مهم ترین دلایل چاقی چیست؟ (قسمت دوم)

قدم دوم -پارت دوم (عدم اعتبار باور ): 

به مرحله ی نقض باور رسیدیم . خب خیلی از باورهای من از زمان کودکی میاد و در کودکی ، درکم و فهمم از مسائل با درکم ازمسائل با بزرگسالی  فرق داره ، هرکسی حرفی میزد اون رو با ذهن کودکیم  بخشی از وجودم میکردم و واسه همین هم هست که خیلی از مشکلات و تروماهای زندگی از بچگی ثبت شده است و این به این معنا نیست که ما دیگه ناقص شدیم و قابل جبران نیست . بعضی وقت ها که خانواده را مقصر میدانم به این فکر میکنم ۴۰-۵۰ سال پیش ، اون زمان اینترنت نبود ، تلفن نبود ، کتاب نبود و ارتباطات محدود بود و اگر من هم پدرومادری داشتم که عقب تر از زمان من بود و قطعا اون هم یکسری باورها داشت و نقضهایی بود که به من منتقل میکرد و به نظر من پدرو مادرم مقتض اون شرایط ،بهترین خودشون رو برای ما گذاشتند . مثلا در گذشته که نوجوانی مادرم میشد عاشق موسیقی بود و یک دوره ای مردم فکر میکردند رقصیدن و آهنگ گوش دادن گناهه و این حسرت درمادرم بود و اولین کاری که کرد مرا در سن پایین به کلاس موسیقی برد . این یک دلیل برای اینکه بشر همواره از نسل قبل تر از خودش سعی کرده اشتباهات گذشته را تکرارنکند و برای رفع اون اشتباه یا حسرت  به نسل بعدی آموزش بهتری  دهد چه به روش غلط یا درست ! الان اینترنت هست ، تکنولوژی هست و ارتباط و شناخت هرکسی در هرکجای دنیا در دسترس هست ، برخلاف گذشته! و اگر من سعی نکنم ورژن بهتری نسبت به نسل قبل بشم یا تلاشم رو نکنم ، من به خودم و نسل بعدم ظلم کردم و نشانه رفتن و انگشت اتهام به کسی بردن که نه در شرایط ما و نه درزمان ما رشد کرده و کاری را ازنااگاهی انجام داده ،نهایت بی عدالتی وقضاوت نادرست است . پس من در دنیای تکنولوژی موظفم خودم را رشد بدم و مقتضای شرایطم و امکاناتم رشد کنم و طبیعتا به نسل بعدی هم منتقل میشه . این مقدمه ای بود واسه اینکه هیچ پدرومادری مقصر نیست واونها نهایت تلاششون رو برای بهتر شدن ما کرده اند و هر نقضی بوده و ما متوجه شدیم به خاطر وهله ی اول انتخاب ما برای آگاهتر شدنه و دوم و قطعا شرایط ما و زمان پیشرفته ی ما در برقراری ارتباط ،باعث سرعت افزایش اگاهی ما نسبت به قبل شده است . 

نقض باور اول : اون زمان اعتقاد داشتند که وقتی زنی باردار هست باید بخورد تا بچه کامل و سالم به دنیا بیاید . من که با دهان نمیخوردم یا حق انتخابی برای انتخاب مواد غذایی نداشتم . مادرم اون زمان خیلی اضافه وزن پیدا کرد و از بند ناف به من هم داد، جالبتر اون ۲۰ کیلو اضافه وزن پیدا کرد ولی من که همچنان قدرت انتخابی نداشتم و از بند ناف مادرم به من تقذیه میرساند ، ۱.۵ کیلو از رنج نوزادان با وزن بیشتری به دنیا اومدم . مادرم این را میگفت ولی من فیلم نوزادیم را دیده ام و الان که فکر میکنم ، نوزاد چاقی ندیدم  فقط لپ هاش بیشتر بود . ولی خب من این باور را پذیرفتم و الان که بررسیش کردم ، میدانم علت چی بوده و چرا اینطور شده ! پس از اول پیدایش با ماهیت چاق به دنیا نیامدم ! به خاطر روش و باور اشتباه قدیم ممکنه در تغذیه از بندناف مادرم موثر بوده باشد  ولی خدارو شکر بدنم اونقدر هوشمند بوده که لااقل نصف اضافه وزن مادرم رو هم حتی دریافت نکردم ! مادرم خیلی عذاب کشید که کاهش وزن پیدا کند و سر برادرم روش زیاد خوردن را نه تنها نکرد ن، بلکه روزه های ماه رمضان هم گرفت . پس روش بارداری دومش متفاوت از روش اولش بود ! و معمولا زایمان برای بچه ی دوم راحتتر است . 

