باور ذهنی درباره خوردن و چاقی | چرا ذهن ما غذا را عامل چاقی می‌داند؟ (گام ۹۵)

بنام خداوند بخشنده و مهربان سلام خدمت استاد گرامی و دوستان هم مسیر 

ما انسان‌ها فقط برای زنده‌بودن به دنیا نیومدیم اومدیم تا تجربه کنیم.برای همین بخش از مغز ما مثل یه فضای باز باقی مونده که منتظره با تجربه‌های جدید پُر بشه،مثل هارد خالی یه لپ‌تاپ  وقتی یه “پوشه جدید” توی مغزت باز می‌کنی …فرض کن دلت می‌خواد یاد بگیری گیتار بزنی  توی مغزت یه پوشه جدید باز می‌شه : «تجربه نواختن گیتار»حالا هر بار که تمرین می‌کنی، اطلاعات جدید وارد این پوشه می‌شه و رفته‌رفته مهارتت بیشتر می‌شود.

سوالات تمرینی :

۱.نگرش شما درباره تأثیر خوردن بر چاقی و نخوردن بر لاغری چیه؟ من فکر میکردم که چاقی من ارثی یا ژنتیکیه همه اطرافیانم می گفتن که تو استعداد چاقی داری و فکر می کردم ژن چاقی مادرم به من ارث رسیده و باید همیشه در حال رژیم باشم یا ورزش کنم چون غذاها برای چاقی من اومدن اگر یک روز یه کم غذا زیادتر می خوردم خودم را سرزنش می کردم فردا کمتر غذا می خورم وقتی همه خواهر و برادرها دور هم جمع می شدیم یکی می گفت داری غذا زیاد میخوری یا چرا نوشابه نمی خوری توهم با این رژیم گرفتن مارا کشتی ولی آدم متناسب در فکر خوردن یا نخوردن نیست و باور دارند که مواد غذایی چاق شان نمی کند و در ذهنشان چیزی در باره چاقی وجود ندارد و با احساس خوبی غذای خود را می خوردن چون باور مثبتی درباره مواد غذایی دارند.۲.این اطلاعات از چه راه‌هایی وارد ذهن شما شده؟ (خانواده، رسانه، تجربه…) اول خانواده و اطرافیان رسانه با تبلیغات درباره رژیم های مختلف و استفاده از داروهای لاغری دریک ماه ۱۰ کیلو وزن کم کنید یا در جمع خانواده اطرافیان مهمان ها،همه این ها باعث انگیزه چاقی بیشتر در مغز و ذهن من شدن.۳.چقدر باور داشتید که لاغر شدن فقط با رژیم ممکنه؟ قبل از ورود به سایت باورم این بود که فقط با رژیم یا ورزش کردن،خوردن دمنوش ها یا کم خوردن میتوانم لاغر شوم ولی الان باورم درباره مواد غذایی،ترس از چاق شدن ترس از خوردن،عذاب وجدان بعد از خوردن تغییر کردن،فقط با بازنویسی ذهنی می شود تغییراتی در مغز و ذهن ایجاد کرد فقط ذهن من باید تغییر کند تا  جسمم هم تغییر کند با صبر و حوصله آرامش استمرار داشتن و ادامه دادن ممکن خواهد شد.

۴.وقتی نمی‌تونستید رژیم بگیرید، چه احساسی داشتید؟ احساس خیلی بدی داشتم اگر یک شب در مهمانی یا وقتی که مهمان می امد خونه مون یه کم غذا زیادتر می خوردم تا صبح خواب نداشتم اگر سرد بود یا گرما بود باید میرفتم پیاده روی یا ورزش کردن یا فردا غذام رو کمتر میکردم  استرس و اضطراب را به دوش می کشیدم وقتی یه چیزی مثل شیرینی یا بستنی رو وقتی همسر یا بچه‌هایم می خریدن یا یک قاشق می خوردم یا  نمیخوردم عذاب وجدان میگرفتم که از زهرمار هم بدتر بود ولی الان میخوام مثل خانواده ام غذا بخورم ولی نمی تونم الان کم می خورم ولی با احساس و حالی خوبی استفاده می کنم.۵.نتیجه رژیم‌هاتون چقدر دوام داشت؟ آیا پایدار بود؟نه اگر پایدار بودن من الان لاغر بودم یه مدتی لاغر می شدم و بعد از دوباره بر می گشت به همان وزن قبل اگر میخواستم لاغر بمونم باید همیشه در رژیم می ماندم  که این هم امکان نداشت چون خسته و بی حوصله و کم طاقت می شدم هیچ رژیم یا عملی یا باشگاه رفتنی ماندگار نیست لاغر شدن فقط مسیری لاغری با ذهن.۶.نظرتون درباره نقش مغز در صدور دستور خوردن چیه؟ من هر کاری که میخوام انجام بدم به وسیله فرمان های مغز اجرا می شود  ذهن یادداشت و ذخیره‌سازی می‌کند و مغز  فرمان صادر می کند جسم اجرا کننده است ضربان قلب یا صبحت کردن یا پلک زدن یا ترمیم بریدگی،بیماری ها،شکستگی استخوانها و خیلی چیزهای دیگر به وسیله فرمانهای مغز بهبود پیدا می کند.۷.چرا ذهن افراد چاق، خوردن رو مساوی چاقی می‌دونه؟چون به همین روش بزرگ شدن،از پدر و مادر،اطرافیان یاد گرفتند،با شنیدن یا دیدن در مدرسهجامعه همه مواد غذایی را مساوی با چاقی میدوننداینها همه فرمول های چاقی هستند که من آموزش دیدم الان هم باید آموزش لاغر شدن را انجام بدهم تا ذهنم رو تربیت  و بازنویسی کنم فقط با استمرار و ادامه دادن به هدفم خواهم رسید.

