخوردم بدون تامل اما الان در مواجه با بعضی خوردنی ها که اصلا تداعی نمیشه انگار ذهنم ی لحظه یادش میره که این خوردنی چه طعم و بویی داشت در بعضی موارد هم با تاخیر اون خاطره میاد ولی بشدت قبل منو ترغیب به خوردن نمیکنه البته که اوقاتی هم ک تمایل دارم به اندازه ای ک دوست دارممیخورم. فکر میکنم یکی از تغییرات خوب من که ازش خیلی راضی هستم تداعی خاطرات چاقی هست که به میزان قابل قبولی کمتر شده و خیلی خوشحالم.
۵:
سعی میکنم مراقب تامین نیاز بدنم به آب باشم چون تاثیرشو دیدم، هر وقت گرسنه بشم غذامو بخورم من یادمه اوایل دوره یک هو میزان خوردو خوراکم خیلی نسبت به قبل کمتر شد و من خوشحال بودم ولی نمیدونستم که به مرور من بازم شاهد تغییرات مدام خواهم بود و در نهایت به تعادل میرسم فکر میکردم هر تغییری هست دیگه نباید همین نتیجه تغییر کنه و بعدنا که دیدم میران دفعات گرسنگی من به دلایلی نسبت به اوایل یکم بیشتر شده بشدت میترسیدم و خودم رو سرزنش میکردم و انرژی زیادی صرف آروم کردن خودم میکردم اما بازهم متوجه شدم که در هر زمان بدن ما نیازش متفاوته وقتی که صبوری کردم با خودم و آرامش بخرج دادم و ادامه دادم دیدم به یک خط نرمال در رفتاهارهای روزمره رسیدم اما هرزگاهی به دلایلی تغییراتی رخ میده و بخودم میگفتم حتما بدنم لازم تشخیص داده و سعی میکردم آرامش داشته باشم و میدیدم بعد از چند روز دوباره به تعادل و خط نرمالم میرسیدم.
پس متوجه شدم مدارا کردن و صبوری کردن با خودمون یکی از راه های بهبود دادن خودمونه و بدونم که در نهایت بدن به تعادل میرسه. و اینم تجربه کردم که وقتی بدون ترس از خوردن و با آرامش هر زمان که گرسنه شدم اون چیزی که بش تمایل داشتم رو به میزان نیازم خوردم و مثل دوران رژیم برخورد نکردم واقعا روند متناسب شدنم بهتر شد.
استاد سپاسگذار شما هستم خالصانه و صادقانه
دوستتون دارم🙏🏻❤🌹
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد عزیز و مهربانم.و دوستان گرامی
استاد چقدر این فایل عالی بود چقدر پر از نکته بود.
استاد دقیقا همینطوره الان که نگاه میکنم در مورد رابطه عاطفی و ازدواج در مورد شرایط شغلی و در مورد چاقی و لاغری دقیقا توجه من برخلاف تخیل و خواسته ام بوده و به جرات میگم از وقتی که وارد سایت شدم و با آموزش ها همراه شدم تا درصد خیلیی زیاد و قابل قبولی توجه من نسبت به چاقی برداشته شد و معطوف لاغری شد و کم کم حس لاغری هم در من شکل گرفت و انتظارم از خودم لاغری شد.
اما میبینم در مورد ازدواج و رابطه عاطفی و شرایط شغلی درسته بهبودهایی داشتم اما هنوز توجهاتم برخلاف تخیل و خواسته قلبی من بوده هر چند آگاهانه دارم تمرین میکنم و خوشحالم که الان متوجه شدم که بله توجهات روزمره من برخلاف خواسته و تخیلم هست و این حس بد رو ایجاد میکنه!
این نکته خیلی عالی بود که حس لاغری هست که لاغری رو به واقعیت ما تبدیل میکنه و وقتی ما حس لاغری داشته باشیم عوامل بیرونی رو دست کاری نمیکنیم بلکه ترغیبات و تمایلات درونی ما خود به خود به سمت خواسته امون میره و ما رفتارو عملکردمون همسو با تخیلمون میشه!
این قاعده در تمام موضوعات زندگی ما صدق میکنه وقتی احساس من همسو با تخیلم میشه من عوامل بیرونی رو دستکاری نمیکنم تقلا نمیکنم خود به خود در جهت خواسته ام حرکت میکنم!
و حالا با این آگاهی که جواب دادن به سوالات فایل قبلی تمرنی در جهت هدایت توجه روزمره مون هست سوالات رو پاسخ میدم:
سوال ۱:
متناسب شدن حس آزادی و رهایی داره.رهایی از افکار منفی و رهایی از سنگینی جسم.
