موانع ذهنی کاهش وزن | دشمن خاموشی که نمی گذارد لاغر شوی! (گام ۲۶)

سلام استاد.ممنونم بابت مطالب فوق العاده سایت و فایل این صفحه. خسته نباشید و خدا قوت بهتون.

چندتا نکته برای خودم:

✓لاغر شدن را در ذهن خود مانند سفر کردن تصور کنید. همانطور که قبل از سفر شما از وجود مقصد مطمئن هستید برای لاغر شدن هم از همین الان از وجود امکان لاغر شدن تان مطمئن باشید.

✓تنها دلیل لاغر نشدن وجود موانع ذهنی برای لاغر شدن است. به اندازه ای که موانع ذهن خود را شناسایی و اصلاح کنید روند لاغر شدن شما به صورت خودبخودی انجام خواهد شد.

✓همیشه کنجکاوم که دیگران چه نوع تغزیه ای دارن چقدر میخورن فعالیتشون چقدره که متناسبن. اینا دیگه از این به بعد به من ربطی نداره.

✓وقتی زیادی دیگه به در بسته میخورم تو لاغرشدن میگم نکنه طبعم مشکل داره. مزاج بدن هیچ ربطی نداره به چاقی پس دیگه بهش فکر نکن و کنجکاو هم نباش.

✓اگر از یک سنی به بعد من اضافه وزن داشتم و روند جسم من چاق تر شدن بود فقط به خاطر اطلاعات جدید و افکار چاق کننده ای بودن که من تکرار میکردم. این چاق شدنه نشون دهنده ایراد داشتن جسم من نیست.ذهن من ایراد پیدا کرده بود.تمرکز من و فضای ذهنی من تغییر پیدا کرد

✓همه اون غصه هایی که بابت چاقیم خوردم وضعیت منو بدتر کرد و روند چاق شدنمو سریع تر کرد.

✓اون مقایسه هایی که بین جسم خودم و دیگران،خوراک خودم و دیگران،فعالیت خودم و دیگران انجام دادم.

✓همه اون توجه هایی که به اضافه وزنم و چربیای بدنم کردم.همه اون تنفری که نسبت به جسمم داشتم.

✓همه اون ترسی که از حرف مردم داشتم و قضاوتشون و نگاهشون

✓اینکه تو مدرسه علاقه ای به ورزش کردن تو جمع نداشتم و علاقه ای به بازیای گروهی نداشتم و بدنمم امادگی جسمانی نداشت رو ربط دادم به چاق شدن جسمم.

✓اون گذشته ای که جسمت چاق بود و مدام چاق تر میشد رو فراموش کن.اونا گذشته و جسم تو یک جسم جدیده.

تو مدام به گذشته فکر میکنی و میترسی مثل اون موقع ها بشی چون شرایط سختیو گذروندی.حقم داری.ولی تموم شد گذشت اون موقع ها.اینقد تو ذهنت اون زمان و اون وضعیت جسمیتو زنده نکن.اون تموم شده رفته دیگه واقعیت نداره.اون وضعیت رو تجسم میکنی و احساست بد میشه و متاسفانه به همین راحتی خلقش میکنی.

میترسی به اون شرایط قبلی برگردی.گذشته رو ول کن.رو اینده و جسمی که میخای تجربه کنی تمرکز کن.رو سبک زندگی میخای داشته باشی تمرکز کن.

بابت اون شرایط گذشته خودتو ببخش و رهاش کن.هیچ کس اون موقع رو یادش نیست.

تصور تو از خودت ادمی که هستی رو میسازه. فکر نکن اون ادم قدیمی هنوز تو هستی. تصورت هنوز اینه همون ادمی. یه تصویر زیبا و روشن برای خودت بساز.تصویری که دوست داری اونو واقعا زندگی کنی و احساس امید بهت میده.

✓یسری مقایسه ها هست که سال هاست داری انجامشون میدی و فقط حال خودتو بدتر کردی اون هارو دیگه بزار کنار. به خاطر خودت .

✓مقصر چاقی جسمم خود من هستم.نه جسمم نه ژنتیکم نه غذاها نه بی تحرکی،هیچ کدوم مقصر نیستن.تقصیرا و مسعولیت جسمتو ننداز گردن اونا. مسعولیت به گردن خودته، باید ذهن خودتو کنترل کنی‌ .با کنترل غذا و تحرکت به جایی نمیرسی.