۸.به نظرتون نخوردن یا به اندازه خوردن باعث لاغری شده ؟ تجربه‌تون رو بنویسید ؟ اگر خوردن به اندازه نیاز بدن باشد و بدون ترس از چاق شدن بله باعث لاغر شدن می شود چون با آموزش ذهن مغز یاد می گیرد دستور کم خوردن صادر کند پس وقتی ذهن تغییر کند همه چیز در مغز هم تغییر می کند و من با همان غذای کمی که می خورم سیر می شوم و به اندازه نیاز بدنم غذا می خورم و لاغر می شوم.

با تشکر از استاد بزرگواردر پناه خدا باشید 

سلام باورذهن چاق مادرگذشته براین پایه بود که خوردن ماروچاق میکنه وچاقی ارثیه وکم تحرکی وکم بخوربیشترورزش کن بخاطرهمین میرفتیم سراغ رژیم وورزش چقدرسخت بوداجرارژیم وبعدمدتی رها میکردیم واین روش براناخوداگاه ما حالت تنبیه بود تمام فرمان ها ازمغزصادرمیشه چاقی روتوبشقاب نبینیم تومغز ببینیم همیشه گفتن ادمهای چاق پرخورهستن مادرروش ذهنی یادگرفتیم باافکاردرست بشه ولی کسی نیومدبمابگه رو افکارکارکن نه جسم روتحت فشاربزاری لاغری بایدازدرون شروع بشه قبل اینکه جسم ماچاق بشه مااونوتودهن مرورکردیم مغزفرمان میده دست بسمت غذامیره یابسمت شیرینی دوتاوسه تابرمیداشتیم فرق فردچاق ولاعردرنوع باورهست فردمتناسب هیچ نگرش چاقی نداره ولی یک فردچاق باخوردن هرلقمه میترسه چراچون ازبس گفتن سس وفست وفود وماکارونی وشیرینی چاق کنندهست ولی یک فردمتناسب همچی میخوره  وقتی مارژیم میگرفتیم چون باورنداشتیم لاغرنمیشیم همین خودش یجورترمزذهنی ایجادمیکرد یادرموردکسی که شایدخیلی تلاش میکنه چون باورنداره به پول میرسع همین خودش یجورمانع رسیدن به هدف هست من وقتی این روش روشروع کردم باوربیشترشدکه لاغری باذهن منوبه اون تناسب اندام میرسونه من رفته بودم مطب یک پزشک دیدم منشی چقدربرنج ومرغ توبشقابش بودمیخورددرکنارش نون هم میخورد چقدرمتناسب بودبرامن سوال پیش اومدچجوری این یک اندام متناسب داره بعدش گفتم حتما باورچاقی درذهنش وجودنداره من درروش ذهنی ازغدانمیترسم همچی میخورم وپرخوری وریزه خواری نمیکنم قرارنیست هرچی سرسفره بودبخوریم چه لزومی داره یه نوشابه روتااخربخورم یا۸برش پیتزاروچرابخورم وقتی روخوردنه تمرکزکنیم ارام بخوریم بامقدارکم سیرمیشیم یا عادتهایی که داشتیم روبمروراون عادت تغییرمیکنه لاغری بایدازدرون شروع بشه وبه جسم برسه ماوقتی یک لقمه میخوریم مغزنمیدونه چی خوردیم بافکرکردن بهش اگاهی میدیم وهمین باعث چاقی میشه به خوردن ونخوردن هافکرنکنیم لاغری روبراذهن اسان کنیم ازاخباروافکارمنفی دوری کنیم خودمونوتوانجام هرکاری ناتوان ندونیم یجورباوردهنی درست نکنیم وقتی ذهن قدرتمندداریم ومیتونیم به تناسب اندام برسیم همین خودش یجورباورذهنی هست یامن باوردارم میتونم یک زن خانه دارخوب باشم یامادرخوب 

