شروع مسیر لاغری (قسمت اول)

(درک عالی، شرح بر اساس محتوا، استفاده از مثال برای منطقی کردن)
.
به نام خدای دانش و نور.
اینجا نقطه شروع حرکت در مسیر لاغری دائمی است. در گامهای قبلی، مسیر حرکت به سوی لاغری را شناسایی کردیم و فهمیدیم که بهترین مسیر برگشتن از مسیری است که ما را چاق کرده است. بعد نقشه راه را درک کردیم که طبق نقشه راه بایستی باورها ذهنی اشتباه و فرمول‌های چاق کننده را شناسایی و سپس باورهای صحیح و فرمول‌های لاغری را جایگزین کنیم. برای شناسایی فرمول‌های و باورهای ذهنی که الان داریم بایستی مسیر چاقی خود را بررسی کرده و تمام عوامل و دلایل تأثیر گذار در چاقی خود را مشخص کنیم. بديهی است هرچه سابقه چاقی در ما بیشتر باشد ، عوامل موثر نیز افزایش می‌یابد. هرچه‌قدر دقيق تر این عوامل را شناسایی و برطرف کنیم، سریع تر مسیر لاغری را طی میکنیم، زیرا گاهی عوامل به ظاهر کم اهمیت میتواند در مسیر حرکت به سوی لاغری اختلال ایجاد کند. قصه‌ چاقی من به شرح زير است:
با وزن کمتر از ۳ کیلو متولد شدم و براساس عکسهای دوران کودکی متناسب و کمی لاغر بودم. ازنظر مادرم کم اشتها و لاغر بودم و ایشان از انواع روشها و داروها برای افزایش اشتهای من استفاده کرده اند که بی نتیجه بوده است. در سن ۸ سالگی تابستان را در شهر دیگری نزد مادربزرگم گذراندم و بعد از تعطیلات اولین بار که مادرم مرا دید با خوشحالي گفت تپل شدی. همان سال از طرف مدرسه به شهربازی رفتیم و زنجیر محافظ یکی از وسایل بازی که به صورت اریب (مثل کمربند ایمنی ماشین) بسته میشد برای من تنگ بود و مجبور شدم آن را افقی روی کمر ببندم. این اتفاق برای مادرم خیلی ناراحت کننده بود و ایشان را شرمنده کرد. از لحظه ای که برگشتیم خانه این ماجرا را با ناراحتی و اغراق برای هرکسی که میدید تعریف میکرد و این داستان را در مدت چند روز بارها و بارها شنیدم. این نقطه شروع احساس چاقی در من، پذیرش آن و شرمندگی از آن برای من بود. خانواده برایم محدودیت غذایی تعیین کردند و تنقلات و خوراکی در اختیارم قرار نمیدادند و من از هر فرصتی برای یواشکی خوردن استفاده میکردم. همان سال صاحب خواهری شده بودم که به علت بیماری لاغر و نحیف بود. خانواده مرتب ما را با هم مقایسه میکردند و لقب فیل و فنجان، گوریل انگوری و بیگلی بیگلی، چاق و لاغر و … میدادند. در صورتیکه هیچ منطق قابل قبولی برای مقایسه اندام یک کودک یکساله و ده ساله وجود ندارد ! ترازو هم نداشتیم که خودم را وزن کنم ولی بر اساس این توصیفات تصویری بینهایت زشت و فاجعه بار از چاقی خودم داشتم. کلاس چهارم معلم بهداشت بچه های کلاس را وزن کرد الان آن وزنم را به یاد نمی آورم ولی یادم هست که تفاوت چندانی با بقیه نداشتم. وقتی با خوشحالی موضوع را به خانواده گفتم اول فکر میکردند اشتباه میکنم و در نهایت گفتند ترازو مشکل داشته است ! اگه میخوای واقعا لاغر شی غذا کم بخور، هله هوله نخور و تحرک داشته باش، تو تنبلی و از جات تکون نمیخوری. خانواده همیشه به تمسخر به من میگفتند باسن تو مثل طاقچه میمونه و یه دست آینه و شمعدان روی آن جا میشود، مادرم همیشه لباس آزاد و گشاد تن من میکرد که برجستگی های بدنم مشخص نباشد.