تعهد میدم اضافه وزنمو گردن هیچ چیزی بیرون از خودم نندازم. کسیرو و چیزیرو مقصر ندونم. این اضافه وزن یجورایی مال منم نیست یعنی جزعی جدایی ناپذیر نیست به خاطر اطلاعات و افکارمه. اونا نباشن اینم نیست.

✓باید دنبال اگاهیایی باشی و رو اگاهیایی تمرکز کنی که لاغر شدن رو برات اسون میکنه.

✓چاقی من ارثیه: تا وقتی که من هیچ ذهنیتی نداشتم درمورد مقایسه خودم با بقیه،مقایسه خوراکم با بقیه،من متناسب بودم.تا زمانی که نمیدونستم رژیم و ورزش وجود داره برای تناسب اندام و لاغر بودن، و اصلا نمیدوستم ادما تلاشی میکنند برای لاغر شدن من متناسب بودم.ادم هارو همونطور که میدیدم چاق یا لاغر میپذیرفتم و کنجکاو نبودم طرف چرا چاقه یا چرا لاغره. 

تا زمانی که اصلا تو باغ نبودم که چقدر دارم میخورم یا چی میخورم ،متناسب بودم. از وقتی که من اطلاعات جدید دریافت کردم و ترس از چاقی شروع شد، از همون موقع روند چاقی من شروع شد و سال به سال چاق تر شدم .پس دلیل چاقی من فقط ذهنمه.هیچ ربطی به غذا و ورزش و ژن من و مادر پدرم نداره.

چاقی من دقیقا از زمانی شروع شد که من شروع کردم راجب چاقی صحبت کردن و فکر کردن و غر زدن.دقیقا از وقتی که تمرکز کردم رو چاقی، بدنم چاق تر شد به مرور و روند چاقی در ابتدا تا چندین سال بسیار کند بود و الان متوجه دلیلش میشم. و الان به خاطر قدرت ذهنم اون میزان اضافه وزنی که قبلا در طی یکسال بدون رعایت غذایی و همه چی خوردن بدست میوردم الان با رعایت غذایی تو یک ماه بدست میارم. به خاطر اینکه اطلاعات من بیشتر شده درباره چاقی روند چاقی من سریع تر شده.

✓من تا زمانی که متناسب بودم و از ورزش خبر نداشتم ،تحرکم خیلی کم بود و با این حال و باجود غذاهایی که هر روز میخورم من اصلا چاق نشدم.پس ورزش اصلا مهم نیست در چاق بودن و لاغر بودن.تو همین المپیک بسیاری از ورزشکارای خانوم چاق بودن ولی با بدنی عضلانی و امادگی جسمانی.پس ورزش دلیل بر لاغر بودن نیست و صد در صد اینها تغزیشونو کنترل میکنن و همه چیز نمیخورن ،پس تغزیه هم مهم نیست برای میزان وزن

✓مدام به الگوهایی باید توجه بشه که ثابت کنه ورزش و تغزیه دلیل تاثییر گذاری نیستن. سبک زندگی و نتایجی جز اونچه باور کردی وجود دارن.

✓هرموقع تو یک رژیم یا روش لاغری دیگه نتیجه نمیگرفتم دنبال دلیل جدیدی میگشتم برای چاقیم دنبال کار جدیدی میگشتم که انجام بدم برای لاغری برای همین به مرور اطلاعات محدود کننده من بیشتر شد و الان یک عالمه مانع لاغری دارم

✓به خاطر رژیم هایی که گرفتم و روش های لاغری مختلفی که درموردشون تحقیق کردم و در عمل انجام دادم ،یک عالمه مانع لاغری دارم الان.مثلا:

شکر و هرچیزی که در اون شکر استفاده شده باشه چاق کنندست ‌.غیر ممکنه شما شکر بخوری و لاغر بشی و تازه چاقم نشی.راه لاغر شدن حذف شکره. هرکیو میبینی اینو میگه ،دانشمندا و ورزشکارا و محققا میگن. کتابا میگن.

برنج و نون و ارد سفید پر از کالری و کربوهیدراتن پس چاق کنندن.ما ایرانیا همه غذاهامون بشقابی پر از برنج دارن یا همراه چندتا نون خورده میشن.

