۳۵ سال با چاقی زندگی کردم، سال‌هایی که بیشترشون با نارضایتی و خجالت گذشت 😔 بارها رژیم گرفتم، ورزش کردم، وزن کم کردم… ولی همیشه برگشتم سر جای اول یا حتی بدتر.
📍 این جلسه ادامه گام ۲۴ از دوره رایگان «صد گام لاغری با ذهن» است.
تا اینکه با لاغری با ذهن آشنا شدم. تازه فهمیدم مسیر لاغر شدن فقط عدد ترازو نیست، یه راه درونی و پُر از چالش‌های مسیر لاغریه. مسیری که باید قدم‌به‌قدم با آگاهی طی بشه، نه با عجله و اجبار 💫
در این جلسه می‌آموزیم:
🌧️ چرا فکر میکردم بی‌اراده‌ام؟
بارها و بارها برای لاغری تلاش کرده بودم، اما هر بار با شکست روبه‌رو می‌شدم.
رژیم می‌گرفتم، ورزش میکردم، امید می‌ساختم… اما خیلی زود همه‌چی برمی‌گشت سر جای اول 😞 و من می‌موندم و یه ذهن پر از شک:
🔁 «من نمی‌تونم لاغر بشم» 🔁 «من اصلاً اراده ندارم» 🔁 «من لاغربشو نیستم»
یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های مسیر لاغری برای من همین باور نداشتن به خودم بود. حتی وقتی وارد مسیر لاغری با ذهن شدم، اولین و سخت‌ترین قدمم، باور کردن این بود که من میتونم. 🧠
ذهنم پر از صداهای محدودکننده بود:
🗣️ «تو نمی‌تونی!» 🗣️ «چاقی‌ات ارثیه!» 🗣️ «سوخت و ساز بدنت پایینه!» 🗣️ «اصلاً بی‌فایده‌ست!»
و از اون طرف، اطرافیان هم با لبخندهای مسخره‌کننده‌شون آتیشی می‌ریختن روی این ذهن پُر از تردید 😐
می‌گفتن: «بازم رژیم گرفتی؟»، «تو که لاغر بشو نیستی!»
و من؟ فقط دلم می‌خواست باور کنم میشه… حتی اگه سخته.
💪 اما می‌دونستم اگه بخوام توی مسیر بمونم، باید با این صداهای محدودکننده مقابله کنم. باید توی این یکی از سخت‌ترین چالش‌های مسیر لاغری، قوی ظاهر بشم.
برای همین، روزهای اولم توی مسیر لاغری با ذهن فقط به یه چیز فکر میکردم:
«چطور میتونم باور کنم که توانایی لاغر شدن را دارم؟»
این باور مثل یه ریشه‌ی قدیمی بود توی ذهنم که باید با تمرین، آبیاری و صبر تغییرش میدادم 🌱
چالش‌های مسیر لاغری خیلی زیادن، اما اولین و شاید مهم‌ترینش همینه:
✳️ «باور کنیم که می‌تونیم.»
گاهی پیام‌هایی در سایت می‌خونم که توش از ناامیدی نوشتن.
🔸 اینکه یه مدت تلاش کردن، اما شور و شوقشون کم شده…
🔸 انگیزه‌شون پایین اومده…
و این دقیقاً همون چیزیه که باید یادمون بمونه:
چالش‌های مسیر لاغری تموم نمی‌شن، اما با آگاهی، تمرین و باور به خودمون، می‌تونیم ازشون عبور کنیم 🌈
🌪️ خارج شدن از مسیر لاغری؛ وقتی انگیزه‌مون ته می‌کشه…
یکی از مهم‌ترین چالش‌های مسیر لاغری با ذهن، اینه که گاهی اشتیاقمون کم میشه، انگار باتری‌مون خالی می‌کنه 🔋😞
اما چرا؟
دو دلیل اصلی داره:
1️⃣ توجه به چاقی و عوارضش
وقتی وارد مسیر لاغری با ذهن می‌شیم، جسم‌مون هنوز چاقه. یعنی هنوز با اضافه وزن، بیماری‌ها، نگاه سنگین دیگران و خستگی‌های روحی درگیریم.
