مدتی غذا نخوردید 🍽️، رژیم گرفتید 🥦، شام را حذف کردید 🚫🍲، ولی روی ترازو عددی که میخواستید را ندیدید! 😳
📍 این جلسه ادامه گام ۱۳ از دوره رایگان «صد گام لاغری با ذهن» است.
این شرایط باعث ایجاد سوالی در ذهن ما میشود که: «چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟!»
ما همیشه فکر میکنیم نخوردن یعنی لاغری ⛔⚖️، اما واقعیت این است که ذهن ما داستان دیگری دارد 🧠✨.
در این مقاله میخواهیم با هم بررسی کنیم 📖🔍 که چرا با وجود نخوردن، لاغر نمیشویم و چطور قدرت ذهن میتواند ما را حتی در نبود غذا، چاقتر کند! 🌀
در این جلسه میآموزیم:
چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟ 🤔 واقعاً دلیلش چیه؟
تا حالا چند بار با خودت گفتی: «دیگه برنج نمیخورم!» «شیرینی رو حذف میکنم!» یا «از فردا روزی یه ساعت میرم ورزش!»
ولی با اینکه همه این کارها رو کردی… هنوزم لاغر نشدی! یا شاید یه مدت کم کردی ولی خیلی زود برگشتی به وزن قبل (یا حتی بیشتر 😞).

واقعاً چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! این سوال خیلیهاست.
خب، بذار یه نکته مهم بهت بگم👇
میلیاردها آدم روی زمین هستن که نه رژیم میگیرن، نه ورزشکار حرفهایان، اما همیشه متناسب میمونن! 😮
پس قطعاً یه جای کار اشتباهه… شاید اصلاً عامل لاغر شدن، اون چیزایی نباشه که فکر میکردیم!
شاید وقتشه یه بار برای همیشه ریشهی اصلی ماجرا رو پیدا کنی — یعنی ذهنت 🧠💡
واقعاً چی عامل لاغر شدنه؟ چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟ 🤷♀️🍽️
سالها با اضافه وزن دست و پنجه نرم میکردم… 😓
۳۵ سال از عمرم گذشت و همیشه یه سایه سنگین به اسم چاقی همراه من بود.
چیزی نبود که فقط روی بدنم اثر بذاره، رو اعتماد به نفس، لباس پوشیدن، مهمونی رفتن، حتی حالِ دلمم تأثیر داشت. 😞
همه جا میشنیدم:
🔸 “خوردن باعث چاقیه!”
🔸 “هرچی میخورم چاق میشم!”
اما عجیبترش این بود که خیلیها، درست مثل من، میگفتن:
“چرا نمیخورم لاغر نمیشم!” 🤯
هر بار که تصمیم میگرفتم لاغر شم، اولین چیزی که به ذهنم میرسید رژیم گرفتن بود.
❌ سرخکردنی نه 🍞 نون خیلی کم 🍚 برنج ۸ تا ۱۰ قاشق 🥗 سالاد و سبزیجات جایگزین همه چی!
و البته که نصیحتها هم همیشه آماده بودن:
“کمتر بخور!” و “هر روز یه ساعت ورزش کن!” 🏃♀️ اما یه چیزی رو هیچوقت نفهمیده بودم…
اگه این نسخهی کلاسیک «کمتر خوردن + بیشتر ورزش کردن» جواب میداد، چرا این همه ساله که افراد چاق هنوز چاقن؟!
واقعیت تلخ اینه که بیشتر برنامههای لاغری رو افرادی نوشتن که خودشون هیچوقت چاق نبودن! 🙃
و خب طبیعیه که درک درستی از ذهنیت و شرایط افراد چاق ندارن.
🧠 ذهن ما خیلی قدرتمنده، و چیزی که تو ذهنمون باورش داریم، توی بدنمون اتفاق میافته.
وقتی با خودمون تکرار میکنیم: “اگه بخورم، چاق میشم!”
حتی فکر کردن به غذا خوردن هم میتونه ما رو در مسیر چاقتر شدن قرار بده!