نقض باور دوم و سوم : مادرم زیاد به من میگفت مراقب خوردنت باش و من درکی از غذا نداشتم و حتی علت اینکه چرا تپل بودم هم نمیدانستم . من از شیر خشک تغذیه شدم و برادرم از شیر مادر تغذیه شد  و اینکه زمان من ، مادرم سرکار میرفت و همیشه شیشه شیر خشک تا گریه میکردم به پرستار داده بود بهم بده و شاید چون برای هر علتیم یا از سر اینکه ساعتها روی تخت بودم و از بیکاری زیاد میخوردم ، شاید علت پیدایش واکنش احساسی من نسبت به غذا شد . چون در زمان برادرم ، مادرم سرکار نمیرفت و خودش شیر میداد و شاید اون موقع به هردلیلی تو دهنش شیر نمیریختند یا رفتار برادرم را میدیدند که الان نیاز به شیر ندارد  .الان  هر دلیلی که بوده مربوط به گذشته ست و من کودک بودم و علت هرچیزی بوده ، به الان من ربطی نداره . خاطره ای که مادرم تعریف میکرد من در ۶ ماهگی کباب میخوردم و ۱۲ کیلو بودم و علت این همه اضافه وزنم رو نمیدونم . شاید اصولی به من غذا ندادند ولی اینکه چرا اینقدر غذا دوست داشتم ، هیچ اشراف و اگاهی ندارم به زمان پیدایشش که چرا و علت چی بوده . ولی این جمله را زیاد شنیدم : زیاد نخور ، چاق میشی ! چرا اینقدر میخوری ! چون دوستت زیاد شیربرنج میخوره چاق شده ! ولی من اون دوستم هم حتی چاق نمیدیدم و مادرم چاق میدید . یکی از علت هایی که زیاد میخوردم یا دوست داشتم ، این بود که باور کردم که من زیاد میخورم و دومین تجربه ی آزار دهنده ، با وجودی که غذا بود ، من از یک مقداری مشخص ،اجازه ی خوردن نداشتم وفقط من در خانواده متفاوت بودم و این باعث شد حس این رو داشته باشم که همیشه غذا نیست و من متفاوتم  . حتی در مهمانی ها هم میرم ، حتی گشنه نباشم هم میخورم ، چون فکر میکنم همیشه اون شرایط مهیا نیست . شاید برخورد اشتباه با غذا و خوردن باعث شده که به اون دلایل بیشتر بخورم  . 

نقض باور چهارم و پنجم و ششم و هشتم و نهم : برادرم هم غذا دوست دارد، اون هم پیتزا ، ماکارونی و نوشابه هم که سرشار از قند است هم میخورد ولی مثل من چاق نیست . ولی خب نوشابه را به خاطر مضراتش چندماهی هست کنار گذاشته و تغییری هم در وزنش نشده . پس ماهیت مواد غذایی تاثیری در افزایش یا کاهش اضافه وزنش نداشته است . دختر عمه ام ، عشق به چاقی دارد و فکر میکند که عیب بزرگی دارد و او همسن من است و ۴۴ کیلو اونم به زور زحمت میشد و خیلی تلاش میکرد در اوج میشد ۴۶ کیلو که اونم موقتی بود وسریع کم میشد . او هر چیزی که لیبل چاقی داردو حتی دارو هم میخوردولی تاثیری در افزایش وزن او نداشته است . ازمایش هورمونی هم داده کمی عدد تیروییدش بالا بود ، ولی عدد مقداری  نبود که حتی بگویند بیمار پرکاری تیروییددارد  و دکتر دارویی هم بهش نداد و گفت کمی life style  ویکسری موادغذایی خاص را جهت پیشگیری مصرف نکند. 

نقض باور ششم : من باور دارم اگر مقدار مواد غذایی که در طول روز  به بدنم وارد میکنم ، بیشتر از میزان تحرکم باشد ، قطعا چاق میشوم .دختر عمه م مواد غذایی و داروهای  زیادی در طول روز جلو چشم من میخورد و فعالیتش هم عین من بود و چاق نشد ! 

