خیلی از بچهها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایلها میرن روی ترازو، میبینن یه کم چاقتر شدن و میگن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاقتر شدی، خوشحال باش. چون این چاقتر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته میشه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار میکنه.
این جلسه یکی از نکتههای طلایی دورهی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته میبینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی میکنه، و چرا ورودیهای روزانهی ذهنت اینقدر مهمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم دوست ندارم بچهها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار میکنن. کسی که ندونه چی کار میکنه زود خسته میشه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ میکنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل میشه. اگه این رو خوب درک کنی، در همهی بخشهای زندگیت هم میدونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.
برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همهمون تجربهش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباسهامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاقتر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمولهای چاقکننده رو یاد میگرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونهای از چاقی در جسممون نبود.
🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟
اولین نشونهی این آگاهیهای چاقکننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل میشه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع میکنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کمکم همین تصویر به جسمت تبدیل میشه. در مرحلههای بعد هم همینطوره: خودت رو در آینه میبینی یا عدد ترازو رو میبینی و حالت بد میشه. وقتی تصویری که میبینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ میره در ذهن ناخودآگاه میشینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، بهعنوان واقعیت تو ثبت میشه.
برای همین با اینکه تلاش میکنی چاقتر نشی، چاقتر میشی، و این چرخه اونقدر تکرار میشه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافهوزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که میگه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریعتر قبول میشه؛ برای همین خیلی از تبلیغهای لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون میدن. جملههایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت میکنه»، «سن بره بالا چاق میشی» و «ازدواج کنی چاق میشی» هم همین کار رو میکنن.
یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانوادهش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانوادهی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاقتر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه میشنید «خوش به حالت، تو چاق نمیشی؛ من اگه اینجوری بخورم چاق میشم». همین تحسینها کمکم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافهوزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق میشی»، فقط با شنیدن این حرفها وارد همون چرخه شد.
🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس
وقتی وارد لاغری با ذهن میشی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت میدی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاقکننده وارد ذهنت میشد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاقکننده در ذهنت ذخیره شده. هفتهی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد میکنی، هفتهی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم میتونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفتههای اول روند چاقتر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اونوقت روند چاق شدن متوقف میشه.
بعد از اون، آگاهی کمکم در تو نفوذ میکنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچهی مورد علاقهم و برداشتنش هیچ فاصلهای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب میشه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط میبینم و برنمیدارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدمهای چاق اسمش رو «بیارادگی» میذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اونقدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان میده.
یه نکتهی مهم دیگه هم گفتم: ورودیهای ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب میشه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرفهای نگرانکنندهای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونیای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقهای در کل روز.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثالهای بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک میکنه دفعهی بعد که از چاقتر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها و نکتههای طلایی باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه میخوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدمبهقدم وارد ذهنت کنی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
🎯 تمرین این جلسه
- ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
- به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرفها و هشدارهایی دربارهی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
- اگه در هفتههای اول دیدی چاقتر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایلها رو با اشتیاق ادامه بده.
- ورودیهای روزانهی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت میشه و چقدر خبر و حرف نگرانکننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
- در بخش دیدگاهها بنویس چه جملههایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودیای رو کم میکنی.
📝 برام بنویس
اولین باری که یادت میاد ترس از چاقتر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.41 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

سلام استاد روز بخیر.ممنونم باید این فایل و نوشته صفحه .خیلی سپاسگزارم .خدا قوت بهتون.
چندتا نکته برای خودم:
✓فهم چگونگی تاثییر ذهن بر جسم: مسیر رو بهتر میتونی طی کنی
✓تصویری همراه با احساس بد: منتقل میشه به ناخودآگاه
✓دیدن تصویری همراه با احساس شدید: توسط ناخوداگاه به صورت واقعیت دریافت و پذیرفته میشه
✓هر فکر و تصویر و ورودی که در شما احساس بوجود بیاره،اون تبدیل به واقعیت میشه
✓افکار لاغرکننده قوی تر هستند چون همسو با ذات واقعی شما هستند
✓اگاهانه ورودی خوب داشتن.کم کردن ورودی متفرقه.
✓کسی که لاغره اصلا به لاغری فکر نمیکنه،فقط به چاقی توجه نکرده.
✓الان ذهنم پر از تصاویر چاقیه و با اگاهی از چطور کارکرد ذهن این تصاویر وضوحشون کمتر میشه و زمان کمتری روشون تمرکز میکنم.
✓همه افراد چاق دلایل چاق بودنشان را از دیگران شنیده اند و خودشان هیچ دلیل و منطقی برای آن ندارند
✓از آنجا که من اقدام عملی یا قانع کننده ای برای برطرف کردن دلایل چاقی خودم انجام نداده بودم بنابراین طبیعی است که هر سال انتظار چاق تر شدن داشته باشم و دقیقا هم همین شرایط را تجربه می کردم
✓بنابراین هرچه ما چاق تر شدیم به این دلیل نبوده است که استعداد چاقی ما رشد کرده یا توانایی ما برای مقابله با چاقی کمتر شده است بلکه به این دلیل ساده بوده است که ما نتوانسته ایم در مقابل دلایل منطقی چاق بودن خود دلایل منطقی برای لاغر بودن ایجاد کنیم.
✓چاقی به شکل فزاینده در ذهن ما رشد و گسترش پیدا کرده و به مرور باعث چاق تر شدن ما شده است.
✓آگاهی به دلیل بارها تکرار شدن سبب می شود که به مرور احساس فرد تغییر کند.