چون ذهن ما فرق بین واقعیت و خیال رو نمیفهمه! 🤯
با این آگاهی بهتر میشه درباره این ابهام ذهن که چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! 🧐 توضیح داد.
جوابش سادهست: چون ما سالها با ذهنمون برنامهریزی شدیم که خوردن باعث چاقیه، حتی اگه فقط در حد فکر باشه!
من خودم بارها تجربه کردم که بدون تغییر در غذا خوردنم، چاقتر شدم!
همون حجم غذا، همون سبک زندگی… ولی بدنم سنگینتر میشد. تا جایی که باورم شده بود:
“آب هم بخورم چاق میشم!” 💧➡️⚖️
اما وقتی با ذهنم آشنا شدم و فهمیدم همه چیز از اینجا شروع میشه، مسیرم عوض شد… ✨
اگه تو هم هنوز نمیدونی چرا نمیخورم لاغر نمیشم، شاید وقتشه یه نگاه عمیقتر به ذهن و باورهات بندازی. 🧠💫

چی باعث میشد من هی چاقتر بشم؟ 😟
با خودم بارها فکر کرده بودم: من که نه بیشتر میخورم، نه سفرهمون رنگینتر شده… پس چرا هر سال دارم چاقتر میشم؟! 🤔
جوابش چیزی نبود که تو بشقابم باشه… بلکه چیزی بود که تو ذهنم تکرار میشد! 🧠💭
- ☁️ ترس از چاقتر شدن
- ☁️ تنفر از اندامم
- ☁️ نگرانی از عدد ترازو
- ☁️ فکرای تکراری مثل: “نکنه دوباره چاق شم!” “لباسم تنگ شده، یعنی بازم چاق شدم؟”
اینا چیزایی بودن که مثل یه فایل صوتی، مدام تو ذهنم پخش میشدن. و همینا بودن که بدون اینکه غذام بیشتر شه، منو چاقتر و سنگینتر میکردن! ⚖️
ذهنمون یه قدرت فوقالعاده داره… و وقتی بارها و بارها یه فکر خاص رو تکرار کنیم، فرقی نداره واقعیه یا نه؛ ذهن اون رو تبدیل به واقعیت میکنه. ✨
برای همین هم هست که خیلی از ماها با اینکه رژیمیم، بازم برامون سواله که:
“چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟!”

چرا غذا میخورم چاق میشم؟ 😩
یکی از فکرایی که سالها باهام بود، این بود که: “غذا باعث چاقی منه!” واقعاً باور داشتم که هر چی میخورم، مستقیم میره میچسبه به پهلو و شکمم! 😅
در حالی که یه عالمه آدم متناسب رو میدیدم که همون چیزایی رو میخورن که من میخورم… ولی اونا همچنان لاغر و خوشاندامن! 🤷♀️
همیشه تو ذهنم میچرخید:
🔸 چرا من هرچی میخورم چاق میشم ولی اونا هرچی میخورن، همونطور لاغر میمونن؟!
🔸 و بدتر از اون: چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! 😩
شنیده بودم که بعضی از آدمای متناسب فقط با دو سه روز بینظمی تو غذا خوردنشون، راحت وزن کم میکنن.
در حالی که من با چند هفته سختگیری و رژیم فقط یه ذره تکون میخوردم… اونم اگر خوششانس بودم! 🙃
🤔 این همه تفاوت برای چی؟ چرا یه غذا برای من چاقکنندهست، ولی برای اونا نه؟
واقعاً چرا من غذا میخورم چاق میشم، ولی اونا نه؟
چرا نمیخورم لاغر نمیشم؟! 😩 ولی اونا نمیخورن لاغرتر میشن؟!!
جواب این سوالا تو ذهنم پنهون بود… ذهنی که باور کرده بود: “غذا = چاقی”

💡 اگه احساس میکنی با وجود کمخوری هم لاغر نمیشی، دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز دقیقاً همین فرمول ذهنی رو هدف میگیره.
