رهایی از چاقی با ذهن، قصه‌ای که از تو شروع میشه (گام ۲)

┅─═इई ۳🦋Ыазал🦋۳ ईइ═─┅:لاغری با ذهن استارت ۱۴۰۴/۰۵/۲۱:سلام گام دوم رهایی از چاقی با ذهن:سفری که از مغز شروع میشه نه معدهچرا من زیادتر از حد معمول غذا میخورم ، دیراون حس سیریه میادسراغم ؟بهونه های من اگه نخورم حیفه ، چرا خودتو از خودن این شیرینی خوشمزه لذت بخش محروم میکنی یا این غذا ، اگه نخوری معده درد میشی ولی راستش الان که دارم این بهونه ها رو مینویسم یه چیزی میگه اینا دلایل غیر منطقی هستن و بی معنی . مثلا میگه بیشتر بخور بیشتر لذت ببر  میگه تنهایی بخور سرگرم میشی چون لذت بخشه . بیکاری بخور وقتت میگذره و لذت میبری  کلی از این حرفای که منو طرقیب میکنه به خوردن تو ذهنم مرور میشه سر سفره غذا یا تنهایی یا بیکاری یا حتا گاهی توی ناراحتی  ذهن چاقم میخواد این احساس های منفیو جبران کنه با خوردن و منو دورکنه از اون حالت  ولی اخرش میگه چاق شدی ببین زشت شدی لباس خوش اندام  اندازت نیس . بله ذهن چاق راه حل دیگه ای نداره خب فرمان و راه حل و کمکش این مدلیه چیز دیگه ای که بلدنیس چرا بهش میگن ذهن چاق ، بخاطر همین راهنماییاشه دیگعبله باورها رفتارها رو میسازن و من به ذهن چاق که راه حل میده باور کردم فک کردم تو جایگاه درستی هست که بع من بخواد راهنمایی بده و اینجوری باهاش هماهنگ شدم ورفتار میکردم  وبارها و بارها تکرارش کردم و این شده جسم فعلیم ظاهر فعلیم . چیزی که من واقعیم نمیخواسته اینو هیچ وقتبله من اینجا هستم که از شر این باورها ی ذهن چاق و دستوراتش رها بشم دیگه ازش. راهنمایی و راه حل نمیخوامتصویرسازی ذهنی؛ جادوی خاموش رهایی از چاقی با ذهنچه قشنگ قفل در مدار چاقی نکته زیبا و قابل تاملیه واقعا بادیدن خودمون توی آینه ذهنمون قفل میشه روی اون قسمت های چاق بدنمون که افسوس میخوریم چرا باید این شکلی باشیم و کی قراره از دستش  رها بشیم 🥺دقیقا همین تصاویر بارها تو ذهنمون تکرار و تکرار میشه و مدار ذهنیمون معلومه باید توی چاقی باشه چون ما همه اش داریم چاق بودنمونو بهش یاد آوری میکنیم ولی این دفعه میخوام به جای اینه از تصاویر لاغری ذهنیم استفاده کنم حتا تصویر سازیشم به کمک برنامه انجام دادم بجای اینه از اون استفاده میکنم من همونی میشم که توی عکسم دارم و توی ذهنم مرورش میکنم تناسب اندام فوق العاده زیبا😍واینجا از این شگفتی که استاد گفته استفاده میکنم [مغز فرق بین واقعیت و تجسم قائل نیس ]یعنی هر تصویری که من چه باچشم سر چه با چشم ذهن بهش نشون بدم اون این نقشه رو میپذیره و قبولش میکنه به عنوان واقعیت جسم من😍 خدای شکرتدو هورمون لذت و رضایت مندی و امید و شادی توی بدنمون ترشح میشه(دوپامین و سروتونین)همه تلاش پرخوری برای دریافت و ترشح همین دو هورمونه هست ، حالا که با تصویر سازی و تجسم هم میشه این دو هورمونو آزاد کرد پس از روش تجسم استفاده میکنم راه رفتن سبک ، تناسب عالی شادیپس برای رهایی از چاقی با ذهن، اول باید توی ذهنت لاغر بشی، بعد بدنت ازش تبعیت می‌کنه.