لاغری با رژیم غذایی؛ راهی که هیچوقت جواب نداد! (گام ۶)

               به نام الله

سلام درود 

الحمدلله که باز هم در مسیر زیبای تناسب فکری هستم 🥲

الهی شکر که دوباره موجی از آگاهی به دریای زندگیم اضافه شد🥰

چقدر گام امروز پر از آگاهی و لذت بود

گامی که با خوندن و گوش دادن به فایل صوتی اون کاملاً مطمئن شدم که مسیر درست همین مسیره

من قبلاً یک بار با شک و دو دلی این مسیر را رفتم و نه تنها نتیجه نگرفتم بلکه اوضاع من خیلی بدتر شد

اما اینکه باز هم برگشتم به این مسیر اتفاقی نیست قطعاً این راه درسته چون من به خدا توکل کردم

دیگه تو دلم از این مسیر شک و تردید ندارم و امروز مهر تایید این مسیر به دلم خورده شد

خیلی وقت بود که مطمئن بودم این مسیر درسته اما امروز اطمینانم خیلی بیشتر شد🥲

من کلاً با رژیم گرفتن موافق نیستم

با این حالی که موافق نبودم اما همیشه وقتی که با رفتارام نگاه می‌کنم می‌بینم که عین افراد رژیمی رفتار می‌کنم

خیلی چیزها رو نمی‌خوردم واسه اینکه احساس می‌کردم چاق کننده هستند

و حتی اگه یکم از اون‌ها می‌خوردم احساس چاقی خیلی زیادی رو رک می‌کردم به حدی که همین دیروز اینقدر توجهم به روی جسمم بود ه حتی وقتی غذا خوردم احساس می‌کردم که قراره کلی چاق بشم

اما خدا را شکر تونستم خودم رو کنترل کنم و این احساس لاغری رو دوباره به خودم برگردونم🥰

الان فهمیدم که این رژیم چه بلایی به سر زندگی من آورد

یاد خاطراتی که با رژیم داشتم می‌افتم

چقدر عصبی بودم و هر چیزی که می‌خوردم مایع استرسمم بود و اینقدر خودم رو ضعیف می‌دونستم که به حتی یک گرم برنج هم قدرت چاق کنندگی داده بودم

امروز قصد داشتم ناهار نخورم اما تا وقتی که ناهار رو دیدم فهمیدم که دلم می‌خواد بخورم

الان که به این رفتارم فکر می‌کنم کاملاً متوجه می‌شم و برام اثبات میشه که فرمول‌های ذهنی ما اصلاً کاری به اراده و تصمیم ما نداره 

کاملا بهم ثابت شد که من دارای ذهن چاق هستم و برای درست کردنش اصلا نباید با روش های بیرونی عمل کنم 

چون این یک پروسه هست و کاملا آموزشی.

ما نمیتونیم بایک کار عملی و بیرونی یک چیزی درونی و آموزشی رو یاد بگیریم

تازه جالب اینجاست که این رژیم گرفتن اصلاً به ما کمک نکرد که ما رفتارهامون واقعاً شبیه یک فرد متناسب بشه شاید چند روز بود زور و رنج تونستیم رفتار درستی رو نشون بدیم اما توی همون زمان هم ما در حال جنگ با ذهن خودمون بودیم و حالمون بد بود

چون داشتیم برخلاف دستورات مغز عمل می‌کردیم و این باعث می‌شد که ه محض رها کردن اون رژیم مغز بیاد تمام اون زمانی رو که بر خلاف میلش انجام می‌دادیم رو جبران کنه و خیلی با سرعت ما رو چاق (با رفتارهایی مثل حرص و ولع)

تازه ما یاد گرفتیم که روش درسته که هم روح و هم جسم ما رو با هم متناسب کنه پس این رژیم نمی‌تونه این کارو بکنه چون حتی جسم ما رم اگه به خوبی لاغر کنه ضربات روحی بسیار زیادی رو بهمون وارد می‌کنه

ما باید فرمول‌های ذهنی رو تغییر بدیم

این کار چطور انجام میشه؟!

