اون سالها در دزفول، تیر و مرداد که هوا داغِ داغ بود، ساعت چهار بعدازظهر که کسی در شهر نباشه ما رو ببینه، با دو سه تا از رفیقهام که اونا هم اضافهوزن داشتن، با موتور ده کیلومتر میرفتیم تا یه پارک جنگلی. اونجا چهل و پنج دقیقه تا یه ساعت میدویدیم، خیس عرق و تشنه، و بعد شام و ناهارمون کاهو و هویج و خیار بود. چند روز که میگذشت، وقتی رفیقم زنگ میزد، به دروغ میگفتم «امروز مهمون دارم». در ویدیوی این جلسه از همین روزها گفتم تا برسیم به سؤالی که خیلیها دارن: انگیزه برای کاهش وزن رو چطور حفظ کنیم؟
این جلسه گام ۴۴ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۴۳ هست. در این گام میبینی چرا لاغر شدن یه آموزشه، اولین نشونههای تغییر چیه، و چرا یه اشتباه نباید انگیزهات رو بگیره.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم چرا فایلها رو تصویری میذارم، با اینکه ضبط صوتی برام خیلی راحتتره، و چرا تمرینها نوشتاری هستن. بعد با مثال کسی که سواد نداره توضیح دادم که چاقی و لاغری هم مثل سواد، یاد گرفتنی هستن.
در ادامه گفتم وقتی این مسیر رو شروع میکنی، اولین تغییرها چی هستن، و اگه وسط راه یه جا اشتباه کردی، به چی نگاه کنی تا ناامید نشی.

✍️ لاغری مثل سواد، یاد گرفتنیه
فایلها رو تصویری میذارم تا هم گوشت درگیر باشه و هم چشمت. وقتی تمرینها رو هم مینویسی، حس سوم هم اضافه میشه؛ چشمت روی کاغذه، فکر میکنی و دستت مینویسه، و تمرکزت خیلی بیشتر میشه. حتی گفتم موقع دیدن ویدیوها یه کاغذ و قلم دستت بگیر و چند تا کلمه از حرفهایی که خوشت اومد رو یادداشت کن تا ذهنت سراغ بحث با فلانی یا کار و زندگی نره.
کسی که سواد نداره، مغز و دست و چشم داره، ولی نمیتونه بنویسه، چون دستور نوشتن در مغزش ثبت نشده. چاق و لاغر هم همینطوره. ما برای چاق شدن تلاش نکردیم، چاق شدن رو یاد گرفتیم؛ برای همین خیلی راحت چاق میشیم، در حالی که بعضیها هر کاری میکنن چاق نمیشن. و همونطور که تو هر کاری کنی نمیتونی فارسی حرف زدن رو فراموش کنی، چاق شدن رو هم نمیتونی فراموش کنی. همهی رژیمها و ورزشهامون تلاش برای فراموش کردن چاقی بود. لاغری با ذهن کاری به چاقی نداره؛ لاغر شدن رو یادت میده، همونطور که کسی که سواد نداره میتونه بره نهضت و خوندن و نوشتن رو یاد بگیره.
پس وقتی فایل میبینی و تمرین مینویسی، فکر نکن کاری نمیکنی. این یه کلاس آموزشیه، فقط این بار در خونهی خودت. خیلیها چون سالها با رنج دنبال لاغری بودن، باور نمیکنن بدون عرق ریختن و گرسنگی هم میشه لاغر شد. ولی کدومیکی از ما برای چاق شدن سختی کشیدیم؟ همونطور که رانندگی و خیاطی و آشپزی رو با تمرین و تکرار یاد گرفتیم، لاغری هم تمرین و تکرار و علاقه میخواد. اینکه روزی چقدر وقت بذاری رو من تعیین نمیکنم؛ به اندازهای که علاقه داری لاغر بشی، خودت وقت میذاری.
