تا حالا شده فقط اسم لیموترش رو بشنوی و دهنت آب بیفته؟ یا یه آهنگ قدیمی گوش بدی و یهو بری به سالها قبل و یه خاطره با همه‌ی حس و حالش برات زنده بشه؟ در ویدیوی این جلسه از همین تجربه‌ی ساده شروع کردم تا نشون بدم ذهن ما چطور احساس و رفتار رو به هم گره می‌زنه، و چطور میشه از همین ویژگی برای ایجاد احساس لاغری استفاده کرد.
این جلسه گام هفتم «چالش تغییر عادت» و ادامه‌ی گام ششم (ترکیب رفتار با عادت) هست. در این گام قراره یه قدم آسون دیگه برداریم و یه تعریف جدید در ذهنمون ثبت کنیم: جمله‌ی «من سیر هستم».
در این جلسه می‌آموزیم:
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
ویدیو با تبریک به بچه‌هایی شروع میشه که تمرین‌های چالش رو خوب انجام می‌دن و هر روز در دیدگاه‌ها می‌نویسن چه چیزی رو نخوردن و چه رفتاری رو انتخاب کردن. این کار اصلاً ساده نیست. شاید خودت هم سالها یه رفتار رو تکرار کرده بودی و بارها تصمیم گرفته بودی عوضش کنی ولی موفق نشده بودی؛ ولی در همین چند هفته تونستی تغییرش بدی. این یعنی ذهنت داره باهات همکاری میکنه و برنامه‌ریزی جدید داره درست انجام میشه.
بعد توضیح دادم که چرا هر رفتار در ذهن ما همراه با یه احساس ذخیره میشه، چرا گاهی از یه عادت خسته‌ایم ولی باز هم تکرارش میکنیم، و چرا یه کلمه‌ی ساده مثل «سیر هستم» می‌تونه یه واکنش جدید در مغز ما بسازه.
🧠 ذهن احساس و رفتار رو با هم ذخیره میکنه
همون مثال لیموترش، یا آهنگی که ما رو یاد یه خاطره می‌ندازه، یا صدای یه نفر که یه اتفاق قدیمی رو برامون زنده میکنه، نشون میده که در ذهن ما تصویر و احساس به هم وصلن. هر تصویر یا رفتاری که در ما احساس ایجاد کرده، به شکل یه کد یا یه فرمول در ذهن ذخیره میشه؛ طوری که حتی سالها بعد، با استشمام یه بو، اون خاطره دوباره در ذهن مرور میشه.
خیلی از ما که اضافه‌وزن داریم، رفتاری با غذا داریم که خودمون هم دوستش نداریم، یا عادتی داریم که می‌دونیم درست نیست ولی نمی‌تونیم تکرارش نکنیم. دلیلش همینه. اون رفتار اولش احساس خوب به وجود آورده؛ یه رفتار جدید همراه با یه حس خوب تکرار شده، تبدیل به فرمول ذهنی شده و از اون به بعد فقط تکرار میشه، حتی وقتی دیگه حس خوبی هم نمیده.
در ویدیو مثال سیگار رو زدم. خیلی‌ها می‌گن «دیگه واقعاً از سیگار خسته شدم ولی نمیتونم ترکش کنم» و بارها تصمیم به ترک گرفتن و موفق نشدن، چون کاری که اولش براشون لذت‌بخش بوده حالا فقط داره تکرار میشه.
این رو از تجربه‌ی خودم میگم؛ من سال‌های زیادی دخانیات مصرف میکردم و با همین روش خیلی راحت کنارش گذاشتم و الان چند ساله که اصلاً مصرف نمیکنم. همون کاری که در گام‌های این چالش دارم توضیح میدم: اول با اون عادت رابطه‌ی خوب برقرار میکنیم و بعد تغییرش می‌دیم.
چون رفتار و عادتهای ما با احساس ما در ارتباطه، خیلی مهمه که برای حالت‌های خودمون تعریف جدید در ذهن بسازیم. ایجاد احساس لاغری دقیقاً از همین تعریف‌های جدید شروع میشه.
🍽️ چرا باید بگیم «من سیر هستم»؟
در برنامه‌ی قبلی گفتم از جمله‌هایی مثل «من کم می‌خورم» یا «خوردنم رو کم کردم» استفاده نکنیم، چون کلمه‌ی «کمتر» یه واکنش در مغز ما ایجاد میکنه و ما رو حریص‌تر میکنه. برای همین خیلی از بچه‌ها نوشتن که هر وقت تصمیم گرفتن کمتر غذا بخورن، تازه بیشتر خوردن. حالا باید یه تعریف جدید جاش بذاریم.