✓ترکیب شنیده ها یا دیده ها با تغییر احساس سبب ایجاد فرمول های چاقی در ذهن می شود. زمانی که فرمول های چاقی در ذهن فرد افزایش می یابند تبدیل به تصاویر چاق در ذهن فرد می شوند و انتظار چاق شدن در فرد شکل می گیرد.
✓علاوه بر اهمیت اشتیاق و استمرار در یادگیری لاغری با ذهن باید در کنترل ورودی های ذهن خود کوشا باشیم.
۱-ذهنم انگار هر لحظه بغل گوشم داره میگه نکنه چاق تر شی.زندگیتو نگاه کن ،غذا و رفتارتو نگاه کن،فعالیتتو نگاه کن،حتما چاق میشی دختر.(جدیدا ذهنم به این مرحله از پرویی رسیده میگه نگاه کن ترس و نگرانیتو همین تجسم چاقی و ترس و نگرانیت چاقت میکنه.کلا دنبال چاق شدنه منه.)بعد یه تصویر واضح و رنگی بهم نشون میده از خودم درحالی که چاق تر شدم و بهم میگه ببین اگر تبدیل بشی به این میخای چیکار کنی؟اصلا میتونی بری بیرون از خونه؟همیشه از اینده نا معلوم میترسم و نگرانم در اون من چاق تر باشم.به چاق تر بودن خودم فکر میکنم و مشکلاتی که اون موقع خاهم داشت و احساساتی که خاهم داشت رو تجسم میکنم و راجبش فکر میکنم. همه اینها در چند ثانیه خودش اتفاق میفته و احساس منو بد میکنه.از بس که ذهنم حرفه ای شده در تجسم چاقی.
۲-وقتی درباره کالری مواد غذایی شنیدم و گفتن از میزان مشخصی بیشتر نباید کالری دریافت کنی انتظار داشتم چاق بشم.از اون طرف میگفتن برای لاغر شدن تنها راهش اینه کالری کمتری مصرف کنی.حالا در ذهن من غیر ممکنه کالریمو کم نکنم و بخام لاغر بشم.چطور ممکنه با کالری بیشتر از اون مقدار من لاغر بشم و چاقم نشم.وقتی شنیدم فست فود و غذای بیرون و شیرینی مضره و این مواد خوراکی به عنوان مواد خوراکی چاق کننده بهم معرفی شدن اونم نه از یک نفر از هرکسی که تازه باهاش اشنا میشدم در اینترنت یا کسی که ورزشکار بود یا با رژیم لاغر شده بود انتظار داشتم چاق بشم.وقتی گفتن برا لاغر شدن باید فست فود و شیرینی حذف کنی و نکردم انتظار داشتم چاق بشم.
من فکر نمیکردم کالری شماری مانع لاغری من باشه در ذهنم.امروز همین الان تاره متوجه شدم این موضوع از ۱۰سال پیش تا الان اینقدر قوی تو ذهن منه.چرا میترسیدم نون و برنج بخورم؟میترسیدم چندتا دونه خرما و میوه بخورم؟چون من زمانی، کالری همه چیز رو درمیوردم و اولین چیزی که رو بسته های مواد غذایی نگاه میکردم کالریشون بودو الان کالری همه چیز میدونم.الان یه مدته بخاطر لاغری با ذهن کالری بسته های غذایی رو چک نمیکنم.ولی الان به خاطر اطلاعات گذشته میدونم کالری که دریافت میکنم از اونچه گفته شده بود مورد نیاز بدنه بسیار بیشتره.
اگر واقعا کالری ادمو چاق میکرد این همه ادم تو دنیا باید همه سوپر چاق میبودن.
حالا فهمیدم چرا هر موقع کسیو میبینم راحت غذا میخوره تعجب میکنم.چون پیش خودم میگم چطور این همه کالری میخوره و چاق نمیشه.میدونی این چیزی که خوردی چقدر کالری داره؟ کلا هرچی میبینم یاد کالریش میفتم مخصوصا بعضی مواد خوراکی رو حتی اون صحنه ای که فرد گفت این چاق میکنه یا کالریش خیلیه هنوز تصویرش یادمه.
باید راه حلی پیدا کنم برا این مانع لاغری.
۳-روش های لاغری تنها تاثیری که در جهت لاغر شدن در ذهنم گذاشتن و تنها انتظاری که در ذهنن ایجاد کردن این بود که: مطابق دستور العمل من بری جلو لاغر میشی و اگر صد در صد به اون عمل میکردم انتظار داشتم لاغر بشم و اگر یک گرم بیشتر غذا میخوردم و برنامه جا به جا میشد منتظر بودم چاق بشم.
الان هم خندم میگیره هم دردناکه ولی یه مدت یه رژیمی براخودم تجویز کرده بودم در روز دوتا قهوه میخوردم چهارتا سیب.اگر یروز سایز یدونه سیب بزرگتر از دیروز بود انتظار داشتم چاق بشم و لاغر نشم.
۴-روش های قبلی منو اشنا کردن با میزان کالری و قند مواد غذایی و منم چون دانش اموز خوبی بودم همه رو با دقت یادگرفتم و الان همه اون کالریا و قندارو یادمه.فکر میکردم دیگه کالری شماری نمیکنم یا دیگه یه قند مواد غذایی کار ندارم اما الان فهمیدم این اطلاعات بدون اینکه بدونم با دیدن مواد غذایی خود به خود فعال میشن و من انتظارم از این مواد غذایی چاق شدنه برا همین میترسم.
