عجله برای تغییر (گام چهارم – ۲)

سلام
من امروز ساندویچ چیز برگر که خیلی دوست دارم و داشتم درست کردم وخیلی عالی شروع به خوردن کردن ولی نتوستم تا اخر بخورم و چیزی حدود یک چهارم اون ساندویچ موند شایدم کمتر ولی اصلا توجهی به چقدر از موندنش ندارم که حالا بگم این کمه یا زیاد توجهی به تغییر خودم در خوردن دارم که به راحتی پیغام سیری رو گفتم و ادامه ندادم و حرص و ولع نداشتم و به محض سیر شدن دیگه نخوردم نا گفته نماند این مقدار که خوردم تازه چند لقمه اضافه تر از پیغام سیری که گرفتم هست ولی واقعا نمیتونستم دیگه بخورم یعنی از اون احساس شکم درد و سنگینی بعد از غدا که متنفرم نخواستم به او ن حالت برسم و ادامه ندادم زیاده روی در خوردن رو و در حد سیری خودم تازه یه دره بیشتر هم خوردم
ولی قبلا من با دوتا هم به زور سیر میشدم
عالیه این روش و من مشتاقانه ادامه میدهم لاغری با ذهن رو به صورت آهسته و پیوسته حتی شاید گاهی اوقات داشتم همه ی ساندویج ام رو خوردم فقط یه لقمه یا دولقمه ی آخر رو نتونستم بخورم واز نظر خیلیها و حتی وجه منفی باف خودم که این چیزی نیست دیگه و کمه باید میخوردم ولی نه همون یه لقمه رو که نخوردم حالا هم تونستم سه چهار لقمه آخر رو نخورم همه تغییرات یه هویی و یه شبه نیست کم کم تغییر خواهیم کرد اگه عمل کنیم و باور کنیم در مسیر درستیم
من با ثبت دیدگاهم در این قسمت میخواهم قدم مثبتی رو که هر چند کوچیک هست در خوردن امروزم برداشتم رو در ذهنم ثبت کنم به قول استاد مثل لایک کردن میمونه پس من کار خودم رو لایک میکنم 👍👍👍👍

دیشب داخل مهمونی بودم ولی نتونستم تمام رولتم رو بخورم و از شیرینی هاش هم خوشم نیومد یه گاز زدم و دیگه نخوردمش و روی سفره هم غذای مورد علاقه ی من بود ولی به اندازه خوردم و دل درد و حالت تهوع نگرفتم و از همه مهتر دارم روی خودم کار میکنم که بعد از خوردن اون غذای مفصل در شب اصلا عداب وجدان نگیریم و خیلی راحت مثل متناسبهای جمع بخورم چطور ؟
همش برای خودم مثال میارم ببین دخترم که بسیار متناسب و خوش اندام و عالی هست رو نشون خودم میدم که ببین چطور خورد البته منطورم به اندازه ی نیازش هست و به هیچ عنوان زیاده روی نمیکنه هیچ وقت و اصلا نگران نیست و عداب وجدان نداره و حرفی هم در مورد خوردنش نمیزنه و همچنین دو متناسب دیگه داخل جمع که خیلی راحت خوردن در حد نیازشون و زیاده روی نکردن و خیلی هم لدت میبرن از عذا خوردنشون اگه قبلا خودم بود باید از یه روز قبل گرسنه میموندم که شب بخواهم مفصل بخورم و اخرش هم با عداب وجدان و حرف زدن برای بقیه به خودم و بقیه حالم رو خراب میکردم و تازه فردا ی اون روز مهمونی هم هنوز برای خوردن عداب وجدان داشته باشم
پس اگاهانه خواستم که خوشحال باشم و بعد از شام اصلا حرفی نزنم که چقد خوردم وای این چی کاری بود کردم زیاد خوردم نه اصلا از این حرفها نزدم و حالم رو بد نکردم
و با این مهمونی و سفره ی رنگینش خوب و عالی برخورد کردم و از خودم راصی هستم
تازه قبل از شام کلوچه اورد ن ولی من که اینقدر علاقه داشتم اصلا نخوردم نه که بخواهم و نخورم نه میلم نشد و گفتم دیگه الان نمیتونم شام بخورم و تازه پسرم عدا کشید قبل از سفره انداختن چون خیلی گرسنه اش بود و چند قاشق اخرش رو گداشت ولی من اصلا نخوردم دوست نداشتم تا قبل از سفره ی شام چیزی بخورم واز عدای دخترم موند داخل بشقاب اگه قبلا یود میخوردم ولی اصلا لب نزدم چون کاملا پیعام سیری رو گرفته بودم و تمام حواسم رو روی نیاز جسم ام گداشته بود نه مواد غذایی اطرافم و کلی خوردنی بود ولی من خودم انتخاب کردم چی بخورم و به چه اندازه بخورم و چی نخورم پس در مهمانی دیشب
۱ قبل از شام کلوچه نخوردم
۲از باقی مانده ی عدای پسرم قبل از شام نخوردم
۳روی سفره ی شام از باقی مانده ی عدای دخترم نخوردم
۴از شیرینی ها خوشم نیومد و با چایی نخوردم
۵با چایی تمام رولتم رو نخوردم دو گاز یا یه گاز زدم و میلم نشد و دیگه نخوردم
۶غصه و عداب و جدان و ناراحتی بعد از شام که اینقدر مفصل بود چرا من در شب خوردم .نخوردم 😊😊
۷زیادتر از نیاز بدنم نخوردم در حدی که نیاز داشتم از هر چیزی که دوست داشتم حتی ته دیگ خیلی عالی بود روی سفره برداشتم و خوردم و از خودم راصیم

