مدتی غذا نخوردید 🍽️، رژیم گرفتید 🥦، شام را حذف کردید 🚫🍲، ولی روی ترازو عددی که میخواستید را ندیدید! 😳
این شرایط باعث ایجاد سوالی در ذهن ما میشود که: «چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟!»
ما همیشه فکر میکنیم نخوردن یعنی لاغری ⛔⚖️، اما واقعیت این است که ذهن ما داستان دیگری دارد 🧠✨.
در این مقاله میخواهیم با هم بررسی کنیم 📖🔍 که چرا با وجود نخوردن، لاغر نمیشویم و چطور قدرت ذهن میتواند ما را حتی در نبود غذا، چاقتر کند! 🌀
چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟ 🤔 واقعاً دلیلش چیه؟
تا حالا چند بار با خودت گفتی: «دیگه برنج نمیخورم!» «شیرینی رو حذف میکنم!» یا «از فردا روزی یه ساعت میرم ورزش!»
ولی با اینکه همه این کارها رو کردی… هنوزم لاغر نشدی! یا شاید یه مدت کم کردی ولی خیلی زود برگشتی به وزن قبل (یا حتی بیشتر 😞).

واقعاً چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! این سوال خیلیهاست.
خب، بذار یه نکته مهم بهت بگم👇
میلیاردها آدم روی زمین هستن که نه رژیم میگیرن، نه ورزشکار حرفهایان، اما همیشه متناسب میمونن! 😮
پس قطعاً یه جای کار اشتباهه… شاید اصلاً عامل لاغر شدن، اون چیزایی نباشه که فکر میکردیم!
شاید وقتشه یه بار برای همیشه ریشهی اصلی ماجرا رو پیدا کنی — یعنی ذهنت 🧠💡
واقعاً چی عامل لاغر شدنه؟ چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟ 🤷♀️🍽️
سالها با اضافه وزن دست و پنجه نرم میکردم… 😓
۳۵ سال از عمرم گذشت و همیشه یه سایه سنگین به اسم چاقی همراه من بود.
چیزی نبود که فقط روی بدنم اثر بذاره، رو اعتماد به نفس، لباس پوشیدن، مهمونی رفتن، حتی حالِ دلمم تأثیر داشت. 😞
همه جا میشنیدم:
🔸 “خوردن باعث چاقیه!”
🔸 “هرچی میخورم چاق میشم!”
اما عجیبترش این بود که خیلیها، درست مثل من، میگفتن:
“چرا نمی خورم لاغر نمیشم!” 🤯
هر بار که تصمیم میگرفتم لاغر شم، اولین چیزی که به ذهنم میرسید رژیم گرفتن بود.
❌ سرخکردنی نه 🍞 نون خیلی کم 🍚 برنج ۸ تا ۱۰ قاشق 🥗 سالاد و سبزیجات جایگزین همه چی!
و البته که نصیحتها هم همیشه آماده بودن:
“کمتر بخور!” و “هر روز یه ساعت ورزش کن!” 🏃♀️ اما یه چیزی رو هیچوقت نفهمیده بودم…
اگه این نسخهی کلاسیک «کمتر خوردن + بیشتر ورزش کردن» جواب میداد، چرا این همه ساله که افراد چاق هنوز چاقن؟!
واقعیت تلخ اینه که بیشتر برنامههای لاغری رو افرادی نوشتن که خودشون هیچوقت چاق نبودن! 🙃
و خب طبیعیه که درک درستی از ذهنیت و شرایط افراد چاق ندارن.
🧠 ذهن ما خیلی قدرتمنده، و چیزی که تو ذهنمون باورش داریم، توی بدنمون اتفاق میافته.
وقتی با خودمون تکرار میکنیم: “اگه بخورم، چاق میشم!”
حتی فکر کردن به غذا خوردن هم میتونه ما رو در مسیر چاقتر شدن قرار بده!
چون ذهن ما فرق بین واقعیت و خیال رو نمیفهمه! 🤯
با این آگاهی بهتر می شه درباره این ابهام ذهن که چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! 🧐 توضیح داد.
جوابش سادهست: چون ما سالها با ذهنمون برنامهریزی شدیم که خوردن باعث چاقیه، حتی اگه فقط در حد فکر باشه!