اکثر افراد خانواده مادری من چاق هستند و من از همان کودکی مرتب میشنیدم که برای توجیه چاقی خودشان میگفتند ما خانوادگی این شکلی هستیم استعداد چاقی داریم آب هم بخوریم چاق میشویم. این موضوع هميشه در ذهن من بود و وقتی در درس زیست شناسی با علم ژنتیک آشنا شدم تبدیل شد به چاقی ارثی و حالا یک نگاه علمی به آن داشتم و تردیدی نداشتم که چاقی من ارثی است. تا دیپلم چندین بار با ورزش وزن کم کردم ولی با رها کردن آن به علت کم تحرکی چاق میشدم و پایین تنه ام چاقتر. پدرم همیشه مثال میزد که ورزشکاران برای کاهش وزن مواد نشاسته‌ای مثل نان و برنج و سیب‌زمینی و ماکارانی را حذف میکنند تو هم اینکار بکن. نکته اینجاست که عمده غذای ما همين بود ولی من اینکار را کردم و خیلی وزن کم کردم ولی وقتی رها کردم دوباره چاق شدم. سال اول دانشگاه مبتلا به یک بیماری مزمن کلیه شدم و روزانه دوز بالایی از کورتون مصرف میکردم و دکتر تاکید کرد این دارو چاق کننده است و مراقب افزایش‌ وزن باش که به کلیه ها بیشتر فشار وارد میشود. طی دوسالی که کورتون مصرف می‌کردم علیرغم تلاش برای کاهش وزن، روز به روز چاقتر میشدم و ۱۰ کیلو چاق شدم. برای اولین بار پیش متخصص تغذیه رفتم و رژیم کالری گرفتم و در سمینار دکتر کرمانی به صورت علمی موضوع کالری مواد غذایی و کالری سوزی فعالیت‌ها و منطق میزان ورودی کالری و کالری مصرفی بدن آشنا شدم که هر ۷۷۰۰ کالری اضافه یک کیلو به وزن اضافه میکند.خیلی خوب وزن کم کردم ولی وقتی خسته شدم و ادامه ندادم قطعا کالری ورودی به بدنم بیش از کالری مصرفی آن بود و من در مدت کوتاهی دوباره بیشتر چاق شدم. این موضوع مصادف شد با سر کار رفتن من که در همان ماههای اول بارها از همکاران شنیدم که کارمندی و پشت میزنشینی باعث چاقی و بزرگتر شدن شکم و باسن میشود و این موضوع در مدت کوتاهی در من نیز نمایان شد. مجددا پیش متخصص تغذیه دیگری رفتم که شیوه درمانش رژیم پروتئین به همراه طب سوزنی بود، ایشان همینجوری تشخیص دادند که سوخت و ساز بدنم پایین است. از نظر ایشان ورزش شدید، بیخوابی و نمک باعث تورم بدن شده و تورم بدن متابوليسم را کاهش و درنتیجه وزن کاهش نمی یابد. همچنین از نظر ایشان یویویی شدن بدن و تکرار کاهش و افزایش وزن، بدن را نسبت به کاهش وزن مقاوم میکند. دو بار از این روش برای کاهش وزن استفاده کردم و هربار بعد از تقريبا ۳ ماه کنار گذاشتم و هربار چاقتر شدم و به وزن ۸۰ کیلو رسیدم در این مسیر همچنان پایین تنه ام چاقتر میشد و تبدیل به یه آدم دو سایزه شدم که سایز بالاتنه و پایین تنه متفاوت بود.
همیشه مورد سرزنش خانواده بودم که هنوز ازدواج نکردی و زایمان نکردی این شکلی هستی، بعد ازدواج و زایمان می ترکی و دیگه از در تو نمیای! پس من بعد از ازدواج چاقتر شدم و ۸۵ کیلو شدم. سال اول ازدواج قرص ضد بارداری استفاده میکردم و در مدت یکسال ۹۰ کیلو شدم.
یک روز یکی از همکارانم تعریف کرد یکی از نزدیکانش بعد از فوت فرزند جوانش، خیلی چاق شده و دکتر تشخیص داده در اثر غصه و ناراحتی یک هورمونی ( که اسمش یادم نیست) در بدنش بیشتر ترشح شده و غم باد گرفته است. من هم بلافاصله در این رابطه سرچ کردم فهمیدم راست میگه غم باد ظاهرا ریشه علمی دارد. نتیجه گرفتم چون آدم عصبی و ناراضی هستم و هميشه در حال غصه و حرص و جوش خوردن هستم پس من هم به خاطر غم باد چاق میشم.
یک دوره دچار کیست رحمی شدم و دکتر به من گفت مراقب باش این کیستها هورمون مردانه ترشح میکند و باعث چاقی میشود و من طی هفت ماهی که طول کشید تا کیست برطرف شود هر روز چاقتر شدم و به ۹۵ کیلو رسیدم. سال ۹۵ با رژیم کالری طی یکسال ۳۶ کیلو وزن کم کردم و ۶۴ کیلو شدم بعد از دوماه باردار شدم و پس از زایمان ۱۵ کیلو اضافه وزن داشتم. به علت بی خوابی شبانه پسرم همیشه خسته و دچار کم خوابی شدید بودم. همیشه سرگیجه داشتم و درحال مصرف مواد قندی بودم و طی یکسال ۲۱ کیلو اضافه کردم و به ۹۹ رسیدم. در اثر کرونا هم تحرکم خیلی کمتر شد و آخرین بار دوماه پیش که خودم را وزن کردم ۱۰۲ کیلو بودم. این هم قصه پر غصه چاقی من. به طور خلاصه عوامل چاقی من عبارتند از : ۱. ارث، ۲. استعداد چاقی، ۳. پرخوری، ۴. کم تحرکی، ۵. هله هوله و تنقلات خوردن، ۶. مصرف مواد نشاسته ای مثل نان و برنج و… ۷. مصرف بالای کورتون، ۸. بیشتر بودن کالری ورودی به بدن نسبت به کالری مصرفی بدن، ۹. کارمندی و پشت میز نشینی، ۱۰. پایین بودن سوخت و ساز بدن، ۱۱. کم خوابی، ۱۲. مصرف نمک، ۱۳. بدن یویویی، ۱۴. ازدواج، ۱۵. قرص ضدبارداری، ۱۶. غم باد، ۱۷. بارداری، ۱۸. مصرف مواد قندی و شیرین.
با شناسایی عوامل چاقی خودم مشتاقم هرچه زودتر این عوامل را برطرف کنم و حرکت در مسیر لاغری را استارت بزنم. پیش به سوی برطرف کردن عوامل چاقی به کمک آموزشهای ارزشمند استاد در گامهای بعدی.
استاد عطار روشن عزیز آرزو میکنم خدا عمری طولانی با عزت همراه با سلامتی و خوشبختی به شما دهد تا به کمک شما آدمهای زیادی از درد و رنج رها شوند.