با روش های قبلی یاد گرفتم اگر ورزش نکنم ،رژیم نگیرم،لیست سیاه مواد غذایی رو مصرف کنم چاق میشم و بعد از اتمام رژیم چون دقیقا همین ها سبک زندیگ من بودن اطمینان من از چاق تر شدن بعد رژیم بیشتر میشد.ترس و استرسم بیشتر میشد.
بعد رژیم ترس از چاق شدن و رنج چاقی خیلی بیشتر بود چون ۱_میترسیدم زحماتم به باد بره۲_لذت لاغری رو چشیده بودم میترسیدم دوباره برگردم به رنج چاقی۳_میترسیدم بقیه منو ببینن بگن شکست خورد رژیمت؟نتونستی ادامه بدی؟
۵-وقتی غذاهارو ربط ندی به چاق شدن،وقتی تو ذهنت بی تحرکیت باعث پایین اومدن سوخت و سازت نشه،وقتی چیزایی که برای تو چاق کنندست میبینی خیلیارو چاق نمیکنه و روش هایی که لاغر کنندست خیلیارو لاغر نکرد.میفهمی این فقط ذهنته که نتایج رقم میزنه.
همه اینها باعث کمرنگ شدن چاقی و ترس از چاق شدن و انتظار چاق شدن میشه و امید واری نسبت به لاغر شدن رو بیشتر.
وقتی اینقد به چاقی توجه نکنی از زندگیت میره بیرون.
اول موانع لاغری شناسایی میشن.میفهمم اینا جلوی لاغر شدن گرفتن.کم کم از اعتبار میفتن و کمتر مرور میشن.اطلاعات جدید وارد میشه و اطلاعات جدید ذهنمو پر میکنه و در ذهنم مرور میشه .اطلاعات جدید پر رنگ تر و موانع قبلی کمرنگ تر میشن.سرعت حرکت به سمت لاغری بیشتر میشه.
✓چربی سوزی و لاغر شدن رو ربط دادم به عملکردهای خاص و مشخصی.انتظار اینو ندارن بی دلیل لاغر شم و بدنم بره حالت چربی سوزی.انتظار ندارم وقتی غذا میخورم و نون و برنج و میوه میخورم لاغر بشم. لاغر شدن مسیرش از خوردن و زندگی عادی کلا جداعه.(اینم یه مانع دیگست)
لاغر شدن و چربی سوزی بدنم هیچ ربطی نداره به پر یا خالی بودن معده من.ربطی نداره به نوع و مقدار غذایی که خوردم. به اینکه با ورزش فشار میارم به بدنم یا نه.
تفاوت لاغر شدن با ذهن و با روش های اشتباه گذشته در همینه. اگر قرار بود مثل شیوه های قبلی عمل کنم و لاغر بشم که اسمش لاغری با ذهن نبود.یه رژیمی بود مثل روش های قبلی.
✓هر روز باید کار کنم روی موانع.یه روزه حل نمیشن.
سلام. اول بگم که استمرار دشتن در هر کاری مهم و واجب است پس اینکه من یه مدت متناسب شدم تمرین ها رو ول کنم نه تنها برگشت میکنم و دوباره باید از اول شروع کنم پس پیشنهاد اول در مسیر تناسب مثل استاد هر روز حضور فعال داشته باشید. وگرنه بعد از یه مدت دوباره مثل من باید دوباره شروع کنید وقتی یه مدت از لاغری با ذهن فاصله گرفتی حرفهای دیگران جای اون رو پر میکنن رژیم تاثیر غذا خوردن بستنی خوردن و انتظار تو از خوردن میشه چاقی مجدد. افکار ت رو دوباره متمرکز کن تو مثل دیکران نیستی تو قبلاً نتیجه گرفتی پس دوباره میتونی . از امروز تصمیم جدی گرفتم که در مورد چاقی با همسرم صحبت نکنم و اگر اون هم خواست چیزی بگه صحبت رو عوض کنم به بیماران که وزن زیاد کردن تذکر ندم اصلأ رفتارم رو باید کنترل کنم تغییر در دارو هاشون بدون اینکه به هشون توضیح بدم . چی بخور یا چی نخور برای چاقی رو دیگه نمیگم چون من باید اول در ذهن خودم این برام عادی بشه که خوردن مهم نیست این انتظار ما از نتیجه اونه که ما رو چاق کنه یا متناسب بمونیم چند نفر رو میشناسید که زیاد تر از شما میخورند ولی چاق نیستند یکی میگفت چون من ورزش میکنم پس هر چی بخورم مشکلی نداره و چون انتظار چاقی نداشت خوب چاق نمیشد ولی اگه خدای نکرده نتونه ورزش کنه دیگه این انتظار چاقی میاد سراغش . نیروی ذهن رو میبینید افکار باید تنظیم بشه در مسیر تغییر به سمت تناسب هستم . ممنونم استاد که هستید
به نام خدا
خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری با ذهن قرار تا با یادگیری آن به سمت متناسب شدن دائم حرکت کنم.
ابتدا بگم دیشب که میخواستم برم هئیت، یه لباس پوشیدم که دو سالی میشد که نپوشیده بودمش. چون چسبون بود، قبلنا میترسیدم بپوشم. ولی دیشب اونو پوشیدم و کلی ذوق کردم. الان متوجه حرف های استاد میشم که میگه بدن انسان خودش از روز اول متناسب بوده. به ما ربطی نداره. خودش کار خودشو انجام میده. چون خداوند از ابتدا همه چیز رو در بدن قراره داده و اتوماتیک وار خودش انجام میده. شبیه زخم روی بدن که کم کم خودش خوب میشه و ما کاری انجام نمیدیم. لباسم خیلی خوب توی تنم بود. خیلی خوب سایز کم کردم. سایز با وزن فکر کنم متفاوته. نمیدونم یا شاید بدنم به سمت تناسب اندام حرکت کرده و عدد روی ترازو ملاک نیست.