در ویدیو تجربه‌ی خودم رو گفتم. من عادت داشتم با چای عصرانه یه کیک یا کلوچه بخورم. به‌مرور اول یه سومش رو نخوردم، بعد نصفش رو، بعد فقط یه ذره و بعد یه لقمه، تا اینکه کلاً کنار رفت. ولی هر بار، علاوه بر اینکه به خودم میگفتم «تصمیم گرفتم این مقدار بخورم»، یادآوری میکردم که «من سیر هستم». خیلی مهمه که این جمله رو تکرار کنیم تا به عنوان یه واکنش رفتاری در مغزمون ثبت بشه.
این جمله وقت تعارف هم خیلی کاربرد داره. من سی و چند سال نمی‌تونستم بگم «میل ندارم». حتی وقتی کاملاً سیر بودم، اگه کسی چیزی تعارف میکرد، به خودم میگفتم زشته دستش رو رد کنم. از گفتن «سیرم» هم خجالت می‌کشیدم، چون همون لحظه در ذهنم میگفتم «تو این همه سال داری می‌خوری، این همه اضافه‌وزن داری، یعنی چی سیر هستم؟ بردار بخور». شاید در ناخودآگاه شما هم همین حرف‌ها باشه.
حالا یه آدم متناسب رو تصور کن که جلوش یه چیز خیلی خوشمزه می‌ذارن و بهش می‌گن «بیا بخور». خیلی راحت میگه «نه، من سیرم». اون‌ها این جمله رو راحت می‌گن، ولی ما به این راحتی نمی‌تونیم. برای همین باید انقدر تکرارش کنیم که به عنوان یه فرمول جدید در مغز پذیرفته بشه. اون‌وقت می‌بینی خیلی جاها خیلی راحت می‌گی «سیر هستم» و سراغ خوردن نمی‌ری. این همون ایجاد احساس لاغری در ذهنه که با یه کلمه‌ی ساده شروع میشه.
یه نکته‌ی دیگه هم در ویدیو گفتم: حتی خود من وسط حرف زدن باز هم گفتم «مقدار کمتر»! این نشون میده که این کلمه چقدر در ناخودآگاه جا افتاده. ما کمتر نمی‌خوریم؛ ما یه انتخاب جدید داریم و مقدار مورد نیازمون رو می‌خوریم.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرفهای این جلسه‌ست. وقتی در ویدیو با صدای خودم می‌شنوی که چطور سالها نمی‌تونستم بگم «سیرم» و بعد چطور این جمله برام عادی شد، راحت‌تر خودت رو در این تجربه می‌بینی و این تعریف جدید زودتر در ذهنت جا می‌افته.
جلسه‌های چالش «تغییر عادت» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز میشه.
در گام هشتم سراغ «برخورد با مواد غذایی» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.75 از 56 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
به نام خداوند بخشنده و مهربان
سلام به استاد عطار روشن و هم مسیری ها
من چند روزه دارم روی این قسمت و قسمت قبل کار میکنم عادت و احساس
من هنوز ناراحت میشم و فکرم مشغولی عادت میره سراغ خوردنی من فقط میدونم دارم انجامش میدم و اگاه میشم این عادت دارم
البته از قدم کوچیک هم بگم من امشب و ناهار سیری و گرسنگی اگاهانه انجام دادم اما یه وقتایی نمیدونم بفههم که گرسنه هستم اشتباهم میکنم چون من ناخونک زدن به غذا هم دارم بعضی وقتا متوجه نمیشم
اما به خودم میگم اشکال نداره بلاخره یادش میگیری
من امروز رفتم هایپر بزرگ که چند مورد خرید داشتم یه جایی دیدم دیگه اون جوری مثل قبل خوراکی ها رو میدیدم ولع ندارم حتی شکلاتی برداشتم به میلم نگاه کردم گذاشتم
بنظر خودم دارم قدم کوچک بر میدارم
من نسبت به قبل احساس خوبی با جسمم دارم و مهربان تر و رفتارم باهاش بهتر شده قبلا خیلی گرسنگی بهش میدادم اما الان اگر پرخوری داشته باشم میگم یاد میگیرم اشکال نداره
من از استاد و سایت خوبشون که اگاهی های خوبی داره ممنونم و سپاسگزارم
نشان های دریافت شده
فرق بین عجله و شوق برام مبهم شده. میخوام درموردش فکر کنم و حلش کنم.
همیشه برام سوال بود از کجا بفهمم عجله دارم یا شوق؟
استاد میگه گام به گام پیش برو، به بدن فرصت بده، به ذهنت فرصت بده مطلب رو درک کنه.
با خودم میگفتم اگه بخوام تمرکز بیشتری بذارم و دلم بخواد سریع تر پیش بره ایا اشتباهه؟
پس ادمایی که تایم زیادی از روز روی هدفشون دارن کار میکنن چی؟ آیا عجله میکنن؟ آیا عجله کردن مانعشون میده ادامه بدن؟
یه زمانی کتابخونه میرفتم. چندتا رفیق پیدا کردم که برای کنکور میخوندن. یکیشون برنامه داشت، منظم بود، هر روز میومد تا شب، لحظه ای وقتش رو تلف نمیکرد. دومی قصد کرد بشینه برای کنکور ولی دیرتر شروع کرد، ذهنش درگیر مسائل مختلف بود، زمان کافی داشت. بی نهایت به رشته اش علاقه داشت. فرقش با رفیق اولی چی بود؟
عجله داشت! اینو میشد از بیشتر رفتاراش فهمید.
