چرا نمی‌خورم لاغر نمیشم؟ راز پنهان ذهن در چاقی (گام ۱۴)

بنام خدای مهربان

سلام استاد ودوستان هم مسبر 

گام 14

من هم اینطوری بودم غذا نمی خوردم رژیم میگرفتم شام را حذف میکردم ولیروقتی روی ترازو میرفتم وعددی که می خواستم را نمیدیدم برام سخت بود ومن همیشه درذهنم سوال بود که نمی خورم اما لاغر نمیشم من خیلی وقتها برنج نمیخوردم شیرینی نمی خوردم هر روز ورزش، میکردم ولی لاغرنمیشدم ویا اگه لاغرمیشدم زود وزنم برمیگشت به وزن قبلی  چچاقی فقط روی بدنم اثر نداشت اعتماد بنفس من کم میشد روی لباس پوشبدن مهمونی رفتن حتی حال ادم را بد میکردروی ارامش هم تاثیر داشت وهمیشه شنیده بودم خوردن باعث چاقیه همیشه هم همه میگفت کمتر بخوروهر روز  یه ساعت ورزش کن اما این برنامه ها جواب نمیداد چون ما افراد چاق این کارها را میکردیم ولی بازهم چاق بودیم ذهن ما خیلی قدرتمنده وچیزی که تو ذهنمون باورش داریم توی بدنومن اتفاق میفته وقتی با خودمون تکرار میکنیم اگه بخورم چاق میشم حتی فکر کردن به غذا خوردن هم میتونه ما رو درمسبر چاقتر شدن قرار بده چون ذهن ما فرق بین واقعیت وخیال را نمیفهمه جواب این سوال چرا نمی خورم لاعر نمیشم ساده هستچون ما سالهابرنامه ریزی شدیم که خوردن باعث چاقیه حتی اگه فقط درحد فکر باشه من هم بارها تجربه کردم که بدون تغییر در غذا خوردنم چاقتر شدم همون حجم غذا یا حتی کمتر می خوردم وهمون سبک زندگی ولی بدنم سنگین تر میشدتا جایی که باورم شده بود میگفتم من حتی اب هم میخورم چاق میشوم من هم مثل شما بارها فکر میکردم که من بیشتر نمی خورم وسفره ما رنگین تر نشده پس چرا دارم چافتر میشوم جوابش، چیزی نلود که تو بشقابم باشه بلکه چیزی بود که تو ذهنم تکرار میشد

مثل ترس از چافتر شدن تنفر ازاندامم نگرانی از عدد ترازووفکرای تکراری مثلانکنه دوباره چاق بشم لباسم تنگ شده یعنی بازم چاق شدم واینا چیزی بودن که مثل یه فایل صوتی مدام توی ذهنم پخش میشدن وهمینا بودن که بدون اینکه غذام بیشتربشه منو چاقتروسنگینتر می کردن ومن از وقتی بااین مسیر اشنا شدم دیگه اینا کمتر سدن ذهنمون یه قدرت فوق العاده داره ووقتی بارها وبارها یه فکر خاص رو تکرارکنیم فرقی نداره واقعیه یانه ذهن اون را تبدیل به واقعیت میکنه یکی از فکرهای من این بودهنوز هم کم رنگ هست که غذا باعث چاقی من هست واقعا بتور دارم که هر چی مبخورم مرا چاق میکنه اما درحالی که یه عالمه ادم متناسب رو میبینم که همون چیزایی که من میخورم اوناهم میخورند ولی اونا همچنان لاغر وخوش اندام هستن ومن همیشه تو ذهنم میگفتمدچرا غذایی که بقیه را چاق نمیکنهمنو راحت چاق میکنه چرا من هر چی میخورم چاق میشم ولی اونا هر چی می خورن همون طور لاغر می مونن وبدتر از اون چرا نمی خورم لاغر نمیشم  ممن خیلی شنیده بودم ودیده بودم که افراد متناسل چند روز در غذا خوردنشون بی نظمی بشه خیلی راحت وزن کم مبکنند ودرحالی که من هفته ها رژیمهای سخت وذزش، میکردم وزنم فرق نمیکردیا یکم  لاغر میشدم چرا غذا برای من چاق کننده هست ولی برای افراد متناسب نه وجواب این سوال درذهن هست همه چی ازذهن شروع میشه هر وقت فکری تکراری درباره غذا وچاقی توذهنم میچرخه مغز شروع میکنه همون فکر را توی بدن نشون دادن دریت مثل یه نقاش که فقط با نگاه کردن به تقویر میکشه مغز هم با فکرهای تکراری شروع میکنهفرم لدن رو ساختنیعنیاول تقویرذهنی ساخته میشه بعد بدن شکل میگیره حالا نکته مهم اینه وقتی فقط رژیم میگیریم داریم با رفتارمون تغییر ایجاد می کنیم اما ذهنمون تغییر نمیکنه وبرای همینه که رژبم ها فقط یه مدت کوتاه جواب مبدن ولی ماندگار نیستن تا وقتی همون باورها قبلی درذهنمون وجود داره همیشه از اینکه چرا نمیخورم لاغر نمیشم متعجب خواهیم شد اما وقتی یاد بگیرم ذهن رو تغییر بدم اون وقته که. معجزه اتفاق میفته معجزه ی واقعی لاغری باذهن 

