تاثیر خوردن بر جسم (گام چهاردهم)

بنام خدا مهربانم و همیشه حاضرم و عاشق پیشرفت ما،

و درود رحمت برکت روستایی مغفرت سعادت هدایت نور خدا محبت و خیر خدا و هر آنچه که لازم هست برای کمال از سوی خداوند هر لحظه جاری به زندگی شما استاد ارجمندو گرامی،

استاد چقدر خوشحالم در مرحله قبلی آزمونی که گذاشته بودید 

توانستم دقیقا بدون اینکه به این موضوع آموزشی این فایل برسم و درسشو یاد بگیرم،

توانستم بگم برای لاغری با ذهن:

از مرور خاطرات و تصور کردن اون غذا خودداری میکردید و محیطتون رو عوض می‌کردید و حواستون رو پرت می‌کردید آب میخوردید راه میرفتید و نفسعمیق میکشید و 

الان دوست دارم اینم برای خودم اضافه کنم از خدا هم کمک بگیریم با تکرار قدرت و منطق و عشق به لاغریم و هدفم و اطمینان به بزرگی و دستگیری خداوند مهربان تا بهمون بیشتر قدرت و باور و رشد و کمال و  شجاعت و لیاقت و عزت و اعتماد به نفس بده ،

در مورد لاغری با ذهنمون رو ا ز همین الان تا ابد میگویم شکر خدا ممنونم خدای خیرخواه مطلق ما ،

و جمع بندی زیبایی از آموزش این فایل زیباتون برای خودم بنویسم:

تعهد میدهم 

مسئولیت میپذیرم صلح با تمام وجود خودم چاقی خودم و افکارم میکنم شجاعانه فکر میکنم و عاشقانه به هدفم فکر میکنم 

انتظار لاغری را در خود پرورش میدهم 

عادتم‌را آرام خدشه دار میکنم و خرد میکنم تا رسیدن به اون مرحله نزدیکتر و آسانتر باشد قدم به قدم جلو میرم قدم بزرگ یکدفعه بر نمیدارم 

استمرار خواهم داشت تکرار میکنم می‌نویسم می‌خوانم میبینم میشنویم تکرار میکنم و موضوعات لاغری با ذهن را در فضایش می مانم 

 حسمو خوب نگه میدارم، 

لاغری را کاملا آسان و طبیعی میبینم و میدانم چون طبیعت من چنین بوده و هست ،

از کلمات درست استفاده میکنم و انتخابم را بهتر و کلمه سیری را بکار میبرم تا بدانم قدرت دست خودم هست، 

دنبال تنوع و هوس زودگذر نمی‌روم کنترلم را به عوامل بیرونی نمیدهم 

متناسب در غذا خوردن رفتار میکنم زمانیکه نیاز واقعیم بود گ رسانه واقعی بودم و تا قبل نقطه سیری از غذا استفاده میکنم 

مدام به غذا فکر نمیکنم مرور نمیکنم تصویرش را نمیسازم 

خودخودم را بعد خداوند صاحب اختیارم و قدرت دارم،

از مسیر چاقی آمدم از همان مسیر برمی‌گردم به لاغری:

۱دیدم شنیدم ناخودآگاه بدون محدودیت و سختی 

۲برایم تکرار شد باورم شد 

۳حالا باور همان تصویری که من پیدا کردم را در جسمم پیاده میکند .تطبیق بین باور و خواسته نتیجه اش در جسم نمایان میشود.

و در این مسیر ممکن هست:

چاقتر شوم و 

بعد استپ وزنی کنم و 

بعد لاغریم با ذهنم شروع شده و باید 

مدام حسمون عالی باشد و رها و شجاع و صبور و امیدوار و آسان بگیریم و ببینیم که بعدش ،

میرسیم به همان جمله زیبای استاد: ذهنی که لاغر شود چه بخواهیم و چه نخواهیم ما را لاغر می‌کند .

ممنونم خدای مهربان 

ممنونم استاد ارجمند.

سلام . چقدر تمرین فوق العاده ای . 