تو در حال خلق نسخه‌ی جدیدی از خودتی… نسخه‌ای که لاغری رو از ذهن شروع می‌کنه، نه از بشقاب!این جمله بالا حس عجیب وقشنگی به من داد  واشک تو چشام حلقه بست خوشحالم از اینکه شروع کردم که نسخه جدید خودمو که لایقشم بسازمقشنگی و فرق لاغری باذهن اینه که تمام روش های دیگه ررژیم ها و ورزش ها و…یه جور تنبیه جسم بود اما توی لاغری با ذهن ما جسمو تنبیه نمیکنیم با ذهنمون با ارامش و حال خوب مسیر لاغریو میسازیم  وجسممون خودش ساخته میشه بدونه هیچ فشار و تنبیه جسمی┅─═इई ۳🦋Ыазал🦋۳ ईइ═─┅:سوال چرا من برای لاغر شدن باید سختی و رنج میکشیدم ولی برای چاق شدن مثل اب خوردن چاق میشدم؟دیدگاه من :چون برای لاغر شدن می اومدم جسمم رو با نخوردن کم خوری کردن و ورزش های سبک و سنگین یه تبیه میکردم تحت فشار روحی روانی قرار میگرفتم و خودمو از غذا ها و خوراکیهای مثل شیرینی و چربی که لذت بخش بود منع میکردم اما ذهنم راضی نبود پراز درد و رنج وعذاب میشد که چرا حق نداره راحت استراحت کنه راحت بخوره و باید این سختیا رو متحمل بشه و از لذت ها محروم بشه لذت خوردن و استراحت کردن و آرامش جسم و اینجوری روح روانمم درگیر میشد .راه سخت و تاقت فرسایی میدونست لاغر شدنو . اما برای چاق شدن دیگه خبری از فشارهای روحی روانی و جسمی نبود ذهنم فقط لذت میبرد وبعدش هم یه غذاب وجدانم میدادکه دباره چاقتر شدی وبعد انجام لذت پر خوری خبرم میکرد که اشتباه کردی دباره جسمتو چاقتر کردی یعنی اینجوری بگم لذت پر خوری و قوی تر و اقرار آمیزتر نشون میداد اما بعدش عذاب وجدانو بهم یادآوری میکرد ، همیشه فریب این رفتارای ذهن و چاقو خوردیم .ودقیقا قبل از اینکه بخوام چاق بشم انتظار چاق شدن در من شکل گرفت یعنی باور داشتم حالا با این رفتار من باید منتظر چاقیم باشم با سرزنش اینکه چرا این رفتارو انجام دادم پر خوری کردم .گاهی انگار به اجبار دارم پر خوری میکنم  وکنترل این رفتار دست من نیس یکی از درون منو به خوردن بیشتر ترقیب میکنهیه نکته دیگه که فهمیدم چون همه خانواده یعنی خواهر و برادر ها پدر و مادر به راحتی  میدیدم چاق میشن حتا وقتی لاغر بودن بعد چاق شدن این باور که ما استعداد وژن چاقی درونمون داریم و ژن لاغری نداریم اینم درمن شکل گرفته یه باور کاملا ناخوداگاه که به تازگی توی زیر خاکیای مغزم کشفش کردم ولی دیگه دوست ندارم این باورو که چاقی و لاغری به ژن ربط داره ادامه بدم و این باورو میخوام بشکنم چون فقط و فقط چاق شدن یه مدل یادگیری مثل یادگیری یه زبان خرجی ومتناسب بود حق طبیعیه من هست و نیازی به یادگیری نداشته اما من فراموشش کردم .