این چند روز یه پرس غذا خیلی برای من زیاد بود. یه مقداری از اونو میخوردم. خیلی خوشحالم ولع ندارم و رفتار غذاییم خیلی خوب شده. بدون اینکه به خودم فشار بیارم به راحتی نمی خورم و میل ندارم. با اینکه شربت و شیر کاکائو همه جا بود، ولی من نخوردم. نسبت به قبل، اندازه میخورم. زمان خوردن نمی ترسم. ترس از چاق شدن ندارم. میدونم در مسیر درست گام برداشتم. آگاهی های جدید یادمیگیرم. نگرشم تغییر کرده.
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربانم
سلام به استاد عزیزم و دوستان همراهم
گام ۲۲از چاق تر شدن خوشحال باشید
ترس از چاق تر شدن یکی از بزرگ ترین چالش های افراد چاق هستش
چرا از چاق تر شدن ترس دارم ؟ چون چاق بودن را برای خودم طبیعی میدونستم و چاقی رو برای خودم باورش کردم و کلی دلیل منطقی متعددی برای چاق تر شدنم در ناحیه شکم داشتم مثل چاقی شکمی بعد از سزارین در من شکل میگیره و بعدش عدم تحرک فیزیکی و چربی های من سفته وغذاها چاقی میارن و من اراده لاغر کردن هر جای بدنم لاغر بشه ولی شکم من زیاد تغییر نمی کنه……..این ها تمام دلایل چاقی من بوده که از دیگران شنیده بودم و حرف دیگران برام سند بود ومن هم قبول میکردم به خاطر اهمیت و اعتباری که برای حرف دیگران قائل هستم واین کاملا طبیعی که وقتی خودم اون برای چاقی اقدام نکردیم طبیعی هر دلیلی به ما گفته شود را قبول کنیم وقتی دلایل منطقی برای چاقی داریم وپس طبیعی از چاق تر شدن بترسیم وقتی دلایل چاقی رو قبول داشتم عملا کاری برای لاغری نمی کردم وانتظارم چاق تر شدن بود
اگر چاق تر میشدیم به دلیل استعداد چاقی و ناتوانی ما وبی ارادگی ما نبوده بلکه به دلیل این بود که ما در مقابل دلایل منطقی چاقی مون دلایل منطقی برای لاغربودن رو توجه نکرده بودیم وبلد نبودیم ودر جامعه اصلا به متناسبها توجه نمیکردیم چون دلیل منطقی ژنتیک چاقی ولاغری خیلی برامون قوی بود ومهم ترین دلیل چاقی مون می دونستیم
خدا تنها راه لاغر شدن از طریق لاغر شدن با ذهن هستش چون با دادن آگاهی های چاقی و منطقی کردن چاقی در ذهنمون چاق شدیم واکنون با دادن آگاهی های درست لاغری در خودمون و منطقی کردن آنها در ذهنمون باعث میشیم لاغر شدن رو در جسم مان خلق کنیم نه تنها از چاق تر شدن ترس ندارم بلکه از چاق تر شدن خوشحالم چون اون زمان که من لاغر بودم از چاق شدن ترسیدم ودر من تغییر احساسی ایجاد شد وبعد از چند سال در من چاقی خلق شد واکنون که چاق تر هستم با تغییر احساسم که امید دارم به لاغر شدنم از چاق تر شدنم خوشحالم چون دیده هایم رو باور ندارم بلکه دانسته ها مو باور دارم دانستم در چاقی من لاغری حیرت انگیزی هستش من باورلاغری رو قبول دارم اصلم رو قبول دارم
آگاهی چاقی به دلیل بارها تکرار کردن سبب شد به مرور احساسم رو تغییر دادومن چاق شدم و حالا از همین روش باورهای درست لاغری رو ساخته ام وبا تکرار این نگرش درست و تغییر در احساسم من به زودی لاغر میشم
من الان می دونم چطور چاق شدم واز اون مهم تر چه طور لاغر میشم می دونم با آموزش ذهنی فرمول های درست لاغری در من نفوذ می کنه ورفتارهای متناسب با تمرگز وتوجه من به لاغری رو از خودم به نمایش می ذارم و بعدش در جسم لاغری به خود به خود خلق میشه فقط من باید ورودهای جدید وهم راستا با خواستهام رو وارد ذهنم کنم
نحوه تبدیل آنچه که در ذهنم چطور باعث چاقی شده به
درک درست چطور آموزش ذهنی درجسم ماباعث چاقی شد بر می گرده
من هم از زمانی که لباس هام چسبان شده فهمیدم دارم چاق میشم واز یک روزی شروع شده ولی ذهن من از قبلا آگاهی هایی از چاق شدن وارد شده بود ونشانه ای نداشت وبعد یواش یواش ترس از چاق شدن در من ایجاد وبعد از مدتی ترس تبدیل شد به اقداماتی و شروع کردم برای جلوگیری از چاقی وچون در زمان لاغری از خودم تصویر چاقی در ذهنم ایجاد کرده بودم واحساس ترس در وجودم وارد شد بعدش کمی اضافه وزن داشتم خودمو توی آینه نگاه می کردم و حالتم بد میشد و تصویری که از خودم داشتم واحساس بد در من باعث شد تغییر احساس درمن ترس بیشتر و ناامیدی ایجادکرد ودر ذهن ناخودآگاهم این ترس ایجاد شده و هدفش چاق تر کردن من میشه ومن باخودآگاهم میام تلاش می کنم تا خوردنم رو کنترل کنم اما فایده ای نداره چون ذهن ناخودآگاه چاقی رو قبول کرده وقدرت خوداگاه من نمی تونه بر باور نا خودآگاه پیروز بشه
