مدتی غذا نخوردید 🍽️، رژیم گرفتید 🥦، شام را حذف کردید 🚫🍲، ولی روی ترازو عددی که میخواستید را ندیدید! 😳
📍 این جلسه ادامه گام ۱۳ از دوره رایگان «صد گام لاغری با ذهن» است.
این شرایط باعث ایجاد سوالی در ذهن ما میشود که: «چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟!»
ما همیشه فکر میکنیم نخوردن یعنی لاغری ⛔⚖️، اما واقعیت این است که ذهن ما داستان دیگری دارد 🧠✨.
در این مقاله میخواهیم با هم بررسی کنیم 📖🔍 که چرا با وجود نخوردن، لاغر نمیشویم و چطور قدرت ذهن میتواند ما را حتی در نبود غذا، چاقتر کند! 🌀
در این جلسه میآموزیم:
چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟ 🤔 واقعاً دلیلش چیه؟
تا حالا چند بار با خودت گفتی: «دیگه برنج نمیخورم!» «شیرینی رو حذف میکنم!» یا «از فردا روزی یه ساعت میرم ورزش!»
ولی با اینکه همه این کارها رو کردی… هنوزم لاغر نشدی! یا شاید یه مدت کم کردی ولی خیلی زود برگشتی به وزن قبل (یا حتی بیشتر 😞).

واقعاً چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! این سوال خیلیهاست.
خب، بذار یه نکته مهم بهت بگم👇
میلیاردها آدم روی زمین هستن که نه رژیم میگیرن، نه ورزشکار حرفهایان، اما همیشه متناسب میمونن! 😮
پس قطعاً یه جای کار اشتباهه… شاید اصلاً عامل لاغر شدن، اون چیزایی نباشه که فکر میکردیم!
شاید وقتشه یه بار برای همیشه ریشهی اصلی ماجرا رو پیدا کنی — یعنی ذهنت 🧠💡
واقعاً چی عامل لاغر شدنه؟ چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟ 🤷♀️🍽️
سالها با اضافه وزن دست و پنجه نرم میکردم… 😓
۳۵ سال از عمرم گذشت و همیشه یه سایه سنگین به اسم چاقی همراه من بود.
چیزی نبود که فقط روی بدنم اثر بذاره، رو اعتماد به نفس، لباس پوشیدن، مهمونی رفتن، حتی حالِ دلمم تأثیر داشت. 😞
همه جا میشنیدم:
🔸 “خوردن باعث چاقیه!”
🔸 “هرچی میخورم چاق میشم!”
اما عجیبترش این بود که خیلیها، درست مثل من، میگفتن:
“چرا نمیخورم لاغر نمیشم!” 🤯
هر بار که تصمیم میگرفتم لاغر شم، اولین چیزی که به ذهنم میرسید رژیم گرفتن بود.
❌ سرخکردنی نه 🍞 نون خیلی کم 🍚 برنج ۸ تا ۱۰ قاشق 🥗 سالاد و سبزیجات جایگزین همه چی!
و البته که نصیحتها هم همیشه آماده بودن:
“کمتر بخور!” و “هر روز یه ساعت ورزش کن!” 🏃♀️ اما یه چیزی رو هیچوقت نفهمیده بودم…
اگه این نسخهی کلاسیک «کمتر خوردن + بیشتر ورزش کردن» جواب میداد، چرا این همه ساله که افراد چاق هنوز چاقن؟!
واقعیت تلخ اینه که بیشتر برنامههای لاغری رو افرادی نوشتن که خودشون هیچوقت چاق نبودن! 🙃
و خب طبیعیه که درک درستی از ذهنیت و شرایط افراد چاق ندارن.
🧠 ذهن ما خیلی قدرتمنده، و چیزی که تو ذهنمون باورش داریم، توی بدنمون اتفاق میافته.
وقتی با خودمون تکرار میکنیم: “اگه بخورم، چاق میشم!”
حتی فکر کردن به غذا خوردن هم میتونه ما رو در مسیر چاقتر شدن قرار بده!
چون ذهن ما فرق بین واقعیت و خیال رو نمیفهمه! 🤯
با این آگاهی بهتر میشه درباره این ابهام ذهن که چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! 🧐 توضیح داد.
جوابش سادهست: چون ما سالها با ذهنمون برنامهریزی شدیم که خوردن باعث چاقیه، حتی اگه فقط در حد فکر باشه!
من خودم بارها تجربه کردم که بدون تغییر در غذا خوردنم، چاقتر شدم!