⚽ رفتارهای درستت رو بشمر
اولین نشونهی تغییر اینه که احساست بهتر میشه، نگرانی از چاقتر شدن کم میشه و امید و اشتیاقت بیشتر میشه. نشونهی دوم اینه که حرص و ولعت کمکم متعادل میشه، چون ذهن یاد میگیره محکوم به محدودیت نیست و آزادی بهش آرامش میده. این تغییرها معجزه نیست؛ وقتی اطلاعات درست به مغز بدی، فرمانهای متفاوتی صادر میکنه.
خیلیها برام مینویسن «سه هفتهست حالم خیلی خوب بود، ولی دیشب پرخوری کردم و ناامید شدم». جواب من اینه که به رفتارهای درستت در این سه هفته نگاه کن، نه به این یه اشتباه. اگه قبلاً در سه هفته پنجاه بار رفتار غذایی اشتباه داشتی و حالا چهل بار، یعنی ده بار درست رفتار کردی و این یعنی داری خوب جلو میری. من خودم از سال ۹۴ روی این موضوع کار میکنم و حدود چهل کیلو کم کردم، ولی هنوز هم یه جاهایی اشتباه دارم. فقط به خودم نمیگم «من لایقش نیستم»؛ میگم «این همه درست رفتار کردم، اینجا هم درست میشه».
کریستیانو رونالدو رو در نظر بگیر. حتی بهترین بازیکن دنیا هم گاهی سادهترین توپها رو گل نمیکنه، یا مثل بازی با ایران پنالتی رو از دست میده. اگه بعد از هر اشتباه خودش رو سرزنش میکرد، دیگه نمیتونست بهترین باشه. چیزی که نتیجهی کلی رو میسازه، تعداد کارهای درستشه. خیلی ساده بگم: وقتی رفتارهای درستت از اشتباههات بیشتر بشه، خودبهخود لاغر میشی؛ پس انگیزه برای کاهش وزن رو با شمردن کارهای درستت حفظ کن، نه با فکر کردن به اشتباههات.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با مثالهای بیشتری توضیح دادم که چرا دیدن فایلها و نوشتن، مغز رو آموزش میده و چرا گاهی برای فامیل سخته توضیح بدی داری چیکار میکنی. شنیدن این حرفها با صدای خودم کمک میکنه انگیزه برای کاهش وزن رو در روزهای سخت هم نگه داری.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه میخوای لاغر شدن رو قدمبهقدم یاد بگیری، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همینه.
در گام ۴۵ سراغ «روش صحیح کاهش وزن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.23 از 84 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام گام۴۴: انگیزه لاغری رو حفظ کنید
اینبار خودم خودمو خلق میکنم اونجوری که دوستش دارم بدون پهلو با شکمی صاف پاهای کشیده بازوان لاغر و باسنی برجسته و صورتی بشاش و چشمانی که از شادی میدرخشه
با لاغری با ذهن که بمانند سفر با هواپیمای فرست کلاس میمونه
چه حس خوبیه من تا حالا تو عمرم سوار هواپیما نشده بودم و همیشه دوست داشتم این حس رو تجربه کنم و الان دارم ازین سفر لذت میبرم
ازون بالا تو آسمونها دارم پایین رو میبینم تازه میفهمم اصل زندگی چیه ما چقدر کوچولو دیده میشیم ازون بالا
خدا رو احساس میکنم در درونم فکر میکردم خدا تو آسمانهاست
الان خودمو کشف کردم اون خود درونیم رو
یکسی درون من مژگان بود که تازه کشفش کردم
چه دختر بچه شیطون و خوبیه این کودک تازه کشف شده ی درون من
دوستش دارم هم شوخه هم شاده هم دوست داره به دیگران شادی بده
فهمیدم عاشق لباسهای رنگی رنگی و شاده
و چقدر دلش میخواد یروزی بازم بتونه شلوار لی مورد علاقه شو بپوشه ازون شلوار لی کشی ها که جذبه
قلبم پر از ایمان و باور شده ایندفعه بدون عجله و با استمرار به هدف لاغریم میرسم