ماجرا چی بود؟
اینا شروع کردن به خوندن. دومی مدام میگفت وقت کمه، چند ماه دیگه بیشتر نمونده، باید سریع اینو بخونم، اونو بخونم، فلان کتابو تا اون روز تموم کنم. حتی میرفت از بقیه میپرسید چه راه هایی برای میانبر زدن هست.
اولی همیشه ساکت بود، سر وقت میومد، حرف نمیزد، از زمانش استفاده میکرد. همیشه فکر میکردم خیلی خوب داره پیش میره، خیلی باهوشه، استرس نداره، از پس همه ی تمرینات برمیاد. برای همین اینجوری آرومه.
وقتی باهاش هم کلام شدم و روزا پیشش نشستم، متوجه شدم تصورم اونقدرا درست نبود. اونم استرس داشت، تو بعضی تمرینا میموند. بعضی فصل ها رو نمیفهمید. فقط ادامه میداد و عجله نداشت.
تمام روز تلاشش رو میکرد، از پس بعضی تمرینا برمیومد، اونایی که برنمیومد رو میذاشت برای فردا.
ادم میدیدش کیف میکرد فکر میکرد کوهی از آرامشه و دانشه.
رفیق دومی مدام از خوندن در میرفت، مدام دنبال زنگ تفریح بود، تلفن دستش بود، پامیشد میرفت اشپزخونه ی کتابخونه، وسط خوندن اصلا یهو پا میشد میرفت خونشون یا جای دیگه. اصلا تمرکز نداشت.
میگفت باید بخونم. وسایلشو میاورد رو میز میذاشت اما مدام خوندنو پس میزد.
چرا؟
چون عجله داشت. همش میگفت باید تموم کنم، وای دیر اومدم. حتی اگه غر نمیزد، همیشه حواسش به تایم بود. اگه ۱۰ صبح میومد، میگفت خب تا فلان ساعت بخونم، اینجوری اینقدر در روز زمان گذاشتم. حرف زیاد و عمل کم.
همین نگاهش باعث میشد فشار روانی بهش وارد بشه، دنبال سرگرمی دیگه باشه تا از فکر درس خوندن در بیاد. جالبه انگار دنیا هم باهاش همکاری میکرد. هر بار هم یه موضوعی برای کنده شدن این از درس پیدا میشد. یه تماس یهویی، یه کار یهویی، یک مشغله خانوادگی…
اتفاقا هوششم خوب بود.
خلاصه اینکه رفیق اولی ادامه داد، موفق شد نتیجه شو گرفت، دختر دومی اصلا ادامه نداد چه برسه به نتیجه برسه. خیلی سریع رفت و آمدش کم شد. با اینکه میگفت عاشق این رشته ام.
این یه مثال واقعی و واضح برام بود که عجله کردن چطور آدمو به هدفش نمیرسونه. مهم نیست زمان زیاد داشته باشم، مهم نیست انگیزه ی زیادی داشته باشم، پای عجله که پیش بیاد، هیچکدومش سوخت رسیدن به هدفم نمیشه.
بنظرم شوق و عجله یه تفاوت بزرگ دارن که باعث میشن نتیجه ی هرکدوم فرق کنه؛ اینکه کسی که شوق داره، حس خوب داره، تمرکز داره، کمتر اشتباه میکنه، حواسش به زمان نیست چون عملا متوجه گذشت زمان نمیشه.
کسی که عجله داره حس بد داره، حس عقب موندن، حس اجبار، زمان نذاشتن. از مسیر لذت نمیبره چون مدام با خودش میگه پس کو نتیجه؟ پس کی نتیجه میاد؟ فردی که عجله میکنه کمتر یاد میگیره، چون فقط دنبال اینه تمومش کنم تمومش کنم! به جزییات نگاه نمیونه، دقت بخرج نمیده. این باعث میشه بیشتر اشتباه کنه چون فکر نمیکنه. اولین راه حلا که دم دست رسید رو عملی میکنه تا سریع تر به نتیجه برسه. تجزیه تحلیل نمیکنه.
گفت و گوهای ذهنیم رو زیر نظر میگیرم و بر مبنای حس خوب و شوق میچینم.
عجله میگه: امروز باید تمرین کنم تا لاغر بشم.
شوق میگه: امروز چکاری میتونم بکنم تا یه قدم به هدفم نزدیک تر بشم؟
اینجاست که ذهن شروع میکنه ایده دادن.