هر روغنی غیر از روغن زیتون خطرناکه و چاق کنندست

میوه ها قند دارن پس برای کاهش وزن باید حذف بشن و چاقت میکنند

ورزش خیلی کالری میسوزونه و برای لاغر شدن باید کالری بسوزونی پس ورزش نکنی چربیا اب نمیشن.بی تحرکی چربیاتو اب نمیکنه

اگر میخای لاغر شی هم نوع غذات باید تغییر کنه هم مقدارش کم بشه در حدی که کلا سیر نشی .

برای لاغر شدن و چربی سوزی باید فست باشی و اگر هرساعتی هرچی خاستی بخوری لاغر نمیشی

من الان چندین ساله فست بودم و روزی یک وعده غذا میخوردم.سخته طور دیگه ای فکر کنم.الان یکی از موانع من فست نبودنه.

دلیل لاغر نشدن من مصرف این مواد غذایی و تحرکت نداشتنه.تا وقتی من هر روز شیرینی و نون و برنج میخورم و چند وعده غذا میخورم و روزه هم نیستم انتظار لاغری ندارم.

اینا همه موانع شدید من برای لاغر شدن هستن و دونه دونه طی سالها دریافت شدن .و مخصوصا چون تک تک اینهارو چند بار توسط دکتر ها و افرادی که لاغر کردن و ورزشکارها و مقاله ها علمی معتبر دریافت کردم و همشون معمولا نظرشون به یک شکله پس واقعا باورشون کردم و سختمه طور دیگه فکر کنم. فکر میکنم حقیقت محض ان.

به ورزش فکر میکنم یاد کالری سوزوندن و عرق کردن میفتم.و چون الان دستگاها و دستبندایی هستن که میگن دقیقا چقد کالری سوزوندی دیگه مطمعنم ورزش باعث اب شدن چربی میشه یا وررش حداقل غذایی که خوردی میسوزونه. همه اطلاعات غلطی که دریافت کردیم بس بود الان دیگه میگن تا فلان کالری نسوزوندی ورزشتو تمام نمیکنی.مثلا از تردیمل نمیای پایین.

وقتی با چشم میبینم مردم چقد تلاش میکنن برای لاغر شدن و چقدر سخت لاغر میشن باور میکنم لاغر شدن خیلی سخته.فقط من نیستم که سختمه وزنمو بیارم پایین.یا اینکه اینا اینقد زجر میکشن بعد من راحت میخام لاغر بشم.

ولی الان دارم میفهمم اصل داستان چیه.

(هرچی زمان میگذره وقتی جامعه رو نگاه میکنی لاغر شدن داره سخت تر میشه،دلایل چاقی داره بیشتر میشه،راه های کاهش وزن داره بیشتر میشه،رژیم ها و محصولات لاغری داره بیشتر میشه،باشگاها و مربی های لاغری دارن بیشتر میشن.تعداد افرادی که دچار چاقی میشن بیشتر میشه.)

من همیشه اعتقاد داشتم رژیم مهم تر از ورزشه برای همین اگر رژیم نبودم به هیچ عنوان ورزش نمیکردم چون عقیده داشتم ورزش بدون رعایت غذا فایده نداره.و زمانایی که از کاهش وزن بیشتر نا امید میشدم و میخاستم علاوه بر رژیم تلاش بیشتری بکنم هم غذامو کمتر میکردم هم رو میوردم به ورزش کردن .

فکر کنم منطقی ترین دلیلی که نشون میده همه اینها ساخته و پرداخته ذهنه اینه که من زمان متناسب بودنم هیچ ورزش و رژیمی نداشتم و تو همین خانواده با همین سبک غذایی زندگی میکردم ولی متناسب بودم .و یادمه روند اضافه وزنم با کسب اطلاعات درمورد رژیم و ورزش و کالری غذاها شروع شد. اصلا من یهو فهمیدم غذاهایی که میخورم سالم نیستن و مقدارشون خیلیه. حالا چندسال اول بازم فقط این اطلاعات داشتم که کالری مهمه بعدش اینم اضافه شد که میزان کربوهیدرات غذاها مهمه.از اون روز من هیچ چیزو راحت نخورم.

خوندن کامنتای جلسه دوم ۱۲گام به پیدا کردن دلایل منطقی برای رد موانع خیلی کمک میکنه.