محاسبه درصد چاقی ذهنی: چند درصد از ذهنت درگیر اضافه‌وزنه؟ (گام ۴۸)

به نام خداوند بردبارم 

سلام خدمت استاد ارجمند و دوستان همگام 

مقایسه وزن جسم و وزن ذهن 

خداوند و شاکرم برای هدایت امروزم به این گام زیبا 

در گذشته خودم ، زمانهای که رژیم نمیگرفتم عادت هر

 روزه ی من وزن کردن خودم بود، از ترس اینکه چاقتر نشوم و وقتی به مرز ۹۸ کیلو می‌رسیدم می افتادم به صرافت رژیم گرفتن و ورزش کردن 

با شروع رژیم و ورزش دیگر مجاز به وزن کشی روزانه نبودم و باید هفتگی وزن میکردم 

یک هفته سختی طاقت فرسا را تحمل میکردم و روز وزن کشی که می رسید همه چیز را از خودم جدا میکردم حتی گل سرم تا عددی را ببینم که انتظار من را برآورده میکرد

گاهی عدد خوبی کم کرده بودم و خوشحال میشدم و به رژیمم ادامه میدادم که البته این حالت مال همان هفته اول و دوم بود و گاهی عدد به جای پایین آمدن یا ثابت مانده بود یا در حد چند صد گرم افزایش پیدا کرده بود 

که در هر دو حالت من دچار ناراحتی شدید میشدم و رژیم و ورزش را رها میکردم و همین روی ترازو رفتن و برآورده نشدن انتظار مد نظر من برای کاهش وزن، کلا همان مسیر غلط لاغری را هم متوقف می‌کرد و باعث می‌شد من باور کنم سرنوشتم چاقی است  و این خلقت من است

وقتی وارد سایت تناسب فکری شدم و در همان گام‌های اول استاد فرمودند که : رژیم و ورزش و ترازو و متر را رها کنید 

من واقعا متعجب و هاج و واج بودم ،پذیرشش برایم بسیار سخت بود پیش خودم میگفتم 

من این همه کنترل کردم این همه رژیم و ورزش گرفتم یکسره وزن و سایز کردم مراقب چاقی بیشترم بودم اگه همه اینها را رها کنم ،یا خدا فکر کنم بشوم هزار کیلو و یه فوبیای وحشتناکی وجودم را فرا گرفت ؛

از طرفی قرص لاغری هم قبل ورودم به سایت خریده بودم .اولش وسوسه شدم قرص را شروع کنم اما بعدش گفتم راست میگن استاد نمیمیرم که، همه اینها رو رها کنم و با دل و جان یاد بگیرم ،بگزارم امتحان کنم من که این همه راه را رفتم و نشده این روش را هم امتحان میکنم 

خلاصه مسیر تناسب فکری شروع شد ،هر روز گامی و آموزشی و من هر روز مشتاق تر از روز قبل میشدم و آرام آرام دیدم تمایلاتم و افکار ونگرشهایم در حال دگردیسی شده ،

باورم نمیشد کلی خوراکی  هست ولی من نمی‌خورم 

میبینم خوراکی ها رو به وفور ولی قبلش فکر میکنم که لازمه بخورم یا نه 

به مرور هر چی جلوتر رفتم نه تنها در رفتار غذایی ام بلکه در رفتار اجتماعی ام هم تغییرات مثبت زیادی را حس میکردم

انگار یک من جدید در حال شکل گیری بود و هست 

هر کلمه ای را بارها آنالیز میکردم و از هر آموخته ای درسی میگرفتم و دیدم لاغری هم مثل هر چیز دیگری که تا به حال یاد گرفته ام یاد گرفتنی است 

برای من وزن ذهنی و جسمی مثالش اینطور است که 

اگر بارش افکار منفی و فرمول‌های ذهن چاق را به بارش برف تشبیه کنم و ذهنم را به درب ورودی خانه تشبیه کنم و جسمم را به پشت بام  خانه تشبیه کنم به راحتی میتوانم به مفهوم وزن ذهنی پی ببرم 