نقض باور هفتم : اون ماده ی غذایی به خودی خود قدرتی ندارد . مثلا مادر من شب ها میوه میخورد گرچه میوه قند دارد و وزنش ثابت است . به نظر من هرچیزی که گفته میشود نسبی است و منشا آن یا اون رفتار علت اصلی چاقی نیست . فقط میتواند کمک کننده باشد . مثل فعالیت بیشتر نسبت به قبل میتواند کمی نتیجه را عوض کند ولی علت اصلی چاقی نیست و خوردن غذا درشب هم میتواند از این قانون پیروی کند وعامل اصلی چاقی نیست . نوزادها که نصف شب هم بیدار میشن و غذا میخورن . پس خیلی نمی تونه معتبر باشه . 

چیزی که هنوز باید روش به نظرم وقت بیشتری  صرف کنم ، علت اینکه چرا غذا زیاد میخورم است . من دوسال پیش حدود ۵ هفته در سایت تناسب فکری بودم و به صورت مستمر تمرینات را انجام میدادم . بدون اینکه دستکاری ای بخوام در مقدار غذام بکنم و بدون هیچ کنترلی در مقدار مواد غذایی ، ۳.۵ کیلو کم کردم . برام این تجربه عجیب بود وچون دلیلش را نمیدانم و این اتفاق افتاد میتونه نقض کننده ی این موضوع باشد که من زیاد میخورم ! چون کاهش وزن من همیشه آگاهانه بوده و اون هم به روش داشتن برنامه غذایی رژیم که بعضی هاش با پیاده روی بود و بعضی هاش هم فعالیت فیزیکی نداشت و وزنم کم میشد . ولی این روش هیچ ربطی به غذا و مقدار غذام نبود. خودم حس میکردم زیاد میخورم و اتفاقا عهد بود که تا آخر دوره روی وزنه نروم ولی رفتم و به همین راحتی کم شدم  . پس علت چاقی الانم چیست ؟!

ذهن نمی تواند علت موجهی برای اضافه وزنش پیدا کند که برای چه محکوم به چاقی شده است ! حتما علتی ریشه ای تر و عمیق تر هست که با بذر آگاهی میتونیم نتیجه رو برای همیشه تغییر دهیم . 

من به اسم نگار با وزن ۶۲ کیلو مسئول چاقی خودم هستم و با توجه و تمرکز و مرور میلیون ها بار به فورمول های چاقی و عدم پذیرش آن و مسیولیتی که در قبال خودم دارم ، این نتیجه را خلق کردم . من مسئول چاقی خود هستم و میپذیرم که برای تغییر آن تلاش کنم از روشی که درست و صحیح است . 

من هزاران بار یک روش خاص را رفتم و برنامه ی رژیم غذایی بوده و شاید ۱۰۰ بار هم این وزن رو کم کردم و بعد از رها کردن رژیم به مرور زمان برگشته . پس قطعا مشکلی در روش لاغری هست که میلیون ها آدم خودمون رو تا از رژیم رها میکنیم ، دوباره به خط مبدا  برمیگردیم . چون من رژیم ها ی مختلف گرفتم . یکیش گفت قهوه بخور متابولیسم رو بالا میبره  و یکیش گفت قهوه نخور چون طبعش سرده به ازای هرروز خوردن ، متابولیسم بدنت رو تا سه روز قفل میکنه ! جالبه که در هر دو رژیم غذایی هم تا زمانی که مو به مو انجام میدادم و همون مواد غذایی را میخوردم و پیش میرفتم کاهش وزن مطلوبی داشتم ( در همین یک قلم تفاوت باید عمق فاجعه رو درک میکردم ) به هرحال رژیم یا ورزش و هرروشی که از چارچوب زندگی من خارجه و مجبورم میکنه متفاوت بشم و یادم میاد به خاطر رژیمم دوست نداشتم سفر برم ، چون میدونستم به هرحال به هم میخورد یا با دوستام کافه که میرفتم ، نمیتونستم بخورم و چه حس بد و چه محدودیت هایی در جریان زندگی طبیعیم بهم تحمیل میشد ، ناراحت بودم . و قسمت دردناکش این بود هر وقت از چارچوب اون برنامه بیرون بودم ، مقصدم ، خط شروع من میشد و دوباره شروع کردن اون پروسه ، برای ذهنم هربار مقاومتش برای در چارچوب قرار گرفتن در برنامه بیشتر و سختتر و اراده برای شروع و ادامه ضعیف تر میشد . من برای لاغر شدن به خودم ایمان دارم و بارها تجربه کردم . این اراده و نیرو در من هست و فقط باید مسیر خودش باشد . امیدوارم این اولین و آخرین تلاش من در مورد عدد وزن باشد . من کلی برنامه ی رژیم رو تا آخر رفتم و این نیرو و اراده هم در این مسیر به کار میبرم ولی این بار تا آخر و با نگرشی متفاوتتر از روشهای قبلی ، و تمام تلاشم را برای یادگیری زبان لاغری میکنم . گرچه اعتقاد دارم ، طبیعتا انسان متناسب است و قطعا برگشت من چون موافق جریان آب است ، سریعتر از مخالف جریان آب که چاقی هست ، خواهد بود . 