نتیجه= جنس فکر
سلام و درود
وقت عالی بخیر
مثال واقعی که زدی، مثل یه مستند آموزشی بود که خودت با دقت دیدی و ازش درس‌های فوق‌العاده‌ای گرفتی.
اینکه تونستی این حس درونی “باید تموم کنم” رو از “چه کاری میتونم امروز بکنم تا یه قدم نزدیک‌تر بشم؟” تفکیک کنی، نشون‌دهنده خودآگاهی و هوش بالای شماست. دقیقاً همین “جنس فکر” هست که مسیر رو یا تبدیل به یه دوندگی پر استرس میکنه یا یه سفر لذت‌بخش و پربار.
با این رویکردی که پیش گرفتی، یعنی زیر نظر گرفتن گفت‌وگوهای ذهنی و جهت‌دهی‌شون به سمت حس خوب و شوق، نه تنها به هدف می‌رسی، بلکه از تمام لحظات مسیرت هم لذت می‌بری و یادگیری‌ات هم عمیق‌تر و پایدارتر میشه. این یعنی تناسب اندام ذهنی واقعی!
منتظر خبرهای عالی شما هستم👌
بنام خداوند جان و خرد سلام خدمت استاد گرامی و دوستان گل هم مسیر شاید دلت بخواد سبک‌تر باشی، راحت‌تر حرکت کنی این احساس یعنی هر روز با خودم به زبان دل بگی من سبک‌ترم، من کنترل دارم، من به بدنم عشق می‌ورزم و به آن احترام می‌گذارماین احساس لاغری در ذهن من مثل یک چراغ روشن است که مسیر را نشان می‌دهد و من را از رفتارهای قدیمی و ناپسند دور نگه می‌دارد. و با تکرار من سیر شدم سیر هستم من سیرم ذهنم را با عادت جدید دوست میکنم با مهربانی شوق و اشتیاق وآرام آرام وارد ذهنم می شود وذهن با جسم همسو میشن اول تغییر در ذهن ایجاد میشه بعد در جسم ظاهر می شود امروز ساعت ۱۱احساس کردم که خیلی گرسنه هستم اول آب خوردم و رفتم دنبال غذا درست کردن برای نهار هنوز احساس گرسنگی دارم رفتم یه چیزی بیارم بخورم میخواستم یه کیک کوچک بخورم نتونستم هر چه را آوردم نخوردم بعد یه کاسه کوچک ماست خیارگذاشتم که بخورم ۲تا۳قاشق ازش خوردم دیدم سیر شدم برای نهار ۱کفگیر برنج با یه تیکه مرغ کشیدم سیر شدم خودم تعجب کردم وتا عصر گرسنم نشدم وهر وقت یه شکلات ،نقل یا چیزهای دیگر میارم با چایی بخورم یا نصف میکنم یا اصلا نمیخورم البته بعضی روزها پرخوری میاد سراغم ولی الان بهتر انتخاب و رفتار میکنم دیگه دلم برای چیپس پفک کیک کلوچه بستنی خیلی از خوردنها هوس نمیکند .حتی اگر جلوی چشمم باشن بعضی مواقع هوس خوردن میکنم میارم یا ازش نمی خورم یایه برش کوچک امروز داشتم با خودم فکر می کردم که از وقتی که وارد سایت تناسب فکری شدم خیلی از ریزخاریها که داشتم دیگه ندارم خیلی چیزهای که می خوردم دیگه نمیخورم ذوقی برای بعضی از خوردنهای که دوست داشتم وبرای درست کردنش سخت تلاش می کردم را ندارم من اگر در یخچال بستنی داشتیم باید روزی دوبارازش بخورم یا با خانواده بیرون میرفتیم حتمان باید بستنی بخورم ولی الان نه وقتی با همسرم بیرون میرم هرچه اصرار میکند بیا یه چیزی بخور بهش میگم سیرم نمیتونم چیزی بخورم وبهش میگم قبل از شام بیا برویم بیرون چون من وقتی شام یا ناهار خوردم دیگه هیچ نمی خورم چون یاد گرفتم به اندازه نیاز بدنم بخورم از اینکه دیگه نیازی به جنگ و فشار در ذهنم و بر روی جسمم ندارم با آرامشی بیشتری از مواد غذایی استفاده میکنم هر موقع با ذهنم با مهربانی صبحت می کنم بهتر روی افکارم کنترل دارم و بهتر عمل میکنم وبه مسیر تغییر و لاغر شدن ادامه میدم . با سپاس فراوان از استاد عزیز در پناه خدا باشید
🌸✨ به نام خداوند بخشاینده مهربان ✨🌸
سلام و درود خدمت استاد عطاروشن عزیز و مهربان و همه دوستان خوب سایت تناسب فکری 🌿💛