هر روز با این واقعیت‌ها زندگی می‌کنیم و در عین حال داریم آموزش می‌بینیم و تمرین می‌کنیم.
⚠️ این هم‌زمانی می‌تونه ذهن ما رو منحرف کنه…
وقتی هنوز هر روز خودتو توی آینه با همون اندام قبلی می‌بینی، خاطرات تلخ شکست‌هات دوباره زنده می‌شن.
و این یکی از سخت‌ترین چالش‌های مسیر لاغریه:
اینکه با وجود وزن فعلی، خودتو در مسیر باور لاغر شدن نگه داری 💭
2️⃣ توجه به حرف دیگران
😓 یکی دیگه از پرتکرارترین چالش‌های مسیر لاغری، حرفای دیگرانه!
اونایی که سال‌ها مارو چاق دیدن، هنوز هم به‌جای حمایت، سعی میکنن چاق بودنمون رو یادآوری کنن:
👄 «بازم چاق شدی!»
👄 «این‌همه رژیم گرفتی چی شد؟!»
و اینجا یه اشتباه معمول رخ می‌ده:
🔊 بهشون می‌گیم که داریم روی ذهنمون کار می‌کنیم!
نتیجه؟
مسخره‌مون میکنن، ناامیدمون میکنن، و حتی باعث می‌شن به خودمون شک کنیم 😔
و شک… یعنی سقوط از مسیر لاغری!
🌨️ مراقب باشید زمین نخورید!
اگه تصمیم گرفتی از مسیر لاغری با ذهن بری به‌سمت تحقق رویات، باید همیشه حواست به چالش‌های مسیر لاغری باشه.
ذهن چاق بی‌کار نمی‌شینه! 🤯 چون سال‌ها به چاق بودن عادت کرده، دائم دنبال فرصته که تو رو از تصمیمی که گرفتی، منحرف کنه.
🎢 هرچی بیشتر پیام‌های شرکت‌کننده‌ها رو می‌خونم، بیشتر این تصویر برام روشن میشه:
مسیر لاغری با ذهن مثل یه جاده یخ‌زده‌ست، لیز و لغزنده… و هر لحظه ممکنه سُر بخوری و بیافتی!
و خب… هر زمین خوردنی ممکنه باعث بشه نتونی راحت بلند شی و ادامه بدی. 😔
🎒 از چالش‌های مسیر لاغری اینه که توی این مسیر، یه کوله‌بار سنگین به دوش داری؛ که اسمش هست: کوله‌بار چاقی!
چی توشه؟ مثلاً اینا:
- ترس از اینکه نکنه چاق‌تر بشم 😨
- خاطره شکست‌های قبلی با رژیم و ورزش 🥀
- حرف‌های ناامیدکننده‌ی اطرافیان 😒
- تبلیغ‌هایی که قول لاغری سریع میدن 🧃
- پیشنهادهایی از دیگران برای امتحان راه‌های جدید ⚠️
همه‌ی اینا وزنه‌هایی‌ان که توی مسیر همراهتن، و وقتی مسیر لیز هم هست، احتمال سُر خوردن و افتادن خیلی بیشتر میشه.
📉 اما یه نکته مهم اینه: حتی اون‌هایی که از دوره ورود به سرزمین لاغرها استفاده کردن و نتایج شگفت‌انگیزی گرفتن، ممکنه بعد از مدتی دوباره سُر بخورن!
پیام‌هایی داشتم از هنرجوهایی که دوره رو کامل تموم کردن، کلی سایز کم کردن، کلی انرژی گرفتن، ولی بعد از چند ماه دوباره رفتن سراغ یه روش دیگه؛ مثلاً یه رژیم خاص یا یه برنامه ورزشی سخت.
چرا؟ چون هنوز عمق مفهوم لاغری با ذهن رو درک نکرده بودن.
🧠 اگر کسی واقعاً درک کنه که لاغری از ذهن شروع میشه، دیگه نمی‌ره دنبال روش‌های دیگه!
چون می‌فهمه هر راهی به‌جز تغییر ذهن، یه دور باطل دیگه‌ست…
✨ پس یادت باشه: یکی از مهم‌ترین چالش‌های مسیر لاغری اینه که ذهن چاق با روش‌های ظاهراً منطقی، تو رو از مسیر خارج کنه.
