مهم ترین دلایل چاقی چیست؟ (قسمت دوم)

قدم دوم -پارت دوم (عدم اعتبار باور ): 

به مرحله ی نقض باور رسیدیم . خب خیلی از باورهای من از زمان کودکی میاد و در کودکی ، درکم و فهمم از مسائل با درکم ازمسائل با بزرگسالی  فرق داره ، هرکسی حرفی میزد اون رو با ذهن کودکیم  بخشی از وجودم میکردم و واسه همین هم هست که خیلی از مشکلات و تروماهای زندگی از بچگی ثبت شده است و این به این معنا نیست که ما دیگه ناقص شدیم و قابل جبران نیست . بعضی وقت ها که خانواده را مقصر میدانم به این فکر میکنم ۴۰-۵۰ سال پیش ، اون زمان اینترنت نبود ، تلفن نبود ، کتاب نبود و ارتباطات محدود بود و اگر من هم پدرومادری داشتم که عقب تر از زمان من بود و قطعا اون هم یکسری باورها داشت و نقضهایی بود که به من منتقل میکرد و به نظر من پدرو مادرم مقتض اون شرایط ،بهترین خودشون رو برای ما گذاشتند . مثلا در گذشته که نوجوانی مادرم میشد عاشق موسیقی بود و یک دوره ای مردم فکر میکردند رقصیدن و آهنگ گوش دادن گناهه و این حسرت درمادرم بود و اولین کاری که کرد مرا در سن پایین به کلاس موسیقی برد . این یک دلیل برای اینکه بشر همواره از نسل قبل تر از خودش سعی کرده اشتباهات گذشته را تکرارنکند و برای رفع اون اشتباه یا حسرت  به نسل بعدی آموزش بهتری  دهد چه به روش غلط یا درست ! الان اینترنت هست ، تکنولوژی هست و ارتباط و شناخت هرکسی در هرکجای دنیا در دسترس هست ، برخلاف گذشته! و اگر من سعی نکنم ورژن بهتری نسبت به نسل قبل بشم یا تلاشم رو نکنم ، من به خودم و نسل بعدم ظلم کردم و نشانه رفتن و انگشت اتهام به کسی بردن که نه در شرایط ما و نه درزمان ما رشد کرده و کاری را ازنااگاهی انجام داده ،نهایت بی عدالتی وقضاوت نادرست است . پس من در دنیای تکنولوژی موظفم خودم را رشد بدم و مقتضای شرایطم و امکاناتم رشد کنم و طبیعتا به نسل بعدی هم منتقل میشه . این مقدمه ای بود واسه اینکه هیچ پدرومادری مقصر نیست واونها نهایت تلاششون رو برای بهتر شدن ما کرده اند و هر نقضی بوده و ما متوجه شدیم به خاطر وهله ی اول انتخاب ما برای آگاهتر شدنه و دوم و قطعا شرایط ما و زمان پیشرفته ی ما در برقراری ارتباط ،باعث سرعت افزایش اگاهی ما نسبت به قبل شده است . 

نقض باور اول : اون زمان اعتقاد داشتند که وقتی زنی باردار هست باید بخورد تا بچه کامل و سالم به دنیا بیاید . من که با دهان نمیخوردم یا حق انتخابی برای انتخاب مواد غذایی نداشتم . مادرم اون زمان خیلی اضافه وزن پیدا کرد و از بند ناف به من هم داد، جالبتر اون ۲۰ کیلو اضافه وزن پیدا کرد ولی من که همچنان قدرت انتخابی نداشتم و از بند ناف مادرم به من تقذیه میرساند ، ۱.۵ کیلو از رنج نوزادان با وزن بیشتری به دنیا اومدم . مادرم این را میگفت ولی من فیلم نوزادیم را دیده ام و الان که فکر میکنم ، نوزاد چاقی ندیدم  فقط لپ هاش بیشتر بود . ولی خب من این باور را پذیرفتم و الان که بررسیش کردم ، میدانم علت چی بوده و چرا اینطور شده ! پس از اول پیدایش با ماهیت چاق به دنیا نیامدم ! به خاطر روش و باور اشتباه قدیم ممکنه در تغذیه از بندناف مادرم موثر بوده باشد  ولی خدارو شکر بدنم اونقدر هوشمند بوده که لااقل نصف اضافه وزن مادرم رو هم حتی دریافت نکردم ! مادرم خیلی عذاب کشید که کاهش وزن پیدا کند و سر برادرم روش زیاد خوردن را نه تنها نکرد ن، بلکه روزه های ماه رمضان هم گرفت . پس روش بارداری دومش متفاوت از روش اولش بود ! و معمولا زایمان برای بچه ی دوم راحتتر است . 