استاد عزیز، هرچقدر بیشتر در این مسیر جلو می‌روم، بیشتر متوجه می‌شوم که بدن ما خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکردم باهوش و مهربان است 🥲✨فقط مشکل این بود که من سالها صدایش را نمی‌شنیدم…سالها آنقدر درگیر رژیم، استرس، ترس از چاقی، کالری شماری و جنگ با خودم بودم که اصلاً متوجه پیام‌های بدنم نمی‌شدم 😔💔
شما کاملاً درست می‌فرمایید، من هر وقت واقعاً حس کردم «سیرم»، دیگر دلم نمی‌خواست بخورم 🌿نه اینکه زور بزنم نخورم…نه اینکه خودم را کنترل کنم…واقعاً میلی نداشتم.حتی بعضی وقت‌ها دلم می‌خواست فقط دراز بکشم، یا مدیتیشن کنم، یا بروم یک موسیقی آرام گوش بدهم، یا اصلاً با خودم خلوت کنم 🌸✨
و جالب اینجاست که همیشه هم حال بدم نبود.قبلاً فکر میکردم اگر آدم زیاد بخورد حتماً غمگین است یا مشکل روحی دارد، ولی الان می‌بینم نه…گاهی آدم هیجان دارد، خوشحال است، دورهمی است، یا فقط ذهنش عادت کرده که بیشتر بخورد 😅ولی آن لحظه‌هایی که واقعاً بدنم میگفت «دیگه بسه»، دیگر خوردن لذتی نداشت 🌿
و من تازه دارم این تفاوت را یاد میگیرم…تفاوت بین «میل واقعی» و «عادت» 🥲✨
سالها فکر میکردم باید تا آخر غذا را بخورم.باید بشقاب کامل تمام شود.باید تا جایی که جا دارم بخورم چون شاید بعداً حسرتش بماند 😔مخصوصاً غذاهایی که خیلی دوست داشتم، مثل ماکارانی 🍝😂
من عاشق ماکارانی بودم و همیشه وقتی درست میشد انگار باید تا ته قابلمه را درمی‌آوردم 😅اصلاً برایم معنی نداشت که آدم غذایی را دوست داشته باشد و وسطش بگوید «دیگه نمی‌خوام» 🌸
ولی امروز یک اتفاق خیلی قشنگ افتاد 🥲💛امروز ماکارانی داشتیم و من مثل همیشه با ذوق شروع کردم به خوردن.ولی وسط غذا یک لحظه متوجه شدم دیگر آن لذت اولیه را ندارم…دیدم دارم فقط از روی عادت ادامه می‌دهم، نه از روی میل واقعی 🌿✨
و برای اولین بار بدون جنگ، بدون زور، بدون احساس محرومیت، قاشق را کنار گذاشتم 😭💛نه حس بد داشتم…نه حس کردم چیزی را از دست داده‌ام…نه حسرت خوردم…
فقط آرام بودم 🌸✨
و این آرامش برای من از هزار تا رژیم ارزشمندتر بود 🥲چون سالها یا با ولع میخوردم یا با ترس نمی‌خوردم.هیچ‌وقت وسطش آرامش نبود 💔
همیشه یا در حال جنگ با غذا بودم، یا در حال جنگ با خودم.اگر میخوردم عذاب وجدان داشتم…اگر نمی‌خوردم حس محرومیت داشتم 😔
ولی امروز حس کردم برای اولین بار بدنم دارد نفس می‌کشد 🌿✨انگار دیگر لازم نبود با غذا بجنگم.انگار لازم نبود ثابت کنم بااراده‌ام.انگار لازم نبود خودم را تنبیه کنم 💛
امروز شکلات هم نخوردم 🍫✨نه از روی اجبار…نه چون ترسیده بودم چاق شوم…واقعاً دلم نخواست.
و این حس برای من خیلی عجیب و قشنگ بود 🥲🌸چون سالها فکر میکردم اگر شکلات جلویم باشد محال است بتوانم نخورم.فکر میکردم من در برابر غذا ضعیفم.فکر میکردم من اراده ندارم 😔💔
ولی الان کم‌کم دارم می‌فهمم مشکل من بی‌ارادگی نبود…مشکل من جنگ دائمی با خودم بود 🌿
وقتی آدم سالها خودش را محروم میکند، طبیعی است که ذهنش حریص شود.طبیعی است که مدام به غذا فکر کند.طبیعی است که با دیدن خوراکی‌ها کنترلش را از دست بدهد 😔
ولی وقتی آرامش وارد رابطه آدم با غذا میشود، انگار بدن هم کم‌کم آرام میشود 🌸✨دیگر آن ولع وحشتناک کمتر میشود.دیگر آن حس «الان نخورم از دست میره» کمتر میشود.دیگر آدم مجبور نیست با خودش بجنگد 💛
من این روزها کم‌کم حس میکنم بدنم دارد تغییر میکند 🥲✨نه فقط از بیرون…از درون هم…
انگار ذهنم دارد آرام‌تر میشود.انگار بدنم بیشتر به من اعتماد میکند 🌿انگار دیگر مدام در حالت خطر و قحطی نیست.