از امروز نه تنها میگیم من اینو نخوردم میگیم من این فکر و نکردم . 

چقدر دقیقه این راه . چقدر لذتبخشه . 

خب چیزی که از این متن و فایل یاد گرفتم این بود که به افراد متناسبی که رفتار متناسب کننده دارن به عنوان الگو نگاه کنیم نه افراد پرخوری که لاغرن . 

البته ما نمیدونیم اونا چند ساعته نخوردن . نمیدونیم نیاز بدنشون چیه فقط میبینیم دارن زیاد میخورن . 

خب شاید کلا یکی دو روزه هیچی نخوردن و نیاز بدنشونه  که الان دارن میخورن قطعا وقتی همونا هم وقتی سیر بشن دیگه خوردن رو به خودشون تحمیل نمی کنند . 

خدارو شکر این روزا خوب  زبان بدنمو یاد گرفتم . به نظرم یه تفاوت دیگه منِ چاقم و انسانهای متناسب اینه که اونا زبان بدنشون رو خوب میشناسن . ولی من زبان بدنمو تا قبل از هدایت شدن به این راه نمیدونستم . 

من از فرمولهای چاقی چیزی نمیدونستم . خب انسانهای متناسب  انتخاب های متناسب کننده دارن . چون زبان بدنشون رو خوب تشخیص میدن . چون یا تربیت غلط نداشتن یا تربیت غلط روشون اثری نزاشته . 

اما اونا هم نمیدونند که فرمول ذهنیشون درسته . شخصیت متناسبشون دستخوش تغییر نشده و اونا ناآگاهانه متناسب رفتار می کنند . 

ما هم با کمی تمرین میتونیم متناسب رفتار و فکر کنیم . 

درس امروز در مورد تناسب فکری بود . اینکه ما اصلا به خوردن فکر هم نکنیم . واقعا راست میگید شخصیت متناسب اصلا به خوردن فکر نمی کنه . 

منم از وقتی دارم با شخصیت متناسبم زندگی می کنم خیلی کم به غذا فکر می کنم . چون میدونم که دیگه موقع سیری چیزی نمیخورم زیادم فکرش نمیاد تو ذهنم . اما صفر نشده . 

نمونه اش دیشب که دو تا فرمول رو شناسایی کردم در سطح فکر و نزاشتم به سطح رفتارم جاری بشه  و واکنش بهش ندادم و حتی تغییرش دادم . 

حالا تمرین امروز رو از زاویه فکر بهش نگاه کنم و من اینو نخوردم رو از سطح فکر عملی کنم . 

من به فلان غذا فکر نکردم . 

البته هنوز نمیدونم چطور میشه عملکردن به این فرمول و چه نتیجه ای داره ولی ایمان دارم خیلی کار و برام راحتتر می کنه . چو فکر نکردن به خوردن و چجوری خوردن و اینا باعث میشه اصلا فکرمونم نره سمت خوردن و شخصیت متناسبمون بهتر شکل بگیره . چقدر خوشحالم که روز به روز شخصیت متناسبم بهتر داره آگاه میشه . 

شیر وجودم با تمرینات شما داره روز به روز بزرگتر و قویتر میشه . 

امروز من تا ساعت ۲ به خوردن فکر نکردم . 

و حتی ۲-۳ باری که همکارم منو دعوت به خوردن غذاش که سبزی پلو کوکو کرد من به خوردنش اصلا فکرم نکردم  البته بعدش که اصرارش تموم شد فکر کردم و فرمولم رو شناسایی کردم که در کامنت قبلی نوشتم و شرحش دادم . 

من تا شب اصلا به خوردن هیچی فکر نکردم نه میوه نه شیرینی . 

آها راستی  اینو نگفتم امشب برای دخترخاله ام که ۸ سالشه خودم سیب زمینی سرخ کرده و تخم مرغ درست کردم . سیب زمینی سرخ کرده که با کاترهای دالبری به شکل دالبر  برش دادم و خودم برای  دختر خاله ام  سرخش کردم بهش ۲ تا تخم مرغ زدم ولی در تمام این لحظات حتی یک لحظه هم به خوردنش فکر نکردم . 