❓لاغری بیشتر یعنی چی واقعاً؟
💡 اگه می‌خوای این لغزش‌ها رو با راهنمای کامل و پشتیبانی مستقیم مدیریت کنی، دوره آموزش لاغری با ذهن (ورود به سرزمین لاغرها) دقیقاً همین مسیر رو باز می‌کنه.
✍️ حالا بریم سراغ اینکه لاغری بیشتر واقعاً یعنی چی؛ در ادامه هم توی گام ۲۶ سراغ «موانع ذهنی کاهش وزن» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.49 از 118 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
مسیر لاغری لیز است،کفش آهنی میخ دار بپوشید.در درستی مسیری که انتخاب کردم همین بس که علاوه بر نقشه کامل و راهنمای مسیر ،از خطرات احتمالی هم آگاه میشم و میتونم از وقوعشون پیشگیری کنم!خوب من داشتم با خودم فکر میکردم اگه من الان رفته بودم کلاس اسپانیایی تو یه موسسه مطمئن که چندین فارغ التحصیل داره و عکس هاشون با مدارکشون روی دیواره،ثبت نام کرده بودم آیا هر روز مینشستم و تمریناتم رو انجام میدادم،به درسم گوش میدادم یا همش مینشستم غصهمیخوردم که چرا من اسپانیایی بلد نیستم؟؟قطعا انتخابم انجام تمریناتم بود و توقعم از خودم به میزان آموزش هایی که دیدم و تمریناتی که انجام دادم میبود…پس الان هم باید فقط به آموزش دیدن فکر کنم،الان هم باید فقط به انجام دادن بهتر و بهتر تمریناتم فکر کنم،و از اینکه چقدر مطالب جدیدی یاد گرفتم لذت ببرم.از این که یاد گرفتم به خوراکی ها نه بگم لذت ببرم .از این که دغدغه جدیدی پیدا کردم به نام سن تندرستی لذت ببرم.مسیر لیز است،نا امیدی داره خسته شدن داره چون ما کوله بار چاقیمون رو داریم،واطرافیان که یاد آوری میکنن این کوله بار پشتمونه…اما اشکال نداره یه کفش آهنی میخ دار می پوشیم…این کفش همون استمرار داشتنه.اگر رفتم رو ترازو و از دیدن وزن غمگین شدم اشکال نداره یه اشتباه کردم ،اشتباه دوم رو به دنبالش انجام نمیدم،اشتباه دوم گوش نکردن فایل جدیده.فایل جدید رو گوش میدم ،البوم شگفتی سازان رو میبینم،مطمئنم اگر برای امیدوار شدن تلاش کنم ،نکته ای پیدا میشه که منو امیدوار کنه.نکته امروز این بود هر اتفاقی افتاد ادامه بده.کفش آهنی این مسیر لیز استمراره.
اگر استمرار داشته باشم این مسیر هموار و هموارتر میشه.
عجله نداشتن برای نتیجه هم باعث میشه تا تمرکزم روی آموزش ها باشه،تحلیل داده ها و مقایسه اشون با رفتار خودم ،که این تمرکز باعث میشه تا رفتار جدید و مناسبی در من ایجاد بشه و مجموع این رفتار های جدید نتیجه دلخواهم خواهد بود اما عجله داشتن باعث نا امیدی و مقایسه های غلط مثل ترازو و آینه میشه که باعث ایجاد احساس بد در ما نسبت به خودمون میشه،و اگر ما احساسمون نسبت به خودمون بد باشه امواج ذهنی که به دیگران میفرستیم هم منفیه و اونها هم ما رو چاق میبینن و با بیان این موضوع حال ما رو بدتر میکنن و ما توی یه چرخه معیوب می افتیم.
ولی اگر توجه امون رو از نتیجه برداریم و به آموزش ها و تمرینات بدیم احساسات ما به خودمون خوب میشه و احساسات دیگران هم نسبت به ما خوب میشه و ما رو لاغرتر میبینن و با بیانش به ما احساس خوبتری میدن و این میشه یه چرخه انرژی بخش و انگیزه دهنده.
پس وظیفه من شد استمرار و تمرکز بر مسیر تا لیز نخورم😊