وقتی یه آدم چاق رو می‌بینی که همیشه لبخند به لب داره و با انرژی راه میره، شاید یه لحظه با خودت بگی: “ای کاش منم مثل اون بودم، اینقدر راحت با خودم کنار بیام!” 😌🌟
📍 این جلسه ادامه گام سیزدهم (حس لاغری داشتن) است.
اما واقعیت اینه که پشت این لبخند، یه دنیا فکر و احساس پنهونه.
تو این قسمت می‌خوایم باهم بریم سراغ تشخیص فرمولهای ذهنی برای لاغری و بررسی کنیم که آیا این شادی واقعی‌ـه یا یه ماسک رنگی روی یه جنگ درونیه؟ 🎭🧠
در این جلسه می‌آموزیم:
🧠✨ قدرت تشخیص فرمولهای ذهنی
🔑 کلید تغییر رفتار برای لاغری با ذهن
یکی از جادویی‌ترین ویژگی‌های آموزش ذهنی اینه که کم‌کم یاد می‌گیری بین اون چیزی که توی ذهنت می‌گذره و رفتاری که انجام می‌دی، یه رابطه عمیق و نامرئی هست 🧩
اگه جلسات قبلی چالش «من اینو نخوردم» رو با دقت دنبال کرده باشی و حتی یه کوچولو هم به تمرین‌هاش عمل کرده باشی، احتمال زیاد الان دیگه چشم دلت به روی تشخیص فرمولهای ذهنی باز شده 🎯
تو الان می‌تونی از روی یک رفتار ساده – مثلاً خوردن ناخودآگاه یه چیپس 🍟 یا کنار گذاشتن غذا وسط ناراحتی 😤 – به ریشه‌اش توی ذهنت برسی.
اینجا دقیقاً همون نقطه است که تشخیص فرمولهای ذهنی وارد بازی میشه! 🤓
مثلاً ممکنه بفهمی که هروقت حس بی‌ارزشی یا تنهایی میکنی، یه الگوی ذهنی قدیمی فعال میشه که تو رو می‌فرسته سمت خوردن. یا وقتی حس خشم داری، فرمول ذهنی‌ات میگه: “با خوردن آروم می‌شی!” 😶🌫️
با تکرار تمرین‌ها، این رابطه‌های پنهون برات قابل لمس میشن. دیگه خوردن فقط یه رفتار سطحی نیست؛ پشت هر رفتار، یه باور، یه احساس و یه فرمول ذهنی خاص پنهونه.
وقتی به این مرحله برسی، یعنی وارد دنیای تشخیص فرمولهای ذهنی شدی. 🌐 و این یعنی یکی از قوی‌ترین ابزارهای تغییر برای همیشه توی دستاته. 🛠️
🤔 اصلاً چرا تشخیص فرمولهای ذهنی اینقدر مهمه؟
چون درست از لحظه‌ای که تشخیص فرمولهای ذهنی برات روشن میشه، سکان زندگی‌ت رو از ناخودآگاهت پس می‌گیری 🎮
فرض کن یه شب دیروقت، بی‌هدف سر یخچال می‌ری و یه چیزی می‌خوری… بعدش پشیمون می‌شی و با خودت می‌گی: «چرا این کارو کردم؟!»
اینجا دقیقاً همون نقطه‌ست که تشخیص فرمولهای ذهنی وارد ماجرا میشه!
وقتی بفهمی اون پرخوری شبانه یه پاسخ اتوماتیکه به یه حس یا فکری قدیمی – مثلاً «وقتی تنها می‌شی باید یه چیزی بخوری تا آروم شی» – تازه می‌تونی بهش آگاه بشی 👀
با تشخیص فرمولهای ذهنی، دیگه نمی‌گی «من ضعف اراده دارم»، بلکه می‌گی:
«من یه برنامه‌ی قدیمی تو ذهنم دارم… و حالا میخوام تغییرش بدم.» 💪
این آگاهی، یعنی آزادی.
یعنی انتخاب دوباره.
