تغییر باورهای ذهنی برای لاغری پایدار (گام ۱۳۳)

به نام خدایی که در این نزدیکیست 

سلام به همگی دوستان.

مسیر لاغری من: گام هفدهم.تاثیر خاطرات در لاغرشدن.

در خانواده و فامیل ما تقریباً همه چاقن و تازه بعضی ها شون به داشتن اضافه وزن و چاقی شون افتخار هم میکنن و دیدم که حتی بعضی از این افراد با همون اضافه وزن از دنیا رفتند و این شنیده ها و دیده ها باعث شده بود که من چاق بودنم رو بپذیرم و اون رو امری کاملا عادی و طبیعی بدونم وهمین موضوع منجر شد که بعد ازدواج وبا بارداری و زایمان روند اضافه وزن من سرعت بیشتری داشته باشه. ولی من هیچ وقت از اندامم راضی نبودم و همیشه به دنبال راهی برای خلاصی از چاقیم بودم یادمه که بعد از زایمان بچه شیرخواره مو میزاشتم پیش همسرم ومیرفتم پیاده روی اما لاغر که نمیشدم هیچ برعکس فقط لباس هام خیس عرق میشدن و خستگی و افسردگی و کمر درد و پا درد نصیبم می شد . چونکه در همه روش‌هایی که من برای لاغرشدن استفاده می کردم فقط داشتم رفتار های چاق کننده مو تغییر میدادم بدون اینکه توجهی به افکار و خاطرات چاقیم داشته باشم و به محض اینکه من دست از تلاش برای تغییر رفتار های چاقیم می کشیدم افکار و خاطرات چاقیم به دنبال پیدا کردن رفتار های قبلی من بودن و بازگشت دوباره رفتار های قبلی من میشدن دلیل شکست من از استفاده از روش های مختلف لاغری . یعنی. من در مدت.استفاده از روش های لاغری.فقط رفتار های چاقی مو تغییر میدادم ولی برای تغییر افکار و خاطرات چاقیم هیچ تلاشی نمی کردم بخاطر همین هم دوباره چاقیم برمیگشت. ولی در روش لاغری با ذهن با استفاده از محتوای آموزشی اول افکار جدید لاغرشدن رو در ذهن مون ایجاد میکنیم و با افکار جدید کم کم رفتار های جدید در ما شکل می‌گیره و بعد از مدتی میل مون به مواد غذایی کم میشه و دیگه اون حرص و ولع قبلی رو به مواد غذایی نداریم و با تکرار و تمرین این رفتارهای جدید جسم مون تغییر میکنه و خاطرات لاغرشدن شروع به شکل گرفتن می‌کنه و آهسته آهسته روند لاغرشدن شروع میشه وما طبق فرمول (افکار لاغر کننده+رفتار لاغر کننده+خاطرات لاغر کننده=لاغرشدن) لاغر می شویم.

همه ما افراد چاق همین فرمول رو به صورت برعکس برای چاق شدن استفاده کردیم وخیلی صحیح و عالی عمل کردیم و خوب هم نتیجه گرفتیم (افکار چاق کننده+رفتار چاق کننده+خاطرات چاق کننده=چاق شدن) .

همه ما افراد چاق با لذت چاق شدیم پس باید با لذتم لاغر بشیم و تنها راه لذت بخش برای لاغرشدن، لاغری از طریق ذهنه. چونکه ما با لذت از طریق ذهن چاق شدیم پس باید از طریق همین ذهن دوباره با لذت لاغر بشیم واگر درست آموزش ها رو تبدیل به عمل کنیم صد در صد لاغرشدن برای همه مون اتفاق میوفته.

