رهایی از افکار منفی (قسمت چهارم)

بیست و هفت خرداد ، امروز کلی کار انجام دادم . جالبه یک سری کارهای مهم رو روی یک چک پرینت نوشتم ، حتی فرصت رو از دست ندادم که دنبال کاغذ یا دفتر باشم . روی همون چک پرینتی که دم دستم بود نوشتم ، نه اینکه کارهام مهم نباشه ، اتفاقا خیلی هم مهم بود اما قید و بند گذاشتن برای انجام کارها ، اینکه منتظر باشی که همه چی جفت و جور باشه تا یه کاری رو انجام بدی کم کم سوقت میده به سمت کمال گرایی . فکر می کنم این ها نتایج گوش دادن به فایل های رهایی از افکار منفی هست . وقتی افکارت رو می نویسی اون غولی که برای خودت از افکار منفی ساختی اونقدر کوچیک میشه که می تونی تبدیلش کنی به کلمات و به رشته ی تحریر درش بیاری . اونجاست که متوجه میشی تو خیلی قوی تر از افکارت هستی ! جالبه گاهی این افکار منفی  اونقدر کوچیک و حقیر میشه که حتی در حد یه کلمه هم نمی گنجه و اون وقت متوجه میشی که ای بابا ، این که چیزی نبود که این همه ذهنم رو در گیر کرده بود . من نوشتن افکار منفی رو برای تست کردن از ۲۱ خرداد شروع کردم . یه روز اومدم افکار منفی رو بنویسم که دیدم اینقدر بی ارزش و کوچیکه که حتی در قالب لغات هم نمی گنجه . شاید باور نکنید اما الان اصلا یادم نمیاد که اصلا موضوع چی بود . جمعه هم با یک عالمه فکرهای مختلف تو ذهنم مواجه شدم . ذهن منفی باف رشته افکارم رو گرفته بود دستش و با میل بافتنی هی می بافت ، هی می بافت و من هر لحظه عصبی تر می شدم . گوشیم رو برداشتم ، قسمت یادداشت های رو باز کردم و سر رشته ی افکار رو از دست ذهن منفی باف کشیدم بیرون و تبدیلش کردم به کلمات ، نوشتم و نوشتم . برام خیلی جالب بود ، با هر کلمه ای که می نوشتم  انگار یه بار سنگین از سرم کم می شد مثل اینکه تو یه ساک یک عالمه خرت و پرت پر کرده باشید ، اونقدر که زیپ ساک به ضرب و زور بسته میشه و کلی باید برای بسته شدنش تلاش کنید ، حالا فکر کنید که اون لوازم رو از تو ساک خالی کردید ، وقتی زیپ به راحتی بسته میشه شما دیگه نیازی نیست انرژی زیادی صرف کنید . افکار منفی اونقدر انرژی بر هستند که بال و پر دادن بهشون می تونن تمام جان و انرژی شما رو ازتون بگیره . من بارها و بارها این حس رو تجربه کردم که واقعا حس ناخوشایندی هست . فقط می دونم که وقتی فشار روم زیاد میشه به شدت خوابم میگیره . جالبه اومدم بودم تو دفترچه یادداشت گوشیم در مورد افکار منفی ذهنم بنویسم که نتیجه اش شد این متن . خوشحالم که تکنیک نوشتن افکار منفی رو تست کردم . واقعا حس خوبی ایجاد می کنه . خیلی عجیبه که همه ما و حتی خود من به طور مشخص به  محیط بیرونمون خیلی خیلی خیلی بیشتر از درونمون اهمیت میدم . اگر جایی کثیف و نا مرتب باشه سریع دست به کار میشیم . اگر زباله ای چند روز در سطل آشغال مونده باشه به سرعت از محیط زندگی مون دورش می کنیم . هیچ آدم علاقه نداره زباله ها رو زیر و رو کنه و نفس عمیق بکشه تا ریه اش پر بشه از بوی ناخوشایند زباله . اما در مورد زباله های ذهنی نه تنها ما بارها و بارها اونا رو زیر و رو می کنیم ، بلکه بارها و بارها نفس عمیق هم می کشیدم مبادا که یک حرف از آنچه در ذهن مون نشخوار می کنیم کم بشه . اگر اتفاقاتی  در سال های دور آزارمون داده ، نه تنها تمام جزییاتش رو یادمونه بلکه اگر اتفاق جدیدی هم بیفته و بخواهیم برای کسی تعریف کنیم ، نه تنها این فکر منفی جدید ، بلکه کلیه اتفاقات قبلی رو هم با تمام جزییات مو به مو تعریف می کنیم غافل از اینکه فقط داریم فضای ذهن مون رو مسموم و خودمون رو از زیبایی ها و نعماتی که برامون در نظر گرفته شده دور می کنیم . هیچ کس حاضر نیست در ظرف زباله غذا بریزه پس چطور از خدا انتظار داریم که در ظرف ما نعمت جاری کنه وقتی سر سوزنی جای خالی نداره و اگر هم داشته باشه اونقدر بوی تعفن میده که اون نعمت رو هم آلوده می کنه . دیشب با همسرم در مورد هزینه ایمپلنت دندان صحبت می کردم . می گفت قیمت هر ایمپلنت حدود سی میلیون تومان میشه تازه به کیفیت دندان طبیعی هم نیست . ما در هان مون سی و دو دندان داریم یعنی یک فرد در دهان خودش نهصد و شصت میلیون تومان سرمایه داره که حتی بهش هییییچچچچ توجهی نمی کنه. چرا ؟! چون نگاهش همیشه به نداشته ها ست ، نگاهش به اینه که دیگری داره ولی من ندارم . اینه که میگم حتی اگر ظرف وجودت خالی باشه و نعمتی در اون قرار داده بشه ، اون نعمت ضایع میشه چون من و شما با بوی تعفن افکار منفی پاکی و زلالی اون نعمت رو آلوده می کنیم . این نوشته قرار بود تخلیه افکار منفی باشه اما ما خودآگاه تبدیل شد به این دل نوشته . اختیار انگشتانم دست خودم نبود ، فقط آگاهی های که برام جاری شد رو به رشته ی تحریر در آوردم . در پناه خدای مهربان ، پاینده و مانا باشید. 💖