براش گذاشتم که بخوره البته اونم یکم تپله . ولی من اصراری بهش نکردم که بخوره خودش خورد و می گفت که خیلی دوست داره . البته چون اون بچه است حتی دوست نداره با غذاش نون بخوره . فقط  سیب زمینی و تخم مرغشو خورد . 

مامانش یکم فرمولاشو به هم ریخته که بچه رو تپل کرده ولی هنوز درونش شخصیت متناسب رو میدیدم . 

وادار کردن مادرش به خوردن  اون رو از حالت متناسب خارج کرده . وگرنه هنوزم میشه فرمولهای متناسب رو ازش کشف کرد . 

اول اینکه تا گرسنه اش نشه به خوردن فکر نمی کنه دوم اینکه تنوع غذایی رو هنوز یاد نگرفته فقط یه نوع غذا میخوره . 

هنوز چاقی رو خیلی یاد نگرفته وقتی هم سیر میشه حتی اون غذایی هم که دوست داره دیگه نمیخوره و منم بهش گفتم گفتم زهرا جان هر وقت کسی بهت اصرار کرد که بخوری اگه سیر بودی نخور . به زور نزار بهت غذا بدن . فقط وقتی گرسنه ای بخور. اونم نمیفهمید من چی میگم . چیزی نمی گفت . درک نمیکرد حرفمو . 

دلم براش نمیسوزه اگه خدا بخواد اونم سالها بعد  هدایت می کنه شایدم زودتر . 

من سیب زمینی و تخم مرغ نخوردم .

من نان نخوردم .

من به خوردن اینا هم فکر نکردم . 

من به خوردن  زرشک پلو با مرغ فکر نکردم . 

من به خوردن میوه و اینها فکر نکردم . 

چقدر خوبه ما عادت کنیم حتی به غذا فکر هم نکنیم . 

من به خوردن سمنو هم فکر نکردم . 

یعنی فکر خوردنشو نکردم . نقشه بکشم براش یا تعریف و تمجید کنم ازش یا ازش حرف بزنم یا تو فکرم اون و بپرورونم . کلا هیچ کدوم رو امروز انجام ندادم . 

خیلی خوب بود تمرین این قسمت . یک جهش بزرگ در ساخت  شخصیت لاغر من ایجاد کرد . 

تنوع غذاییم رو هنوز به ذهنم نرسیده چطور کم کنم . 

ولی به نظرم باید لیاقتم رو بیشتر کنم . 

من لایق خوردن غذای مونده نیستم . 

من لایق خوردن چیزهای بد مزه نیستم . 

من لایق فشار پرخوری نیستم . 

من لایق خوردن غذاهای ناسالم نیستم . 

من لایق خوردن چند ماده غذایی که روی هم خورده بشه نیستم . 

در حقیقت تنوع غذایی مثل این می مونه چند تا دارو رو با هم بخوری . خب معلومه  اثراتشون بر هم تداخل ایجاد می کنه و اون تاثیری که برای سلامتی لازمه بر بدن بزارن نمیزارن . 

پس برای تاثیر بهتر اون ماده غذایی بر بدن بهتره یک نوع ماده غذایی در هر بار گرسنه شدن خورده بشه . 

چون چند تا غذا باهم اثرات هم رو خنثی می کنند . 

و شاید برای سلامتی بدن هم مضر باشه . 

سلامتی بدن مهمتر از تنوع غذاییه . 

چون تاثیرات هم رو از بین میبرن . 

مثلا ماست و ترشی با هم اصلا خوب نیست . 

شیر و میوه اصلا خوب نیست . یکی از دلایل چاقی انسانهای چاق دقیقا همین تنوع خوریه . روی هم خوری . 

چندین نوع ماده غذایی رو در یک وعده خوردن اختلالات هضم ایجاد می کنه .  گلاب به روتون عذر میخوام خیلی از بالا آوردن ها و استفراغ کردنها به خاطر همینه که چند نوع ماده رو با هم میخوریم و کلا معده رو به هم میریزیم . تنوع طلبی کلا برای سلامتی خوب نیست . 