یعنی توانایی ساختن یه رفتار جدید، با آموزش ذهن، تمرین و تکرار ✨
و دقیقاً اینجاست که قدرت ذهن رو تجربه میکنی… نه با زور، بلکه با درک درست از خودت 💫🧠
🧪 مهارت تشخیص = پیش‌نیاز موفقیت در لاغری با ذهن
تصور کن وسط یه جنگل پر از مسیرهای پیچ‌در‌پیچ ایستادی و فقط یه قطب‌نما داری…
اون قطب‌نما همون مهارت تشخیص فرمولهای ذهنی توئه! 🧭🧠
تو مسیر لاغری با ذهن، فقط انگیزه و هیجان اول راه کافی نیست. اگه ندونی چرا فلان موقع دست به خوردن می‌زنی، یا چرا بعضی رفتارها بارها تکرار میشن، زود خسته می‌شی یا گیر میکنی. 😓
اما وقتی تشخیص فرمولهای ذهنی رو یاد بگیری، انگار عینک مخصوص کشف الگوها به چشم زدی! 🤓🔍
🔸 می‌فهمی پشت هر رفتار تکراری، چه فکر و احساسی خوابیده
🔸 می‌تونی از دل اون احساسات، فرمولهای ذهنی چاق‌کننده‌ت رو شناسایی کنی
🔸 و با آگاهی، گام‌به‌گام فرمولهای سالم‌تر جایگزینشون کنی 💪🌿
✅ مهارت تشخیص فرمولهای ذهنی یعنی دیدن نامرئی‌ها
✅ یعنی تبدیل شدن به کارآگاه ذهن خودت
✅ یعنی پایان دادن به سردرگمی‌های “چرا نمیتونم لاغر شم؟”
با این مهارت، دیگه فقط واکنشی رفتار نمی‌کنی؛ بلکه می‌فهمی و انتخاب میکنی.
همین نقطه‌ست که قدرت واقعی ذهن شروع میشه ✨🧠
💡 اگه می‌خوای این مهارت تشخیص رو با راهنمای کامل و پشتیبانی مستقیم تمرین کنی، دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز دقیقاً برای شناسایی و بازنویسی همین فرمولهای ذهنی طراحی شده.
✍️ حالا نوبت تمرین عملیه؛ در ادامه هم توی گام چهاردهم سراغ «تاثیر خوردن بر جسم» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 3.58 از 38 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
مدتیه مسئله ی زیاد خوردنم تقریبا حل شده. فکر میکردم موضوع پرخوری برام تموم شده و وقتشه روی باورای دیگه کار کنم.
بتازگی متوجه شدم بد موقع میخورم. ممکنه حجمش کم باشه ولی وقتیه که بدنم نیاز نداره. دو سه تا انجیر، چایی آخر شب، ناخونک به سالاد باقیمونده توی یخچال بعد از اینکه ناهارم خوردم.
از کجا متوجه رفتار اشتباهم شدم؟
فهمیدم عادتم اینه خوراکی که تو ذهنم بیاد،بلافاصله میخورم. هوس میکنم میرم سمتش. حتی اگه گرسنه نباشم.
برام سوال شد: چرا هر چی ذهنم میگه باید گوش بدم؟
من عاشق آزادی عمل هستم. اما ذهنم منو اسیر کرده بود. به نظرم اهمیت نمیداد که دوس دارم الان بخورم یا نه؟ ایا نیاز دارم یا نه؟ فقط تصویر خوراکی رو تو ذهنم میاورد و منم اجرا میکردم.
جمله ی جالب استاد: ما فقط با دهان نمیخوریم، با چشم، گوش و حواس دیگه میخوریم.
منم همینطورم.
خودمو زیر نظر گرفتم؛ یه گوشه نشسته بودم سیر بودم، فکر انجیر و نرمیش تو ذهنم اومد، ازین حس خوشم اومد، رفتم سر سبد انجیر تا تجربه اش کنم.
همیشه همینطور بوده. اول فکرش میومد، یا چشمم بهش میوفتاد بعدش میخوردمش. خوراکی دیگه نه! همون خوراکی تصور شده.
چرا اینطور رفتار میکنم؟
چه فرمولی، چه فکری پشت این رفتار هست؟
چه عقیده ای تو ذهنم خوابیده که باعث میشه فکر خوراکی مساوی خوردن بشه؟
یکیش اینه:
هوس رو با نیاز بدن اشتباه میگیرم. فکر میکنم اگه به ذهنم رسیده، حتما بدنم نیاز داشته.