و اونوقت میتونم یه لباس مجلسی شیک تو عروسی فرزاد اینا بپوشم وارد مجلس میشم و همه مات و مبهوت من میشن
من خیلی وقته از دنیای چاقی به لاغری هجرت کردم
و دیگه جون به جونمم کنند به اون دنیای پر از رنج برنمیگردم
من اینجا رو دوست دارم
اینجا پر از حس خوب لاغریه
روحم آزاد و رها شده از اسارت چندین ساله
خیلی به خودم افتخار میکنم
این نتیجه شگفت انگیز من بخاطر اشتیاق زیادم و عشقم به تناسب در من اینقدر سریع بوجود آمده
طوری که یسری از بچه ها تو گروه لاغری امروز با دیدن عکس کوه من میگفتند تو که همین الآنم متناسبی
و چقدر زندگیم پر شور و نشاط میشه وقتی این پیامهای پر مهر دوستانم رو میشنوم و از اطرافیان خودم میبینم تو نگاه هاشون
و مطمئن میشم که لاغری در من ظهور کرده
و همین امر اشتیاق لاغر شدن رو در من صدها برابر بیشتر از قبل کرده
خدایا شکرت بخاطر آرامش الآنم
من دیگه حرص و ولعی برای خوردن ندارم کلی لذت های جدید تو زندگیم پیدا کردم
خدایا شکرت که این آزادی و حق انتخاب در خوردن خودش آرامش میاره
امروز از این فایل یاد گرفتم نباید انتظار داشته باشم از اول هیچ گونه اشتباهی نداشته باشم
مهم اینه که تعداد رفتارهای درستم بیشتر از غلطهام شده و این مهمه و ابنه که منو به مقصد میرسونه
و لاغری خود به خود بوجود میاد من فرمولهای لاغری رو یاد گرفتم و کاری به فرمولهای چاقی که در پس ذهنم هست ندارم اینا خود به خود میاد جلو جای اونها رو میگیره به همین راحتی بدون سختی و با لذت
باید بپذیرم که من کامل نیستم و اشتباه بعضی روزا پیش میاد و این طبیعت ذات بشره فقط سریع میام تو مسیر و با همین شور و اشتیاق پیش میرم
نشان های دریافت شده
سلام من یاد گرفتم بدنم هرچیزی را نیاز داره باکمال احترام ودر حد نیازش تا اندازه سیری ونه خفگی دراختیار قرار دهم حرص ولع ندارم چون به قول استاد نعمت فراوان است من هم عجله ندارم هرجا هم که بدنم نیاز نداره نه می گویم سیر باشم به هیچ وجه نمی خورم ساعت مشخص برای خوردن ندارم به گرسنگی وسیری بدن توجه می کنم مواد غذایی وتنقلات هست ومن سراع آنها نمیروم چون میل ندارم وچه قدر زیباست حسی که دارم والان دارم می نویسم آرامش دارم چون به بدنم وزبان ان توجه دارم ازتجسم شبانه خود لبخند لاغری می زنم البته اشتباه داشتم لیز خوردم ولی ادامه دادم وخواهم داد تا به مقصد لاغری برسم
نشان های دریافت شده
و خدایی که در این نزدیکیست.
تنها راه حل گذر از چاقی،استمرار داشتن در مسیر لاغری با ذهنه.باید انتظار لاغر شدن رو توی وجودم خودم تقویت کنم با تغییر افکار و باورهای.باید به این فکر کنم که من ی روزی متناسب بودم و با آموزشهای غلط چاق شدم،این افکار چاقی تا آخرین لحظه همراه من هستن ولی من برای رسیدن به هدفم باید تلاش کنم آموزشهای جدید ببینم.باید هر روز یک قدم در مسیر لاغری با ذهن بردارم باید بتونم برای خودم انگیزه ایجاد کنم.دیشب ی اشتباه رفتاری داشتم و با وجود اینکه خیلی گرسنه نبودم غذا خوردم و خیلی دیشب تا الان داشتم بهش فکر میکردم و با خودم میگفتم که چرا اینجوری رفتار کردم ولی با شنیدن این فایل متوجه شدم که این عادتها و رفتارها قرار نیست از بین برن من باید حواسم جمع باشه تا بتونم تصمیم درست در لحظه بگیرم و تعیین کنم که چیو چقدر بخورم و کی بخورم.امیدوارم درس امروز رو بتونم لحظه به لحظه توی زندگیم اجرا کنم.