هر حرفی وهر تصویری و ببینی در شما باعث تغییر احساس بشه همون نا خودآگاه ما برامون خلق میکنه
مثال باورهای اشتباه نا خودآگاه ما تذکر پزشکان در باره چاق شدن از همه قدرتمندتر در ایجاد باور چاق شدن ویا به خاطر بارداری چاق شدن. کار پشت میز چاقی میاره وبی تحرکی چاقی میشه پس این ها درهر فردی تغییر احساس ایجاد کنه وباعث ترس و انتظار چاقی بشه چآق خواهد شد اگر اکنون متناسب
من با همین روش باورهای لاغری رو در ذهن نا خودآگاه خودم وارد می کنم ودر من تغییر احساس امید و انتظار لاغری ایجاد میشه ومن لاغر میشم
الان من در این سایت هستم ودارم اطالاعات وآگاههی های جدید وارد کرده در حالی که اکنون کمی چاق هستم
مثل روند یاد گیری چاقی هستش پس مطمئن هستم لاغر میشوم چون انتظارم عوض شده و لاغری رو در وجودم باور دارم
لاغر شدن همون چاق شدن در جهت مخالف چاقی
روند چاقی الان در من طبیعی هستش چو هنوز افکار لاغر کننده من آنقدر قوی نیستن که بیادبر افکار چاقی غلبه کنه باید آنقدر ادامه بدی تا آگاهی ها بر افکار چاقی فائق بشه تازه چاقی متوقف میشه وبعدش جسم شروع می کنه به لاغر شدن ودر این مسیر باید مراقب ورودی ها مون باشیم و مراقب احساسمون درطول روز باشیم
زهره تودر مسیر لاغری هستی شور وشوق داری ودر این مسیر هستی ولی هنوز چاقی ،مطمئن باش به زودی لاغر میشی چون مغر تو تحت فرمان ذهن نا خودآگاه هستش از نوع دستور ساخت سلولهای بدونه کد چاقی رو صادر می کنه و برای تو با کد درست خودش تکثیرمیشه ولاغری رو برات به ارمغان میاره
تاثیر این آموزش های درست به شکل جدی تحت تاثیر زندگی روز مره خودم هستش پس باید به آگاهی های که وارد ذهنم میکنم توجه و عمل کنم ودر زندگیم مراقب احساسم وآرامش باشم تا روند لاغریم به سرعت خوبی پیش بره
علاوه بر اهمیت اشتیاق واستمرار در این مسیر باید کنترل ورودی های ذهن خود کوشا باشم
تمام دوران چاقی من نقش اصلی رو ذهن من داشته ذهن بر اساس باورهای که من داشتم رو قبول کرده بود و براساس باور من و تغییر احساس من به جسم دستور واکنش دادوبه مغزم دستور گرسنگی و سیر نشدن و حرص وله برای خوردن وبه جسم هم دستور ذخیره چربی در جاهای از بدنم که باورش کرده بودم چاق میشه پس ذهنم به باورچاقی و انتظارم جواب داده بود
وبرای همین روش های معمول لاغری توان مبارزه با باورهای ذهن ناخودآگاه نداره من هرگز از رژیم وورزش لاغر نمیشم
مهمترین باور های چاقی در من از ازدواج و خوش بودن و زایمان سزارین وبی تحرکی وژن چاقی شکمی وچربی های سفت را باور کردم ودر من اضافه وزن ایجاد شد
من تنها روش لاغری با ذهن رو برای لاغری ماندگار قبول دارم
لاغر شدن آسون ترین کار دنیاست چون چاق شدن هم آسون تر ین کار دنیا برام بوده همه چیز از ذهنم شروع میشه
سپاس فراوان از استاد عزیزم 🙏
خدایا به امید تو 🙏🙏🙏🙏
نشان های دریافت شده
۱.ورود آگاهی های منفی یا مثبت و بخصوص گوشزد کننده
۲.ترس از چیزی که وجود ندارد بخاطر ورود اطلاعات منفی و ایجاد تصویر از آینده ای که وجود نداره و طبق اون چیزی که وارد شده بخاطر تکرار زیاد و باور اشتباهی بنام حقیقت جامعه شروع به اقداماتی که جلوگیری کنم
۳.تغییر احساس
۴.تغییر عمل برای جلوگیری
شنیدن درباره چاقی = ایجاد فرمول های چاقی ذهن = ایجاد تصاویر ذهنی چاق = انتظار چاق شدن = چاق شدن
من لاغر بودم و تصویری از چاقی نداشتم یواش یواش یه زمزمه هایی شد
تو لاغری و طرز بیان به نحوی بود انگار من اشتباهم یه جای کارم میلنگه لاغری چیز خوبی نیست و جملات رایجی که از دید دیگران به لاغرها گفته میشه
یه چیزی بخور جون بگیری
استخونهات زده بیرون
می خوای درس بخونی غذا بخور بتونی
لاغری خوب نیست
تو ضعیفی
و مدام این حرفها تکرار میشد و یواش یواش تغییرات ایجاد شد ولی بازم خودم نفهمیدم چطوری چاق شدم
( و حرف شما استاد عزیز کاملا درسته که برای لاغری هم نباید متوجه بشید چطوری دارید لاغر میشید )
و حالا از اینور بوم داشتم میوفتادم
من چاق شدم
و توصیهایی که چاقی خوب نیست شروع شد
کمتر بخور
شام سبک بخور
بعد غذا نخواب
توصیه دیگران
برو ورزش
و هر وقت هم کمی لاغر میشدم چقدر تشویق