 محل ذخیره خاطرات در ذهن ماست . ما هروز تصاویر زیادی رو در ذهن مون میبینیم ولی اون تصاویری بیشتر در ذهن مون ثبت میشه که ما نسبت به اون ها واکنش احساسی بیشتری نشون بدیم مثلاً من از یه فردی بدم میاد واین بخاطر اینه که من حتما رفتار نادرستی از این شخص دیدم ودیدن اون رفتار به صورت خاطره در ذهنم ثبت شده که حالا هرقت اسم این شخص بیاد یا در مکانی با این شخص روبه رو بشم من حالم بد میشه و از خودم واکنش رفتاری ، احساسی نشون میدم وگرنه مغز من که به تنهایی قادر به فکر کردن نیست من تو ذهنم به اون خاطرات فکر میکنم بعد اتصال برقرار میشه ومغزم فرمان واکنش رفتاری صادر میکنه ومن بسته به اون خاطره که مربوط به شادی، غم، خشم، نفرت ویا عشق باشد واکنش رفتاری نشون میدم .

 حالا نقش خاطرات در مورد چاقی هم همین طور عمل میکنه هر فردی نسبت به فرهنگ و رسم و رسوماتی که در اون منطقه زندگی می کنه یه سری اطلاعات از مواد غذایی اون منطقه در ذهنش ذخیره داره ودر زمان مواجه شدن با اون مواد غذایی طبق اون اطلاعات واکنش رفتاری نشون میده من با یک سری از مواد غذایی و خوراکی ها (آش رشته، قورمه سبزی، باقالی پلو ، زرشک پلو با مرغ ، کباب، نان روغنی ، بوراک، قییش ،شیرینی تاتاری ، بستنی ، چیپس و پفک ولواشک)کلی خاطره دارم یادمه بچه که بودم هر وقت با مادرم می‌رفتم بیرون مادرم همیشه واسم خوراکی و بستنی می‌خرید ومن عاشقانه اون بستنی رو می خوردم تا جایی که من هنوزم عاشق بستنی ام وخودمم هر وقت با بچه هام میرم بیرون دوست دارم براشون بستنی بخرم .

ویا یادمه بچه که بودم مادرم همیشه با همسایه مون که خیلی با هم صمیمی بودیم واسه عید کلی شیرینی تاتاری می‌پختن وما بچه ها مشغول بازی می‌شدیم تا شیرینی ها پخته بشن و بعد مادرم تو ظرف برامون از اون شیرینی ها که عطرش آدمو مست میکرد میزاشت و ما باکلی عشق و علاقه و لذت می خوردیم انگار که اون شیرینی ها رو برامون از بهشت آورده بودند ومن همیشه نقشه میکشیدم که بیشتر بخورم ویکمی هم قایم میکردم که بعداً بخورم و الان هم که خودم مادر شدم هر سال واسه عید به یاد اون روزها از این شیرینی با این که پختنش سخته و کلی دردسر داره میپزم و زمانی که با برادر و خواهرام واسه عید دور هم جمع میشیم کلی از این شیرینی با. یاد آوری خاطرات دوران بچگی مون با لذت میخوریم بدون اینکه حواس مون باشه که شاید اون لحظه اصلا نیاز بدن مون نبوده که اینقدر شیرینی خوردیم .