سلام بر استاد گرامی و دوستان پر انگیزه ام 

من در همین چند روز که وارد چالش شدم  خیلی   ارام  دارم تغییر میکنم مثلا 

همین دیروز ظهر غذای ناهار روخیلی دوست داشتم  و خوردم بازم با .چند لقمه ی اضافی  بر نیازم خوردم  و اما تفاوتش با همیشه این بود که سریع نگران  نشدم و با هاش کنار اومدم و گفتم خب با انجام این عادتم  بد که نمی‌گذره چون حس حین انجام این عادت  خوبه تکرارش کردم و اما شب موقع شام که خواستم بخورم دقیقا بسیار عالیتر خوردم و فکر کنم اضافه بر نیازم خوردم اما از همیشه کمتر و به خاطر احساس قدرت کردن یه لقمه ی آخر رو در بشقاب گذاشتم تا هم عادت رو حذف نکرده باشم و هم یه تغییر داخل اون عادت داده باشم و احساس بسیار خوبی هم داشتم و اما آخر شب بچه ها سیب زمینی مخصوص خریدن و من که اصلا قصد خوردن نداشتم اما میلم شد و دیگه این دفعه از همون شروع کار گفتم آره این غذا رو دوست دارم پس میخورم اما نه بیشتر از نیازم و در حد چند قاشق برای رفع هوسم  خوردم و رها کردم و هیچ فشار شکمی نداشتم یعنی هم اون عادت رو داشتم هم تغییری داخل اون ایجاد کردم که چند لقمه ی کوچک علاوه بر نیازم خوردم که هیچ اتفاق خاصی نیفتاد و دقیقا من دیشب در مقابل غذایی که  همیشه میگفتم خوشمزه هست چنین رفتاری کردم و به اون حالت زننده ی فشار شکمی نرسیدم که بسیار برام ارزشمند بود .

من در طول روز چندین بار دلم غذا خواست خوردم و اتفاقا تمام اونها رو هم دوست داشتم و شاید یه بار خطا داشتم و بقیه دفعات عالی رفتار کردم  و همینکه میبینم تعداد رفتارهای درست من از تعداد رفتارهای غلط من بیشتر هست خوشحالم و هیچ عجله ای ندارم که کامل این عادت چند لقمه اضافه بر نیازم در مقابل غذاهای خوشمزه و مورد پسندم از بین بره و به خودم میگم من در مسیر درستم  من به زودی مهارتم در مقابل مواد غذایی دلخواهم بهتر میشه فقط باید در مسیر باشم و آموزشها رو تکرار کنم و اصلا عجله ای ندارم چون همین عجله باعث میشه من از خودم شکست بخورم  و مسیر رو رها کنم پس آهسته و پیوسته قدم برمیدارم .

عجله کردن در هر کاری  ما رو ناموفق می‌کنه .

و باید بگم آموزشهای این چند روز موقع اضافه  خوردن  در گوشم   مثل زنگ به صدا در اومدن و من بسیار بهتر از قبل رفتار کردم همین امروز ظهر در حالی که طعم غذا برای من فوق العاده بود ولی اصلا نخواستم بیشتر از نیازم بخورم و بعد ازسیری دو لقمه ی کوچیک تر برداشتم و دیگه رهاش کردم و بسیار حس عالی  تناسب  و قدرت میکردم و همچنان میکنم .

من دوست دارم به جایی برسم که از  غذا فقط به عنوان یه وسیله برای رفع نیازم  استفاده کنم  نه هیچ مورد دیگه که چون خوشمزه هست و یا چون دوستش دارم و …..غذا وارد بدنم کنم  که مطمعنم با استمرار و تکرار من این مهارت زیبا رو پیدا میکنم چون به اون مهارت  خیلی نزدیکم  .