یا حق
نشان های دریافت شده
سلام استاد روزتون بخیر و خوشی سلام به همه ی هم مسیری های عزیز
من نباید برای لاغر شدن عجله کنم.من نباید منتظر لاغر شدن باشم منتظر لاغر شدن یعنی من از لاغری دور هستم دوست دارم لاغر بشم ولی ازش دورم.
من انتظارم از زندگی لاغر شدن هست.وقتی در این مسیر با علاقه قدم برمی دارم تمرین میکنم علایق من عوض میشه انتظار لاغر شدن در من شکل میگیرد.وقتی به خاطر انتظار تکرار می کنم و تمرین انجام می دهم احساسم خوب میشه حرص و ولع ندارم درسته در مسیر اشتباه میکنم ولی سعی می کنم رفتار درستم بیشتر از اشتباهاتم باشه.
من باید لاغری را زندگی کنم.لاغری باید در سطح فکر و عمل در سطح گفتگو کردن هامون در سطح احساسمون و توجهاتمون باشه.
من هم دچار این مانع پرخوری هستم ولی نمیخوام داشته باشم.پرخوری من رو چاق نمی کنه ولی حالم رو بد میکنه لذت خوردن به اندازه نیاز ولاغری رو از من میگیره.من دوسش ندارم.ازامروز میخوام وقتی سیر شدم از کنار میز بلند بشم تا زبان چشمم کار نکنه.
به نظر من بهترین انگیزه همون انگیزه ای هست که از طرف خود آدم باشه من وقتی در ذهنم تصویر لاغر شدنم را می بینم انگیزه می گیرم.
لاغری من در روشهای قبل ماندگار نبود و من سختی زیادی در رسیدن به آن کشیدم.
من از اول هم نظرم روی انگیزه از جانب خودم بود چون شرایط هر فرد با فرد دیگر متفاوت هست و این شرایط را تغییر می دهد و در داشتن انگیزه خلل وارد می کند.
بهترین انگیزه استمرار در مسیر لاغری با ذهن با تصویر ذهنی متناسب از خودم هست.
با سلام خدمت استاد گرانقدر و هم شاگردی ها.
من این فایلو که دیدم چنتا نکته به ذهنم رسید گفتم بیام با شما هم به اشتراک بذارم. اولیش در مورد اون قسمتی بود که استاد گفتن یه عده از چاقی نفرت دارن و دوست دارن کلا بار و بندیلشو ببنده و از ذهنشون بره. من داشتم فک میکردم بلد بودن ناخواسته ی زبان چاقی چیز بدی نیست. مثل یه توفیق اجباری میمونه. مثل آدمی میمونه که دو تا زبون بلده. من خودم ترکم. کنکور که دادم دانشگاه تهران قبول شدم، بساطمو جمع کردم و ساکن خوابگاه دانشجویی شدم. یادمه اوایل که میخواستم فارسی صحبت کنم یه جاهایی ذهنم سخت بین دو زبان سویچ میکرد و باعث میشد مثلا بین صحبت کردن های فارسی، کلمه ترکی استفاده کنم و یا برعکس. حتی تو ادای یه سری کلمات شاید لهجه هم داشتم. خب این شاید اولش بد به نظر بیاد و برا بقیه خنده دار باشه ولی خودم که میدونستم این نشان از توانایی منه.چون من به دو تا زبان مسلط بودم و بقیه به یک زبان. این مشکلات گاه و بی گاه با گذشت زمان و استمرار من در صحبت کردن زبان فارسی کاملا از بین رفت و من الان قادرم هر دو زبان رو بدون مشکل و لهجه در هر لحظه ای که اراده کنم استفاده کنم. بلد بودن زبان چاقی هم همینه. شاید اوایل استفاده از زبان لاغری باعث ایجاد خطا در ما بشه و یه جاهایی با زبان لاغری قاطی پاتی بشه ولی با استمرار به زبان لاغری مسلط میشیم و همزمان با آن یک دانش اضافه (زبان چاقی) بیشتر از بقیه و انسانهایی که از اول متناسب بودن بلد هستیم. دیگه میتونیم یه موقعی اگر خدایی نکرده لیز خوردیم سریعا مچ خودمون رو سر بزنگاه بگیریم و بفهمیم داریم سویچ میکنیم رو زبون چاقی، یکی که واقف بر زبان چاقی نباشه تا بیاد بفهمه که چه اتفاقی داره تو ذهن و بدنش رخ میده ممکنه کلی وزن اضافه کرده باشه.