من خودم بارها تجربه کردم که بدون تغییر در غذا خوردنم، چاقتر شدم!
همون حجم غذا، همون سبک زندگی… ولی بدنم سنگینتر میشد. تا جایی که باورم شده بود:
“آب هم بخورم چاق میشم!” 💧➡️⚖️
اما وقتی با ذهنم آشنا شدم و فهمیدم همه چیز از اینجا شروع میشه، مسیرم عوض شد… ✨
اگه تو هم هنوز نمیدونی چرا نمی خورم لاغر نمیشم، شاید وقتشه یه نگاه عمیقتر به ذهن و باورهات بندازی. 🧠💫

چی باعث میشد من هی چاقتر بشم؟ 😟
با خودم بارها فکر کرده بودم: من که نه بیشتر میخورم، نه سفرهمون رنگینتر شده… پس چرا هر سال دارم چاقتر میشم؟! 🤔
جوابش چیزی نبود که تو بشقابم باشه… بلکه چیزی بود که تو ذهنم تکرار میشد! 🧠💭
- ☁️ ترس از چاقتر شدن
- ☁️ تنفر از اندامم
- ☁️ نگرانی از عدد ترازو
- ☁️ فکرای تکراری مثل: “نکنه دوباره چاق شم!” “لباسم تنگ شده، یعنی بازم چاق شدم؟”
اینا چیزایی بودن که مثل یه فایل صوتی، مدام تو ذهنم پخش میشدن. و همینا بودن که بدون اینکه غذام بیشتر شه، منو چاقتر و سنگینتر میکردن! ⚖️
ذهنمون یه قدرت فوقالعاده داره… و وقتی بارها و بارها یه فکر خاص رو تکرار کنیم، فرقی نداره واقعیه یا نه؛ ذهن اون رو تبدیل به واقعیت میکنه. ✨
برای همین هم هست که خیلی از ماها با اینکه رژیمیم، بازم برامون سواله که:
“چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟!”

چرا غذا میخورم چاق میشم؟ 😩
یکی از فکرایی که سالها باهام بود، این بود که: “غذا باعث چاقی منه!” واقعاً باور داشتم که هر چی میخورم، مستقیم میره میچسبه به پهلو و شکمم! 😅
در حالی که یه عالمه آدم متناسب رو میدیدم که همون چیزایی رو میخورن که من میخورم… ولی اونا همچنان لاغر و خوشاندامن! 🤷♀️
همیشه تو ذهنم میچرخید:
🔸 چرا من هرچی میخورم چاق میشم ولی اونا هرچی میخورن، همونطور لاغر میمونن؟!
🔸 و بدتر از اون: چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! 😩
شنیده بودم که بعضی از آدمای متناسب فقط با دو سه روز بینظمی تو غذا خوردنشون، راحت وزن کم میکنن.
در حالی که من با چند هفته سختگیری و رژیم فقط یه ذره تکون میخوردم… اونم اگر خوششانس بودم! 🙃
🤔 این همه تفاوت برای چی؟ چرا یه غذا برای من چاقکنندهست، ولی برای اونا نه؟
واقعاً چرا من غذا میخورم چاق میشم، ولی اونا نه؟
چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! 😩 ولی اونا نمی خورن لاغرتر میشن؟!!
جواب این سوالا تو ذهنم پنهون بود… ذهنی که باور کرده بود: “غذا = چاقی”

✨ معجزهای به نام لاغری با ذهن
وقتی مسیر لاغری با ذهن رو شروع کردم، کمکم جواب همه اون سوالای بیپاسخ توی ذهنم رو پیدا کردم. 🤯
جواب همهشون یک چیز بود: قدرت ذهن!
تنها فرق من با آدمهای متناسب که چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! 😩 ولی اونها نمی خورن و لاغر میشن این بود که ذهنم جور دیگهای فکر میکرد. 🤔
دیدگاه من نسبت به غذا و چاقی با آدمهای متناسب فرق داشت و همین کافی بود تا اونا هر چی دلشون میخواست بخورن و همچنان خوشفرم بمونن، ولی من با خوردن فقط چند تیکه پیتزا حس میکردم چاقتر شدم! 🍕😩
🧠 هر وقت فکری تکراری دربارهی غذا و چاقی توی ذهنت میچرخه، مغز شروع میکنه همون فکر رو توی بدن نشون دادن!
