باور ذهنی درباره خوردن و چاقی | چرا ذهن ما غذا را عامل چاقی می‌داند؟ (گام ۹۵)

به نام خداوند زیبایی ها 

سلام خدمت استاد ارجمند و دوستان همگام 

حل تمرینات تاثیر خوردن 

• نگرش شما درباره تاثیر خوردن بر چاقی و نخوردن بر لاغری چیست؟ شرح دهید.
• در گذشته نگرش من این بود که خوردن من باعث چاقی ام شده است و همیشه علت چاقی خودم یا دیگران را پرخوری کردن می‌دانستم. البته هنوز هم اندکی ار این باور را دارم ولی در تلاش هستم تا اصلاحش کنم .
• من همیشه فکر میکردم برای اینکه لاغر شوم یا اینکه بتوانم جلوی چاقی ام را بگیرم باید کمتر بخورم 
• برای همین کلی رژیم‌های من در آوردی روی خودم اجرا میکردم تا بتوانم این جسم بینوا را لاغر کنم .غافل از اینکه لاغری جسم آخرین مرحله است و من باید ابتدا ذهنم را لاغر و متناسب کنم تا رفتاری متناسب گونه از خودم بروز دهم و تکرار عمل لاغر کننده برای من نتیجه خود به خودی لاغری را به همراه خواهد داشت .
• اطلاعات درباره تاثیر خوردن بر چاقی و نخوردن بر لاغری از چه طریق وارد ذهن شما شده است؟
• اطلاعات تاثیر خوردن بر چاقی و نخوردن بر لاغری از طریق شنیده هایم از اطرافیان از پزشکان و مربیان از رسانه های اجتماعی وارد ذهنم شده بود .و هر بار که با انجام روش‌های اشتباه لاغری و رژیم‌های من در آوردی خودم تلاش میکردم تا لاغر شوم در اصل داشتم این باور را در ذهنم قویتر میکردم که خوردن باعث چاقی می‌شود. 
• چقدر باور دارید یا پذیرفته بودید که برای لاغر شدن باید رژیم بگیرید.
• من کاملا پذیرفته بودم که تنها راه لاغر شدن رژیم گرفتن و زجر کشیدن و محدود کردن خودم است .و گمان میکردم هر چقدر رژیم سخت تر و محدودتر باشد بهتر من را لاغر می‌کند و نتیجه لاغری آن بیشتر است .برای همین از رژیم‌های سخت که در زمان کوتاه بیشترین کاهش وزن را به همراه داشتند استفاده میکردم .
• از اینکه نمی توانستید بر اساس برنامه های رژیمی عمل کنید چه احساسی داشتید؟
• چون معمولا من برنامه های رژیمی را دنبال میکردم که به شدت محدودیت داشت و بر اساس اصول تغذیه نبود و فقط معیار من برای استفاده از آنها سختی و نتیجه لاغری در مدت کوتاه بود بخاطر بی نهایت سخت بودن این رژیم‌ها من احساسم بد میشد و نمی‌توانستم آن رژیم را رعایت کنم د خیلی سریع رها میکردم .
• یا از بس این نگرش که لاغر شدن نیاز به سختی کشیدن دارد در من قوی بود که وقتی رژیم اصولی هم میگرفتم خودم کلی از خوردنهای آن رژیم را حذف میکردم و یا به دلخواهم جایگزین میکردم .از بس که نگرش لاغری یعنی محدودیت خوردن در من قوی بود .
• نتیجه ای که از اجرای برنامه های رژیمی کسب می کردید تا چند وقت باقی می ماند؟!
• نتیجه ای که از برنامه های رژیمی عایدم میشد فقط تا زمانی باقی میماند که من بر همان سبک رژیم میخوردم و به محض اینکه به روال عادی و سبک قبلی خوردنهایم برمیگشتم وزنم به سرعت افزایش پیدا می‌کرد. و من دوباره چاق میشدم و حتی چاقتر هم میشدم .چون از بس خودم را محدود کرده بودم کلی ولع و حرص تمام نشدنی داشتم و به مراتب بسیار بیشتر از قبل رژیم میخوردم و انگار داشتم از خودم و آن رژیم انتقام میگرفتم .