نکته دوم در مورد حرص و ولع غذا خوردن بود که صحبت شد. خواستم تغییراتی که در خوردم رخ داده بیان کنم. من قبل از آشنایی با دنیای لاغری ذهنی یه سری رفتارهایی داشتم. الان که بهشون فک میکنم خیلی زننده به نظرم میان. مثلا وقتی یه ذره گشنم میشد دست و پامو گم میکردم که وای الان چی بخورم. مثلا تا غذای رو گاز بخواد آماده بشه ممکن بود سرپایی اندازه یه وعده غذایی کامل نون و ماستی، نون و پنیری، میوه ای و … بخورم. تازه بعدش بشینم سر غذای اصلی و وعده دومم رو شروع کنم. الان که گشنم میشه خوشم میاد از اون حس گشنگی. چون وقتی با حس گشنگی و آرامش! غذا میخورم احساس میکنم غذا خیلی خوشمزه تر و لذیذتره. وقتی صبر میکنم و از خو بی خود نمیشم حس عزت نفس میکنم و به خودم مییبالم. برا همین ترجیح میدم با اولین علایم گشنگی سریع نپرم رو خوراکیا و صبر میکنم سر موقعیت مکانی و زمانی درست غذامو میخورم و لذتشو میبرم. تازه شیک تر و باکلاس تر هم هست و صد البته بیشتر در شان رفتار آدمی هست.
همین علاقه م به حس گشنگی باعث شده یه سری چیزا مثل میان وعده معنیشو برام از دست بده. نه اینکه بین وعده های اصلی چیزی نخورما، میخورم ولی وقتی واقعا گشنه م باشه. در گذشته با توجه به رژیم های غذایی که بهم داده شده بود بهم القا شده بود که بین دو وعده حتما باید سر یه تایمی یه چیزی به عنوان میان وعده خورده بشه و اگه نخوریم بدن سوخت و سازش پایین میاد یا بخاطر گشنگی سر وعده بعدی زیاد میخوریم و دچار پرخوری میشیم و یا دچار کمبود ویتامین میشیم ولی الان برام مهم نیست. معتقدم بدنم اگر نیاز به خوردنی، ویتامینی، سوختی داشته باشه خودش عاقله و زبون داره و نیازشو اعلام میکنه. لازم نیست من سر ساعت مشخصی بهش خوردنی برسونم که بدن عزیزم بیا بخور، ساعت میوه ست الان، تو خودت شعور نداری، نمیفهمی و من و دکتر تغذیه از بیرون بهتر میتونیم تشخیص بدیم که تو الان باید یه چیزی بخوری 🙂 امروز من گواه میدم که لاغری راحتترین کار دنیاست. بدن رو رها کنین خودش با نیازهای خودش پیش میره و متناسب میشه. کافیه جلو راهش مانع و اما اگر نچینیم.
نشان های دریافت شده
با سلام ودرود خدمت استاد عزیز وهمراهانگرامی
خدا رو شکر یه درک وآگاهی دیگه در مورد روند لاغر شدن ..روند این مسیر با بقیه روشها در لاغری خیلی فرق میکنه .با رژیم با جراحی با دمنوش با روزه با استیو معده .با نهار نخوردن و….