درست مثل یه نقاش که فقط با نگاه کردن، یه تصویر میکشه… مغز هم با فکرهای تکراری، شروع میکنه فرم بدن رو ساختن. 🎨
یعنی: اول تصویر ذهنی ساخته میشه، بعد بدن شکل میگیره.
🧩 حالا نکته مهم اینه: وقتی فقط رژیم میگیریم، داریم با رفتارمون تغییر ایجاد میکنیم، اما ذهنمون تغییر نمیکنه!
برای همینه که رژیمها فقط یه مدت کوتاه جواب میدن، ولی موندگار نیستن 😤
تا وقتی همون باورهای قبلی در ذهنمون وجود دارند، همیشه از اینکه چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! متعجب خواهیم شد.
اما وقتی یاد بگیری ذهن رو تغییر بدی، اون وقته که معجزه اتفاق میافته… معجزهی واقعی لاغری با ذهن 💫🧘♀️💖
📚 نظر علم درباره نقش ذهن در لاغری چیه؟
تحقیقات نشون داده که طرز فکر درباره غذا و باورها درباره بدن تأثیر مستقیمی روی متابولیسم و واکنش بدن به غذا دارن!
✅ در یک مطالعه در Yale University، به دو گروه از افراد نوشیدنی مشابه داده شد. به یک گروه گفتن این نوشیدنی «پرکالری و چاقکننده» هست، به گروه دیگه گفتن «رژیمی و سالم» هست.
در حالی که محتویات دقیقاً یکی بود! 😲
اما بدن افرادی که باور کرده بودن نوشیدنی پرکالریه، هورمون گرسنگیشون (گرلین) بهشکل متفاوتی ترشح شد.
یعنی فقط باور ذهنی، عملکرد هورمونی رو تغییر داد!
🧘♀️ جمعبندی
پس اگه تو هم بارها رژیم گرفتی، اما تهش بازم به خودت گفتی: پس چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! 😩
بدون که پاسخ توی ذهنته… نه توی بشقاب غذا! 🍽️
لاغری با ذهن یعنی تغییر دادن نگاهت به غذا، به بدنت، به خودت…
من اینو با گوشت و پوست و استخونم لمس کردم… و حالا میخوام تجربهم رو با تو به اشتراک بذارم 💛
بارها دیدن این آموزش میتونه یه جرقه باشه برای پیدا کردن جواب سوال چرا نمی خورم لاغر نمیشم؟! 😩
✍️ تمرین آموزشی 📖
برای درک بهتر موضوع چرا نمی خورم لاغر نمیشم، بعد از خواندن متن و دیدن ویدیوی آموزشی، دیدگاه خود را به صورت شرح انشایی بنویسید و حتما به سوالات زیر پاسخ دهید:
- 🔹 تفاوت نگرش «ترس از چاقتر نشدن» و «لاغر شدن» چیست؟
- 🔹 وقتی به تلاشهای قبلی خود فکر میکنید، متوجه میشوید که هدف اولیه شما برای شروع رژیم یا ورزش لاغر شدن بوده، اما در طول مسیر نگرش شما بیشتر روی چاقتر نشدن متمرکز بوده. چرا؟
- 🔹 وقتی غذایی را نمیخوردید، آیا دلیلش ترس از چاقتر شدن بود یا تلاش برای لاغر شدن؟
- 🔹 وقتی ورزش میکردید، آیا هدف اصلیتان ترس از چاق شدن بود یا لاغر شدن؟
- 🔹 با توجه به این درک، فکر میکنید تلاشهای قبلی شما بیشتر با شوق لاغر شدن بوده یا ترس از چاقتر نشدن یا چاق ماندن؟
- 🔹 حالا تصور کنید که در وضعیت متناسب هستید، نگرش شما درباره مواد غذایی، ورزش، قدرت چاقی غذاها و همیشه متناسب بودن چگونه خواهد بود؟
💡 توصیه مهم: ذهن شما با تصاویر ذهنی کار میکند؛ پس با فکر کردن به وضعیت متناسب، تصویر ذهنی لاغر شدن را قویتر کنید.