نقض باور دوم و سوم : مادرم زیاد به من میگفت مراقب خوردنت باش و من درکی از غذا نداشتم و حتی علت اینکه چرا تپل بودم هم نمیدانستم . من از شیر خشک تغذیه شدم و برادرم از شیر مادر تغذیه شد  و اینکه زمان من ، مادرم سرکار میرفت و همیشه شیشه شیر خشک تا گریه میکردم به پرستار داده بود بهم بده و شاید چون برای هر علتیم یا از سر اینکه ساعتها روی تخت بودم و از بیکاری زیاد میخوردم ، شاید علت پیدایش واکنش احساسی من نسبت به غذا شد . چون در زمان برادرم ، مادرم سرکار نمیرفت و خودش شیر میداد و شاید اون موقع به هردلیلی تو دهنش شیر نمیریختند یا رفتار برادرم را میدیدند که الان نیاز به شیر ندارد  .الان  هر دلیلی که بوده مربوط به گذشته ست و من کودک بودم و علت هرچیزی بوده ، به الان من ربطی نداره . خاطره ای که مادرم تعریف میکرد من در ۶ ماهگی کباب میخوردم و ۱۲ کیلو بودم و علت این همه اضافه وزنم رو نمیدونم . شاید اصولی به من غذا ندادند ولی اینکه چرا اینقدر غذا دوست داشتم ، هیچ اشراف و اگاهی ندارم به زمان پیدایشش که چرا و علت چی بوده . ولی این جمله را زیاد شنیدم : زیاد نخور ، چاق میشی ! چرا اینقدر میخوری ! چون دوستت زیاد شیربرنج میخوره چاق شده ! ولی من اون دوستم هم حتی چاق نمیدیدم و مادرم چاق میدید . یکی از علت هایی که زیاد میخوردم یا دوست داشتم ، این بود که باور کردم که من زیاد میخورم و دومین تجربه ی آزار دهنده ، با وجودی که غذا بود ، من از یک مقداری مشخص ،اجازه ی خوردن نداشتم وفقط من در خانواده متفاوت بودم و این باعث شد حس این رو داشته باشم که همیشه غذا نیست و من متفاوتم  . حتی در مهمانی ها هم میرم ، حتی گشنه نباشم هم میخورم ، چون فکر میکنم همیشه اون شرایط مهیا نیست . شاید برخورد اشتباه با غذا و خوردن باعث شده که به اون دلایل بیشتر بخورم  . 

نقض باور چهارم و پنجم و ششم و هشتم و نهم : برادرم هم غذا دوست دارد، اون هم پیتزا ، ماکارونی و نوشابه هم که سرشار از قند است هم میخورد ولی مثل من چاق نیست . ولی خب نوشابه را به خاطر مضراتش چندماهی هست کنار گذاشته و تغییری هم در وزنش نشده . پس ماهیت مواد غذایی تاثیری در افزایش یا کاهش اضافه وزنش نداشته است . دختر عمه ام ، عشق به چاقی دارد و فکر میکند که عیب بزرگی دارد و او همسن من است و ۴۴ کیلو اونم به زور زحمت میشد و خیلی تلاش میکرد در اوج میشد ۴۶ کیلو که اونم موقتی بود وسریع کم میشد . او هر چیزی که لیبل چاقی داردو حتی دارو هم میخوردولی تاثیری در افزایش وزن او نداشته است . ازمایش هورمونی هم داده کمی عدد تیروییدش بالا بود ، ولی عدد مقداری  نبود که حتی بگویند بیمار پرکاری تیروییددارد  و دکتر دارویی هم بهش نداد و گفت کمی life style  ویکسری موادغذایی خاص را جهت پیشگیری مصرف نکند. 

نقض باور ششم : من باور دارم اگر مقدار مواد غذایی که در طول روز  به بدنم وارد میکنم ، بیشتر از میزان تحرکم باشد ، قطعا چاق میشوم .دختر عمه م مواد غذایی و داروهای  زیادی در طول روز جلو چشم من میخورد و فعالیتش هم عین من بود و چاق نشد ! 

نقض باور هفتم : اون ماده ی غذایی به خودی خود قدرتی ندارد . مثلا مادر من شب ها میوه میخورد گرچه میوه قند دارد و وزنش ثابت است . به نظر من هرچیزی که گفته میشود نسبی است و منشا آن یا اون رفتار علت اصلی چاقی نیست . فقط میتواند کمک کننده باشد . مثل فعالیت بیشتر نسبت به قبل میتواند کمی نتیجه را عوض کند ولی علت اصلی چاقی نیست و خوردن غذا درشب هم میتواند از این قانون پیروی کند وعامل اصلی چاقی نیست . نوزادها که نصف شب هم بیدار میشن و غذا میخورن . پس خیلی نمی تونه معتبر باشه . 