با تصایر چاق و فرمول های چاقی کلا اون حالت طبیعی و از یادم بردم و الان اینجام که بیاد بیارم تناسب انداممو یادبگیرم چکار کنم که لاغر بشم و به وزن و اندام ایده الام برسممغز بر اساس شنیدن و دیدن برنامه ریزی میشه نه بر اساس جسم  یه مغز چاق تصاویر چاق میبینه مطالب چاقتر شدن و درخودش ذخیره کرده ترس از چاقتر شدن داره و توجهش به چاقیه  پس فرمانهای چاقتر شدنو صادرمیکنه چه درونی چه رفتار بیرونیذهن ما احساس ما رو ملاک قرار میده نه تلاش فیزیکی به همین دلیل هم هست بارها و بارها رژیم های لاغریو بعد چند روز رها میکردم چون احساسم بد بود و ذهنم همیشه دنبال احساس خوب میگرده و چیزی بدونه حسمو بد میکنه منو از اون حس دور میکنه که اون رفتارو به اینکه برنامه لاغری هم باشع دورم میکنه و کرده ،همین الان که در حال گوش دادن و دیدن فایل تصویر گام دوم هستم انتظارم برای چاقی به شدت قبل نیس چون فهمیدم چجوری چاق شدم و چه کسی وچه چیزی باعث این رفتارهای ناخوداگاهی چاقیم شده فهمیدم ذهنم یادگرفته و تصویر سازی کرده و فرمان رفتارچاقی و احساس ترس از چاقتر شدن ودر نهایت چاقتر شدن جسمو به من داده . بله حس بهتری دارم چون شناختمشو خدایی انتظار لاغر شدنو دارم حالا که فشار روحی روانی کمتری در خودم حس میکنمالان باوردارم که من انسان بی اراده ای نبودم واتفاقا خیلی هم اراده داشتم و بارها شروع کردم برای لاغر شدن ولی خب نمیدونستم لاغری یادگیری همونجوری که سالهاس چاقیو یادگرفته ام . الانم اینجام که لاغریو یادبگیرم برای همیشه و جایگزین کنم لاغری در ذهنم به جای چاقی ❤️لاغری باذهن یعنی حس خوب لاغری و لایق دونستن خودم ، یعنی تصویر متناسب از خودم ، یعنی لذت بردن از خوردن وبا آرامش غذا خردون بدونه ترس بدونه عذاب وجدان وفرمانده ذهنم خودش مقدار خوردنمو کنترل میکنه همونجوری که ذهن چاق خودش منو به بیشتر خوردن و عذاب وجدان راهنمایی و هدایت میکرد ، لاغری با ذهنم خودش منو از زیاده روی کردن منع میکنه و ارامش و لذت سلامتی و اندام ایده ال و متناسب و خوش فرمو به من یاداوری میکنه┅─═इई ۳🦋Ыазал🦋۳ ईइ═─┅:لاغری با ذهن استارت ۱۴۰۴/۰۵/۲۱:سلام گام دوم رهایی از چاقی با ذهن:سفری که از مغز شروع میشه نه معدهچرا من زیادتر از حد معمول غذا میخورم ، دیراون حس سیریه میادسراغم ؟بهونه های من اگه نخورم حیفه ، چرا خودتو از خودن این شیرینی خوشمزه لذت بخش محروم میکنی یا این غذا ، اگه نخوری معده درد میشی ولی راستش الان که دارم این بهونه ها رو مینویسم یه چیزی میگه اینا دلایل غیر منطقی هستن و بی معنی . مثلا میگه بیشتر بخور بیشتر لذت ببر  میگه تنهایی بخور سرگرم میشی چون لذت بخشه . بیکاری بخور وقتت میگذره و لذت میبری  کلی از این حرفای که منو طرقیب میکنه به خوردن تو ذهنم مرور میشه سر سفره غذا یا تنهایی یا بیکاری یا حتا گاهی توی ناراحتی  ذهن چاقم میخواد این احساس های منفیو جبران کنه با خوردن و منو دورکنه از اون حالت  ولی اخرش میگه چاق شدی ببین زشت شدی لباس خوش اندام  اندازت نیس . بله ذهن چاق راه حل دیگه ای نداره خب فرمان و راه حل و کمکش این مدلیه چیز دیگه ای که بلدنیس چرا بهش میگن ذهن چاق ، بخاطر همین راهنماییاشه دیگعبله باورها رفتارها رو میسازن و من به ذهن چاق که راه حل میده باور کردم فک کردم تو جایگاه درستی هست که بع من بخواد