وبه قول استاد هر که در این سفر یه طریقی رو انتخاب میکنه وباید عواقب این کار رو بپذیره ..من خودم کادر درمانم واز نزدیک با این روشها آشنا هستم جراحی برداشتن چربی به علاوه پوست بدن درسته بعد از این عمل مقداری از وزن کم میشه وشاید پوست صاف تر کشیده تر میشه ..ولی من دیدم که بعد از این عمل احتمال آمبولی هست ..نمیگم برا همه ولی هست
وخواهر دوستم بعد از این عمل فوت شد ..دکتر خودمون لاغر شد از طریق جراحی ولی عفونت کرد وکلی اذیت شد..دباره هم تقریبا برگشت
من عمل اسلیو رو هم خودم تایید نمیکنم ..شاید برا افرادی که مجبورن خوبه ولی به نظرم دستکاری در بدن اصلا درست نیست…
رژیم هم که مسیر ناامیدی ..وچون نمیتونیم ادامه بدیم احساس بی ارزشی بی اراده بودن ..نالایق بودن …
به درد نخور بودن .به انسان دست میده وکلا روی تمام زندگی فرد هم تاثیر میزاره
واحساس خود کم بینی ودور شدن از چشم بقیه وجودی لباس پوشیدن که در جلوی چشم دیگران خوبتر به نظر برسم .واحساس اینکه من هیکلم رو دوست ندارم
ولی اینجا ما کاری به چاقی نداریم وتو مغز ما هست ومن با تمرین لاغری مثل آدمای متناسب یادش میگیرم
وکم کم مثل اونا فکر میکنم وارد دنیای لذت بخش لاغر ها میشم ..
احساسم رو از همین الان خوب میکنم با پذیرش چربیهای اضافه چون ندانسته خودم اینا رو خلق کردم حالا باید همینو برعکس کنم
مقاومتهای ذهن چاق رو میشناسم
زمزمه هارو میشناسم
به حرف ذهن چاق منفی باف گوش نمیدم
احساس سیری رو درک میکنم
اگه اشتباه کردم خودمو میبخشم
وخودمو نو این مسیر تشویق میکنم
منتطر شوهرم ودخترمو پسرم وکلای دیگه نیستم تا بهم انگیزه بدن خودم تو این مسیر عاشقانه با یه شوق وشوق میام وتو سایت میچرخم واقعا از نوشته های دوستان لذت میبرم..کلی ازشون یلد گرفتم واقعا دم همشون گرم چه اطلاعات نابی بهمون میدن از تجربیاتشون میگن
واقعا خدا رو شکر چه مسیر خوبی رو بهمون نشون دادی چقد راحته
حالا که ما با چاقی بیراهه رفتیم..ولی برا برگشت داریم از یه مسیر خوش آب وهوا وگل وبلبل واحساس آرامش
واحساس خوب لاغری قبل از نرسیدن
این مسیر رو هر روز ادامه میدیم ..بالاخره به مقصدم میرسم
خدا رو شکر
الهی شکر
ممنون از استاد
نشان های دریافت شده
ی چیزی ک دریافتم این ک من هنوز انگار ریشه های این هس ک لاغر بشم بهتره ب خاطر نگاه دیگران بخاطر گفته های دیگران ک چی میگن درمورد من در مورد اندام من
من خودمو مورد قضاوت قرار میدم چن ک دیگران فلان میگن انگارخودمو از نگاههای دیگران قائم میکنم این یعنی من خودنو بد میدونم این یعنی من این حس رو نسبت خودم دارم من بدم چن چاقم من زشتم چن چاقم اما این ی باور اشتبا ه جسم من شکل جسم تعیین کننده ارزش زیبایی نیس خوبی نیس
من خوبم حتی اگه چاق باشم من با ارزشم با جسم چاقم
من زیبام حتی زمانی ک چاقم من جذابم حتی زمانیک چاقم چیزیک تعیین کننده زیبایی وجذابیت هس باور تو نسبت بخودت هس ن وضعیت جسمت
هیچ کدوم اینها ربطی ب وضعیت جسمیت نداره هیچ عامل بیرونی تعیین کننده هیچ کدوم اینها نیس تو همیشه خوبی همیشه زیبایی همیشه عالی هستی هرکسی هر نظری داره براساس باور وفکری ک در ذهنش هس مهم نیس مهم نگاه تو نظر تو نسبت بخودته