همون حجم غذا، همون سبک زندگی… ولی بدنم سنگینتر میشد. تا جایی که باورم شده بود:
“آب هم بخورم چاق میشم!” 💧➡️⚖️
اما وقتی با ذهنم آشنا شدم و فهمیدم همه چیز از اینجا شروع میشه، مسیرم عوض شد… ✨
اگه تو هم هنوز نمیدونی چرا نمیخورم لاغر نمیشم، شاید وقتشه یه نگاه عمیقتر به ذهن و باورهات بندازی. 🧠💫

چی باعث میشد من هی چاقتر بشم؟ 😟
با خودم بارها فکر کرده بودم: من که نه بیشتر میخورم، نه سفرهمون رنگینتر شده… پس چرا هر سال دارم چاقتر میشم؟! 🤔
جوابش چیزی نبود که تو بشقابم باشه… بلکه چیزی بود که تو ذهنم تکرار میشد! 🧠💭
- ☁️ ترس از چاقتر شدن
- ☁️ تنفر از اندامم
- ☁️ نگرانی از عدد ترازو
- ☁️ فکرای تکراری مثل: “نکنه دوباره چاق شم!” “لباسم تنگ شده، یعنی بازم چاق شدم؟”
اینا چیزایی بودن که مثل یه فایل صوتی، مدام تو ذهنم پخش میشدن. و همینا بودن که بدون اینکه غذام بیشتر شه، منو چاقتر و سنگینتر میکردن! ⚖️
ذهنمون یه قدرت فوقالعاده داره… و وقتی بارها و بارها یه فکر خاص رو تکرار کنیم، فرقی نداره واقعیه یا نه؛ ذهن اون رو تبدیل به واقعیت میکنه. ✨
برای همین هم هست که خیلی از ماها با اینکه رژیمیم، بازم برامون سواله که:
“چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟!”

چرا غذا میخورم چاق میشم؟ 😩
یکی از فکرایی که سالها باهام بود، این بود که: “غذا باعث چاقی منه!” واقعاً باور داشتم که هر چی میخورم، مستقیم میره میچسبه به پهلو و شکمم! 😅
در حالی که یه عالمه آدم متناسب رو میدیدم که همون چیزایی رو میخورن که من میخورم… ولی اونا همچنان لاغر و خوشاندامن! 🤷♀️
همیشه تو ذهنم میچرخید:
🔸 چرا من هرچی میخورم چاق میشم ولی اونا هرچی میخورن، همونطور لاغر میمونن؟!
🔸 و بدتر از اون: چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! 😩
شنیده بودم که بعضی از آدمای متناسب فقط با دو سه روز بینظمی تو غذا خوردنشون، راحت وزن کم میکنن.
در حالی که من با چند هفته سختگیری و رژیم فقط یه ذره تکون میخوردم… اونم اگر خوششانس بودم! 🙃
🤔 این همه تفاوت برای چی؟ چرا یه غذا برای من چاقکنندهست، ولی برای اونا نه؟
واقعاً چرا من غذا میخورم چاق میشم، ولی اونا نه؟
چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! 😩 ولی اونا نمیخورن لاغرتر میشن؟!!
جواب این سوالا تو ذهنم پنهون بود… ذهنی که باور کرده بود: “غذا = چاقی”

💡 اگه احساس میکنی با وجود کمخوری هم لاغر نمیشی، دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز دقیقاً همین فرمول ذهنی رو هدف میگیره.
✍️ حالا بریم سراغ این معجزه؛ در ادامه هم توی گام ۱۵ سراغ «اگر از خودت انتظار لاغر شدن داری» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.23 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام خدا
در فایل امروز هم باز از اهمیت تغییر افکار ، رفتار و نگرش ما در لاغر شدن صحبت شد و این نشون میده که چرا رژیمها ، لاغری ماندگار رو برای ما به دنبال نداشتند چون فقط بر تغییر فیزیک و جسم تکیه داشتند .