 ویک موضوعی که همین الان یادم اومد اون زمان که تازه پیتزا 🍕 و غذا های فست فودی مد شده بود اولین باری که من پیتزا خوردم یادمه اصلا از مزه اون خوشم نیومد وبه قول استاد جریان همون قورمه سبزی که چون ما ایرانی ها این قدر با این غذا خاطرات داریم و با آب و تاب از رنگ و طعم و عطر این غذا واسه همدیگه تعریف کردیم که و،وقتی با این غذا روبه رو میشیم دیگه کنترلی رو خود مون نداریم و اضافه از نیاز بدن مون میخوریم در صورتیکه اگه این غذا رو به یک خارجی تعارف کنیم شاید اصلا خوشش نیاید مثل همون پیتزایی که من اولین بار خوردم اصلا خوشم نیومد ولی کم کم با تعریف های دیگران شدم یکی از طرف دارای پرو پاقرص این غذا وحالا خودم حرفه ای این غذا رو تو خونه درست میکنم خودم پیشنهاد می دم که مثلاً امشب پیتزا 🍕 بخوریم پس ما خود مون یک سری اطلاعات کاذب از لذت و تفریح و شادی از غذا ها تو ذهن مون سناریو نویسی کردیم که موقع روبه رو شدن با اون ها کنترلی رو خود مون نداریم دراین گام دوباره به آگاهی های من در مورد یاد گیری علم لاغری از طریق ذهن به من اضافه شد ویکی دیگه از دلایل اضافه وزنم برام روشن شد.و همین لحظه که دارم تمرین مو می‌نویسم یک بار دیگه تعهدم رو برای ذهنم که یا میمیرم یا لاغر می‌شوم رو تکرار می کنم و به خودم قول میدم که از الان تا لحظه ای که زنده هستم هیچ وقت از غذا ها در ذهنم سناریو نویسی نداشته با شم ،برای خوردن قبل و بعد غذاها نقشه نکشم واز غذا ها فقط برای رفع نیاز بدنم استفاده کنم، وبه بهانه های مختلف مثل اینکه.این غذا نذریه،صواب داره بها شو پرداخت کردم، بی‌حوصلگی، تنهایی، سرگرمی،مهمونی،دورهمی…. غذای اضافه وارد بدنم نکنم چون  تعهد دادم که میخوام لاغر بشم و برای همیشه لاغر بمونم.و بایدبتونم ارتباط بین غذا خوردن و خاطرات و مواد غذایی رو از بین ببرم وباید مثل افراد متناسب بدون دقت به خاطرات از مواد غذایی فقط به اندازه نیاز بدنم استفاده کنم البته که من الان هفت ماه و نیم که تو این مسیر زیبا هستم ودارم تقریباً درست عمل می کنم وزمانی که سیرم اصلا نمی تونم چیزی بخورم وخیلی کم پیش میاد که اشتباهی ازم سر بزنه وسعی می‌کنم که خیلی سریع  اصلاحش کنم. 

واما خاطراتی که از چاقی دارم ویاد آوریش ناراحتم میکنه کمر درد ، پادرد، استرس، سیاتیک، افسردگی، تنگی نفس در خواب، حضور نداشتن در جمع، پوشیدن لباسهای گشاد و رنگ تیره، بند اومدن نفس موقع پیاده روی با دیگران، سنگینی و فشار شکمی،چربی کبد،زود خسته شدن ، آرامش نداشتن، استفاده از روش های مختلف و نادرست لاغری ولاغر نشدن، زود خسته شدن موقع انجام کارهای خونه…..

واما فکر کردن به لاغری چه احساسی در من ایجاد می‌کنه؟ من عاشق جواب دادن به این سوالم. 

از بین رفتن بیماری هام ,. پوشیدن لباسهای مورد علاقم با رنگهای شاد و روش و سایز کوچیک،  سبک و سرحال بودن، صرفه‌جویی در وقت موقع خرید ،حظور در جمع با اعتماد به نفس بالا ، داشتن پیاده روی با آرامش وبدون به نفس نفس افتادن، پوشیدن شلوار لی، پوشیدن کت و شلوار و کت و دامن سایز کوچک ، داشتن شکم تخت ، بدو بدو،و بازی کردن با بچه هام، خوردن هر نوع غذا و خوراکی بدون ترس و نگرانی، آرامش داشتن ،پیاده روی کردن از روی عشق و علاقه و برای سلامتی نه برای به دست آوردن لاغری، پوشیدن کفش پاشنه بلند در مجالس، الگو بودن برای افراد چاق ، درخشیدن در مهمونی ها با استایل عالی….

با تشکر از استاد گرامی که در هر گام یکی از دلایل اضافه وزن.مونو برامون روشن مکنن.وبا آرزوی بهترین ها برای استاد و همه دوستان.