حالا تمرین خود را بنویسید و در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید تا همه با هم در مسیر چرا نمی خورم لاغر نمیشم رشد کنیم و به نتیجه برسیم! 💬✨
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.24 از 101 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!


سلام وهزاران دورود بر استاد عطار روشن
دوستان سخن اینبار در تغییر نگرش است اون ترسی که از خوردن داریم
من اگه اینو بخورم چاق میشم
چقدر چیزهای دیگه هم هست که میگیم که من اینو نخورم که لاغر بشم
میدونید دوستان حرف اینا نیست حرف سر اینه که چرا چنین فکری داریم
وقتی در رژیم بودیم به ما میگفتن که سالاد آزاد است
خدایی چقدر سالاد میخوردیم همین پایه پر خوری ما میشد
بحث اینجاست که ما سر اندازه ای که بدن ما نیاز داره بخوریم، نیست .
بلکه سر اون چیزایی که مازاد می خوریم درواقع پرخوری، ما با آن قسمت کار داریم
در ویدئو آموزشی اخیر استاد گفتن که یکی از همراهان روزی تصمیم میگیره بره پیاده روی
در همون مسیر یه کافه ای بوده که قهوه وبا شیرینی خوشمزه ای داشته
این دوست ما برای خودش از قبل تعیین کرده بوده که بعداز پیاده روی بره نان و پنیر و کالباس بخوره با خودش میگه که این قهوه و شیرینی رو نمیخورم میرم همون چیزی رو میخورم که قبلا تعیین کرده بودم رو میخورم
وقتی میرسه به خونه ش همون چیزهای از قبل تعیین شده رو میخوره که بهش خیلی مزه نمیده علاوه بر اون پر خوری هم میکنه که بعدش دچار عذاب وجدان میشه
سخن استاد این بود که ما نباید از قبل برای خودمون تعیین کنیم که چه بخوریم
ای کاش همون قهوه و شیرینی رو میخورد که الان هم از چیزی که خورده لذت نبرده و علاوه بر آن پرخوری و عذاب وجدان داشته
تفاوت نگرش ترس از چاق شدن با لاغر شدن چیست؟
ترس از چاق شدن همان استرس واضطراب رو نشون میده که موقع پر خوری دچار میشیم و باعث چاقی بیشتر میشه
اما لاغر شدن متناسب شدن است و استرس و اضطرابی نداره
وقتی غذایی رو نمیخوردید ترس از چاق شدن بود با دلیل لاغر شدن؟
هردو
وقتی ورزش میکردید ترس از چاق شدن بود یا لاش برای لاغری؟
هر دو
با توجه به درک این موضوع تلاش ما در قبل برای ترس از چاق شدن بود یا لاغر شدن؟
بیشتر ترس از چاق شدن بود
حالا تصور کنید که متناسب هستید نگرش شما به تاثیر مواد غذایی ورزش قدرت چاقی غذاها و همیشه متناسب بودن چگونه است؟
وقتی متناسب شوم اصلا به این چیزا فکر نمیکنم درست میشوم مثل قبلا خودم که متناسب بودم هیچگاه به این چیزا فکر نمیکردم چون همین فکراست که چاقی میاورد
ذهن شما با تصاویر ذهنی کار میکند پس با فکر کردن به وضعیت متناسب تصویر ذهنی لاغر شدن رو قوی تر کنید
نشان های دریافت شده
بنام پرودگار جهانیان 💗
سلام به استاد عطار روشن عزیز و همراهان گرامی
خوردن و نخوردن
قبلا همیشه خوردن غذا رو عامل اصلی چاقی میدونستم چون وقتی شروع ب خوردن میکردم دیگه نمیتونستم جلوی خودمو بگیرم و همش ب این فکر میکردم ک چاق میشم
اما بعد از شروع صد گام نگرش من تغییر زیادی کرده اولا خوردن رو عامل چاقی نمیدونم چون برای تامین انرژی بدن باید روزانه غذا بخورم ولی ب اندازه ای ک هم حس سبکی داشته باشم هم حس رضایت و هم صدای اون نجوایی ک میگه دیگه میل ندارم