چیزی که هنوز باید روش به نظرم وقت بیشتری  صرف کنم ، علت اینکه چرا غذا زیاد میخورم است . من دوسال پیش حدود ۵ هفته در سایت تناسب فکری بودم و به صورت مستمر تمرینات را انجام میدادم . بدون اینکه دستکاری ای بخوام در مقدار غذام بکنم و بدون هیچ کنترلی در مقدار مواد غذایی ، ۳.۵ کیلو کم کردم . برام این تجربه عجیب بود وچون دلیلش را نمیدانم و این اتفاق افتاد میتونه نقض کننده ی این موضوع باشد که من زیاد میخورم ! چون کاهش وزن من همیشه آگاهانه بوده و اون هم به روش داشتن برنامه غذایی رژیم که بعضی هاش با پیاده روی بود و بعضی هاش هم فعالیت فیزیکی نداشت و وزنم کم میشد . ولی این روش هیچ ربطی به غذا و مقدار غذام نبود. خودم حس میکردم زیاد میخورم و اتفاقا عهد بود که تا آخر دوره روی وزنه نروم ولی رفتم و به همین راحتی کم شدم  . پس علت چاقی الانم چیست ؟!

ذهن نمی تواند علت موجهی برای اضافه وزنش پیدا کند که برای چه محکوم به چاقی شده است ! حتما علتی ریشه ای تر و عمیق تر هست که با بذر آگاهی میتونیم نتیجه رو برای همیشه تغییر دهیم . 

من به اسم نگار با وزن ۶۲ کیلو مسئول چاقی خودم هستم و با توجه و تمرکز و مرور میلیون ها بار به فورمول های چاقی و عدم پذیرش آن و مسیولیتی که در قبال خودم دارم ، این نتیجه را خلق کردم . من مسئول چاقی خود هستم و میپذیرم که برای تغییر آن تلاش کنم از روشی که درست و صحیح است . 

من هزاران بار یک روش خاص را رفتم و برنامه ی رژیم غذایی بوده و شاید ۱۰۰ بار هم این وزن رو کم کردم و بعد از رها کردن رژیم به مرور زمان برگشته . پس قطعا مشکلی در روش لاغری هست که میلیون ها آدم خودمون رو تا از رژیم رها میکنیم ، دوباره به خط مبدا  برمیگردیم . چون من رژیم ها ی مختلف گرفتم . یکیش گفت قهوه بخور متابولیسم رو بالا میبره  و یکیش گفت قهوه نخور چون طبعش سرده به ازای هرروز خوردن ، متابولیسم بدنت رو تا سه روز قفل میکنه ! جالبه که در هر دو رژیم غذایی هم تا زمانی که مو به مو انجام میدادم و همون مواد غذایی را میخوردم و پیش میرفتم کاهش وزن مطلوبی داشتم ( در همین یک قلم تفاوت باید عمق فاجعه رو درک میکردم ) به هرحال رژیم یا ورزش و هرروشی که از چارچوب زندگی من خارجه و مجبورم میکنه متفاوت بشم و یادم میاد به خاطر رژیمم دوست نداشتم سفر برم ، چون میدونستم به هرحال به هم میخورد یا با دوستام کافه که میرفتم ، نمیتونستم بخورم و چه حس بد و چه محدودیت هایی در جریان زندگی طبیعیم بهم تحمیل میشد ، ناراحت بودم . و قسمت دردناکش این بود هر وقت از چارچوب اون برنامه بیرون بودم ، مقصدم ، خط شروع من میشد و دوباره شروع کردن اون پروسه ، برای ذهنم هربار مقاومتش برای در چارچوب قرار گرفتن در برنامه بیشتر و سختتر و اراده برای شروع و ادامه ضعیف تر میشد . من برای لاغر شدن به خودم ایمان دارم و بارها تجربه کردم . این اراده و نیرو در من هست و فقط باید مسیر خودش باشد . امیدوارم این اولین و آخرین تلاش من در مورد عدد وزن باشد . من کلی برنامه ی رژیم رو تا آخر رفتم و این نیرو و اراده هم در این مسیر به کار میبرم ولی این بار تا آخر و با نگرشی متفاوتتر از روشهای قبلی ، و تمام تلاشم را برای یادگیری زبان لاغری میکنم . گرچه اعتقاد دارم ، طبیعتا انسان متناسب است و قطعا برگشت من چون موافق جریان آب است ، سریعتر از مخالف جریان آب که چاقی هست ، خواهد بود . 

وزنی برای خود انتخاب نمیکنم . چون به حد کافی گول تبلیغات و استانداردهای جهانی را خورده ام . درزمان قاجار چاقی مد بود و الان لاغر استخوانی مد شده و تعریف زیبایی متفاوت است و نمیخواهم دوباره مرتکب ظلم بیشتر به بدنم باشم .قطعا بدنم انقدر هوشمند هست که بداند در چه عددی متناسب و سالم است . من وزنی که تا الان تجربه کرده ام ۵۴ کیلو با قد ۱۵۹ بوده و از ان کمتر را درسن بزرگسالی ندیده ام و هر وزنی باشد من خودم را دوست خواهم داشت ولی شرایط الانم معلومه اضافه وزن دارم و کاملا پیداست و حقیقته و مشتاقم که تناسب اندامم را مجدد اما در مسیر درستش تجربه کنم . 

باسپاس از کسانی که با جدیت و حوصله ی بالا ، پیام مرا خواندند .