راهنمایی بده و اینجوری باهاش هماهنگ شدم ورفتار میکردم  وبارها و بارها تکرارش کردم و این شده جسم فعلیم ظاهر فعلیم . چیزی که من واقعیم نمیخواسته اینو هیچ وقتبله من اینجا هستم که از شر این باورها ی ذهن چاق و دستوراتش رها بشم دیگه ازش. راهنمایی و راه حل نمیخوامتصویرسازی ذهنی؛ جادوی خاموش رهایی از چاقی با ذهنچه قشنگ قفل در مدار چاقی نکته زیبا و قابل تاملیه واقعا بادیدن خودمون توی آینه ذهنمون قفل میشه روی اون قسمت های چاق بدنمون که افسوس میخوریم چرا باید این شکلی باشیم و کی قراره از دستش  رها بشیم 🥺دقیقا همین تصاویر بارها تو ذهنمون تکرار و تکرار میشه و مدار ذهنیمون معلومه باید توی چاقی باشه چون ما همه اش داریم چاق بودنمونو بهش یاد آوری میکنیم ولی این دفعه میخوام به جای اینه از تصاویر لاغری ذهنیم استفاده کنم حتا تصویر سازیشم به کمک برنامه انجام دادم بجای اینه از اون استفاده میکنم من همونی میشم که توی عکسم دارم و توی ذهنم مرورش میکنم تناسب اندام فوق العاده زیبا😍واینجا از این شگفتی که استاد گفته استفاده میکنم [مغز فرق بین واقعیت و تجسم قائل نیس ]یعنی هر تصویری که من چه باچشم سر چه با چشم ذهن بهش نشون بدم اون این نقشه رو میپذیره و قبولش میکنه به عنوان واقعیت جسم من😍 خدای شکرتدو هورمون لذت و رضایت مندی و امید و شادی توی بدنمون ترشح میشه(دوپامین و سروتونین)همه تلاش پرخوری برای دریافت و ترشح همین دو هورمونه هست ، حالا که با تصویر سازی و تجسم هم میشه این دو هورمونو آزاد کرد پس از روش تجسم استفاده میکنم راه رفتن سبک ، تناسب عالی شادیپس برای رهایی از چاقی با ذهن، اول باید توی ذهنت لاغر بشی، بعد بدنت ازش تبعیت می‌کنه.تو در حال خلق نسخه‌ی جدیدی از خودتی… نسخه‌ای که لاغری رو از ذهن شروع می‌کنه، نه از بشقاب!این جمله بالا حس عجیب وقشنگی به من داد  واشک تو چشام حلقه بست خوشحالم از اینکه شروع کردم که نسخه جدید خودمو که لایقشم بسازمقشنگی و فرق لاغری باذهن اینه که تمام روش های دیگه ررژیم ها و ورزش ها و…یه جور تنبیه جسم بود اما توی لاغری با ذهن ما جسمو تنبیه نمیکنیم با ذهنمون با ارامش و حال خوب مسیر لاغریو میسازیم  وجسممون خودش ساخته میشه بدونه هیچ فشار و تنبیه جسمی┅─═इई ۳🦋Ыазал🦋۳ ईइ═─┅:سوال چرا من برای لاغر شدن باید سختی و رنج میکشیدم ولی برای چاق شدن مثل اب خوردن چاق میشدم؟دیدگاه من :چون برای لاغر شدن می اومدم جسمم رو با نخوردن کم خوری کردن و ورزش های سبک و سنگین یه تبیه میکردم تحت فشار روحی روانی قرار میگرفتم و خودمو از غذا ها و خوراکیهای مثل شیرینی و چربی که لذت بخش بود منع میکردم اما ذهنم راضی نبود پراز درد و رنج وعذاب میشد که چرا حق نداره راحت استراحت کنه راحت بخوره و باید این سختیا رو متحمل بشه و از لذت ها محروم بشه لذت خوردن و استراحت کردن و آرامش جسم و اینجوری روح روانمم درگیر میشد .