از طریق دیدن و شنیدن آگاهی‌های درستی به ذهنمون وارد کنیم چون مغز ما فرمول‌هایی رو که توی ذهنمون ثبت کردیم رو به واقعیت جسممون می‌رسونه

اصلاً این پروسه برای تمام جنبه‌های زندگی هست

نحوه کار مغز اینطوره که اول میاد چیزهای زندگی تو رو به تصوراتت ربط میده

مثلاً خوردن نوشابه را به چاقی ربط میدن

و همین باعث میشه که تو تا بخوای نوشابه بخوری آلارم بده و تو احساس چاقی و انتظار چاقی داشته باشی

بعد از این انتظار رفتارهایی از تو سر می‌زنه مثل زیاده‌روی کردن توی خوردن نوشابه ( چون مثالم نوشابه بود دارم با نوشابه می‌گم)

و همین رفتارهای اشتباه تو به عادت‌های اشتباه تبدیل میشن و کم کم جسم تو و ذهن تو چاق و چاق‌تر می‌شن

البته اینو باید بدونیم که اول ذهن ما چاق می‌شه بعد میره سراغ جسم

این رو می‌تونیم توی افراد لاغری ببینیم که بعد از سال‌ها چاق شدن

این به ما ثابت می‌کنه که بله ترس از چاقی داشتن یا به چاقی فکر کردند و بالاخره تونستن اون رو توی مغزشون باور کنند و چاق بشن

پس به اندازه‌ای که مغز شما لاغر بشه و انتظار لاغری داشته باشی تو لاغر میشی

حالا یک چیز دیگه هم بهتون بگم در مورد وزن کردن

این وزن کردن می‌تونه بلای خیلی بدی سر ما بیاره🥺

اولاً اینکه اگه می‌خوای خودتونو وصل کنید این رو در نظر داشته باشید که هر عددی می‌بینید دقیقاً بهترین حالت خودتونه چون شما خواستید و شده پس نباید نگران بشید ا ترس داشته باشید از اینکه چاق‌تر بشید

اگر نمی‌تونید این رو رعایت کنید پس لطفاً به خودتون ظلم نکنید و خودتون رو وزن نکنید چون این باعث میشه که دلسرد بشید

من قبل از اینکه دوباره شروع کنم به اومدن توی این مسیر اوایل یا اواسط مدرسه که بود

رفتم خودم رو وصل کردم و توی عددی بودم که تا حالا تجربش شاید نکرده بودم

منی که خودم رو به ۴۰ و ۳۹ کیلوگرم رسونده بودم

اون موقع توی وزن ۵۰ یا ۵۱ کیلو بودم

با این حال اصلاً از خودم توقع چاقی نداشتم می‌دونستم که شاید چند کیلو با وزنم اضافه شده باشه چون واقعا مثل بعضی از دوستان لاغرم بودم

توی ذهنم می‌دونستم چند کیلو بهم اضافه شده اما وقتی این عدد رو دیدم خیلی ترسیدم و بیشتر به بدنم نگاه کردم و گفتم من چاق شدم

حالا جالب اینجاست که هیچکس اینو باور نمی‌کرد همه من رو لاغر می‌دیدند طبق همون دیدی که خودم به خودم داشتم

و وقتی به دوستان می‌گفتم ، خیلیاشون می‌گفتن که شاید استخونات سنگینه

چون من قبل از وزن گرفتن خودم رو دوست داشتم جلوی آینه احساس لاغری داشتم اما واسم به خاطر ذهن چاقم و یه سری از رفتارهای اشتباهم می‌دونستم که چاق شدم بعضی وقتا احساس چاقی داشتم

اما هیچ وقت روزی که خودم رو وزن کردم احساس چاقی نداشتم

می‌خوام اینو بگم که اون عدد وزنی به خاطر همین فرمول‌ها به وجود اومده

و اون احساسی که ما داریم می‌تونه دید بقیه رو نسبت به ما هم تغییر بده

تا وقتی که هیچ فکری به عدد وزنی نداشتم مم یک فرد لاغر می‌دیدند اتفاقا خیلی هم شوخی می‌کردن در مورد همین لاغریم

همه از اون روز به بعد واکنش بعضی از دوستام تغییر کرد

اصلاً واکنش خودم با خودم تغییر کرد منی که وقتی یه لباس می‌پوشیدم خودم رو می‌دیدم لذت می‌بردم که من توی وزن ۴۰ و خوردی هستم

اما بعد از اون روز استرس داشتم که آیا بقیه چه جوری منو می‌بینن

هنوزم میشه که بعضی وقتا اینطور بشم

اما دیگه نباید اینطور باشه و باید به همون دختر خوش اندام اون موقع‌ها فکر کنم چون قراره به همون برسم ه واقعیت منم همونه چون خیلیا منو هنوز که هنوزه همونطور لاغر می‌دونن🥲

این بار از مسیر درست و برای همیشه اون دختر لاغرو دوست داشتنی باقی می‌مونم

چون وقتی آموزش ببینم دیگه محاله یادم بره به اذن الله

الهی شکر که آگاه شدم

 بسیار سپاسگزارم از استاد عزیزمون که این سایت رایگانو تهیه کردم

یاعلی