اعتیاد به غذا؛ دشمن خاموش تناسب اندام (گام ۱۰)

به نام خدای مهربان 

سلام خدمت استاد عزیزم و دوستان خوبم 

من توانایی لاعر شدن رو دارم اما باید به  راه های چاقی  و نفود چاقی بر خودمون هم توجه داشته باشیم و آگاهی کامل داشته باشیم تا هنوز اگر  برای  لاعر شدن اقدام نکردیم حدااقل جلوی چاق شدن رو بگیریم 

قانون مشخص کننده ی محدوده ی هر موضوعی هست و بسیار خوب هست و بسیار گسترده هست و هر کشوری و هر موضوعی قانونی برای خودش  داره .

قانونها دو دسته هستن :

هدایت کننده و منع کننده 

 قانون منع کنده مانع انحراف انسانها میشن مثل قانون قاچاق مواد مخدر .

موضوعات بسیار مهمی در جامعه هست که در عین حال که بسیار ضرر داره ولی هنوز برای اون قانونی شکل نگرفته مثل مصرف دخانیات .

قانون بازدارنده برای موادمخدری وضع شده که خطر آفرین هست ولی برای سیگار چون به راحتی در همه جا دسترس هست افراد بیشتری راحت تر سیگار مصرف میکنن.

خطرناک بودن موضوعی رو کی  تعریف میکنه  دولت یا مردم و یا بقبه .؟؟؟

سیگار چون به وفور و به راحتی و با  تنوع در دسترس هست باید همه ی افراد مصرف کنن؟؟… یعنی اگر شیشیه هم ازاد باشه و منع قانونی نداشته با شه این همه فرد باید مبتلا باشه و کسی به فکر خودش نیست ؟؟؟

چرا ما این همه افراد چاق داریم و این همه فرد با اضافه وزن بالا داریم ؟؟؟

چون سیگار ازاد  هست خیلی افراد معتاد به سیگار بیشتر از افراد معتاد به مواد مخدر هست .

چاقی هم یک نوع اعتیاد هست اعتیاد به مواد خوراکی که هیچ قانونی برای  اون وضع نشده و با تبلیع مواد خوراکی ما رو به خوردن  اون دعوت میکنن و از سن خیلی کم افراد به اون مبتلا میشن و اعتیادی کعه خیلی اسون میشه به اون معتاد شد و رهایی از اون خیلی سخت و طاقت فرسا هست

 اعتیادی که در جمع اون رو به هم تعارف میکنیم 

واعتیادی که مبتلا شدن به اون راحت هست 

اعتیادی که خیلی بدون سر و صدا و راحت وارد بدن ما میشه  اوضاع رو سخت میکنه  .

 چاقی اعتیادی که هیچ قانون و خط قرمزی نداره 

چاقی ارزانترین نوع اعتیاد هست .

حالا که کشورها قانونی برای این اعتیاد ندارن بهتر نیست خودمون براش قانون وضع کنیم  و بهتر نیست برای سلامتی خودمون و فرزندانمون قانونی وضع کنیم تا از این اعتیاد رهایی پیدا کنیم .

وگر به رفتار خودتون دقت کنید به وضوح میشه رفتاری رو که باعث اعتیاد خودتون و فرزندتون میشه رو پیدا کنید .

پدر و مادری که هر روز برای فرزندشون انواع تنقلات رو میخرن که اون رو اروم کنن به دست خودشون اون رو گرفتار چاقی میکنن ……..

و اما دیگه  میخوام از خودم بنویسم چون واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم .

بازم مثل همیشه استاد  عالی بود و تکان دهنده بود از آن  دسته فایلهای تاثیر گذار هست .

من بازم  با شنیدن این فایل باید به خودم  یاد آوری کنم  من فروغ جز معتادان به مواد غذایی بودم و هنوزم یه مقدار کم  اعتیاد دارم و کامل ترک نکردم هیچ راهی برای خروج این اعتیاد از بدن من وجود نداره مگر همین راه ذهنی من با وجود اینکه مدتها هست در این راهم ولی بعضی وقتها کارهایی میکنم که گواه میده اعتیاد به  مصرف مواد  غذایی داشتم و هنوزم دارم هر چند کم ولی دارم  من هنوزم بعضی چیزها در ذهنم باخوردن  همراه هست مثل دورهمی و سفر و تولد و یا مهمونی و یا  یک روز تعطیل در کنار خانواده بودن …ولی باید  بارها به خودم یاد آوری کنم که نه من دیگه همچین دیدی و نگاهی  به روز تعطیل و سفر و دورهمی و تولد و …. ندارم و کلی جایگزینی جدید دارم برای خودم که دوباره گرفتار این اعتیاد به شدت قبل نشم.