• نگرش شما درباره نقش مغز در صدور دستور خوردن و عملکرد جسم در اجرای دستورات مغزی چیست؟
• در گذشته نگرشی درباره دستورات مغز برای خوردن نداشتم و گمان میکردم این معده من است که مسئول پرخوری کردن‌های من است البته از بس راهکارهای لاغری را در دست کاری سیستم معده دیده بودم مثل جراحی و…که این باور را بدست آورده بودم .
• اما الان که آموزش دیده ام به لطف خدای مهربان و هدایتگرم و راهنمایی ها و آموزش‌های بی نظیر استاد خوبم متوجه شدم که تمام دستورات از مغز صادر می‌شود و جسم فقط یک تجربه گر است که این دستورات را به عمل تبدیل می‌کند. و هر دستوری که مبنی بر خوردن یا نخوردن از طرف مغز صادر می‌شود به واسطه آن دستور اندام‌های لازم حرکت می‌کنند مثلا مغز فرمان خوردن می‌دهد پس دست برمی‌دارد در دهان گذاشته می‌شود و مراحل جویدن و بلعیدن و هضم و جذب و دفع با دستورات مغزی مرحله به مرحله انجام می‌شوند. 
• چه ارتباطی بین ذهن و دستورات صادر شده از مغز وجود دارد که منجر به پرخوری می شود؟
• مغز ما فرمانده و پادشاه بدن ماست .
• اما این فرمانده برای اینکه دستوری صادر کند بدون مشورت وزیر پر اطلاعات و آگاهی خود اقدامی نمی‌کند در اینجا ذهن بدلیل انبوه اطلاعات موجود ذخیره شده مانند همان وزیر است برای مغز .
• ذهن با توجه به آموزش‌ها و یادگیری های ما که از طرق مختلف کسب کرده ایم کلی اطلاعات در درون خود ثبت کرده است و مغز برای هر دستوری که غریزی نباشد از این اطلاعات ذهن استدلال می‌کند و دستور صادر می‌کند. 
• چرا در ذهن افراد چاق خوردن برابر با چاقی تعریف شده است؟
• در ذهن همه افراد چاق خوردن مساوی است با چاق شدن .
• و حتی در ذهن سایر افراد متناسب و لاغر هم اصلی ترین دلیل چاقی پرخوری است .
• و به محض اینکه با فرد چاقی روبرو می‌شوند اولین پیشنهاد این است که کمتر بخور تا لاغر شوی .
• از بس در جامعه درباره پرخوری و چاقی شنیده اند 
• افراد چاق از بس این باور که خوردن باعث چاقی است در آنها ریشه دوانده است که گاهی واقعا به اندازه یک گنجشک هم نمیخورند ولی باز هم چاق هستند چون این باور قوی در وجود آنهاست و احساسشان را از خوردن همان مقدار اندک هم بسیار بد می‌کند و طبق قوانین جهان هستی فرکانسهای همسو با احساس بدشان آنها را به سمت چاقی بیشتر هدایت می‌کند. 
• آیا به همان اندازه که خوردن باعث چاقی شما شده است نخوردن باعث لاغری شما شده است؟ تجربه خود را شرح دهید.
• جواب این سوال کاملا روشن است .
• هرگز 
• واقعا آنقدر که من خودم را محروم کردم و نخوردم که لاغر شوم در طول زندگی ام زیاد بوده که واقعا خوردنهایم نبوده من بیشتر عمر خودم را در رژیم بودم اما نباید نادیده بگیرم که زمانهایی هم که رژیم نبودم حسابی از خجالت هر آنچه قابلیت خوردن داشت بر می آمدم .
• اصلا علت اصلی پرخوریها و همه چیز خوری های من همان محدودیت‌های اشتباهی بود که به خودم میدادم و میخواستم به زور و فیزیکی جلوی خوردنم را بگیرم .
• خدای دوست داشتنی ام از تو سپاسگزارم که به من سلامتی و آرامش عنایت کردی تا امروز هم گامی در جهت خوشبختی بیشترم بردارم 
• استاد سپاسگزارم برای این فایل ارزشمند 
• الهی به امید تو 