متناسب شدن حس زیبا بودن،اعتماد به نفس، حال خوب سلامتی، سبکی، خوش استایل بودن و لایق زیبایی رو در من زنده میکنه.متناسب بودن سراسر حال خوب هست.وقتی متناسبم انگار به راحتی میتونم به بقیه جنبه های زندگیم رسیدگی کنم.
سوال۲:
از اینکه میبینم بازوهام لاغر و کشیده و باریک شدن و فرم ماهیچه هام ببشتر خودنمایی میکنن لذت میبرم.از اینکه بالاتنه ام باریک و تراشیده شده لذت میبرم.از اینکه زیر شکمم صاف و تخت و ماهیچه ای شده لذت میبرم.از دیدن پاهای کشیده و باریک و خوش فرمم لذت میبرم.از اینکه به راحتی میتونم هر لباسی که دلم میخواد رو تنم کنم لذت میبرم. از اینکه رفتن به بازار برام با حال خوب و لذت بردن از دیدن تنوع و رنگ های لباسا همراه شده لذت میبرم.از پوشیدن شلوارک و شورتک و دامن کوتاه و پیراهن های کوتاه لذت میبرم. از اینکه در تمام روزهای عمرم میتونم لذت جسم زیبام رو ببرم و از نعمت های این جهان استفاده کنم خوشحالم.
سوال۳:
دیگه به بازخوردهای اطرافیانم عادت کردم. هررروقت منو میبینن بلا استثنا به متناسب شدنم توجه میکنن و میگن دختر تو داری چیکار میکنی که هر بار که میبینیمت لاغرتر شدی بابا تموم نشی یهو.ولی خودمونیماا خیلیی جوون تر و زیباتر شدی اصلا هر کی ندونه چند سالته فک میکنه یه دختر ۲۰ ساله ای. جالبه همکارم که میخواست در مورد سابقه کاری من صحبت کنه پیش یکی از مراجعا گفت همکارمو نیبینین ایینقدر کوچولو و جوون میزنه ولی بخدا ۱۱ سال سابقه کار داره. خلاصه اینتناسب و لاغری برای من جوانی و سلامتی رو هم بهمراه داشته و داره💕
سوال۴:
متوجه شدم تمایل دارم که رفتار اکثریت در مورد زمان غذاخوردن تبعیت نکنم و به خودم توجه کنم که آیا اون لحظه واقعا گرسنه هستم یا نه و اگر تمایل دارم چیزی بخورم اون غذا رو باب میلم هست یا نه و اگر میل غذا خوردن ندارم ولی دوست دارم چیز دیگ ای بخورم همونکارو میکنم و بیشتر به تمایلات درونی خودم توجه میکنم. متوجه شدم اخیرا میلم نسبت به بعضی خوردنی ها کمتر شده و اگر اولش توجه امجلب میشه که بخورم بر اساس خاطرات گذشته هست و وقتی لقمه اولو میخورم میفهمم که دیگ میلم نیست و به قولی ذائقه ام عوض شده. میلم نسبت به حله حوله ها بشدت بشدت تغییر و کاهش پیدا کرده! و این برام خیلیی جالبه و به این تغییر تمایلم به خودم تبریک گفتم و پذیرفتم! دیگه صبح ها که بیدار میشج سریع به این فکر نمیکنم که چی بخورم.
در طول روز دیگه خوردنی ها توجه و تمرکز منو به سمت خودشون جلب نمیکنن. ریزه خواری های من کمتر شده. وقتی میرم بیرون اولین فکرم این نیست ک چی بخورم. قبلنا به خاطر خوردن یه سری چیزا تصمیم میگرفتم که برم فلان جا اما الان اینجوری نیستم. یه خیابونی هست تو اهواز که پر از کاافه و فست فودیه و من تا ی مدت پیش به قصد خوردن چیزی میرفتم اونجا در واقع هم تفریح بود هم خوردن اما خیلی جالبه که چند روز پیش برای یه کاری از اونجا رد شدم و دیدم اون خاطره خوردن و وصل شدنش به این محیط در من خیلیی کمرنگشده و از اونجا رد شدم و وسوسه نشدم که برم چیزی بخورم و از این تغییرم خوشحال شدم و فقط از دیدن اون محیط لذت بردم!
سوال۵:
دارم سعی میکنم به اندازه کافی آب بخورم! آخرشب ها یعنی لحظات قبل خواب به ترغیبات ذهنی برای خوردن توجه نکنم و میگم تو بیشتر خسته ای تا اینکه نیاز به خوردن فلان چیز داشته باشی. سعی میکنم با خودم مهربان تر باشم و با افکاری که هرزگاهی میان مدارا کنم با خودم! این مهربانی با خودم بنظرم در روند بهبود شرایطمون خیلی تاثیر داره. و اینکه هر بار موقع جواب دادن به این سوالا منطقشون رو به یاد خودم بیارم!
استاد بینهایت ازتون سپاسگذارم دوستتون دارم🙏🏻🌹❤