شروع مسیر لاغری (قسمت اول)

باسلام وقتتون بخیر

بعد از شروع دوباره ۱۲ قدم و حضور در اینجا برای بار چندم 

اول از همه باید بگم که خداروشکر که ابن مسیر درست هست همیشه هست برای برگشتن برای دورزدن از دور برگردون اول و افتادن درس مسیر صحیح برای بیرون اومدن از جاده خاکی و درجا نزدن .

من بازهم اینجام با چاقی اینجام و با این حال به خودم افتخار میکنم که اینجام چون من درجا نژدم ،چون برای خودم ارزش قائلم،چون برای خودم تلاش میکنم و خودم اولویتم ،چون برگشتم سر مسیر درست وشهامت استارت دوباره رو دارم با یک تفاوت این بار برای خودم و این بار برای همیشه .

تصمیم گرفتم به سوالاتتون شبیه به انشا و یک خلتصه کوچک از زندگی یعنی از بچگی و دوران چاقی و تا الان رو بنویسم و بعد اژ نوشتنش روی کاغذ یکم برای خودمم روشن شد 

درسته من هیچ وقت رژیم رو قبول نداشتم ولی من برای خودم ارزش قائل بودم خودم برام مهم بودم و تاحد توانم تلاش کردم و این یعنی من با اراده ام من تواناییشو دارم 

من یه تفاوت دارم با بقیه اونم اینکه بهم ثابت شده که من به راحتی بدون هیچ فشار و رژیمی میتونم لاغر بشم و بدن من این توانایی داره 

و اینم از معجزات این روش‌هست که مثل اهن ربا من رو به سمت خودش میکشونه چون درست ترین مسیر و اولین شرطش اینه که خودتو باور داشته باشی .

من از دوران کودکی اضافه وزن داشتم یعنی حتی میگفتنددر دوران نوزادی هم بیشتر از حد یک کودک شیر میخوردم ولی بعد تا ۴ سالگی کاملا متناسب بودم و روند چاقی من از ۵.۶ سااگی شروع شد .علتی که به من میگفتند و چیزی که من خیلی شنیده بودم که باعث علت چاقی من هست خوردن بیش از حد خوراکی (کیک ،پفک و… است)و عدم تحرک .و این روند ادامه داشت با رفتن به انواع دکتر تغذیه که البت برای سوخت نشدن قدم رژیم های سختی نمیدادن،انجام انواع ورزش و رژیم های خانگی مث حذف شام  و البت که هیچ وقت هم از رژیم ها نتیجه نگرفتم .

و این روند چاقی  و زندگی به سبک یک فرد چاق  یعنی 

خوردن بیش از حد غذا،سیری در حد مرگ ،دقیقا مثل گفته خودتون  دو حد سیری داشتم یا سیری یا خفگی و دل درد های زیاد  به خاطر پرخوری بیش از حد و ترس از. فرار مواد غذایی 🫣😅،،تحرک صفر ،تنگ شدن لباس ها،نبودن لباس برای خرید  چون سایزم پیدا نمیشد ،تفاوت جسمی فاحش با هم سالان ،خجالت کشیدن،مسخره شدن ،سنگین بودن ،نصیحت های بی موزد و گاها تحقیر شدن و آرزوی مرگ کردن به معنی واقعی کلمه چون اینها برای یک دختر تو اون سن واقعا سنگینه . و ….دقیقا زندگی به سبک یک فرد چاقی .