باسلام 

من این مطلب ک خوردن برای چاقی و نخوردن برای لاغری هست رو تقریبا هیچوقت نپذیرفتم و تو اون دوسه باری ک رژیم گرفتم ی احساسی بهم میگفت ی جای کار میلنگه ی چیزی درست نیست ی چیزی سر جاش نیست و شاید هم هرگز نپذیرفتم این موضوع رو

از طریق خانوادم ک چاق بودن و خانواده پدریم ک معتقد یچب ارثی بودن و ژنتیک بودن گفتن اینک من خیلی تنقلات خوردم ک چاق شدم و محیط های مدریه و اموزشاتشون و ایجادترس هایی برای ما

اصلا باور نداشتم و ندارم ک با رژیم ممکنه همیشه معتقد ب‌دم همه مث همیم پس چرابایپ سبک زندگی من انقدر وتفاوت بابقیه باشه و خاص 

و مطمئن بودم روش درستری هم هست

ب خاطر تحمیل دیگران وقتی نمیتونستم رژیم بگیرم احساس یی اراده ای بی عرضه ای ناتوانی و ابنک من نمیتونم و ناتوانم رو داشتم

نتیجه رژیم هااصلا پایدار و بادوام نبود اون احساس خوبی ک برای لاغری اندکمون بود هم همراه با نگرانی برای چاقی بود

مغز نقش اسایی داره مث تنفس مث ضربان قلب مث پلک زدن دستور خوردن هم از مغزه

طبق دیده ها و شنیده ها و رفتار ها و اموزش ها یاد گرفتیم و دیدیم ک هرکی چاقه خیلی غذا میخوذه یا شنیدیم ک فلانی خیلی غذا میخوره و از قضاهم چاقه و همه ابپ دو م‌ضوع رو بهم ارتباط دادن و ماهم پذیذفتیم و باور کردبم

نخوردنی ک باتزس و نگرانی و استرس و زمان شماری هست اگ بدتر از اون پرخوری افراطی نباشه قطها بهتر نیست و ی حربه هست

و خدا رو ممنونم ک اینجام و در ابن مسیر پرستم ک راخ زندگبم رو تغییر داد وافکار و نرش های من و خانوادم

ممنون از اگاهی های زیباتون 

سلام وقت به خیر من از تیر ۱۴۰۳ شروع کردم واهسته پیش می رفتم به قول استاد به مو می رسید ولی نمی گذاشتم پاره بشه وادامه می دادم تا شب عید ۱۴۰۴ به دلایلی من سه هفته از سایت دوره بودم خودم باچشم می بینم خوردنم خیلی فرق نکرده ولی فکرم واحساس چاق شده وبه خاطر دوری از اموزشهاست  ونکته دیگه که متوجه شدم اینکه رژیم ولاغری باذهن کاملا برعکس هم عمل می کنند رژیم با ذهن کاری نداری وجسم را محدود می کند با نتیجه ناپایدار وبرگشت پذیر اما لاغری باذهن اصل کار که ذهن هست وباورها را درست می کند آن وقت جسم خود به خود درست می‌شود ودرنتیجه استمرار وتکرار نتیجه پایدار حاصل میشود

به نام خداوند بخشنده و مهربان که من را در مسیر متناسب شدن قرار داد تا به سمت متناسب شدن با حال خوب قدم بر دارم.

سلام استاد روزتون بخیر چند روز هست که این فایل را گوش می کنم.این فایل در حالی که خیلی روان توضیح داده شده ولی به خاطر داشتن مطالب زیاد سنگین هست و فقط باید آن را درک کرد.

خداوند مهربان همه‌ی جهان هستی را در بدن انسان هم قرار داده است من فکر می کنم اگر همه چیز را به عهده‌ی خود بدن قرار بدهیم ما را دوباره در مسیر تناسب می برد.من هر وقت بدن آلارم گرسنگی داد باید غذا بخورم و زمان بندی خودم را کنار بگذارم و هر چیزی که میل بدنم بود وبا خوردن آن لذت می‌برم را بخورم و دوباره آلارم سیری که اعلام شد از خوردن دست بکشم من صحیح غذا خوردم و بدنم هم در مسیر متناسب شدن پیش می رود.من نباید به خاطر حال دیگران و زیاد بودن خوراکی و… مواد غذایی را به زور وارد بدنم کنم و از آن احساس و حال بد بگیرم..