و شاید برای خیلی‌ها این چیزها کوچک باشد، ولی برای کسی مثل من که سالها با رژیم و استرس زندگی کرده، این اتفاق‌ها معجزه‌اند 😭💛
اینکه وسط غذای مورد علاقه‌ات بگویی «دیگه نمی‌خوام» و واقعاً هم اذیت نشوی، برای من یک اتفاق بزرگ است 🌸اینکه شکلات نخوری چون واقعاً میل نداری، نه از روی اجبار، برای من یک آزادی بزرگ است ✨
من تازه دارم می‌فهمم آرامش چه نعمت بزرگی است 🌿آرامش یعنی آدم مجبور نباشد مدام خودش را کنترل کند.یعنی بدن و ذهن با هم دشمن نباشند.یعنی غذا فقط غذا باشد، نه میدان جنگ 😔💛
سالها فکر میکردم لاغری یعنی سختی کشیدن.یعنی حذف کردن.یعنی جنگیدن.یعنی زجر کشیدن برای یک عدد کمتر روی ترازو 💔
ولی الان حس میکنم شاید راه واقعی تناسب، آرامش باشد 🌸✨اینکه بدن بفهمد در امنیت است.اینکه ذهن بفهمد قرار نیست باز گرسنگی بکشد.اینکه آدم اجازه بدهد بدنش خودش حرف بزند 🌿
و واقعاً حس رهایی عجیبی دارد 🥲💛حس اینکه لازم نیست مدام به خوردن فکر کنم…لازم نیست مدام نگران باشم…لازم نیست مدام خودم را سرزنش کنم…
این حس آرامش و آزادی، از هر عددی برای من قشنگ‌تر است 🌸✨و من امیدوارم هر روز بیشتر و بیشتر این صلح را در وجودم احساس کنم 💛🌿
نشان های دریافت شده
به نام خدایی مهربان
سلام خدمت استاد عطار روشن ودوستان هم‌مسیر
ترکیب رفتار با احساس
وقتی ریشه یه عادت که برای من ساخته شد رو متوجه شدم بادیاد اوری خاطره ساخت عادت که با احساس همراه بود و امسال که تو این بخش امدم درک همین موضوع به من کمک کرد که متوجه بشم هر عادت من یه خاطره شیرین همراه بود حتی تصویر زیادی داشت زمان مکان باهش بود رنک بود هم داشت پس کامل کامل با احساس بود
فقط یه عادت تنها چاقی و مزاحم برای لاغرنشدن بهش نباید نکاه کنم که هست باید تغییر پیدا کنم احساس ازش باید جدا کانه برای ،خودم حفظش می کرد خود عادت فقط،تغییر می دادم که با احساس خوشایناری بازم همراه باشه و این درک نمی کردم برای تغیبر اون بازم باید احساس با تغیبر اپن عادت همراه باشه
طی زمان اول یادکرفتم بگم میل ندارم یا نمی خورم بعضی زمان انچنان جواب کو‌نبود کم کم برای بعضی از کلمه میل ندارم استفاده کردم برای بعضی کفتم نمی خوررم وبرای همسزم که بی نهایت موقع خوردم به من تعارف داره ذهن ناخداکاهم گفت بکو سیر هستم وقتی ازاین کلمه استفاده کردم متوجه شدم همسرم در برابرش ،کمتر جبهه میکره راحتر فبول میکنه که خوب سیر هست جای برای خوددن نداره پس بهش دیکه تعارف نکنم اپن بارها کفتن‌کاهش پیدا کرد و رفتار من مسخره نکرد براش عادی تر شد پس تومسبرجاقی من همبن شکل به عادت ساخته شد قتی ریشه هرعادت پیدا میکنم متوجه میشم باعش،لذت داستم حس بودن در کنار عزیزانم داشتم حتی صدای وبو و تصویر ایجاد این عادت داشتم پس امدم بخش خوبش برای خودم حفط کردم یعنی باهش ارتباط،بهتر ساختم ولی بخش خودرن بی اندازه تبدیل کرد به خودرن که باهش سیر شدمنیاز به اصافه خورری کنارش دیکه نداشتم و باعث شد رفتار باهش به شکل دوستی خوب باشه نه تنفرکینه که این بازم امد من مجبور هستم انجامش،بدم از مسیرم دور کنه اون ترس پنهان که وهدفش،جاقتر شددن من هست کم کم از ارزش حدا کردم پس حال که دارن انجام میدم ارسیر بودن همراه همون عادت که تغییرش دادم کلا ترکش نکردم لذت میبرم که به