تا سن ۱۶ سالگی که چاقی به اوج خودش میرسه  و من تمام حد و مرز های وزنی رو رد کردم و بعد از اون با دوزه تناسب فکری آشنا شدم  و بعد از یک سال مقاومت و دیدن نتایج مادرم از دوره ها دوره را پذیرفتم و درمدت زملن کم  بدون ورزش ،بدون رژیم  و بدون هیچ کار اضافه ای متناسب شدم که خب البت متاسفانه درتله افکار گیر افتادم و به شدت لیز خوزدم و درگیر عجله  با اهمیت بودن نظر دیگران  یا حتی لاغری برای اثبات به بقیه شدم و شروع کزدم بترسم که نکنه چاق بشم ،از دوزه ها دور شدم ،یه سری باورهای قدیمی که من به سنشون رسیده بودم فعال شدن و مدام جلو ایینه به خودم میگفتم نکنه چاق بشم ،دارم چاق میشم  و ترسیدم و شدیدا لیز خوردم  و رفتم در نقطه اول با یک تفاوت من دیگه هیچ وقت مسیر دیگه ای رو قبول نکردم و برام منطقی نبود ،هیچ وقت به اون چاقی قبل از دوره برنگشتم ولی بعد از کم کردن وزن بعد از رژیم و ورزش معمولا دوبرابر برمیگشتم که خب این خودش هم باوری بود که بقیه هم داده بودن بهم دقیقا مثل یک سبک غذایی و رفتاری و باوری اشتباهم که مثل خانواده و اطرافیانم بوددرهرصورت من اینجام برای تغییر ،برای شروع دوباره برای ساخت یلدای جدید،هیچ اشکالی نداره از اول شروع میکنیم مهم اینه که شروع کنیم و مهم تر از اون این که از راه درست شروع کنیم .💪

خدایاشکرت که من دوباره اینجام . 

باسلام وقتتون بخیر

و من دوباره اینجام چون ب نظرم نیاز پیدا کرذم ب این دوره و مرورش و فکر میکنم اولین باری ک با این دوره اشنا و شروعش کردم و اتفاقاهم شگفتی ساز شدم و در ۶ ماه نزدیک ۲۰ کیلو کم کردم سال ۱۳۹۹ بود اواخر این سال 

و بعد ک اتفاقای دیگ و لیز خوردن و … و ی بار دیگ سال ۱۴۰۲ میخواسام شذوع کنم ک با صدگام اشنا شدم و اون رو استارت زدم ولی به هر حال دوباره با افتخار اینجام 

و میخوام متعهدانه و با استمرار ادامه بدم 

و گوش کردن ب فایل بسیار برام لذت بخش بود و انگار نکات جدید تری رو هم داشت 

و ابنبار قطعا پاسخ های من ب ابن سوالات خیلی متفاوته چون من در ابن مسیر چندساله ک هستم و اگر دفترهای قبلیم رو پیدا کردم حتما پاسخ هایی ک در اون سال هم نوشتم رو اینجا مینویسم تا باهم مقایسه بشه و دیده بشه چقدر دوره ها در افکار و نگرش و دیدگاه من تاثیر داشته تاثیرات عمقی 

سوالات

۱.چه چیزی باعث چاقی من شده؟

باورهایی ک از کودکی برام ساخته شده،فکرکردن مداوم ب چاقی ،داشتن حس بد ب خودم،تخریب و تحقیر شدن،رفتار های غذایی اشتباه،افکار اشتباه،الگوی اشتباه،داشتن تصورات چاقی از خودم،ترس غذایی،ترسیدن از چاقتر شدن و دست و پا زدن برای لاغری از مسیر اشتباهو تلاش برای جلوگیری ازش،شنیدن ارثی بودن و باورش ،اعتماد نداشتن ب خودم،رفتن مسیرهای اشنباه،متنفربودن از خودم،متنفربودن از جلو ایبنه رفتن و خرید لباس،احساسات بد،حرف هاب مخرب،متهم شدن ب بی اراده بودن،برای بقیه زندگی کردن ،ب خاطر بقیه لاغر شدن تا از بقیه انتقام بگیرم و خودمو ثابت کنم،داشتن باورافراد لاغر ضعیفن،مقایسه خودم با بقیه و نسبت داده شدن ب بقیه،دورشدن از دوره ها و تغییر فضای ذهنم،مراقبه چاقی مداوم،لیز خوردن 

۲.چرا من چاق شدم؟

وقتی بچه بودم و ابن سوال رو از بزرگترهام میپرسیدم بهم میگفتند چون خیلی تنقلات میخوری یا مامان بزرگتر خیلی برات میخره و معتقد بودن بچه باید تپل باشه تا قوی باشه و دستکار کردن طریقه غذا خوردنم از بچگیم،گفتن ژنتیک بودن و مثل خانواده پدریت بودن،الگو گرفتن از بقیه و رفتار های غذایی. اشتباه،و باور ابن حرف ها و متقاعد شدن در بچگی