نظر دیگران اصلا مهم نیس
نشان های دریافت شده
در دوران ک رژیم میگرفتم همیشه درکالری شماری هام تا اخر هفته خیلی عالی خودمو نگه میداشتم تا نخورم ولی تا ب اخر هفته میرسیدن انگار رها شدم دیگا چقدر پرخوری داشتم چقدر ب خودم اسیب میزدم وبعد میگفتم اشتباه کردم تموم شد زانوی غم بغل میگرفتم و شاید تا چندین هفته هم ول میکردم غصه میخوردم میگفتم من فلانم ک نمیتونم
هیچ وقت در مسیر رژیم اشتباه جایی نداشت برای من اشتباه کردن ب معنای تموم شدن بود
اما در مسیر لاغری با ذهن یاد گرفتم ادامه بدم با اشتباهم ادامه بدم ببخشم و اصلاح کنم اشتباه ب معنای تموم شدن نیس هر کسی اشتباه میکنه
ما باید خودمون رو تو مسیر ب سمت رفتارهای تناسب هدایت کنیم
در ذهنم این بود ک چرا افراد لاغر هم اشتباه میکنند ولی چاق نمیشند
بعد الان میبینم ک اونها اولا اشتباهاتشون رو گنده نمیکنند وقدرت خودشون رو بیشتر از او ن ی ذره اشتباههه میدونند درنتیجه اون اشتباهه حل میشه میره حتی اونها اون اشتباه رو ۵ دقیقه هم نمیبیند اما ما شاید تا هفته ها گیر ی اشتباه باشم
دوما اونها هیچ فکر درمورد اشتباهشون ندارند
اما ما برا رفتارمون هزارتا برچسب زدیم در نتیجه اون رفتاره ما رو میبره تو فاز چاقی
پس باید بدونیم ک در مغز وذهن ی فرد لاغر چاقی وجود نداره اما ما میخوایم لاغر بشیم چاقی رو هم بلدیم پس ب نطرمن ما باید رفتارهاییک حس چاقی بهمون میده ور انجام ندیم ن اینک در همون وحله اول همه چی حل میشه ن درمسیر رشد کنیم در مسیر بریم جلو با بخشش با درست کردن رفتار
رفته رفته رفتارهای صحیح از رفتارهای غلط ما بیشتر میشه مثل افراد لاغر فاز ما مثبت میشه اون رفتار قدرتی نداره اما اون حس ما اون نگرش ما باعث رقم خوردن چاقی میشه پس اگه رفتار درست بشه حس هم درست میشه اما الان ک رفتار اشتباه داریم باید رو ی حس مثبتمون هم کار کنیم تا فرصت یاد گیری وگذر رو بخودمون بدیم
ب ی عروسی دعوت شده بود م چن قرار بود ب ی شهر ک فاصله کمتری از ما داره بریم بعدمن گفتم لباسم چروک نشه نمیپوشم اونجا میپوشم همینک رسیدیم من لباسم پوشیدم در همون موقع زیپ لباس مجلسی من خراب شد درحالی سالم بود ومن حمله افکار منفی داشتم حالا چی میشه اینه بعد پیراهنم برنداشته بودم ک نیاز نیس وفلان
بعد مامانم ک شومیز برداشته بود اونو پوشیدم رفتم اصلا همه کساییک اونجا بودند خب من دوست داستم لبایم بپوشم برم جلو اما نبود
یعنی چراغی در ذهن من روشن شد ک دفعه قبلک میرفتم تو مهمونی تو مسیر گردنبد من قفلش شکست و من بدون گردنی رفتم واون موقع گفتم فریبا ارزش ب گردنبند نیس این باشه هم خوبه نباشه هم و احساس خودمو خوب کردم ورفتم کلی لدت بردم والانم همون چراغ تو ذهن من فعال شد احساستو بند لباس نکن اشکالی نداره ما نمیریم جلو میشینیم همین ک احساسم خوب شد ی لحظه نمیدونم چیشد من ب دختر عمم گفتم ک دامن اوردی باخودت گف ن وعروس عمم گف من ی لباس مجلسی دارم همراهم واون هم اونقدر لاغر منو نصف کنند اون میشه