همه کارهایی که ما انجام می دهیم یک فرمول در ذهن ما داشته است که باعث تصمیم ما برای انجام آن کار می‌شود دستور مغزی به اضافه عمل کردن مساوی است با انجام یک رفتار..در واقع عملی که از ما سر می زند نتیجه ی فکری است که در مغز ایجاد می شود و رفتار ماست که عمل کردن ما بر اساس آن فکر است.

درست غذا خوردن باعث چاقی نمی شود.در واقع خوردن ارتباطی با چاقی ندارد اما تعریفی که ما از خوردن در ذهن مان داریم ما را چاق می‌کند و بخشی از آن هم مربوط به رفتار اشتباه ماست.درست است که ما روی فرمول‌های ذهنی باید کار کنیم تا رفتار ما صحیح شود ولی وقتی در حین کار روی فرمول ها رفتار غذایی انجام می دهیم که حالمون بد می شود پس باید روی این رفتار اشتباه هم کار کنیم تا قدرت پیش رفتن به سوی تناسب بیشتر شود ما موقع رژیم فقط روی بخش اجرا کننده یعنی خوردن کار می کنیم و قسمت دستور دهنده را رها می کنیم که باعث شکست می شود ولی در تناسب فکری اول فرمول‌های ذهنی صحیح ایجاد می کنیم بعد روی رفتار غلط کار می‌کنیم تا به کمک ذهن صحیح شوند واین باعث می‌شود که نتیجه یک حس خوب باشد و حس خوب باعت تقویت فکر و فرمول ذهنی می شود و باور صحیح بوجود می آید.

دستور مغزی به اضافه عمل کردن به اضافه باور مساوی است با نتیجه ای شگفت انگیز 

هم افراد لاغر غذا می خورند هم افراد چاق ولی دو جسم متفاوت دارند که نتیجه ی نگرش آنها هست.افراد لاغر خوردن غذا را عامل چاقی نمی دانند حتی اگر رفتار غذایی درستی هم نداشته باشند باز هم به خاطر نگرششان چاق نمی شوند ولی افراد چاق غذا را عامل چاقی می‌دانند و هر چه غذا را هم کم می کنند باز هم به خاطر نگرشی که دارند چاق می‌شوند.

این اطلاعات مربوط به نگرش تاثیر خوردن با چاقی و لاغری از طریق شنیدن صحبتهای اطرافیان و پدر و مادر و رسانه‌ها در ذهن ما شکل می‌گیرد و در زمانهای مربوط به آن فکر فرمول ها فعال می‌شوند.

من می‌دانستم که رفتار غذایی درستی ندارم ولی نمی‌دانستم چطور باید آن را درست کنم وقتی رژیم گرفتم حجم زیادی خوراکی از نوع درجه یک به من گفتن بخور و با آن حجم خوردن من ۱۵ کیلو کم کردم ولی وقتی دوره تمام شد وزن من برگشت.من فهمیدم که خوردن من را چاق نمی‌کند تا اینکه با لاغری با ذهن آشنا شدم ودانستم هر چه هست مربوط به فکر و ذهن خودم هست.

من چند بار تصمیم گرفتم خودم غذام را کم کنم ولی به شدت دچار ولع می‌شدم و اصلأ نمی‌توانستم ادامه بدهم و شکست می خوردم و و ناامید از لاغر شدن.

نتیجه ی لاغری من سه سال طول کشید و به‌خاطر دیسک کمر خوابیدم و این فکر که کم تحرک شدم باعث چاق شدن دوباره ی من شد.

من هر کاری را که بخواهم انجام بدهم باید اول فکر آن در ذهنم شکل گرفته باشد و بعد مغزم دستور انجام آن را صادر کند تا دست یا پا یا هر عضو دیگری آن را انجام دهد واین کاملآ واضح است.خوردن هم یک دستور مغزی است که صادر می شود و من شروع به خوردن غذا می‌کنم و حالا نگرش من اضافه میشود و اگر حال من بعد خوردن خوب باشد باعث پر رنگ شدن فرمول ذهنی من می‌شود و آن را تقویت می کند و با تقویت آن فکرم تبدیل به باور می شود و روند لاغری من شروع می‌شود.

در افراد چاق بعد از غذا خوردن حال خوبی ندارند و نگرش غذا باعث چاقی می‌شود باعث تقویت این فکر میشود و فرد چاق تر میشود.

من هیچوقت با نخوردن لاغر نشدم.

فرد متناسب باید فرمول‌های ذهنی صحیح با رفتار غذایی درست داشته باشد تا جسم و روحی متناسب داشته باشد.