       “ به نام خداوند بخشنده ی مهربان ”

درود به همراهان عزیز و استاد گرامی ؛

گام نود و پنجم : تاثیر خوردن بر چاقی و نخوردن بر لاغری .

خدا جانم ، سپاس می گویم تو را که امروز ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ مرا یاری دادی تا بتوانم گام نود و پنجم را بر دارم ، خدایا شکرت.

متن و فایل این گام پر از آگاهی های ناب و عالی بود .سه روز است که درگیر این گام هستم و امروز  بالاخره می خواهم دیدگاه خود را بنویسم .

افراد چاق و دارای اضافه وزن همیشه به این موضوع فکر می کنند و در ذهنشان وجود دارد که چی بخورم تا لاغر شوم ؟ چی نخورم تا چاق نشوم؟ چرا هر چیزی که می خورم چاق می شوم؟!

بیشترین ترس افراد چاق از تاثیر خوردن بر چاقی است زیرا خوردن را عامل چاقی خود می دانند.ما موضوع خوردن را می توانیم از سه جهت تحلیل کنیم .

۱) منبع ایجاد دستور خوردن ( متا فیزیکی )

۲) عمل خوردن مواد غذایی ( فیزیکی )

۳) تجربه ای که از خوردن به دست می آید (متا فیزیکی )

نکته ی جالب توجه این است که به دلیل متا فیزیکی بودن گزینه ی اول و سوم ، تجربه ای که از خوردن کسب می کنیم باعث تقویت ، وضوح و گسترش فکر اصلی یا فرمول های اصلی ذهن است .

نکته : تجربه ی هر بار پر خوری باعث تقویت فرمول ایجاد کننده ی آن در ذهن می شود .

نکته : هر حرکتی از انسان سر می زند ، منشاء دستور آن در مغز است .

نکته : از آنجایی که انسان جهت تجربه کردن وارد این جهان مادی شده است و تجربه کردن نیاز به حق انتخاب دارد ، بخشی از مغز ما قابلیت برنامه ریزی شدن را دارد .

ما می توانیم اطلاعات لازم درباره ی آنچه می خواهیم تجربه کنیم را به مغز خود بدهیم و سپس به آنچه آموخته ایم عمل کنیم و نتیجه ی آن را تجربه کنیم .

نکته : در مورد چاق شدن هم دقیقا به همین شکل است.ما به صورت آگاهانه یا ناآگاهانه پوشه ی خواسته ی چاق شدن را در ذهن خود ایجاد کرده ایم .تصور کنید پوشه ی جدیدی ایجاد کرده ایم تحت عنوان “ من می خواهم چاق شوم ” در اکثر افراد این خواسته به شکل نا آگاهانه از طریق شنیدن درباره ی‌ چاقی و دیدن افراد چاق اطراف خود ایجاد شده است. هر آنچه درباره ی علت چاقی ، احتمال چاقی ، چرایی چاقی و … می شنوید در پوشه ی ( تجربه ی چاقی ) مغز ذخیره می شود .

واحد دریافت اطلاعات و پردازش و ساختن تصاویر ذهنی و در نهایت ایجاد فرمول ها جهت ذخیره سازی در پوشه ی مغزی توسط ذهن‌ انجام می شود که عضوی متا فیزیکی و غیر قابل دیدن است .زمانی که میزان اطلاعات ذخیره شده در پوشه ی خواسته ی ( چاق شدن ) که در مغز خود ایجاد کرده ایم به حد نصاب لازم برسد ، به مرور عمل کردن ما بر اساس آن آگاهی ها شروع می شود .