اونموقع نمیفهمیدم ولی الان که ذهن و بازیش و فرمول هاش را درک میکنم ذهنم هنگ کرده بود تا دیروز میگفتند چاق بشو حالا میگند چرا چاقی برو لاغر بشو
این وسط من در حال رفت و اومد بودم
تا به اینجا که با لاغری با ذهن آشنا شدم و الان حدود یک سال و نیم هست من کاملا متتاسب هستم و دوباره شروع شده همون حرفها و همون نگرشی که دیگران دوست دارند ادمها را بازیچه خودشون کنند
ولی این وسط یه چیزی تغییر کرده که اصل داستان هست و اون
من هستم
دیگه بحثی باهاشون ندارم فقط بهشون نگاه میکنم و لبخندی میزنم و میگم من برای همیشه متناسب هستم
سلام استاد. من هر موقع که حال روحیم کمی احساس ناراحتی و خستگی میکنم به فایلهای شما گوش میکنم انرژی میکیریم . نه فقط برای لاغری بلکه برای بهتر شدن کیفیت زندگی. به من میگن تو چاق نیستی ولی من به اندازه کافی رضایت از دور شکمم ندارم . دوباره برگشتم که با کمک شما به وزن ایدهآلم برسم. هورا خوشحالم که هستید
سلام و درود
به جمع شگفتی سازان خوش آمدید
با سلام ودرود خدمت استاد عزیز وهمراهانگرامی
اصلا به نظرم کلا ما همه چیز را از ذهن شروع میکنیم ودربیرون به صورت فیزیکی ظاهر میشه..پس ذهن نقش داره که من چاقتر شدم با شنیدن این فایل متوجه شدم من که قبل از ازدواج متناسب بودم ..شاید خانمای باردار رو دیدم که اکثرا چاق شدن وهمش همه میگفتن بارداری چند کیلو زیاد میشی..من دیگه به افرادی که نرمال اضافه میشدن نگاه نمیکردم وفقط به افرادی که خیلی تغییر کردن نگاه میکردم وچند کیلو اونجا اضافه شد ..تازه گفتن با شیر دهی کم میشه ..اونم کم نشد
تا بارداری بعدی که من بیشتر ترس از چاق شدن داشتم
والبته چند کیلو بیشتر چاق نشدم ..ولی همون رو خیلی تصور کردم وترس داشتم وبعد از این ترس شروع کروم رفتم باشگاه اونجا هم یه کم سایز کم میکردم دوباره به حالت عادی برمیگشتم..تا دباره روی همون ۵ کیلو تمرکز کردم وتصویر آدم چاق رو از خودم ایجاد کردم ومتنفر میشدم از اینکه دوستام سایز لباسشون کمه ومال من از همه بیشتره..بعدش دیگه دیگران میگفتن که وای چاقتر شدی ..ومن بیشتر نگران میشدم ..دباره میرفتم باشگاه
ونسبت به غذاها ترس داشتم مثل چربی وروغن وبرنج ونون..مثلا بادمجون زیاد درس نمیکردم چون روغن زیاد استفاده میشد..
واز خودم فقط انتظار چاق شدن داشتم ..وهر سال یه کیلو اضافه کردم ..ولی الان دوست دارم برعکس اون سالهام رفتار کنم ..اولاکه خودمو پذیرفتم ..بعدشم ورودیهای ذهنم رو با سایت لاغر ی با ذهن پر میکنم
وانتظار از خودم تغییر کرده ..حس خوبی دارم ..احساس گناه وتنبلی وبی اراده بودن ندارم ..مسیر رو فهمیدم..که به چه صورت ورودی چاق شدم..ودیدم که زمان زیادی برده تا به این شکل درومدم..میگم من اول ۴ الی ۵ کیلو اضافه داشتم ولی در طول چند سال دباره به من اضافه شد همون روزها که داشتم تلاش میکردم لاغر بشم
با ومنوش ورژیم وورزش..حالا میدونم که به راحتی ویک دو سه من لاغر نمیشم ..ودارم یادش میگیرم ودیگه کار ندارم ذهنم کی کامل یاد میگیره..مثل اینکه اومدم سر کلاس دارم زبان یاد میگیرم دیگه یکی زودتر یاد میگیره وناخوداگاه ش با خودآگاهش هماهنگ میشه یکی دیرتر ودنبال حال خوبم هستم ونتیجه هم میاد والان دیگه نسبت به مواد غدایی حس ترس ندار م
وبه اندازه ازشون استفاده میکنم
وخدا رو شکر میکنم
خدایا شکرت
ترس بسیار زیاد از نوع و مقدار ماده ی خوراکی تا به امروز انقدر روی ذهن من تاثیر گذاشته که به مرور چاق و چاق تر شدم. اوایل یادمه ترس از برنج و نون بود…دیرتر نگران بودم که مصرف لبنیات بدنم رو به سمت بلغمی شدن و چاق شدن سوق بده! در بازه هایی مصرف انواع روغن من رو می ترسوند و حالا که فکر می کنم می بینم که در هر دوره حتی قبل از روی ترازو رفتن انتظار چاقی داشتم!ذهنم مدام درگیر خوردن نخوردن بوده همیشه..درگیر چی رو خوردن و چقدر خوردن و خب در حالتهایی هم که چاق شدم دیگه خودمو ول کردم و فقط با یه عذاب وجدان در پس ذهنم با موضوع چاقی مواجه بودم…جالب اینه که طی سالیان شاید حتی میزان غذای مصرفی من کمتر شده باشه ولی انقدر ذهنم درگیر بخور نخور کم بخور وعده های بیشتر مقدار کمتر بوده که این الان برام واضحه که مساله فقط و فقط ذهنمه…یعنی ذهنم رفتار جدید برام رقم میزنه و خب رفتارها اکثرا اشتباه!