وقتی برف میبارد و روی پشت بام جمع میشود (بارش افکار و رفتار چاق کننده )حالا کلی برف روی پشت بام است  (همون چاقی )ما تلاش می‌کنیم  برفها را پارو کنیم (گرفتن انواع رژیم و ورزش و دارو و …..)و میاییم تمام آن برفها را از راحت ترین مسیر برف روبی که ریختن آن برفها جلوی درب خانه است شروع میکنیم و  همه آن برفها را میریزیم جلوی در ورودی منزل و عملا دیگر آنقدر حجم برف جلوی در منزل زیاد میشود که ورود و خروج از منزل غیر ممکن میشود(فشار چاقی بر ذهن )

اگر تمام آن برفهای پارو شده جلوی در را، که روی هم انباشته شده تصور کنید می‌بینید تا قبل اینکه آنها را پارو کنید بصورت یکدست در تمام سطح پشت بام پخش بودن ولی ما با پارو کردن یک کوه برف را سد راه ورود وخروج خودمان کردیم و در خانه زندانی شدیم و گیر برف افتادیم 

دقیقا وقتی رژیم میگیرم وزن جسممان کم میشود اما در اصل داریم روی وزن ذهنمان اضافه میکنیم بدون اینکه متوجه این اشتباه باشیم . 

خوب شاید سوال پیش بیاید پس چی کار کنیم؟

 برف می آید پارو نکنیم ؟

وقتی چاقیم رژیم و ورزش نکنیم ؟

نه منظور این نیست؛ معلوم است  که اگه برفها را پارو نکنیم سقف خانه خراب می‌شود زیر آن حجم اضافه بار و  روی سرمان آوار میشود 

اگه دنبال راه کار لاغری نباشیم هم همین است،به مرور اضافه وزن و چاقی بیشتر باعث بروز مشکلات جسمی و روحی جبران ناپذیری می‌شود 

اما اما  منظور این است که  از راه درست و اصولی با این مشکل روبرو شویم 

تا زمانی که بارش برف قطع نشود خوب مسلم است  مدام بر حجم و وزن برفهای پشت بام اضافه میشود پس اول باید بارش افکار و رفتار چاق کننده را با روش کشف و درمان فرمول‌های چاق کننده، که فقط و فقط در مسیر لاغری با ذهن انجام می‌شود باید  متوقف کنیم 

وقتی بارش تمام شد حالا باید اصولی برفها را پارو کنیم به جای اینکه شتابزده و با عجله از راحترین راه آنها را از روی پشت بام به پایین پرتاب کنیم و جلوی درب منزل بریزیم و خودمان را گرفتار کنیم 

از طریق یادگیری لاغری با ذهن آرام آرام برفها را پارو کنیم و در اطراف خانه بریزیم و جلوی درب ورودی را مسدود نکنیم درسته ریختن برفها جلوی درب خانه راحتترین راه خلاصی از برفهای پشت بام است (مثل روش‌های غلط لاغری)اما ما را به دام می اندازد و گرفتار میشویم 

یا حتی می‌توانیم  فشار ذهنی که استفاده از روش‌های غلط لاغری به ما می‌آورند را  مثل فنر تصور کنیم ؛

 که ما داریم مدام فنر ذهن خودمان را فشرده می‌کنیم با انجام روش‌های لاغری رژیم و ورزش و فشارهای جسمی جهت لاغری  و مشخصه که این فنر اگر رها بشود(رها کردن رژیم و ورزش)به شدت انرژی ذخیره شده خودش را آزاد میکند و از جای اول خودش هم جلوتر میرود(چاقتر شدن بیشتر ما)

پس ما ابتدا باید ذهن و افکار و نگرشهایمان را اصلاح کنیم لاغری و تناسب به مرور خودش اتفاق می افتد  

همونطور که اگر بارش برف قطع بشود(همان رفتارها و نگرش‌ها و افکار چاق کننده متوقف شوند ) و آفتاب بر برفهای روی پشت بام بتابد  (آموزش‌های صحیح لاغری با ذهن همان آفتاب است )تمام برفهای روی بام (چاقی جسمی ما )بدون نیاز به پارو کردن(انواع روش‌های لاغری) شروع میکنن به آب شدن (لاغر و متناسب میشیم)