ما در روش لاغری با ذهن از هر ماده غذایی میخوریم و به کالری مواد کار نداریم ، خوردن موادی که کالری صفر دارند در رژیمها توصیه میشه ، در این نوع خوردن با این فکر که من هر چقدر کاهو و خیار و سالاد بخورم چاق نمیشم شکم خودم رو با این مواد پر میکنم ولی اصل ماجرا خوردن بی مورد و بدون نیاز منه ، اصل اون ذهنیت اشتباهه ،یادم میاد من هم در روزهای رژیمم با این فکر هر روز به محض اینکه دلم میخواست چیزی بخورم ، یا عصبی میشدم چند تا خیار و گوجه یا هویج میخوردم ، سر میز غذا هم مقدار زیادی سالاد میخوردم تا حجم معدم رو با سالاد پر کنم و به محض خارج شدن از رژیم جایگزین اون حجم خیار و گوجه و سالاد با کیک و بیسکوئیت و شیر میکردم ، چون قبلا دوست داشتم مدام بخورم و از ترس چاق شدن به خیار و گوجه پناه برده بودم .
من هر دو طرز فکر رو برای نخوردن داشتم جاهای زیادی جلو خودم رو میگرفتم که نخورم چون کالری زیادی داشت ، یادمه مدت زیادی ، قند و شکر و بستنی نمیخوردم ، چون میترسیدم چاقتر بشم و جاهای زیادی هم نمیخوردم تا لاغر بشم ، و در طول مدتی که رژیم داشتم هر روز با کم کردن حجم غذاهام تصمیم به لاغری داشتم ولی خیلی زود خسته میشدم و با اجبار این کار رو انجام میدادم.
به نظر من در هر دو فکر من توجهم بر چاقی بود و در هر دو موقعیت حالم خراب بود چون حسرت نخوردن داشتم حالم بد بود و از خودم و بدنم بیشتر متنفر میشدم که چرا من باید ژنتیکم اینجور باشه که هر چی میخورم چاق میشم و یکی دیگه داره از خوردن میترکه ولی چاق نمیشه.
ورزش کردن من بیشتر برای لاغر شدن بود ، من مدتهاست که پیاده روی میکنم و اوایل برای لاغری بود ولی گاهی که رژیم رو رها میکردم با خودم میگفتم من نباید پیاده رویم رو رها کنم حالا که با رژیم لاغر نشدم حداقل ورزش و پیاده روی کنم تا چاقتر نشم .
من قبلا هر تلاشی میکردم ابتدا به فکر کاهش وزن بودم و خیلی تلاش میکردم و اوایل راه چون انگیزه زیادی داشتم خیلی تلاش میکردم ولی کم کم که خسته میشدم سعی میکردم که تلاشم در جهت چاقتر نشدنم باشه.
من با اومدن به این مسیر یاد گرفتم که با وجود اضافه وزن و چاقی خودم رو متناسب بدونم و ترسی از غذاها نداشته باشم چون من رژیمی ندارم و هیچ ماده غذایی اگه به اندازه و به موقع خورده بشه چاق کننده نیست و تنها زمانی باید نگران بود که زیاد از حد خورده باشیم که حتی اگه این مورد هم برام پیش بیاد خودم رو سرزنش نمیکنم و سعی میکنم بهتر ازقبل عمل کنم .
در مورد ورزش هم طرز فکرم عوض شده و دیگه برای لاغری یا چاق تر نشدن ورزش نمیکنم بلکه برای سلامتی و آرامش پیاده روی میکنم ، قبلا هر روز خودم رو ملزم به پیاده روی میدونستم ولی الان هر موقع حالم خوب باشه و با رضایت خودم پیاده روی میکنم و حتی بعضی روزها که میدونم حوصله بیرون رفتن ندارم پیاده روی نمیکنم.
من ایمان دارم چون در مسیر لاغری با ذهن قرار دارم و از عملکرد خودم راضی هستم ، افکار ، نگرش و عملکردم همسو با لاغری هستند من در مسیر تناسب پایدار قرار دارم و حتی همین ااان هم اصلا به چاقی خودم فکر نمیکنم چون در ذهنم من الان هم متناسبم .
نکته ای که در این فایل برای من جالب بود این بود که من همونجور که قبل از خوردنم از خودم میپرسم دلیل خوردنم چیست باید دلیل نخوردنم رو هم بدونم ، اگه دلیل من ترس از چاقتر شدن یا لاغر شدن باشه ، نباید اهمیت بدم و نکته دیگه اینکه از قبل برای خوردنم تصمیم نگیرم و در وقت نیاز تصمیم بگیرم که چی بخورم و از چیزی که دوست دارم بخورم نه چیزی که از قبل برای خودم تعیین کردم .
و جمله ای که در این فایل در مورد من هم صدق میکنه اینه که تعداد نخوردنهایی که سبب چاقی من بوده بیشتر از خوردنهام بوده و این نشون دهنده ، تاثیر منفی نگرش ما نسبت به غذاها رو میرسونه .