واقعیت اینه: من تازه ناهار خوردم، شروع میکنم برای اشپزی دیدن، یه کیک نرم و خامه ای میپزه، میگم بهبه چه نرمی و لطافتی. هوس میکنم بخورمش. آیا بدنم نیاز داشته؟
این یک هوسه نه نیاز. اگه همون موقع بجای کیک اموزش یک مرغ زعفرونی میدیدم، هوس میکردم یه مرغ زعفرونی درجه یک امتحان کنم.
بالاخره بدن به شیرینی نیاز داشت یا پروتئین و زعفرون؟
این دوتا ماده ذاتا فرق میکنن.
اگه هر دو رو هم انرژی حساب کنیم و بگیم برای بدن فرقی نمیکنه، هر دو خوراک رو انرژی میبینه، خب تازه ناهار خوردم تازه انرژی وارد بدنم شده و احساس سیری کردم. کمبود انرژی ندارم. اونم با این هوس و میل زیاد!
فکری که جایگزین میکنم چیه؟
در طول روز هزاران فکر به ذهن من میرسه، از خوراکی ها گرفته تا موضوعات کاری و چیزای دیگه. ایا همه رو انجام میدم؟ آیا همه نیاز زندگیم هستن؟ معلومه که نه.
پس میتونم به راحتی از فکر لحظه ای خوراکی بگذرم و انجامش ندم. اتفاق بدی هم نمیوفته.
دومین طرز فکری که دارم اینه:
محرومیت خوب نیست. بخصوص الان که وضع مالیم بهتر شده، نباید مثل قبل محدودیت غذایی داشته باشم. باید هر چی دوس داشتم بخورم. از کجا بفهمم چیو دوس دارم؟ هر چی به ذهنم در لحظه رسید همونه!
فکری که جایگزینش میکنم چیه؟
خوراکی همیشه دراختیارم هست. همیشه هم بوده فقط حالا تنوع بیشتری رو میتونم تجربه کنم.
هر روز داره اوضاع مالیم بهتر میشه و این تنوع ادامه دار خواهد بود.
از خودم میپرسم: اگه الان نخورمش، بعدا بخوام، میتونم تهیه اش کنم؟ دردسترسم هست؟
معلومه که اره!
از سوال اصلی دور نشمم:
وقتی فکر خوراکی میاد تو ذهنم یا میبینم، میخورمش.این رفتار درست نیست چون بدنم احتیاج نداره.پشت هر رفتاری یک عقیده و فکر هست.
چه فکری؟
من ادم اهل رشدی هستم، هر روز برنامه دارم و مدام مشغول کارم. به این سبک زندگی عادت کردم. برام رسیدن به اهدافم مهمه و ذوق دارم.
بنابراین وقتی کارای روزانه ام عقب میوفته، هیجانم کم میشه. میگم بذا یه خوراکی بخورم، یه بستنی بخورم.
چرا؟
از خوردن این خوراکی ها حس خوبی دارم. خاطره ی خوبی دارم. مزه اش زیر زبونمه. میخورم تا اون حس خوب برای چند دقیقه هم شده بوجود بیاد.
ولی خب مسکنه. زودگذره. ازونجایی که بهترین کار حل ریشه ست، بهتره دست بکار بشم، کارامو یکی یکی انجام بدم انرژی بگیرم اعتماد به نفس بگیرم از خودم راضی بشم. خوراکی رو بذارم کنار بدردم نمیخوره. وقتی بدنم نیاز نداره حس سنگینی و نارضایتی میاره. این حسو دوس ندارم.
هوس عادت نیست.
نمیتونم با نه گفتن به عادت هام انجامشون ندم. چون فرمول شدن. بخوام نخوام تکرار میشن.
عادت یک رفتار و فکره که بارها تکرار شده.
هوس لحظه ایه. هر دفعه یه چیزیه. یبار بستنی، یبار شیرینی، یبار چای. پس احتمال اینکه بتونم انجامش ندم راحت تره.
از کجا بفهمم میل الانم هوسه یا از گرسنگیه؟
یکم به رفتارام دقت کنم میفهمم.
هر بار هوس کردم، میل یهویی شدید داشتم، سیر بودم.
وقتی گرسنه مه، واقعا شکمم حسی که شبیه به درد داره.
هوس یهویی بوجود میاد.
هر لحظه گرسنگی کم کم و مدام بیشترم میشه.