من هیچ عجله ای برای تغییر عادتم ندارم چون در قسمت قبل از مزایای اون  گفتم و گفتم که در موقع انجام اون عادتم به من خوش میگذره که در چهار چوب هیچ باید و نباید نیستم و حس آزادی  و در رژیم نبودن رو ندارم و حس لذت  و خوشحالی دارم و….. پس من اگر هر وقت عادتم رو تکرار کردم حالم بد نمیشه و عجله ندارم که از بین ببرمش  نه با قدرت میگم خوبه یه تغییر یا راه  داخل اون ایجاد کنم و بعد با اون راه انجامش بدم  که  ذهنم احساس  خطر نکنه  و به مرور و کم کم این راه ها رو بیشتر میکنم تا در ترک عادتم موفق بشم  پس رمز موفقیت من. در آرام حرکت کردن و قدم برداشتن هست .

سلام به همگی
من دیروز برای بچه ها اسنک درست کردم و جز غذای مورد علاقه ای من هست من در هر وعده که درست کردم برای بچه هام خوردن ولی شب یک تیکه موند و همه خورده شده بودن اگه قبلا بود میگفتم اینم بخورم دیگه یک ذره که چیزی نیست و نره داخل یخچال بعدم سطل زباله که اسراف بشه ولی حالا خیلی راحت همون یک تیکه رو گذاشتم داخل یخچال و من نخوردم خیلی راحت و دخترم شب گفت هنوز هست من بخورم گفتم اره یک تیکه رو که نخوردی هنوز هست و بخورش و خیلی خودم ذوق زدم از این کارم که تونستم خیلی راحت از خوردنش بگذرم
یا اینکه پسرم گفت بستنی براش گذاشتم داخل کاسه خورد ولی یه مقداری از بستنی نزدیک به چهار قاشق مونده بود گفت اصلا نمیخام بازم اگه قبلا بود که اولا به زور باید راه میفتادم دنبالش که به زور بهش بدم ولی حالا گفتم عیب نداره بده کاسه رو ببرم ودر حالی که کاسه رو از جلوش بردم میخواستم همه اش رو بخورم ولی یه قاشق خوردم ولی یه لحظه یاد چالش و تعهدام افتادم که اولا هم سیر هستم که میخوام بخورم هم اینکه از روی عادت تکرار دارم میکنم منم سریع گرفتمش زیر لوله و ریختم رفت وبازم خوشحال شدم در حد یه قاشق خوردم و دیگه نخوردم
خیلی از علایقم هم داره تغییر میکنه من که عاشق خوردن چیپس و پفک بودم در همه ی مزه هاش دیشب دخترم چیپس سرکه ای خرید با ماست بخوره ومنم زود رفتم از جلوش یه چند تایی برداشتم و خوردم ولی خیلی بی علاقه اصلا انگار از این مزه خیلی خوشم نیومد ولی تا قبل از آشنایی با این دوره من عاشق هر نوع چیپس و پفک و کرانچی بودم و تعجب کردم
یا اینکه من عاشق کله پاچه بودم وهستم قبلا یک کله پاچه رو من و شوهرم با هم خیلی راحت میخوردیم و تازه احساس خیلی سنگینی و رو هم نداشتم ولی چند روز پیش خودم درست کردم اونم نصف یک کله پاچه رو درست کردم یعنی شوهرم تعجب کرد و خودم از اون بیشتر تعجب میکردم باور کنید در حد یک کف دست نون خوردم با یه دونه پاچه و کمی خیلی کم از گوشت سرش نمیتونستم اصلا نمیتونستم بخورم و خودم میگفتم این خودمم به این مقدار دارم میخورم یعنی با همون مقدار احساس سیری شدید داشتم تازه از حرصم دو لقمه بیشتر خورده بودم چون غذایی هست که همیشه درست نمیشه و اون نجواها که بخور گیرت نمیاد دیگه باعث شد دولقمه رو هم بیشتر بخورم و من تا شب سیر سیر بودم بدون اینکه یکم چیزی بخورم و خودم فکر میکنم دارم خوب پیش میرم
و
خیلی این تغییرات جالبن برای منی که قبلا هر چی بود باید میخوردم و همیشه حرص خوردن داشتم وفکر میکردم باید دکتر تغذیه من رو کنتر ل کنه ورژیم با اون همه محدودیت به من بده که من بتونم کم بخورم و گرنه خودم اصلا نمیتونم

هنوزم هست از این تغییراتم که به لطف خدا از وقتی که باسایت آشنا شدم خیلی از این تغییراتم راضی هستم و حسشون میکنم و هر از گاهی بر میگردم به قبل از آشنایی با این دورها و کلی تغییرات در رفتارم رو حس میکنم و خوشحال میشم و حالا این چالش هم کنار این دورها عالیتر شده برای ما که در مسیر عالی تناسب بمونیم وبه تناسب ایده آلمون نزدیکتر بشیم