یهو کلا خوردن من متوقف میشه و اصلا میلم نمیره سمت ادامه دادن حتی اگه غذای مورد علاقه باشه
چقدر طعم و عطر غذا ها برام کمرنگ شده و دیگه برام مهم نیست ک غذا باید چی باشه چ ساعتی بخورم و یا چ مقداری بخورم من فکر میکنم رفتارم در نتیجه افکارم خود ب خود عوض شده و خیلی خوشحالم و خیلی نزدیک رفتار قبلا هستم ک متناسب بودم
طعم هایی ک قبلا عاشقشون بودم الان برام عادی شدن و میل چندانی برای خوردنشون ندارم مثل نوشابه ک حتی برام بد مزه شده
واقعا عجیبه
من متوجه شدم ک استاد میخان ما هم افکار و هم رفتارمون تنظیم بشه و با تکرار تمرینات دوره نگرش ما مثل افراد متناسب بشه و برای همینه ک لاغری با ذهن موندگاره
من میدونم ک برای موفقیت فقط یک چیز لازمه ادامه دادن
اگر حالم بده باید ادامه بدم
اگر خستم اگر وقت ندارم باید ادامه بدم
اگر نا امیدم اگر شادم اگر حوصله ندارم
فقط و فقط باید ادامه بدم
مهم نیست در چ شرایطی هستم هیچ بهانه ای برای انجام ندادن تمرینات پذیرفته نیست
من میخام برگردم ب اصل خودم همون عاطفه ای ک بدون ترس بدون فکر آزادانه هر وقت میخاست غذا میخورد ب مقداری ک ذهنم میگفت و میخام برای همیشه متناسب باشم و بمونم
من قبلا متناسب بودم با افکار و رفتار درست پس میتونم دوباره همونجوری باشم
تفاوت نگرش «ترس از چاقتر نشدن» و «لاغر شدن» چیست؟
ترس از چاق تر نشدن یعنی اینقدر ما مطمئن هستیم ک چاق میشیم ک همیشه باید خوردن و فعالیتمون رو کنترل کنیم در غیر این صورت خود ب خود چاق میشیم و این نگرش از رژیم گرفتن و ورزش کردن برای لاغری میاد و باید عوض بشه چون پر از ترس و اضطراب هست و تمام زندگی رو مختل میکنه
لاغر شدن یعنی غذا خوردن با آرامش بدون فکر و حس کردن طعم ها و لذت بردن از غذا و سبکی خودت یعنی اینکه راحت و بدون هیچ دغدغه ای زندگی کنی
وقتی به تلاشهای قبلی خود فکر میکنید، متوجه میشوید که هدف اولیه شما برای شروع رژیم یا ورزش لاغر شدن بوده، اما در طول مسیر نگرش شما بیشتر روی چاقتر نشدن متمرکز بوده. چرا؟
چون ما فکر میکنیم ک لاغر شدن سخته و طبیعی نیست ک راحت لاغر بشیم و چون کلا خوردن رو عامل چاقی میدونیم هی فکر میکنیم باید کمتر بخوریم و با جنگ روانی بین فرمان های مغزی و نخوردن ها رو برو میشیم و هر روز ترس از چاقی در ما بیشتر میشه
وقتی غذایی را نمیخوردید، آیا دلیلش ترس از چاقتر شدن بود یا تلاش برای لاغر شدن؟
ترس از چاق تر نشدن
وقتی ورزش میکردید، آیا هدف اصلیتان ترس از چاق شدن بود یا لاغر شدن؟
برای من هر دوتاش بود
با توجه به این درک، فکر میکنید تلاشهای قبلی شما بیشتر با شوق لاغر شدن بوده یا ترس از چاقتر نشدن یا چاق ماندن؟ بشتر برای ترس از چاق تر نشدن و چاق ماندن تلاش میکردم و اصلا امید برای لاغر شدن خیلی کم بود
حالا تصور کنید که در وضعیت متناسب هستید، نگرش شما درباره مواد غذایی، ورزش، قدرت چاقی غذاها و همیشه متناسب بودن چگونه خواهد بود؟
مواد غذایی هرگز قدرت چاق کنندگی ندارن چون ب اندازه نیاز بدن خورده میشن و مصرف میشن ورزش فقط و فقط برای شادابی و سلامتی بیشتر بدن هست
و طبیعی هست ک انسان همیشه متناسب آزاد و سبک باشه و برای تناسب نیاز ب تلاش خاصی نیست