بعد خب من بردم بپوشم خواهر خوشحالتر از خودم شد دیدم انگار ک برا من دوختنش انقدر زیبا ب تنم نشست اما شکمم زد بیرون لباسی ک داشتم جوری بود ک اصلا شکمم معلوم نبود اما تو این شکمم معلوم بود بعد گفتم فریبا انقدر میگی من خودمو دوس دارم در صلح با بدنم هستم پس کجا رف همون لحظه گفتم این شکم رو من ساختم وشکمم گناهی نداره وب کسی هم ربطی نداره من لباس نیستم ک کسی درمورد من نظر بده رفتم رقصیدم درا ون محلی یکی از دوستاهای دوران بچگیم بوداون لاغر بود وجوونتر دیده میشد و هی ذهنم میگف برو بشین الان میگه ببین فریبا چقدر چاقه امامن رقصیدم وبعد رفتم نشستم خدا بد جور هوای منو داش در اتفاق بدی برام افتاد ولی خدا پیراهن ولباس برام جور کرد ومن اونجا دیدم ک من هنوز باشکمم ب صلح نرسیدم اون حس ک زشته رو بهش دارم اما شکمم من حاصل خلق منه طبیعتش این نیس و درست میشه تو این مسیر من ساختمش با لذتم ساختمش الان دوسش دارم ومیخوام ب حالت طبیعی خودس برگرده واین نیس ک زیبایی من ارزش من رو شکمم داشتن ونداشتن تعیین کنه ن ب هیچ وجه من باشکممم زیبام با ارزشم حق لذت بردن دارم و جذابم جذابیت وزیبای انسان ب شکم داشتن ونداشتن نیس
ب اینک ک چقدر احساسش بند خودشه ن دیگران ن ب چیزهای بیرونی من همیشه در هر جسم وحالتی وموقعیتی با هرشرایطی حق زندگی دارم زیبام جذابم وجذابیت و زیبایی من تایید شده ب دست خداونده منه خدایی ک در اینجا من حمایتش فوق العاده دریافت کردم دراون شرایط انگارک من بازند ه بودم اما جور دیگه شد چن من احساسم خوب کردم وندای خداوندمو شنیدم
احساسمون رو بند چیزهای بیرونی نکنیم بند نگاه نظر دیگران نکنیم ما بدون هیچی هم زیبایم
با سلام
منتظر لاغری بودن یعنی اینکه لاغری بیرون از ما وجود داره و ما اون رو نداریم ،یعنی داریم دنبال یه چیزی میگردیم که در ما وجود نداره،
اما وقتی انتظار ما از خودمون لاغری هست یعنی لاغری در ماست و یه جایی در مغزمون پنهان شده و ما وظیفه داریم اون رو در جسممون نمایان کنیم .
همه انسانها در انجام کارهاشون مرتکب اشتباه میشوند .بید به این نکته توجه کنیم که ما ربات نیستیم که بهمون برنامه بدن و ما بدون کم و کاستی اجرا کنیم ،
ما انسانیم با خلق و خوی های مختلف و هیچ انسانی کامل مطلق نیست ،هیچ انسانی بدون اشتباه نیست.
باید یاد بگیریم خودمون رو ببخشیم اگر تونستیم خودمون خودمون رو ببخشیم ،میتونیم اشتباهات مون رو اصلاح کنیم وگرنه در در نجوای ذهنی و سرزنشهای مداوم غرق می شویم و روز به روز از هدفمون فاصله میگیریم .
ما اشتباهات مون نیستیم .
بهترین انگیزه لاغر شدن بنظر من اینه که انتظارمون از خودمون بعنوان انسان لاغری باشه .
وقتی از خودمون انتظار لاغری داریم مثل لاغرها رفتار می کنیم تا شبیه اونها بشیم،و به این صورت خودمون رو با لاغری و لاغرها هم مسیر می کنیم.
اما وقتی منتظر لاغری باشیم مدام در حال عجله کردن هستیم میخواهیم زودتر به لاغری دست پیدا کنیم و اینطوری اشتباهات مون رو زیاد می کنیم .
انگیزه لاغر شدن از درون ما بلند میشه و در صورتی که دیگران بخوان این انگیزه رو پر ما ایجاد کنن ،کوتاه مدت خواهد بود .