✍️ حالا بریم سراغ این معجزه؛ در ادامه هم توی گام ۱۵ سراغ «اگر از خودت انتظار لاغر شدن داری» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.23 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
بنام پرودگار جهانیان 💗
سلام به استاد عطار روشن عزیز و همراهان گرامی
خوردن و نخوردن
قبلا همیشه خوردن غذا رو عامل اصلی چاقی میدونستم چون وقتی شروع ب خوردن میکردم دیگه نمیتونستم جلوی خودمو بگیرم و همش ب این فکر میکردم ک چاق میشم
اما بعد از شروع صد گام نگرش من تغییر زیادی کرده اولا خوردن رو عامل چاقی نمیدونم چون برای تامین انرژی بدن باید روزانه غذا بخورم ولی ب اندازه ای ک هم حس سبکی داشته باشم هم حس رضایت و هم صدای اون نجوایی ک میگه دیگه میل ندارم
یهو کلا خوردن من متوقف میشه و اصلا میلم نمیره سمت ادامه دادن حتی اگه غذای مورد علاقه باشه
چقدر طعم و عطر غذا ها برام کمرنگ شده و دیگه برام مهم نیست ک غذا باید چی باشه چ ساعتی بخورم و یا چ مقداری بخورم من فکر میکنم رفتارم در نتیجه افکارم خود ب خود عوض شده و خیلی خوشحالم و خیلی نزدیک رفتار قبلا هستم ک متناسب بودم
طعم هایی ک قبلا عاشقشون بودم الان برام عادی شدن و میل چندانی برای خوردنشون ندارم مثل نوشابه ک حتی برام بد مزه شده
واقعا عجیبه
من متوجه شدم ک استاد میخان ما هم افکار و هم رفتارمون تنظیم بشه و با تکرار تمرینات دوره نگرش ما مثل افراد متناسب بشه و برای همینه ک لاغری با ذهن موندگاره
من میدونم ک برای موفقیت فقط یک چیز لازمه ادامه دادن
اگر حالم بده باید ادامه بدم
اگر خستم اگر وقت ندارم باید ادامه بدم
اگر نا امیدم اگر شادم اگر حوصله ندارم
فقط و فقط باید ادامه بدم
مهم نیست در چ شرایطی هستم هیچ بهانه ای برای انجام ندادن تمرینات پذیرفته نیست
من میخام برگردم ب اصل خودم همون عاطفه ای ک بدون ترس بدون فکر آزادانه هر وقت میخاست غذا میخورد ب مقداری ک ذهنم میگفت و میخام برای همیشه متناسب باشم و بمونم
من قبلا متناسب بودم با افکار و رفتار درست پس میتونم دوباره همونجوری باشم
تفاوت نگرش «ترس از چاقتر نشدن» و «لاغر شدن» چیست؟
ترس از چاق تر نشدن یعنی اینقدر ما مطمئن هستیم ک چاق میشیم ک همیشه باید خوردن و فعالیتمون رو کنترل کنیم در غیر این صورت خود ب خود چاق میشیم و این نگرش از رژیم گرفتن و ورزش کردن برای لاغری میاد و باید عوض بشه چون پر از ترس و اضطراب هست و تمام زندگی رو مختل میکنه
لاغر شدن یعنی غذا خوردن با آرامش بدون فکر و حس کردن طعم ها و لذت بردن از غذا و سبکی خودت یعنی اینکه راحت و بدون هیچ دغدغه ای زندگی کنی
وقتی به تلاشهای قبلی خود فکر میکنید، متوجه میشوید که هدف اولیه شما برای شروع رژیم یا ورزش لاغر شدن بوده، اما در طول مسیر نگرش شما بیشتر روی چاقتر نشدن متمرکز بوده. چرا؟
چون ما فکر میکنیم ک لاغر شدن سخته و طبیعی نیست ک راحت لاغر بشیم و چون کلا خوردن رو عامل چاقی میدونیم هی فکر میکنیم باید کمتر بخوریم و با جنگ روانی بین فرمان های مغزی و نخوردن ها رو برو میشیم و هر روز ترس از چاقی در ما بیشتر میشه