چقدر شرمنده میشم از خودم  و خدای خودم که بگم معتادم به مواد غدایی چقدر برام سخته قبول کنم معتادم به مواد عذایی چقدر برام سخته قبول کنم خودم به دست خودم همسرم و یا فرزندانم رو نادانسته گرفتار این اعتیاد کردم چقدر برام سخته که بگم در مهمانی های گذشته و حتی شاید الان هم من این مواد مخدر رو به همه تعارف میکنم و اصرار به خوردن بقیه دارم  من میخوام قول بدم به خودم و تعهد بدم به خودم که دیگه معتاد به مصرف مواد غدایی نباشم و بقیه رو هم معتاد نکنم  چقدر خوبه آگاه باشم به این مسایل و زندگی آگاهانه ای رو داشته باشم من خجالت میکشم از خودم از وقتهایی که تا به خانه ی مادرم میرفتم به جای سلام کردن به دنبال عدای روی اجاق گاز بودن من شرمسارم از وقتهایی که تا تفریح در مکان سرسبز و دورهمی داشتیم  فقط با خوردن مواد عدایی  از بودن درر  اون مکان لذت میبردم و اصلا کاری به اطرافیان و هوا و فضا و آسمون و  اون محیط و چیزهایی  زیبا که خدا خلق کرده بود نداشتم و فقط لذت در خوردن بود برای من چقدر شرمسارم تولد و شادیها ی خانوادگی رو فقط  به خاطر خوردن مواد غدایی رو میز میخواستم و کاری به این نعمت باهم بودن و قرار گرفتن در چتین مکانهای شاد و پرانرزی  و بودن در کنار عزیزانم رو نمیدیم و چقدر شرمسارم که در هر مسافرتی به جای بودن در مکان حدید و  آشنایی   با افراد و آداب و رسوم حدید و اون شهر و مکانهای دیدنیش فقط به دنبال رستورانهای اون شهر و اینکه چی بخورم بودم و چقدر شرمسارم از خودم که تمام تلاش خودم رو میکردم که فرزندانم رو مجبور به خوردن زیادتر از حد نیاز کنم تا احساس مادری لایق بودن بکنم  چقدر شرمسارم از این همه شرایط و موقعیتها که خداوند به من داده و لی فقط من به دنبال خوردن بودم من همیشه فکر میکردم احترام گداشتن به میزبان یعنی خیلی تعارف کردن اون به خوردن مواد غذایی و تدارکات زیاد دیدن برای مهمانی و خودم رو خسته کردن و هیچ لذتی از بودن با اون شخص،و اون دورهمی نمیبردم چون اشتباه درک کرده بودم  و هیچ قانونی برای این اعتیاد و مصرف مواد مخدر وضع نشده بود .

ولی خدا رو شاکرم که الان متوجه اشتباهم شدم و من میخوام جز کمپین افراد پاک باشم  میخوام از بدن مقدسم  مراقبت کنم از این امانت الهی مراقبت کنم از این جایگاه روح پاکم مراقبت کنم از این خود خودم که روز اول خدا به من یه جسم شسته و رفته و لاغر داد ولی من با نآاگاهی به این روز درش اوردم مراقبت کنم تا دوباره به همون پاکی  و زیبایی تحویل خودش بدم من میخوام این جسمم رو که جایگاه خدای من هست رو پاک پاک  نگه دارم و از هر اعتیادی  به مواد مخدر خارجش کنم .

اگر فروغ معتاد به مواد غدایی نیستی و جز افراد معتاد نیستی پس دیگه به غدا به عنوان یک ماده برای تامین انرژی جسمت نگاه کن و به اندازه بخور و وقتی سیری از روی عادت به سمت اون نرو و زیادتر از نیازن نخور و  هر جا غذا رو دیدی دست دست نکن و ته مانده ی ظرفهای بقیه رو نخور 

.

اگر فروع ادعا داری اعتیاد به مواد مخدر نداری پس فقط به اندازه نیاز بخور و کاری به خوردن اطرافیانت نداشته باش که هر چیزی در خوردن براشون خلاصه میشه تفریح و شادی و عزاداری و … براشون یعنی خوردن ولی تو اینطور نباش کاری به مواد عدایی نداشته باش،و خوشحالی کن و از همه چیز لدت ببر و کاری به تعریفهای اون از مواد عدایی نداشته باش،و فقط بر نیاز جسمت تمرکز کن بدن تو با تو حرف میزنه و به تو الارم گرسنگی میده هر وقت داد بخور نداد یعنی نیاز نداره و اصافه بر نیاز نخور  فروغ عزیزم .