راه سخت و تاقت فرسایی میدونست لاغر شدنو . اما برای چاق شدن دیگه خبری از فشارهای روحی روانی و جسمی نبود ذهنم فقط لذت میبرد وبعدش هم یه غذاب وجدانم میدادکه دباره چاقتر شدی وبعد انجام لذت پر خوری خبرم میکرد که اشتباه کردی دباره جسمتو چاقتر کردی یعنی اینجوری بگم لذت پر خوری و قوی تر و اقرار آمیزتر نشون میداد اما بعدش عذاب وجدانو بهم یادآوری میکرد ، همیشه فریب این رفتارای ذهن و چاقو خوردیم .ودقیقا قبل از اینکه بخوام چاق بشم انتظار چاق شدن در من شکل گرفت یعنی باور داشتم حالا با این رفتار من باید منتظر چاقیم باشم با سرزنش اینکه چرا این رفتارو انجام دادم پر خوری کردم .گاهی انگار به اجبار دارم پر خوری میکنم  وکنترل این رفتار دست من نیس یکی از درون منو به خوردن بیشتر ترقیب میکنهیه نکته دیگه که فهمیدم چون همه خانواده یعنی خواهر و برادر ها پدر و مادر به راحتی  میدیدم چاق میشن حتا وقتی لاغر بودن بعد چاق شدن این باور که ما استعداد وژن چاقی درونمون داریم و ژن لاغری نداریم اینم درمن شکل گرفته یه باور کاملا ناخوداگاه که به تازگی توی زیر خاکیای مغزم کشفش کردم ولی دیگه دوست ندارم این باورو که چاقی و لاغری به ژن ربط داره ادامه بدم و این باورو میخوام بشکنم چون فقط و فقط چاق شدن یه مدل یادگیری مثل یادگیری یه زبان خرجی ومتناسب بود حق طبیعیه من هست و نیازی به یادگیری نداشته اما من فراموشش کردم .با تصایر چاق و فرمول های چاقی کلا اون حالت طبیعی و از یادم بردم و الان اینجام که بیاد بیارم تناسب انداممو یادبگیرم چکار کنم که لاغر بشم و به وزن و اندام ایده الام برسممغز بر اساس شنیدن و دیدن برنامه ریزی میشه نه بر اساس جسم  یه مغز چاق تصاویر چاق میبینه مطالب چاقتر شدن و درخودش ذخیره کرده ترس از چاقتر شدن داره و توجهش به چاقیه  پس فرمانهای چاقتر شدنو صادرمیکنه چه درونی چه رفتار بیرونیذهن ما احساس ما رو ملاک قرار میده نه تلاش فیزیکی به همین دلیل هم هست بارها و بارها رژیم های لاغریو بعد چند روز رها میکردم چون احساسم بد بود و ذهنم همیشه دنبال احساس خوب میگرده و چیزی بدونه حسمو بد میکنه منو از اون حس دور میکنه که اون رفتارو به اینکه برنامه لاغری هم باشع دورم میکنه و کرده ،همین الان که در حال گوش دادن و دیدن فایل تصویر گام دوم هستم انتظارم برای چاقی به شدت قبل نیس چون فهمیدم چجوری چاق شدم و چه کسی وچه چیزی باعث این رفتارهای ناخوداگاهی چاقیم شده فهمیدم ذهنم یادگرفته و تصویر سازی کرده و فرمان رفتارچاقی و احساس ترس از چاقتر شدن ودر نهایت چاقتر شدن جسمو به من داده . بله حس بهتری دارم چون شناختمشو خدایی انتظار لاغر شدنو دارم حالا که فشار روحی روانی کمتری در خودم حس میکنمالان باوردارم که من انسان بی اراده ای نبودم واتفاقا خیلی هم اراده داشتم و بارها شروع کردم برای لاغر شدن ولی خب نمیدونستم لاغری یادگیری همونجوری که سالهاس چاقیو یادگرفته ام . الانم اینجام که لاغریو یادبگیرم برای همیشه و جایگزین کنم لاغری در ذهنم به جای چاقی ❤️لاغری باذهن یعنی حس خوب لاغری و لایق دونستن