تصویر ذهنی چاق (قسمت هشتم)

سلامی به طراوت همین بارونی که الان داره میباره ، خدایا شکرت .

در خصوص تمرین اول ، من تو کامنت قسمت ۷ هم گفتم ، الانم میگم دیگه پیش من حرفی از این “ اسمشو نیار ” نزنین ! (چ . ا . ق . ی ) یعنی از این لحظه به خودم قول میدم نه تنها توی مابقی کامنت هام دیگه اسمشو نمیارم و حرفی ازش نمیزنم ، بلکه توی مکالمات روزمره و ارتباطات با بقیه هم دیگه صحبتی راجع بهش نمیکنم . 

آقا ، اصلاً از همین تریبون اعلام میکنم : بنده درست در همین لحظه ، این عبارت رو از دایره ی واژگانم حذف کردم ، والسلام !!!  یعنی حیف که امکان اصلاح کامنت های قبلی وجود نداره ، والا از تموم نظراتی هم که تابحال ثبت کردم ، حذفش میکردم ! یعنی میخوام بگم اینقدر جدی ام ها !!! خخخخخ …

بی شوخی ، میخوام اینقدر اینکار رو آگاهانه انجام بدم تا ملکه ذهنم بشه ، الهی به امید تو …

در مورد تمرین دوم هم ، یه مطلبی که اتفاقاً این چند روزه خیلی ذهنم رو به خودش مشغول کرده اینه که ، هر وقت بصورت اتفاقی ، مثلاً با یک تبلیغ اینترنتی در یک سایت مواجه شدم که راجع به پیشنهاد روشی جدید برای لاغریه ، یا مثلاً توی سرچ عمومی اینستاگرام بر اساس جستجوهای قبلی ام ، انواع و اقسام روش ها برای لاغری موضعی ، دمنوش های جدید با طعم های متنوع ، چگونه شکم خود را کوچک کنیم ، کمر باریک میخوای ؟ ورق بزن برو صفحه بعد ، این  معجون رو روزی سه بار بخور و معجزه شو ببین و … از این قسم وعده های قریب الوقوع مواجه میشم ، نه تنها تحریک به باز کردن و خوندن و دونستن اش نمیشم ، بلکه انگار تکراری بودن این مدل حرف و حدیث ها خسته ام هم میکنه.  تند تند اسکرول رو میزنم و پایین میرم .

اوایل متوجه نبودم ، ولی وقتی از اولین جلسات دوازده گام که فهمیدم فرم و شکل و وزن اندام فعلی ما هیچ ربطی به هیچکدوم از کارهایی که قبلاً انجام دادیم یا ندادیم نداره ، و باید فرمول ها رو عوض کنیم تا نتایج عوض بشن ، دیدم دیگه این مطالب برام جذابیتی نداره و حتی تعداد پست های پیشنهادی توی سرچ عمومی ام هم نسبت به قبل خیلی کمتر شده . و باز هم خدا رو شکر میکنم و این مورد رو به فال نیک میگیرم که مسیری که توش هستم درسته و دلایل درست بودنش هم اینه که انگار پیچ باورهای غلط ام دونه دونه داره شل میشه و اون تصاویر مثل پستهای اینستاگرام که گفتم ، دارن کمرنگ تر و کم تعدادتر میشن .

تمرین سوم هم که : در معرض اطلاعات تحریک کننده قرار نگیرید !

این مورد میدونین منو یاد چی انداخت ؟ یادتونه قدیم یه سفره هایی داشتیم که توش عکس کباب و نون سنگک و برنج و نمکدون و … اینا بود ؟

 حالا شما فکر کن ، مامان ما این سفره رو پهن می‌کرد ، توش برامون خورشت کرفس میزاشت ! یا گاهی فقط تخم مرغ نیمرو ! یا مثلاً سوپ ! 

قسم میخورم اگر یه معجزه تو زندگیم اتفاق افتاده باشه همون بود که حتی آبدوغ خیار هم توی اون سفره مزه ی کباب چرب و چیلی و خوش نمک با پلوی زعفرانی رو میداد !!!

اون که فقط یه سفره بود و در طی روز ما همون چنددقیقه ای که مشغول غذا خوردن بودیم باهاش مواجه می‌شدیم . حالا شما اینو مقایسه کن با غول مرحله آخراطلاعاتی به نام اینترنت !

 تو تلگرام میری ، خاله و عمه و دختر دایی توگروه های خونوادگی ، عکس از میز مهمونی که داشتن یا رفتن میزارن .

میای تو واتساپ گروه رفقای همدل ، عکس از شام و ناهارشون میزارن که به بقیه واسه غذای روزشون پیشنهاد بدن .

میای تو اینستا یه نفسی بکشی که علی برکت الله ، وفور نعمت اینجاست ، انواع غذا و پیش غذا و پس غذا و “ من و صبحونه ی خوشمزه ام یهویی \” یا “ ناهارلذیذ امروزم”  یا “عصرونه مقوی منو دیدین ؟ ” یا “یه شام مفصل دورهمی با کل اعضای فامیل ” و… یا اصلاً “غذای رژیمی من” یا “یک وعده برای یک ورزشکار” و …تا دلت بخواد با عناوین مشابه دیگه روبرو میشی . 

گوشیت رو میزاری تو جیبت بیای تو خیابون یه قدمی بزنی ، بیلبورد روی پل عابر پیاده رو میبینی که روش نوشته ؛ پنیربود و نون نبود … یا کباب بود و دوغ نبود یا …هر خوراکی که خودش بود و جفت و همراهش نبود !  همه جوره دسترسی آسون به هر نوع خوردنی و نوشیدنی رو تبلیغ میکنه . 