اگر فروغ ادعا داری اعتیاد به مواد مخدر نداری در مقابل هر سفره و هر مواد عدایی و  هر موقعیتی  که قرار میگیری فقط  به اندازه نیازن بخور کلی حرف و حدیث برای خوردن نداشته باش که دیگه نیست فقط یه امشب و یا پولش رو دادم و یا چون مقوی و یا اسراف نشه و ….

و فروغ اگر ادعا داری اعتیاد به مواد مخددر غذایی  نداری به هیچ کس اصرار به خوردن نکن حتی فرزندت و در مقابل اصرار بقیه برای خوردن به راحتی بگو میل ندارم جواب منفی بده و فقط تمرکزت رو بزار بر نیاز بدنت  هر وقت آلارم داد شروع به خوردن کن اون با تو حرف میزنه بدن تو هوشمنده خیلی هوشمنده بهش اعتماد کن عزیزم .

و من بازم باید بگم اگر چاقم اگر اضافه وزن دارم اگر اضافه وزنم کم یا زیاد هست خودم خودم رو به این روز در اوردم و خودم هم باید درستش کنم و هیچ چیز و هیچ کس من رو وادار به خوردن نمیکنه و غذا به زور وارد دهانم نمیکنه فقط خودم مقصرم  و  این خودم بودم که با دست خودم غذا رو برداشتم و وارد دهانم کردم و اگر دوست دارم متناسب بشم اول باید این مسولیت چاقی  رو برعهده بگیرم و قول بدم طرز نگا هم و برخوردم با مواد غدایی  رو تغییر خواهم داد .

و اقعا تناسب عجب چیزیه بدن شخص متناسب  پاک هست  خود اون شخص رها و بدون وابستگی  به هیچ مواد غذایی هست و هیچ اعتیادی به مواد غذایی نداره و به درستی به نیاز جسمش پاسخ میده در واقع همینکه تونسته فرد متناسب  مواظب این  امانت الهی باشه اونم به راحتی و بدون زجر و سختی میشه گفت متناسب بودن کار معنوی  و مقدسی هست البته از چندین جهت مقدس هست  و اینم یک جهتش هست .

قانونهایی که خودم برای خودم میزام :

روز تعطیل و در کنار خانواده بودن =پرخوری کردن نیست 

رفتن به فضا سبز و باغ و پارک =پرخوری نیست 

رفتن به خونه ی مادرم =پرخوری نیست 

غدای خوشمزه و عالی و  داشتن و پر از خاطره داشتن  =پرخوری نیست 

چیپس و پفک و کرانچی و .. =پرخوری نیست 

تولد و مهمانی و سفره ی رنگین داشتن =پرخوری نیست 

عروسی و شادی =پرخوری نیست 

رفتن به رستورانی و فست فود ی=پرخوری نیست 

در هر وعده ی غذایی سیری =پرخوری نیست 

بیکاری و حوصله سررفتن =پرخوری نیست 

ناراحت و یا خوشحال بودن =پرخوری نیست 

چقدر به چاقها برمیخوره اگر  در حالت عادی به ما بگن معتادی به مواد غدایی  و انصافا ناراحت میشیم ولی حالا که درراین مسیرم خوشحالم که میشنوم دوست دارم بیدار بشم و متوجه بشم چه بلایی دارم به سر خودم بمیارم دیگه بسه ندونستن و نااگاهی هر چه خودمون رو چاق کردیم از روی نداستن بسه بزار بدونیم خوشحال میشم از شنیدن این فایلهای این چنینی استاد واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم و مطمعنم اگر به کسی که در مسیر نیست این حرفها رو بزنم یا میخنده یا میگه دیونه ای  پس نمیگم ولی ای کاش هر کس نیاز داره خودش هدایت بشه همین چند روز پیش جایی بودم دختر کوچیک اون خانواده که دوسالش هست بسیار ترسی میخورد و پدر اون خانواده هم عاشق ترشی هست و میگه ما خانوادگی خواهر و بردارها  عاشق ترشیجات هستیم و این ارثی تو خون ماهست  و دخترم هم به ارث برده هر چقدر خواستم بگم نه به خدا یاد گرفتنی  و اکتسابی هست و ارثی نیست نتونستم قانعش کنم و میگفت نه بچه ی من از روز اول اینطور بوده در صورتی که  بچه هم  دیده و از والدینش یاد گرفته ترشی بخوره و اگر همین بچه در خانواده ای در ژاپن به فرض به دنیا میومد قطعا یاد میگرفت ماهی پخته و برنج و سوپهای پخته  شده ی اون منطقه و اون کشور رو بخوره پس ارثی نیست اکتسابی ولی نمیشه حرفی بزنی چون در مسیر  شنیدن این اگاهی ها نیستن و قبول نمیکنن