خاطره خوسکل کنارش دست نزذم خود رفتار تغیبر دادم درک همبن موصوع برام لذت بخش هست حتی به یاددارم درک‌درستی از تغیییر باور بلد نبودم موقع تغییز باور جاقی من اثری هست دجار حالت های عحبی بودم پدر و مادرم و عمه خودم برای همشه ار دست میدم درست اانها فوت کردن ولی من نگاهم بهشون همراه با عشق هست که دارمشون ولی برای تغییر این باور انقدر اشک ریختم تا قادر شدم این باور تغیبربدم اون زمان متوجه نبودن حالا که ارزش جند ساله عبور کردم با این فایل متوجه شدم چون باهشون کلی احساس،عشق محبت تو قلبم بود حس،می کردم این عشق محبت با باور باید از دست بدم برای همبن این رفتار ازار دهنده چندبن مرحله برام ایجاد شد ولی زوقتی خواستم ادامش،جویدن ترک کنم خیلی راحت اسون ساده یه باره با بهدتصمیم بدون اذیت ترکش کردم جون اصلا باهش هیج بخش احساسی لذتذبخش نبود به عادت تنها بپد شاید احساس باهش،بود ولی خاطره شیرنی که توش عشق علاقه محبت دوست داشتن نبود باعث و شد راحت ترکش کنم تو تغیبر هرباور و هر عادت فقط،باوره وعادت تغییر بدم هیچ کاری به بخش،عشق محبت علاقه که همه توبخش احساس بود کاری نداشتم این تغیبر باور وعادت درست هست
که همراه با دوستی بهتر وحس بهتر تغیبرعادت هست چرا اپن زمان درکش نکردم حالا که تو ارامش بهتر قرار گرغتم و اعتماد به خودم افزایش دادم کمک و توکل به خدایی عزیزم بهتر و کاملتر قادر هستم انجام بدم درک درست تغیبر که باهش لذت همراه باشه بهتر هم یادش ،گرفتم وبهش ،عمل کرد م رفتار باهش تغیبر دادم نه احساسم باعث شد حس کنم اون عادت ترک کردم اخساس همراه من هست راحترو اسونتربرام داره انجام میشه هم رمانی ساخت این درک با زندکی با طمع خدا که انشاللع امروز قسمت ۱۹ دید کاهش می نوپیسم همراه شد لازم بود زندکی من طمع عطر خداوندی بکیر و این احساس کمک کننده برام شد
خدایا بی نهایت ازت تشکر می کنم که حسذ،سبکی و لاغری بازم در وجودم به شکل درست خوبش برکشت میدی نیاز به فشار اوردن برای ،ساختن و داشتن نیست خودش هست
در پناه ارامش الهی ساکن باشبم امین
نشان های دریافت شده
سلام همه مازمانی که رژیم میگرفتیم وعجله داشتیم زودوزن کم کنیم من خودم وقتی رژیم رواجرامیکردم فوری روترازومیرفتم ببینم چقدرکم کردم ،چقدرحال مابدمیشد که چرازودبه هدفم نمیرسم همیشه عجله داشتن توهرکاری مانع پیشرفت ماها بوده شروع روش ذهنی بایدباارامش وصبروحوصله بایدباشه این روش خیلی ارام هست وقتی اموزش هاروشروع میکنیم بامتعهدبود وگوش کردخوندونوشت وتکنیک هارواجرا کردنبایدازاین مسیرخسته شدورها کرد چون نگرش ذهن مایک شبه بوجودنیومده یک شبه بخوادتغییرکنه زمان میبره تاذهنم ازحالت چاق به لاغرتغییر کنه ،ما تواین مسیر ازکلمه کمتر استفاده نکنیم بجاش کلمه جدید جایگزین کنیم بگیم من سیرهستم وقتی مایک مقدارروازیک اندازه ایی شروع کردیم بخوردن تابه مقدارکم رسیدوبگیم سیرهستم ،تومهمانی هم بودیم وقتی چیزی تعارف شد نخواستیم بخوریم بگیم سیرهستم،
سلام وعرض ارادت به استاد عزیز و گرامی
من سیر هستم
بله من سیر هستم باید این جمله رو اینقدر تکرار کنم تا ملکه ذهنم شود
از اینکه بگویم من غذام رو کم کردم ،اجتناب کنم چون به سرعت ذهن جبهه گیری میکند ومقاومت نشان می‌دهد از این پس می‌گویم من این مقدار غذا خوردم.