وقتی سر کلاس میرفتم‌همینطور بود. صبحانه میخوردم سیره سیر. کم کم گرسنگیم از ساعتای ۱۰ صبح شروع میشد. اگه چیزی نمیخوردم، هی بیشتر میشد. اگه میخوردم رفع میشد.
اها الان تفاوت بعدی به ذهنم رسید.
وقتی گرسنه بودم، مهم نبود چی بذارن جلوم، برای هر چیزی میل داشتم و با لذت میخوردم. اتفاقا چیزایی که خیلی مورد علاقه ام نبودن هم با اشتها میخوردم.
ولی هوس اینجوریه گیر میده به یه خوراکی. میگه همونو میخوام همون الان بهم حس خوبی میده.
بنام خداوند بخشنده و مهربان سلام خدمت استاد گرامی وارجمند و دوستان گل هم مسیر ۱ وقتی من وقتی ناراحت میشم یا استرس دارم بیشتر دوست دارم با یکی حرف بزنم یا از خونه بروم بیرون مثل رود خانه چون صدای آب رو خیلی دوست دارم وباعث آرامش درونی من می شود یا جایی که درخت و سرسبز باشد کمتر پیش میاد که سراغ خوردن بروم ۲ بعد از یه روز طولانی و خسته‌کننده، تمایل دارم غذاهای چرب و سنگین بخورم بعضی مواقع بله غذای چرب یا یه تیکه کلوچه یا شیرین ولی هر غذایی که آماده باشد می خورم منتظر غذای چرب وچیلی نمی مونم هر غذایی که در یخچال داشته باشیم گرم میکنم ومی خورم
نمونه رفتار۳وقتی تنها هستم، اغلب وسوسه میشم خیلی زیاد غذا بخورم.»بله دوست دارم یه چیزی بخورم زیاد سراغ یخچال میروم یا در کابینت ها دنبال یه کیک میوه تخمه باید یه چیزی برای خوردن پیدا کنم البته قبل از آشنایی با سایت بود الان خیلی کمتر شده است با چالش عادتها بهتر می شود فرمول ذهنی یعنی علت اصلی رفتار من هست پس باید روی رفتارهای قدیمی رو شناسایی کنم، تا بتوانم ذهنم را باز نویسی کنم باید آموزشها را جدی بگیرم وبه مسیر که در پیش گرفتم و خودم ایمان داشته باشم درباره خرید خارک اول که این یک واکنش ذهن که از قدیمی در ذهن شما استاد عزیز بود وکم رنگ شده ولی با دیدن این میوه خوشمزه دوباره فعال شده و شما با خوردن یک دونه اون شعله برمیگرده ودر لحظه تصمیم گرفته ایی وبا خوردنش آرام شده و شما بهتر عمل کردیی چون هم داره به ما آموزش و راه درست نشان میدهد پس بلد هستن چطور این فرمولهای قدیمی رو کنترل کند چون پیش میاد که یک فرمول چاق بعد از مدتها از دوباره فعال می شود مخصوصا وقتی یک چیزی را خیلی دوست داشته باشی پس دست خودت نبود ولی خیلی عالی عمل کردیی اگر من بودم حداقل نصفوشون رو می خورم چون خیلی خارک دوست داشتی و گفتی که در دوران چاقی زیاد استفاده می کردی البته شما استاد ما هستین وبهتر میداند این وقتها چکار کند یا چطور واکنش نشان بدهد تا این فرمول در ذهنت ارام بشه همسرم در فصل خارک کیلوی خرید نمیکند یک خوشه ۶تا۷کیلو یی را خریداری میکند ومن هر بار یک کاسه پر میارم ومی خورم اون همه رو ۴تا۵روز تمام میشن چون همه خانواده این میوه خوشمزه رو دوست دارد با سپاس فراوان از استاد عزیز در پناه خدا باشید
سلام به استاد گرامی وعزیز
سلام به همراهان مسیر لاغری با ذهن
در فایل آموزشی استاد عزیز از ما خواستن که درباره خارک نظر بدیم
خیلی جالب استاد سخن گفتن که اگر قبل از اینکه استاد عزیزمون در این مسیر قرار بگیرند اگر همچین خارک به دست استاد می‌افتاد به گفته ایشان به صورت رگباری درعرض چند دقیقه همه خارک ها رو میخوردن و هسته اونا رو به صورت رگباری از دهان خارج می‌کردند
