از زندگی کردن لذت ببرید (گام ۷)

من فرزانه ابوالحسنی هستم هدفم بهتر زندگی کردن و تغییر کردن 

سلام خدای مهربون 

با عرض سلام خدمت استاد عزیزم و دوستان گرامیم 

و اما لذت بردن از زندگی 

استاد منم قبلنا خیلی میموندم در مسائل خوب واقعا چیزی بلد نبودم واقعا نمیدونستم که میشه که تو حال بد نمونم من اون زمان‌ها نمیتونستم از خودم دفاع کنم میومدم خونه تازه یادم می‌افتاد فلانی چی گفت کاش اینو گفته بودم کاش اونو گفته بودم 

من بلد نبودم چطور باید از خودم دفاع کنم و این باعث می‌شد که بیام خونه تازه تو ماشین موقع برگشتن هم کلی حرف دربارش میزدم میومدم خونه هم ادامه داشت 

ولی خدارو شکر الان اینجوری نیستم اول میتونم جواب طرف بدم بعدش میگم ولش کن بچه بود یه چیزی گفت عزا دار یه چیزی گفت بیخیال موضوع میشم 

ولی بعضی چیزها رو هم نمیتونستم مثلا رفتار پدرم گاهی یادم می‌افتاد ناراحت میشدم اینم بگم بازم تو اون موضوع گیر نمیکردم شاید چند لحظه میشد رد ش میکردم 

ولی این موضوع تا دیروز ادامه داشت دختر کوچیکم میگفت بالا ولش کن دیگه بهشتی شده دستش از دنیا کوتاه اما من با خودم میگفتم درسته اما من ناراحتم ارز دستش که چرا با من این کارو کرد 

دیروز که این فایل برای اولین بار گوش دادم یهو یه تکونی خوردم یه تلنگری برای من بود که اگر کسی رفتاری به من داره که منو ناراحت میکنه مقصر خود من هستم 

و اونجا پذیرفتم گفتم درسته من مقصرم من چه افکاری داشتم که اونجا با این روی پدرم مواجه شدم اول فکر میکردم خواهرهای من دوست ندارن من برم خونه پدرم شهرستان مخصوصا خواهر کوچیکم که پدرم اون خونه رو کلا داده بود به اون 

بعد از مراسم وقتی اومدیم خونه از خواهرم پرسیدم احساس کردم فکرم درست بود میخواستم از اونها بپرسم ولی وقتی این فایل گوش دادم بیخیال شدم اینو پذیرفتم که مقصر من بودم من حتما افکار منفی داشتم که با اون رفتار پدرم مواجه شدم 

و این شعر نمیدونم نوحه است نمیدونم وقتی عموی من بهشتی شده بود این نوار کاست براش گذاشته بودن و منم این چند روزه این یادم میومد اینو موقع انجام کارهام گاهی تکرارش میکردم  بابای خوب و مهربانم این سه کلمه افتاده بود تو دهن من من با همون آهنگ میخوندم 

بعد یهو یادم افتاد که پدر من خیلی مهربون بود همیشه به من زنگ میزد ببینه من حالم خوبه خلاصه این شد که این فکر تز سرم رفت که رفتار پدرم منو اذیت می‌کرد و دیگه فکرشو نکردم 

واقعا چقدر بد که ما تو یه چیزی گیر کنیم اون روزا خیلی اتفاق می‌افتاد من گیر میکردم الان الانه هم که هست دختر بزرگ من میکه من عمه خودم نمیبخشم چرا چون میگه هر وقت میرفتیم خونشون تو رو به گریه مینداخت و منم پا له پای تو گریه میکردم اون زمان دختر من ۱۲ ساله بود 

و این خیلی بد چرا چون اون طرف که بهشتی شد رفت چند سال هم گذشته بیشتر از ۷ سال اما دختر من یادش نمیره این فقط فقط باعث آزار خودش میشه یه جور خود آزاری بحساب میاد دیگه 

اما من بعد از اینکه دوره خدا هرگز دیر نمی‌کند شروع کردم کم کم بخشیدمش طی چند بار بخشش 

و این مثل این میمونه که یه استادی میگفت دخترم کلیپش برام فرستاده بود میگفت عصبانی شدن مثل این میمونه که تو خودتو تنبیه ونی بخاطر اشتباهی که دیگری انجام داده 

یا در کتابی خوندم که مثل این میمونه که من ذغال داغی رو بردارم به طرف شخص دیگه پرتاب کنم چی میشه اون طرف که نمیسوزه من دستام میسوزه اصلا زغال به اون هم نمیرسه 

واقعا اشتباه که گیر کنیم در موضوعی و این میشه تنبیه کردن خودمون دیگه وقتی من فکر بد داشته باشم احساسم بد فرکانس بد دارم در نتیجه احساس بد ارسال میکنم خداوند هم پاسخ احساس منو میده میگه ببین این بنده من چقدر از این موضوع خوشش اومده که آنقدر تغییر احساسی داشته 

من تصمیم گرفتم که بزرگ بشم دیگه هر کسی حرفی زد ناراحت نشم بگم من نمیخوام احساسم بد کنم و رد بشم از این موضوع بزرگ بشم 

خدایا من میخوام بزرگ بشم میخوام بزرگتر از مشکلاتم بشم از اونها رد بشم خدایا تو کمکم کن 