در گذشته چه چیزهایی شنیده یا دیده اید که باعث ایجاد انتظار چاق شدن یا چاق تر شدن در شما شده است؟
چیزهایی که در گذشته شنیده م طبیعی بودن چاقی در سن بلوغ بود..دقیقا همون موقع هم بود که از بسیار لاغر به یکباره خیلی چاق شدم!اولین بار توی مدرسه تصمیم گرفتم رژیم بگیرم و اولین بار بود که ذهنم درگیر مساله ی چاقی شده بود! لباسهای مدرسه هم به خصوص شلوارها برام تنگ شده بودند. برای لاغر شدن اول هیچ تلاشی نکرده بودم. اصلا حتی نفهمیده بودم که دارم چاق می شم.. فکر کنم زمانی که رفته بودم برای پرو مانتو شلوار مدرسه تازه اون وقع متوجه شدم که در آغاز سالهای بلوغم به وزنم اضافه شده ولی اونقدری روش حساس نبودم. تا این که این موضوع به یه پترن تکراری تبدیل شد…در مواقع زیادی پرخوری…بعد چاقی…بعد رژیم بعد دوباره لاغری و دوباره از اول…چون هر سری بعد از از دست دادن وزن بسیار حساس می شدم که دوباره برنگرده و خب عملا در طی ۲۰ سال گذشته ذهنم همیشه به طریقی درگیر موضوع چاقی بوده!
روش هایی که برای لاغر شدن استفاده کرده اید چه تاثیری بر ذهن شما برای لاغر شدن داشته است؟
این روشها چه ورزش سنگین چه رژیم های غذایی چه فستینگ انقدر دایمی بوده ن که مدام ذهن من رو نسبت به موضوع چاقی حساس کرده ن..همیشه و در همه حال دارم به چاقی فکر می کنم!
تلاش های قبلی شما برای لاغر شدن چگونه بر ذهن شما برای چاق تر شدن تاثیر داشته است؟
فکر میکنم همونجور که خودتون هم در ویدیو گفتید هر روش هر بار به نحوی به ما انگیزه می ده..فکوس ولی همچنان چاقیه..چون با خودش. ترس میاره و در واقع مشکلات اصلی که همون ترس از پرخوری ترس از چاقی ترس از بدتر شدن شرایط همیشه در پس ذهن ما مونده و در نتیجه بعد از مدتی وقتی ادامه دادن رژیم سخت و طاقت فرسا میشه همه چیز به حالت قبل یا بدتر از اون حالت برگشته!
لاغری با ذهن چگونه باعث تغییر فرمول های ذهنی و در نتیجه لاغر شدن شما می شود؟
مغز ما نمی تونه چیزی رو از دنیای خارج خلق کنه! هر چیزی که مغز پردازش و ذهن باور می کنه میشه واقعیت زندگی اطراف ما..این موضوع فقط فیزیکی نیست..بلکه من فهمیده م در روابط در شرایط زندگی در تمام مسایل هرچیز که ذهن باور کرده شرایط هم مطابق با اون شکل گرفته.. در نتیجه تغییر فرمولهای ذهنی فقط و فقط یه نتیجه می تونه داشته باشه و اونم لاغری و تناسب همیشگیه!
برداشت و درک خود را از محتوای آموزشی تصویری به صورت شرح انشایی بنویسید.
راستش با اینکه یک سالی هست که جسته گریخته به سایتتون سر می زدم این اولین باره که تازه دارم به عمق مساله پی می برم…انگار ذهنم به یه زمانی احتیاج داشت که بخواد گفته هاتون رو پردازش کنه. تا اینجا اونقدری به موضوع فکوس ذهنم رو مساله ی چاقی فکر نکرده بودم…قبلا سعی کرده بودم مقدار غذامو کاهش بدم ولی الان سعی میکنم به صدای بدنم گوش کنم و فقط وقتی غذا بخورم که گشنه هستم و به مقداری بخورم که بدنم نیاز داره..بخش زیادی از استرس های قدیمیم خودشون رو نشون می دن و اینبار بهتر می بینمشون.زودتر تشخیصشون م یدم و کلا ذهنم داره روی موضوع تناسب برنامه ریزی می شه. فکر میکنم با ادامه دادن این مراحل به زودی بدنم هم به سمت تغییر حرکت میکنه.
با سلام
آقای عطار روشن توی این چند وقتی که توی سایت هستم حرفاتون خیلی دلنشین بوده و نکته های زیادی ازتون یاد گرفتم ،با اجازه امروز میخوام من یه نکته بگم ،،چیزی که با تمام وجود توی زندگیم درکش کردم اینکه؛اینکه؛ خوش بحالت بار منفی زیادی داره ،،ظاهر این شبه جمله خیلی قشنگ و مثبت هست و ظاهراً راجع به خوشی حال هست اما به شدت بار منفی داره و اصلا و ابدا تحسین به حساب نمیاد!