استاد عزیز واقعا احساسات ما رو قبل از وارد شدن به این مسیر بخوبی بیان می‌کنند و سخن از دل ما می‌گویند
به نظرم شرایط سختی رو استاد عنوان میکنن این خارک در یه بازه زمانی کوچک به فروش میرسه اگه این خارکها مدت بیشتری بمونن تبدیل به رطب میشن
استاد حسابی دهنمون آب افتاد همونطوری که در فایل آموزشی گفتید که شیطنتی کرده وعکسش رو برای دوست تان ارسال کردید و ایشان هم ازتون درخواست کردند که برای ایشان تهیه کرده و براشون ارسال کنید
ما چاقهای دوست داشتنی واقعا دلمون میره برای مواد غذایی اونم از نوع خوشمزه اش
اگه قبل از آشنایی با این مسیر بودیم که قطعا نتیجه اش این بود که در عرض چند دقیقه ترتیبش رو می‌دادیم الان حسابی به چالش کشیده شدیم که چه عکس العملی نشون بدیم با توجه به اموزشهایی که دیدیم الان دیگه کنترل خوردن رو در دست گرفته ایم اما در این مورد کار سخت است
به نظرم همونطوری که استاد گفتند که سرعت خوردنشون رو کنترل کردند میتونن این خارکها رو با خانواده خود به اشتراک بگذارن میتونن بخشی از خارکها رو به دوستی هدیه بدن یا میتونن کامل مصرف کنن
یاد روزهای نخست افتادم که استاد می گفتن که دنیا ارزش اینو نداره که از آنچه دلمون میخواد بخوریم صرف نظر کنیم
یاد این افتادم که نباید فکر چاق کننده داشته باشیم بگیم وای اگه اینا رو بخورم چاق میشم
یاد این افتادم که استاد گفتن دوستی دارند که فلافل و فست فود زیاد میخورن وقتی در مقابل این سوال قرار گرفتن که نمیترسی چاق شی از این موادغذایی زیاد استفاده میکنی ؟
ایشان در پاسخ به استاد گفتن که :نه همه اینها رو خدا برای لذت بردن ما آفریده
پس نتیجه میگیریم که اگه مدل فکر ما چاق کننده نباشه استاد میتونن به‌راحتی از کل خارکها استفاده کنن ونگران اضافه وزن نباشن
به این ترتیب گزینه هایی که در بالا ذکر شد همگی رد می‌شوند و گزینه آخر درست میباشد
نوش جان استاد گرامی
بنام خدای مهربان
سلام استاد ودوستان هم مسیر
استاد این فایل مرا یاد گذشته انداخت که من هم مثل شما به شیرینی خیلی علاقه داشتم وهر روز شیرینی میخوردم اما از وقتی دراین چالش هستم مثل قبل نمیخورم وهر روز نمبخورم که وسوسه بشم بخورم هر وقت دلم خواست میخرم دونه ای میخرم ومیخورم یا به کفته ی شما درمنطقه ی ما گوجه سبز وچغاله بادوم هست ماهم به اینا علاقه داریم وخیلی دوست داریم
ودر منطقه ی شماهم خارک هستمن تا حالا ازاین نوع میوه ندیده ام ونخورده ام وحالا که شما میوه را خریدن نباید به خودتون سخت بگیرین ومثل کذشته فرمولهای چاقی را تکرار کنید چون هیچ چیزی چاق کننده نیست فقط، این خود ما هستیم که با فرمپلهلی چاقی که به ذهنمون میدیم چاق میشیم مهم برخورد شما بااین خورامی هست که شما طبیعی رفتار مردین ومثل قبل با فرمول چاقی نخوردین وبا خوردن این نیوه به خودتون بگین که این میوه چاق کننده نیست ومن دوست دارم بخورم ولذت ببرم چون شما استاد هستین وهمه ی فرمولهای رامیدونیدوفرمول چاقی که هنوز در ذهن شما هست عکس این میوه را به دوستون فرستادین وازش تعریف کردین
بقیه میوه را هم میتونین به دیگران ببخشید یا اگه دپست داشتین فریز کنید یا دور بریزین تصمیم با خودتون هست
خدایاشکرت خدایاشکرت ممنون استاد ازشما
نشان های دریافت شده
استاد عطار روشن عزیز ، سلام و درود خدمت شما .