وقتی غذایی را نمیخوردید، آیا دلیلش ترس از چاقتر شدن بود یا تلاش برای لاغر شدن؟
ترس از چاق تر نشدن
وقتی ورزش میکردید، آیا هدف اصلیتان ترس از چاق شدن بود یا لاغر شدن؟
برای من هر دوتاش بود
با توجه به این درک، فکر میکنید تلاشهای قبلی شما بیشتر با شوق لاغر شدن بوده یا ترس از چاقتر نشدن یا چاق ماندن؟ بشتر برای ترس از چاق تر نشدن و چاق ماندن تلاش میکردم و اصلا امید برای لاغر شدن خیلی کم بود
حالا تصور کنید که در وضعیت متناسب هستید، نگرش شما درباره مواد غذایی، ورزش، قدرت چاقی غذاها و همیشه متناسب بودن چگونه خواهد بود؟
مواد غذایی هرگز قدرت چاق کنندگی ندارن چون ب اندازه نیاز بدن خورده میشن و مصرف میشن ورزش فقط و فقط برای شادابی و سلامتی بیشتر بدن هست
و طبیعی هست ک انسان همیشه متناسب آزاد و سبک باشه و برای تناسب نیاز ب تلاش خاصی نیست
نشان های دریافت شده
سلام به همه همراهان و استاد روشن عزیز
من امروز این فایل رو بارها گوش دادم تلگرام رو حذف کردم کانال های بیهوده رو حذف کردم اینستا رو تو چند تا پوشه گزاشتم تا کمتر ببینم و برم و تمام گروه هایی مال آشپزی نمیدونم رژیم ورزش بود رو پاک کردم و متعهد شدم ک هر روز بارها فایل هارو گوش بدم و تکرار کنم و زمانم رو مدیریت کنم تا بیشتر توسایت باشم و ایرپاد خریدم تا بیشترتکرار کنم و با تمرکز بیشتر گوش بدم و میدونم ک با تکرار و تمرکز حتما از بند چاقی رها میشم و برای همیشه متناسب میمونم
من الان فقط ب لاغر ها توجه میکنم ترس از غذاها ۹۵٪حل شده آرامش ذهنی دارم توجهم از آینه متر و ترازو برداشته شده و با صبر حتما نتیجه میبینم غذا خوردنم عادی شده و امروز یک کوچولو حس های زمان لاغریم رو تجربه کردم و یه حس عجیب آشنا بود و امیدوارم ک این حس خوب متناسب بودن هر روز بیشتر و بیشتر بشه وکلی باهاش ذوق کنم
نگرش من ب مواد غذایی در زمان متناسب بودن چجوری خواهد بود ؟من مواد غذایی رو فقط وقتی یادم میافته ک احساس گرسنگی کنم و همه اون مواد برای من خنثی هستند و برای تامین انرژی روزانه خواهند بود من دیگه به مزیت یا مضر بودن مواد اصلا فکر نمیکنم هر چی میل داشته باشم میخورم و مراقب سبکی معده هستم
نگرش من ب ورزش در زمان متناسب بودن ؟
مطمئنا ورزش باعث پر انرژی بودن و شادابی میشه و انجامش برای شاد بودن عالیه اما باعث لاغری نمیشه
نگرش من در مورد قدرت چاق کنندگی غدا ها در زمان متناسب بودن ؟
خب غذا ها هیچ قدرتی برای چاق کردن یا لاغر کردن رو ندارن و اگه به اندازه نیاز بدن خورده بشن مفید هستن
نگرش من در مورد همیشه متناسب ماندن در زمان متناسب بودن ؟
خداوند من رو متناسب خلق کرده و طبیعت من تناسب هست و برای راهنمای استفاده از مواد غذایی نقطه سیری و گرسنگی رو در ذهن من حک کرده و من طبق همونا غذا رو ب راحتی مصرف میکنم و همیشه متناسب هستم