جالب است که امروز داشتم چای میخوردم به همراه کشمش
معمولا چای را با مقدار زیادی کشمش میخوردم خیلی بهم مزه میداد ،باتوجه به گام جدید مقدار محدودی کشمش برداشتم وبا خودم تکرار کردم با همین مقدار کشمش چای بهم خیلی مزه میده و با همین مقدار سیر میشم
واقعا جملات استاد معجزه میکنه واقعا من با همون مقدار کشمش سیر شدم چند بار با خودم این جمله رو تکرار کردم لذت خوردن چندین برابر کشمش رو در خودم احساس کردم واقعا سیر شدم
در متن قبل ازفایل آموزشی استاد به احساس لاغری تاکید داشتن
راستش قبل از اینکه این جمله رو از استاد خوانده باشم همین احساس رو داشتم در آینه خودم رو نگاه میکردم احساسش رو داشتم که لاغر شدم اما هنوز تغییری درخودم ندیدم،اما استادگفتن که باید این احساس روداشته باشیم .باتوجه به این موضوع من دارم در مسیر لاغری حرکت میکنم بابت این موضوع خوشحال هستم با تشکر ویژه از استاد گرامی
بنام خدای مهربان
سلام استاد ودوستان هم مسیر
من وقتی به خودم نگاه میکنم دلم می خپاهدسبکتربشم راحت تر حرکت کنم وهررپز با انرژی بیشتر ولذت بیشتر زندگی کنم من کنترل دارم من به بدنم عشق می وزرم مم خودم را دپست دارم منبه خودم احترام میزارم من به جای فشار اوردن به خودم وعجله کردن با مهربانی واگاهی انتخاب می کنم ما تباید دراین مسیر عحله کنیم عحله کردن باعث شکست ما میشود ما باید قدم های کوچک برداریم وبه مسیر خود ادمه بدیم ولذت ببریم
ما باید سفر لاغری خودرابه ارامی وبا مهربانی با خود طی کنیم به خودمون فرصت بدیم وهر رپز با عشق وتمرکز روی ایجاد احسای لاغری قدم برداریم ارامش وثبات کیلد پیروزی ما دراین مسیر است
من باید هر روز رفتارها وافکاری راانتخاب کنمکه حس سبک شدن وارامش رابه من می دهد ایجاد احساس لاغری درذهن کلیدطلایی تغییر پاقعی وماندگارهست من از امروز شروع میکنم که احساس های خوبم را با رفتارهای درست ترکیب کنم
من امروز به جای کلمه ی کمتر خوردم میگم من سیرم واقلا نگم میل ندارم وفقط میگم من سیرم وهر وقت خواستم جیزی بخورم باخودم میگم من سیرم نمیتونم بخورم این جمله را من اینقدر تکرار میکنم که درذهن من پررنگ بشه
من میتونم فقط، باید هررپز یه فایل گوش، بدم وتمرین وتمرار رفتار واحساسم را درست کنم وبا تمام وجود در مسیر ایجاد احساس لاعری ثابت قدم باسم واز امرپز شروع میکنم به ترکیب احساسهای خوب با رفتارهای درست من میتونم لاغرومتناسب بشم چون لاعرشدن اسانترین کار دنیا هست
خدایاشکرت خدایاشکرت ممنون استاد ازشما
نشان های دریافت شده
سلام ماسالها نمیتونستیم یک سری رفتارها وعادتها روتغییربدیم ولی نمیتونستیم ولی درروش ذهنی یادگرفتیم راحت میشه یک عادت رو تغییرداد اگرعادت داشتیم هرروزباچایی کیک بخوریم بیایم کیک رونصفشوبخوریم هرروزیک قسمت روبخوریم تابمروراون عادت ترک میشه ما میتونیم اول.رابطه خوب باعادت برقرارکنیم بعداون عادت رو بزاریم کنار هیچ وقت ازکلمه کمتراستفاده نکنیم بگیم سیر هستیم من کلمه سیرروازهمسرم زیادمیشنوم ایشون متناسب هستن حتی دوستانی اطرافم هستن که همیشه ازکلمه سیرهستن رو تکرارمیکنن وبرامن حای تعجب بودچطورگرسنه نمیشن زودبه زود من قبلا خیلی زودگرسنه میشدم وهمیشه دوست داشتم بخورم واصلا کلمه سیرهستم روبکارنمیبردم والان به لطف خداواجراتکنیک های استاد خیلی رفتارهام تغییرکرده
نشان های دریافت شده
سلام وقتی ما ازبوی یک لیموترش سریع بزاق تحریک میشه یاازاستشام‌بوی گل حس وحال ماخوب میشه ویاازیک مکانی که رفتیم خاطره خوب داریم ومثل کد درذهن ما ثبت میشه وما یک سری عادتهایی داریم که سال ها هرچقدرتلاش کردیم نتونستیم تغییرش بدیم ما باید بااون عادت رابطه دوستانه برقرارکنیم تابتونیم تغییرش بدیم هرفکری درمااحساس خوب بوجودبیاره میتونیم تغییرش بدیم من سالها با پرخوری وریزه خواری عادت کرده بودم درروش ذهنی باروش هایی که توفایل ها گفته میشه اجراش کردم وهنوزم تکرارمیکنم اون عادته کمرنگ شده وازکلمه کمتر استفاده نمیکنم میگم سیرم کلنه کمتر براذهن خوب نیست من امروزیکم نون خوردم سیربودم میوه نخوردم واجرااین تکنیک ها چقدرکمک میکنه ما عادتهای بدروبزاریم کنار منم کلمه سیربرام معنانداشت هرچی بمن تعارف میشدمیخوردم ولی الان ازخودم میپرسم ایاگرسنه هستم یاسیرم