پس کار را باید از ریشه و اصولی درست کرد 

به عمل کار برآید به سخن دانی نیست

توجه ما به جسم ما را از اصل آموزش دور میکند در کامنت دوستان میخواندم که گاهی تحریک شدن که کنار روش لاغری با ذهن از روش‌های لاغری گذشته هم استفاده کنند تا سریعتر به لاغری برسند 

به نظرم این کار بزرگترین اشتباه و دیدگاه است و این افراد با عجله کردن و توجه به جسم نه تنها فشار جسمی آنها کم نمی‌شود بلکه فشار ذهنی آنها بیشتر از قبل هم می‌شود 

چون دچار یک چندگانگی می‌شوند 

ما اینجا در تلاشیم ترس از خوراکی ها را ازبین ببریم اما تمام رژیم‌ها و کم خوری ها خود ترس از خوردن هستند 

ما در تلاشیم از چاقی نترسیم استفاده از روش‌های غیر اصولی لاغری خودشان  یعنی ترس از چاقی و تلاش برای رفع آن

ما در مسیر تناسب فکری داریم با تمام آموزش‌های غلط گذشته خودمان مقابله می‌کنیم این آموزش‌ها فراموش شدنی نیستن ،بلکه ما تلاش می‌کنیم چیزهایی بهتر از آنها را یاد بگیریم و جایگزین آنها کنیم در حالی که هر دو هستن ما بهترین را استفاده می‌کنیم تا به بالندگی برسیم.

ما می‌دانیم فحش دادن زشت است اما همه ما کلی فحش بلد شده ایم ،اما یاد گرفته ایم با ادب و نزاکت رفتار کنیم و از آن فحش‌ها استفاده نکنیم، حتی وقتی تحت فشارعصبی هم  هستیم تلاش می‌کنیم فحش ندهیم 

چطور ممکن است از خودمان انتظار با شخصیت بودن داشته باشیم ولی هر بار که عصبی می‌شویم بی شخصیت رفتار کنیم و از الفاظ رکیک استفاده کنیم ؟

پس یک جای کار می‌لنگد 

دوستان عزیزم گول نخورید دنبال راه میانبر نباشید 

هر چه می‌خواهیم همین جاست خیلی ساده و خیلی راحت 

اینجا خدا در جریان است اینجا اعتماد موج می‌زند اینجا همان مسیر تکامل است

من با عشق ادامه می‌دهم و به ترازو و رژیم و کم خوری و ورزش و دارو وجراحی و……..اعتماد ندارم چون امتحان کردم بارها و بارها امتحان کردم نتیجه خوبی نگرفتم مگر عاقل چند بار از یک سوراخ گزیده می‌شود من بارها بخاطر ندانستن راه درست گزیده شدم اما الان که راه درست را بلدم چرا باید گزیده شوم 

برادر زاده ام از وقتی یاد دارد که من عمه اش بوده ام ،همیشه من را  در حال رژیم و کالری شماری دیده است  او با تعجب میگفت عمه اینقدر لاغر شدی واقعا کالری شماری هم نداری ؟ورزش چی؟رژیم ؟

وای عمه چقدر عوض شده اخلاقت چقدر لاغر شدی 

و هر چقدر اصرار کرد بیا برو روی ترازو بهت نمیگیم چند کیلو هستی ما کنجکاویم هر چقدر اصرار کرد من حاضر نشدم خودم رو وزن کنم حتی اگر عدد و بهم نگن چون فعل غلط کلا غلطه 

اگر من خط قرمزها رو بشکنم اون وقت شکوندن خطهای دیگه هر روز راحت تر میشه و با عبور از هر خط قرمز باید فقط نظاره گر نابودی خودم باشم 

تخم مرغ دزد شتر دزد می‌شود

من هرگز خودم را گول نمیزنم ،روی ترازو رفتن حتی اگر عددش را نفهمیم مدام حس کنجکاوی ذهنی ما رو تحریک میکنه و ما نباید ذهنمون در این مسیر گمراه یا تحریک بشه 

توجه به جسم ما رو از توجه به ذهن بازمی‌دارد و چیزی جز شکست انتظار ما رو نمی‌کشه 

در مسیر تناسب اگر استاد توانستن من هم میتوانم اگر دوستان شگفتی سازم توانستن من هم میتوانم 

لاغری سهم من است حق من است و من به آن دست می یابم پس

الهی به امید تو