۳.از چه سنی من چاق شدم؟

بقیه معتقد هستند ک من از بدو تولد چاق بوذم ولی من قبول ندارم چون بچه های هم سنم خیلی لاغر و ظریف بودن و ب نظر خودم من تا سن ۴ سالگی کاملا متناسب و نرمال بودم و از ۵ سالگی و رفتن ب مدرسه چاقی من شروع شد  و نقطه اوجش هم سن ۱۶ سالگی بود ک ب چاق ترین حالت ممکن رسیدم و از سن ۱۲ ب بعد افزایشش خیلی زیاد بود

۴.چه خاطرات و مشکلاتی با چق شدن داشتم؟

خاطرات خیلی تلخ و اذیت کن .

اصلا دوران کودکیم رو دوست ندارم چون ب خاطر چاقی و اضافه وزنم همیشه با بچه ها متفوات بودم و فرق داشتمتوی خیلی از چیرها حتی مسائل خیلی ریز و کوچک مثل پوشیدن پیراهن های کوتاه دخترونه یا بازی هایی ک با بچه ها میشد مثل چرخوندشون یا کول کردنشون ولی من ب خاطر چاقیم نمیتونستم شرکت کنم ،یاحتی نمیتونستم اندازه اونها بدومم،لبسا برام خیلی سخت پیدا میشد.

بچه ها میخره و اذیتم میکردن و تحقیر میشدم،گریه میکردم و هر کسی هم ب خودش اجازه میداد نصیحتم کنه.و دردورلن بزرگتر شدنم همه چی بدتر میشد،نمیتونستم دوستی پیدت کنم و ارنباط برقرار کنم چون یا مسخره میشدم یا میترسیدم ک مسخره بشم،دکتر هایی ک از خانه بهداشت میومدن مدرسه و قد و وزن میگرفتن یا درمورد چاقی و خطراتش صحبت میکردن من از شدت فشار انگار داشتم له میشدم و تکه تکه و حالم داغون میشد و همه رو ب خودم مبگرفتم و انگار ک مستقیم با من داره حرف میزنه.هرچی سن بالاتر رفت شرایط بدتر شد و فشار ها و فشار خانواده هم بیشتر شدوحتی آرزوی مرگ و گریه و بقیشم همه میدونیم همشو

درکل دوران بدی بود

حتی تو مهمونی هام خوش نمیگذشت چون عذاب اور باید خودتو کنترل مبکردی و مغزه هم دستور میداد وجنگ درونب و شایدم نکاه های بقیه و یا شایدم اگر کسی درگوشی حرف میزد و میخندید میگفتی قطعا با توعه و متلاشی شدن دوباره

حتی ورزش رفتن و بیشتر دویدن و تلاش های الکی

یا دکتر رژیمی رفتن و رعایت کردن هیجانیو بعد رها کردن  و استرس رفتن ب دکتر و ی جوری هم جار زدیم بین همه ک نمیشد جمعش کرد و تجربه های مشابه و همون زبان چاقی که همه خیلی زیاد و خوب بلدیمش و زندگیش کردیم

۵.چه باورهایی درباره غذا،بدن یا لاغری دارم؟

غذا :زیاد غرا میخورم،تند غذا میخورم ،اب هم منو چاق میکنه،رژیم ها ،محدودیت ها ،رفتار خای غذایی اشتباه ترسیدم از بعضی غذا ها .البت بیشتریاش برای قبلنه الان ندارم 

بدن:بد فرم بودن،ارثی بودن،شکم بررگ،چشمای کوچک،درشت بودن،استخوان بندی درشت،هیکل مردانه داشتن و …

لاغری:سخت و برای از ما بهترون

اینام برا قبله 

۶.کدوم باور ها ممکنه مانع موفقیتم بشه؟

باورهای ترس غذایی ،اینک من اراده ندارم،چیزیه ک خداخواسهه،من لاغر بشو نیستم ،نداشتن تصویر ذهنی لاغر از خودم ،غذاها باعث چاقیه

و چقدر حس خوبی داشت نوشتن اینها و انگار ذهنم رها و ازاد شد و خیلی خوشحالم ک اینجام 

ب امید شگفتی ساز شدن 

ممنون اژ اگااهی های زیباتون