وقتی یکی میگه خوش بحالت که لاغری !
خوش بحالت که چاقی!
خوش تیپی!
خوش بحالت که خونه بزرگی داری !
شوهرت یا زنت ازت حرف شنوی داره!
درسات خوبه!
بچه هات دور و برت هستن !
و خیلی چیزای دیگه،
همه اینا اگه دقت کنیم یه آه و افسوس و حسرت پشتش هست ،
و آه و افسوس کاملا منفی هست !
وقتی این جمله رو میگیم شاید منظوری نداشته باشیم و فقط بخواییم یه جوری از طرف مقابل تعریف و تمجید کنیم ،اما این راهش نیست!
این جمله رو نگید،بجاش بگید باریکلا،احسنت،ایولا ،خیلی جمله های دیگه هست که بتونیم حال خوبمون رو به دیگران انتقال بدیم و ازشون تعریف کنیم که با دل و جون میگی و با دل و جون پذیرفته میشه.
هیچ وقت شنیدن این جمله به من حس خوبی نداده،
مخصوصا وقتی بارها و بارها از دیگران می شنیدم حالم بدتر میشد،و موج منفی جمله منو گوشه گیر کرد، و این تو ذهنم می اومد که ببین تو با زندگی کردنت انگار داری فلانی رو ناراحت میکنی کاری کردی که فلانی از زندگی خودش ناراضی باشه ،و در این صورت یا با دستای خودت خودت رو از دیگران ترد میکنی ،یا هم که مثه اونا میشی که دیگه برای دیگران آه و افسوسی در پی نداشته باشی!
شک نکنید دلیل اینکه همسر شما هم به مرور چاق شدن بخاطر بار منفی جمله بوده و این که دیگه وقتش بوده که همرنگ جماعت بشن و ذهن ایشون این رو پذیرفته.
از هرچی بترسی به سرت میاد!
من اعتراف میکنم از چاق شدن می ترسیدم همینقدر که از لاغریم حال می کردم.
تو بارداری همش ترس داشتم ،بارداری اولم که به خیر گذشت، بارداری دومم هم میدونستم مثه اولیه،اما همش یه گوشه ذهنم یه ترسی بود ،یه انتظاری بود برای چاقی و آخرش هم چاق شدم.
یه همسایه داشتیم متناسب بود،اما عکسای بارداریش رو که بهم نشون داد تعجب کردم خیلی خیلی چاق شده بود .خواهرم با هر بارداری چند کیلو اضافه وزن بی بازگشت به سرش اومده بود،خیلیا بودن توی فامیل که دوران شیردهی به شدت لاغر شده بودن و بعد شیردهی بعضاً متناسب شده بودن و بعضی ها هم متاسفانه چاق شده بودن و اصطلاح استخون ترکوندن رو بهشون میدادم که فلانی با زایمان دیگه استخوان ترکونده و منم وقتی چاق شدم از زبون فامیل این جمله رو شنیدم در مورد خودم که خیلی هم جمله ناامیدکننده ای هست ،آخه چربی شاید آب بشه ولی استخون ترکیده شده که دیگه مثه اول نمیشه!🤭🤭🤭🤭
وقتی که من باور داشته باشم که کاری انجام شدنی هست و سعی کنم که انجامش بدم بلاخره اون کار انجام میشه! لاغری با ذهن هم همینطوری هست ،
تغییر ذهن باعث تغییر لایف استایل میشه ،و لایف استایلی که در مسیر لاغری باشه ،منو لاغر میکنه.
به نام خداوند همیشه خیر خواه ما ،
و درود خداوند رحمان و برکتو سلامتیو ثروت بر شما استاد گرامی و ارجمند همیشه جاری:
•با توجه به اینکه مدت هاست با چاقی زندگی میکنید درک شما از نقش ذهن در چاق تر شدن چیست؟ شرح دهید.من تا آگاه بودن و غافل و بی خبر از اینهمه یادگیری و آموزش گرفتن ناخواسته ضمیر ناخودآگاهم اینهمه سال از خانواده ام و بعد از ازدواجم
خانواده میگفت ازدواج کنی چاق میشوید حتما شک نکن،
و از روی البته نیت خیر و ناخواسته هم همسرم از روی اینکه من لذت میبردم از خوردن و شروع به زیاد خوردن در این رستوران اون رستوران کرده بودبم با هم و من چون نمیخوردم اما کم کم به خوردن افتاده بودم و همپای او شده بودم و منتهی ایشون ماشاالله قهرمان ملی هستن هر چند میدونم ورزش به اندام ایده آل ایشون ربطی ندارد هر چه هست ذهنی هست اما من افکار چاقی ندانسته داشتم ولی ایشون نه و من با تشویق همسرم روبرو میشدم و بهم همیشه میگن سلامتی باش و نوش جانت هر چند الان دیگه باز برا سلاکتیم میگن حالا نخور،به هر حال من اونموقع شروع به یادگیری ناخوادگاه چاقی کرده بودم و از خوشحالی همسرم یکجوریایی خوشحال میشدم که میدیدن من میخورم و من تشویق به خوردن برای دیدن چهره شاد همسرم از خوردن خودم و همپا همراه بودن با خوردنهای ورزشکاری همسرم که مسلما ایشون با من زمین تا آسمون نوع افکارش با من فرق میکرد،خلاثه دوهامل خانواده و ازدواج .