خودم ، یعنی تصویر متناسب از خودم ، یعنی لذت بردن از خوردن وبا آرامش غذا خردون بدونه ترس بدونه عذاب وجدان وفرمانده ذهنم خودش مقدار خوردنمو کنترل میکنه همونجوری که ذهن چاق خودش منو به بیشتر خوردن و عذاب وجدان راهنمایی و هدایت میکرد ، لاغری با ذهنم خودش منو از زیاده روی کردن منع میکنه و ارامش و لذت سلامتی و اندام ایده ال و متناسب و خوش فرمو به من یاداوری میکنهودقیقا قبل از اینکه بخوام چاق بشم انتظار چاق شدن در من شکل گرفت یعنی باور داشتم حالا با این رفتار من باید منتظر چاقیم باشم با سرزنش اینکه چرا این رفتارو انجام دادم پر خوری کردم .گاهی انگار به اجبار دارم پر خوری میکنم  وکنترل این رفتار دست من نیس یکی از درون منو به خوردن بیشتر ترقیب میکنهیه نکته دیگه که فهمیدم چون همه خانواده یعنی خواهر و برادر ها پدر و مادر به راحتی  میدیدم چاق میشن حتا وقتی لاغر بودن بعد چاق شدن این باور که ما استعداد وژن چاقی درونمون داریم و ژن لاغری نداریم اینم درمن شکل گرفته یه باور کاملا ناخوداگاه که به تازگی توی زیر خاکیای مغزم کشفش کردم ولی دیگه دوست ندارم این باورو که چاقی و لاغری به ژن ربط داره ادامه بدم و این باورو میخوام بشکنم چون فقط و فقط چاق شدن یه مدل یادگیری مثل یادگیری یه زبان خرجی ومتناسب بود حق طبیعیه من هست و نیازی به یادگیری نداشته اما من فراموشش کردم .با تصایر چاق و فرمول های چاقی کلا اون حالت طبیعی و از یادم بردم و الان اینجام که بیاد بیارم تناسب انداممو یادبگیرم چکار کنم که لاغر بشم و به وزن و اندام ایده الام برسممغز بر اساس شنیدن و دیدن برنامه ریزی میشه نه بر اساس جسم  یه مغز چاق تصاویر چاق میبینه مطالب چاقتر شدن و درخودش ذخیره کرده ترس از چاقتر شدن داره و توجهش به چاقیه  پس فرمانهای چاقتر شدنو صادرمیکنه چه درونی چه رفتار بیرونیذهن ما احساس ما رو ملاک قرار میده نه تلاش فیزیکی به همین دلیل هم هست بارها و بارها رژیم های لاغریو بعد چند روز رها میکردم چون احساسم بد بود و ذهنم همیشه دنبال احساس خوب میگرده و چیزی بدونه حسمو بد میکنه منو از اون حس دور میکنه که اون رفتارو به اینکه برنامه لاغری هم باشع دورم میکنه و کرده ،همین الان که در حال گوش دادن و دیدن فایل تصویر گام دوم هستم انتظارم برای چاقی به شدت قبل نیس چون فهمیدم چجوری چاق شدم و چه کسی وچه چیزی باعث این رفتارهای ناخوداگاهی چاقیم شده فهمیدم ذهنم یادگرفته و تصویر سازی کرده و فرمان رفتارچاقی و احساس ترس از چاقتر شدن ودر نهایت چاقتر شدن جسمو به من داده . بله حس بهتری دارم چون شناختمشو خدایی انتظار لاغر شدنو دارم حالا که فشار روحی روانی کمتری در خودم حس میکنمالان باوردارم که من انسان بی اراده ای نبودم واتفاقا خیلی هم اراده داشتم و بارها شروع کردم برای لاغر شدن ولی خب نمیدونستم لاغری یادگیری همونجوری که سالهاس چاقیو یادگرفته ام . الانم اینجام که لاغریو یادبگیرم برای همیشه و جایگزین کنم لاغری در ذهنم به جای چاقی