تحقیقات هم نشون دادهذکه طرز فکر درباره غذا وباورها درباره بدن تاثیر میتقیمی روی متابولیسم و واکنش بدن به غذا دارند من هم بارها رژیم گرفتم اما تهش بازم به خودم گفتم پس جرا نمبخورم لاعر نمیشم ففط، پاسخ تو ذهنم هست نه توی بشقاب لاغری باذهن یعنی تغیر دادن نکاهم به غذا به بدنم وبه خودم

من قبل از این مسبر از چاقی خودم ترس داشتم وهمیشه در تلاش بودم لاغر بشم وهمیشه رژیم ورزش میکردم تا لاغربشم تلاش میکردم که دیگه چاق نشم چون تری از خوردن داستم وبیشتر وقتها غذاهایی که خیلی دوست داشتم نمیخوردم

من هر وقت رژیم را شروع میکردم هدفم فقط برای لاغرسدن بود من که اضافه وزن دارم بخاطر رنج وعذاب که از چاقی داشتم تصمیم میگرفتم براب لاغرشدن کاری کنم واز شر چاقی خلاص بشم وبرای لاعرسدن هر سختی که بود تحمل میکردم تا لاغربشم واز چاقی خلاص بشم

من بعضی وقتها غذاها را برای اینکه لاغربشم نمیخوردم وبعضی وقتها برای اینکه چاقتر نشم نمی خوردم ولی خیلی سخت بود الان که دراین مسبر هستم دیگه وقتی غذا میخورم ترس ندارم وبه اندازه میخورم

من ورزس را برای لاغرشدن انجام میدادم ورزش میکردم که لاغر بشم واز شر چاقی راحت بشم 

تلاش قبلی من بیشتر شوق لاغرشدن بود ونمی خواستم بیشتر از این که هستم چاق بشم من وقتی رژیم میگرغتم اولش خیلی شوق داشتم که با رژیم میتونم لاغربشم ومثل همه  متناسب  ببشم اما طول نمیکشید که خسته میشدم وترس از چافتر شدن داشتم

من حالاازرخودم یه تصویر زیبا ومتناسب از خودم وبدنم دارم اعتماد بنفس دارم نکته سبری وگرسنگی را می فهمم به خودم احترام میزارم دیگه باخودم نمبجنگم با خودم دشمن نیستم به مواد غذایب به عنوان چاق کننده نگاه نمیکنم ورزش را برای سلامتی وروحیه خودم میکنم وبرای لاغرشدن ورزش نمیکنم پیگه با استرس غذا نمیخورم ترس ندارم وبا لذت وبدون ترس غذا میخورم پس من مسیر لاغری باذهن را ادامه میدم تا به تناسب برسم ولاغربشم ولاغری من ماندگار باشه من دیگه ترس ندارم وارامش وازادی در همه چی دارم

خدایاشکرت خدایاشکرت ممنون استاد ازشما همگی درپناه الله مهربان