یا از جلوی هر سوپر مارکتی که رد میشی انوای پوستر محصولات اسنکی و ترش و شیرین و نرم و راحت خور ! رو میبینی حتی اگر داخل مغازه هم نشی !  

آره ، میدونم ، سخته ، داریم هر روزبا این حجم اطلاعات محرک و اشتهاآور بمباران چشایی میشیم ! ولی هر چقدر هم سخت باشه به پای رژیم های کشنده ای که می‌گرفتیم که بیشتر شبیه اعتصاب غذا بود تا رژیم لاغری !!! که نمیرسه . پس ، چیکار می‌کنیم؟

آ باریکلا … نمی بینیم ، تا دلمون نخواد و نخوریم !

رفیق ، قرار از همین امروز : از هر جا که می‌بینیم داره ذائقه مون رو تحریک میکنه یا دیگه رد نمیشیم ! از اون طرف میریم ! یا از پیج اش خارج میشیم ، یا آنفالو می‌کنیم  یا از گروه لفت میدیم یا پاکش می‌کنیم یا …هر روش دیگه ای که خودت به فکرت میرسه  .

اصلاً شاعر در این مورد فرموده : “ از دل برود هر آنکه از دیده برفت …”

آماده ای ؟ بزن قدش ! 

یا علی .

سلام و درود 

فایل هشتم و سه گام خیلی مهم !

گام اول من دیگه هرگز در مورد چاقیم با کسی حرف نمیزنم ، خوب که فکر میکنم با خودم میگم واقعا چرا باید تا الانم در موردش حرف میزدم ؟! این بلایی هست که خودم سر بدنم آوردم و خودمم باید با روش درست ، درستش کنم ، پس چه نیازی هست که دائم در حال عجز و ناله وگفتن و ثابت کردن به دیگران باشم ؟! وقتی نه تنها اونا کاری برای من نمیتونن بکنن بلکه من فقط باعث سرزنش بیشتر خودم و حسِ زشتِ ترحم برای خودم میشم و هر بار فقط و فقط حس و حالم رو بد میکنم ! پس حرف زدن با دیگران در مورد چاقی ممنوع راستش من تصمیمم گرفتم برای حفظ عزت جسمِ نازنینم دیگه با خودمم در مورد چاقی حرف نزنم و فقط تلاش کنم تا درستش کنم …

گام دوم تحقیق کردن  در مورد روش های دیگه لاغری و کلا چاقی ممنوع ! من سالهای سال راه های مختلفی رو طی کردم شاید بتونم کمی از وزنم کم کنم هر بار البته با شکنجه کردن خودم و آزار روحی تونستم وزن کم کنم اما فقط برای مدتی و بعد دوباره همون آش و همون کاسه ، وقتی من این همه سال راهی نمونده نرفته باشم ، و الان مطمئن شدم و مثل روز واسم روشن شده که تنها راه لاغر و متناسب شدن روش ذهنی هست چرا باید وقت عزیز و گرانبهام رو صرف روشهای بیهوده کنم ، روش هاییی که واقعا از لحاظ روحی منو داغون کردن چون هر بار خودم رو به بی عرضگی متهم کردم و اعتماد به نفسم رو له کردم ….الان من با شروع این روش هیچی اتفاقی هم نیافتاده باشه اما به آرامشی رسیدم که فقط خدا میدونه چقدر برام ارزشمنده و مطمئنم هر چیزی که حال انسان رو خوب کنه و آرامش بده قطعا نتیجه خواهد داد…

گام سوم از دیدن هر چیزی که باعث تحریک دیداری میشه خود داری کنم ! 

واقعادرسته ما که آشپز حرفه ایی نیستیم که هر روز بخواهیم دستور جدیدی رو امتحان کنیم در ضمن با تکنولوژی جدید هر زمان که شما دستوری رو بخواهی میتونی با یه سرچ ساده پیداش کنی پس نیازی به عضو بودن تو کانالهای خاص آشپزی و یا پیگیری کلیپ های اون نیست …

البته قطعا کسایی که مثل من فرزند کوچیک دارن نیاز دارن دستورهای جدید برای بچه ها داشته باشن اما واقعا با یه سرچ ساده حل میشه نیاز به دنبال کردن و پر کردن چشم و ذهن از این تصاویر تحریک آمیز نیست ….

در مورد فرزندان یه تجربه شخصی من این بود که تا وقتی بچه سرحاله و بازی میکنه یعنی سالمه حتی اگه یه وعده غذایی رو نخورده باشه چون بچه به هر حال غریزی گرسنه میشه و میخوره و نیازی به اجبار و وارد کردن انبوهی از مواد غذایی اونم   هر بار و هر بار به بدن نحیف بچه نیست واقعا اگر بعضی مادرها دخالت نکنن تو فرمول ها خیلی از بچه ها متناسب رشد میکنن شکر خدا بچه های منم متناسبن به خاطر اینکه من هیچ وقت دنبال تپل بودنشون نبودم و نیستم چون همیشه اعتقادم این بود تپل بودن یعنی بیماری ! 

الانم هم بزرگترین دستاورد این دوره برای من اصلاح رفتارم با فرزندانم هست که اون ها هم مثل من رنج چاقی رو در آینده متحمل نشن …

الان دارم رو احساس سیری و گرسنگی کار میکنم و اصلا مجبورشون نمیکنم که سر ساعت خاصی غذا بخورن و میبینم چقدر عالی شده و این ها چیزهایی هست که من میتونم براشون به یادگار بزارم یه زندگی با سبک درست……

یا علی