نکته : در مورد لاغر شدن هم دقیقا روند به همین شکل است.

ابتدا باید اطلاعات لازم برای لاغر شدن در ذهن ایجاد و سپس در مغز ذخیره شود و این روند ادامه داشته باشد تا میزان آگاهی و اطلاعات لاغری مغز به حد نصاب لازم رسیده و عمل لاغر شدن آغاز شود.

توجه به این نکته مهم است که مهارت “ خوردن ” مانند سایر مهارت های دیگر برای زنده بودن و زندگی کردن در دنیای مادی لازم و اتفاقا ضروری است .

نکته : اطلاعات مورد نیاز برای تمام مهارت های لازم برای زندگی کردن در مغز ما به صورت پیش فرض وجود دارد که به مرور از آنها استفاده می کنیم.

نکته : ما دو نوع احساس داریم : احساس خوب و احساس بد. هر تجربه ای باعث شکل گیری احساس در ما می شود و بسته به نیاز و سلیقه ی ما آن احساس را خوب یا بد می دانیم .

انتظار ما از مصرف مواد غذایی باعث شکل گیری احساس ما بعد از غذا خوردن می شود و احساس ما بر فرمان مغزی برای صادر کردن پیغام سلامتی و تناسب اندام یا چاقی و بیماری تاثیر گذار است .

از آنجایی که احساس ما بر منبع صادر کننده دستورات جسمی تاثیرگذار است هر بار که ما از خوردن برنج یا هر ماده ی غذایی دیگر احساس چاق شدن داشته باشیم فرمان چاقی بیشتر توسط مغز به تمام اعضای بدن صادر می شود .

عمل + فکر ( دستور مغزی ) = تجربه 

تجربه باعث تقویت فکر (آموزش ما ) می شود .

اگر ما غذا می خوریم و بعد از آن عذاب وجدان می گیریم یعنی از عملکرد‌خود راضی نیستیم یعنی تجربه ی خوبی کسب نکرده ایم و همین تجربه فرمول ذهنی مربوطه را تقویت می کند و تبدیل به عادت ما می شود .

دستور مغزی + عمل کردن = رفتار ( عادت ها )

دستور مغزی + عمل کردن + تحلیل شخصی (چاق می شوم) = چاق شدن 

نکته : تعیین کننده هر چیزی ، انتظار و باور افراد است نه آن رفتار و عملکرد آنها .

ما باید توجه داشته باشیم که در صورت تغییر باور ما ، روند ما هم تغییر می کند .

فکر درست + عملکرد درست + باور درست =  نتیجه ی عالی

نکته : ما باید در هر جنبه ای از زندگی خود ، سبک شخصی خود را بر اساس رفتار صحیح داشته باشیم.

در بحث چاقی و لاغری رفتار صحیح یعنی اینکه به اندازه بخورم و لذت ببرم و زندگی سالمی داشته باشم .در زمینه ی کسب و کار رفتار صحیح یعنی اینکه به اندازه ی منطقی و معمول کار کنم و در آمد خوبی داشته باشم و از کار کردن لذت ببرم و زندگی خوبی داشته باشم .

نکته : تنها دلیل خوردن ، نیاز بدن به تامین انرژی و نیروی لازم برای انجام فعالیت های روزمره است نه اینکه غذا بخورم تا شاد شوم ، غذا بخورم تا بیکار نباشم ، غذا بخورم تا غصه نخورم ، غذا بخورم که سلامت باشم و …

پس من نتیجه می گیرم که خوردن علت چاقی نیست و نخوردن نیز باعث لاغری نمی شود و این انتظار ماست که باعث چاقی و لاغری می شود و اگر من از عملکرد خود در زمان خوردن غذا راضی نیستم باید آن را تغییر دهم تا احساس خوب و راضی بودن از عملکرد خود داشته باشم .

عمل جدید + احساس خوب = تاثیر بر فرمول اصلی ذهن.

“ یا حق ”