وزنی برای خود انتخاب نمیکنم . چون به حد کافی گول تبلیغات و استانداردهای جهانی را خورده ام . درزمان قاجار چاقی مد بود و الان لاغر استخوانی مد شده و تعریف زیبایی متفاوت است و نمیخواهم دوباره مرتکب ظلم بیشتر به بدنم باشم .قطعا بدنم انقدر هوشمند هست که بداند در چه عددی متناسب و سالم است . من وزنی که تا الان تجربه کرده ام ۵۴ کیلو با قد ۱۵۹ بوده و از ان کمتر را درسن بزرگسالی ندیده ام و هر وزنی باشد من خودم را دوست خواهم داشت ولی شرایط الانم معلومه اضافه وزن دارم و کاملا پیداست و حقیقته و مشتاقم که تناسب اندامم را مجدد اما در مسیر درستش تجربه کنم . 

باسپاس از کسانی که با جدیت و حوصله ی بالا ، پیام مرا خواندند . 

سلام فریبای عزیز 

مادر من در زمان بارداری اضافه وزن زیادی نزدیک  20 کیلو به گفته ی خودشان آوردند . و افزایش  20 کیلو در مدت ۹ ماه سرعت  خیلی بالایی است .  من طبق گفته ی مادرم از میانگین رنج نوزادان سنگین وزن تر در حد ۱.۵ کیلو یا بیشتر از میانگین وزن نوزادان به دنیا امدم . سعی کردم تمام صحبتهایی که که در دوران کودکی ام به من زده شده و من اون زمان باور کردم و بهش بار احساسی داشتم را تفسیر و چرخش باورهای ناخوداگاهم رو درزندگیم کمتر کنم . 

و همینطور سعی کردم تفاوت های خودم و برادرم را درک کنم ، چون در مورد نحوه ی غذا خوردنمون خانواده فرق میگذاشتند. 

چون این قدم شناسایی  ریشه ی پیدایش چاقی بود و من از کودکی چاق بودم ، سعی کردم هرانچه را که به من گفته شد و من در کودکی باور کردم را براش دلیل بیاورم .چون بچه هرآنچه را در کودکی و محیط پیرامونش گفته میشه را باور میکند، هرچند الان بهش  نگاه کنیم به نظر حتی خنده دار آید ولی همین ها چون ازش خبر نداریم ،همچنان بار احساسیشون رو در زندگی ما گذاشتندو بدون اینکه متوجه باشیم چرخه ی خودشون رو در خلق چاقی انجام میدهند.  و چون من از جنس این حرف ها در دوران کودکی شنیده بودم ، سعی کردم باور این صحبتهای کودکیم را که به جنس این باورها از زبان یک خردسال است را به واسطه ی آگاهی بیشتر و قدرت تفکر منطقی بالاتری نسبت به باورهای خردسالیم دارم ، با تفسیر و توجه به آن ها ، جنس چرخش این قبیل باورها را در ناخوداگاهم  کمرنگتر کنم .

 بله حق باشماست . چون من در کودکی چاقی را یاد گرفتم ، این باورهایی که از محیط پیرامون در مورد چاقیم شنیده بودم که فکر میکردم علتش اینها باشد .به احتمال زیاد به صورت دستی مقدار غذای بیشتری هم نسبت به مقدار موردنیاز بدنم وارد کردند و من عادت کردم . ممنونم از اشتراک گذاری نظرات ارزشمندتون که باعث میشه سایه ی این باورها در ذهن ناخوداگاهم کمرنگتر شود .