و اینکه در زمان حال زندگی کردن 

من خیلی دوست دارم در زمان حال زندگی کنم دوست دارم امروز برای امروز زندگی کنم دوست دارم بتونم از هر لحظه زندگیم نهایت لذت ببرم 

درستکه من می‌پذیرم هیچ وقت نمیشه که همیشه حال ما خوب باشه همیشه اتفاقات خوب برامون رخ بده بالاخره ما هم بخش منفی وجود داریم نمیشه اونو نادیده بگیریم 

ولی میتونیم با توجه کردن به چیزهایی که دوست داریم با توجه کردن به علاقه مندیهامون در لحظه حال زندگی کنیم الانمونو خوش باشیم ازش لذت ببریم کاری انجام بدیم که حال ما رو خوب میکنه و این باعث میشه کمتر حالمون بد بشه و ترازو مثبتهامون سنگین تر بشه در نتیجه افکار بد هست ولی ما بزرگ شدیم ازش رد میشیم در نتیجه افکار خوبمون بیشتر میشه ترازو سنگین میشه و اتفاقات خوب بیشتری وارد زندگیمون میشه 

اینجوری زندگی لذت بخشی خواهیم داشت چون اتفاقات خوب پشت سر هم برامون رخ میده 

اینم بگم نمیدونم در تمرین قبای گفتم با نه اما بگم بهتر 

که چطور میشه اتفاقات خوب پشت سر هم برای انسان‌ها رخ میده یا اتفاقات بد پشت سر هم رخ میده 

این یه پروژه رو طی میکنه 

که وقتی ما سعی کنیم وقتی اول صبح از خواب بیدار میشیم حالمونو خوب کنیم یعنی احساس شادی کنیم خوشحال باشیم سپاسگزار باشیم که به روز دیگه زنده هستم و به چیزهای خوب فکر کنیم حرف بزنیم 

این باعث میشه ما در فرکانس احساس خوب قرار بگیریم وقتی این احساس خوب تا شب نگه داریم و حال دلمون تا شب خوب باشه 

باعث میشه احساس خوب ارسال کنیم و خداوند هم پاسخ احساس خوبی رو خیلی فراتر از انتظارمون برامون می‌فرسته به شکل اتفاقات خوب شرایط خوب موقعیت خوب سلامتی شادابی خنده و…..

برامون می‌فرسته و ما اونها رو دریافت می‌کنیم بعد حال خوب ما بیشتر میشه و اگر بتونیم در تمام جنبه‌ای زندگی این پروسه رو طی کنیم حال دل خوبمون احساس خوبمون بیشتر میشه 

و بازم احساس خوب بیشتری رو به خداوند ارسال می‌کنیم و خداوند پاسخ احساس خوب ما رو میده و ما دوباره احساس خوب بیشتر و بیشتر بیشتر تجربه می‌کنیم و این پروسه هی تکرار میشه اینجوری میشه افرادی که در مدار فرکانس خوب هستن اتفاقات خوب پشت سر هم تجربه و زندگی میکنن 

و برعکس اونم میشه وقتی ما صبح از خواب بیدار بشیم خسته کسل بی حوصله باشیم این اتفاق ته باعث میشه اون روزمون خراب بشه بلکه باعث میشه روزهای دیگه زندگی ور نهایت کل زندگیمون هم خراب بشه 

چرا چون ما صبح حالمون بد در فرکانس احساس بد قرار داریم این باعث میشه خداوند پاسخی که برای ما می‌فرسته از نوع احساس بد باشه و بعد ما دوباره حالمون بدتر میشه دوباره احساس بد بیشتر رو می‌فرستیم و خداوند هم پاسخ احساس بد ما رو به شکل اتفاقات بد بیماری نامیدی ترس نگرانی یاس و….ارسال میکنه 

و ما دوباره حالمون بد میشه و این پروسه ادامه داره و ما اتفاقات بد پشت سر هم تجربه و زندگی می‌کنیم 

ولی خدارو شکر میکنم ما در این مسير الهی قرار دارین آگاهی‌های خوب دریافت می‌کنیم و یاد میگیریم چطور باید با مسائل مشکلات برخورد کنیم بزرگ بشیم و ما بیشتر روز حالمون خوبه اتفاقات خوب پشت سر هم دریافت می‌کنیم 

این وسطهای گاهی هم اتفاق بد دریافت می‌کنیم بواسطه همون فکرهای منفی که به ذهنمون دادیم ولی ما بزرگ شدیم ما یاد گرفتیم که وقتی به یه مسئله‌ای در زندگی برخورد کردیم دیگه دربارش صحبت نکنیم به کسی نگیم سعی کنیم اونو نادیده بگیریم ازش عبور کنیم 

من یاد گرفته بودم وقتی به چیز ناراحتت کننده یا موضوعی که من دوست ندارم تجربه کنم برخورد کردم 

مثلا مثل بی پولی دیگه به اون فکر نکنم بجای اون به این فکر کنم که فکرشو بکن اگر من پول داشتم چکار میگردم کجاها میرفتم به چه کسانی خدمت میکردم و ….

یعنی به پول داشتن و خرج کردن اون فکر میکردم اینجوری هم فکر منفی نمیکنم هم احساس بد گیر نمیکنم هم حال دلم خوب کردم 

و الانم سطح بالاتر اونو یاد گرفتم که وقتی با مسئله ای برخورد کردم بزرگ بشم دربارش صحبت کنونی به کسی بازگو نکنم