ولی خوردن تنها یک ماده خیلی اثرات خوبی بر سلامتی داره . 

اول اینکه زودتر سیر میشیم . 

دوم اینکه اجازه میدیم تمام ویتامینها و مواد مغذی اون جذب بدن بشه . تاثیر مواد مفیدش بر بدن رو از بین نمیبریم . 

سوم اینکه کار راحتیه فقط خوردن یک نوع ماده غذایی . 

فعلا برای  تغییر دادن فرمول تنوع اینا به ذهنم میاد . البته اینم از همون فرمولهاست که تبدیل به عادت شده و نیازه تغییر عادت روش انجام بشه . 

من باید یه سری تمام عادتهای غلط رفتاریمو بنویسم و مرحله به مرحله اونا رو طبق همین چالش من اینو نخوردم اجرا کنم تا اونا هم از دایره عاداتم خارج بشن . 

ولی در کل وقتی یه عادت تغییر می کنه ناخوداگاه بر عادتهای دیگه هم اثر میزاره و بعد از مدتی میبینیم دیگه خودمون تمایلاتمون تغییر می کنه . البته من دیگه با توجه به آموزشهای شما  اسم تمایل رو نمیارم و طبق درسهای شما میگم انتخاب . 

ما در این مسیر انتخابهامون تغییر می کنه . 

حتی میزان دل خواستن یه انسان متناسب با میزان دل خواستن یه انسان چاق با هم متفاوته . چون انسان چاق کلیییییییی دلیل و بهانه داره برای خوردن که همشون باعث میشن انتخابهای چاق کننده داشته باشه و یه انسان متناسب کلیییییی دلیل داره برای نخوردن که باعث میشه انتخابهای متناسب کننده داشته باشه . 

پس صرفا فقط خوردن اون لحظه شون نمیتونیم بگیم اونا هرچی دلشون میخواد میخورن . 

اتفاقا اونا خیلی وقتا اصلا چیزی دلشون نمیخواد که بخورن و کلی دلیل میارن که نخورن . ولی وقتی هم گرسنه میشن میخورن . درست مثل الان ما . 

به نظرم به فرمایش شما ما باید نگاهمون رو به اونا تغییر بدیم . انسان متناسب در بیشتر ساعات عمرش متناسب رفتار می کنه و چون نگاه و نگرش ما به پرخوریه ما فکر میکنیم اون هر چی میخوره چاق نمیشه . 

این نگاه و نگرش یک انسان چاقه . این نگاه و نگرش برای ساخت شخصیت لاغری به کار نمیاد و بر عکس شخصیت چاق رو فعال نگه میداره تا در حسرت و اندوه باشیم . این سبک نگرش یا این فرمول اگه تغییر کنه قطعا واکنش ما هم تغییر خواهد کرد . 

انسان متناسب رفتارش متناسب کننده است . اون به هیچ وجه رفتار چاقی نداره . نگاه و نگرش ما به اون غلطه . 

انسان چاق رفتار نامتناسب داره . یا دائم داره میخوره یا خودشو به زور نهی می کنه از خوردن . انسان چاق نگرشش هم نامتناسبه . 

انسان چاق باید تغییر کنه . اینا همش توجیهه که انسان چاق خودشو دلخوش کرده . هیچ انسان متناسبی زیاد نمیخوره من مطمئنم . چون پرخوری یعنی وادار و اجبار به خوردن همونجو که کم خوری یعنی وادار و اجبار به نخوردن . انسان متناسب هیچ رفتاری رو به خودش تحمیل نمی کنه ‌ . اون نامتناسب رفتار نمی کنه مطمئنم و اون حتی به نامتناسب بودن فکرم نمی کنه و شما چقدر قشنگ در این درس فکر مارو هم از نا متناسب بودن پاکسازی کردید . 

خیلی استفاده کردم استاد سپاسگزارم .