در خصوص اینکه فرمودید بعنوان آزمون چالش ، نظرتون رو راجع به فرمول های ذهنی این عملکرد من بیان کنین خدمت تون عرض میکنم که ؛ من تا بحال محصولی که شما معرفی فرمودید رو ندیده بودم . بنابراین وقتی در دستان شما دیدم هم هیچ اشتیاق خاصی برای خوردن آن پیدا نکردم ، حتی تمایلی به چشیدن آن هم نداشتم و راستش از این میزان تعریف و صحبت هاتون در مورد این محصول متعجب بودم که : خوب ، اینم یک نوع خرماست دیگه ! . مگه با بقیه چه فرقی میکنه که استاد میگن بچه های جنوب اینقدر بی صبرانه منتظر فصل آمدن این میوه به بازار هستند ؟ اصلا چرا باید یک خرمای نارس و احتمالا با مزه ی گس و کال ، اینقدر خوشمزه بنظر برسه که با رسیده شدن و احتمالا شیرین تر شدنش ، این مزه که استاد میگن فوق العاده است رو از دست بده ؟
و چیزی که الان متوجه شدم این هست که این یکی از اختلاف رفتارهایی هست که بین ما و افراد متناسب وجود داره ! اونها اصلا مثل ما فکر نمی‌کنند و وقتی با این شدت علاقه و اشتیاق راجع به خوراکی صحبت میکنیم اصلا متوجه حرفها و منظور ما نمی‌شوند !
میوه ای که شما در دست گرفته بودید و با عشق نگاهش می‌کردید😄 و چندین بار با ذوق و شوق بهش صفت “ خوشمزه ” دادید . این دقیقا مثل حالتی هست که من یا هر فرد دارای اضافه وزن دیگه ای که هنوز فرمول های ذهنی چاقی در ذهنش هست غذاها رو به همین شکل توصیف میکنیم مثلا : ” من دیگه با طعم دلنشین پلوهای سفید و قد بلند و کشیده و خوش عطر وسوسه نمیشم ! هیچ خورشت جا افتاده ی قورمه سبزی که روش روغن خوش رنگ جا افتاده هست و طعم بی نظیرش که از بوی مست کننده اش پیداست و روی ته دیگ طلایی و ترد و خوشمزه ای ریخته شده باشه نمیتونه منو به خوردن ترغیب کنه !
یعنی چه ؟ الان اگه دارم اینقدر با جزئیات و دقت از این غذاها تعریف و تمجید میکنم ، الان که معلومه اینقدر عاشقشون هستم ، اینکه میگم دیگه نمیخورم دیگه چه معنی داره ؟!😂 امکان نداره بشه اینکار رو کرد . مگر اینکه وقتی این فرمول ذهنی چاقی رو پیدا کردیم نهی اش نکنیم که نباید وجود داشته باشه ، نفرین اش نکنیم که باعث خوردن بیشتر و در نتیچه چاقی ما شده ، بلکه اول بپذیریم اش ، بعد باهاش به صلح برسیم و مزایایی رو که برامون داشته به یاد بیاریم تا بتونیم با شناخت کامل این عادت و فرمول ، کم کم بقول شما روش خط بندازیم ، یواش یواش تغییرش بدیم و با رفتار درست و افکار درست ، عادت و فرمول ذهنی لاغری جدیدمون رو در ذهنمون ثبت کنیم .و این عادت چاقی فعلی رو با عمل نکردن بهش ، کمرنگ و بی تاثیر کنیم .
چیز دیگه ای بنظرم اومد این بود که آخر ویدئو پرسیدید بنظرتون من با این چکار کنم ؟ اینم یه فرمول ذهنی چاقی دیگه اس که بارها خودتون به ما گوشزد کردید از غذای اضافه نگهداشتن به امید اینکه بعدا بخورمش پرهیز کنین ، از رستوران بقیه غذاتون رو بادخودتون نیارید ، از دور ریختن اضافی غذا نگران نباشید چون به هرحال دوباره به طبیعت برمیگرده ، ولی بازم تو ناخودآگاه تون ، به امید اینکه از ما که هنوز خیلی عادت ها و افکار اشتباه در خصوص مواد غذایی داریم ، یک راه حل منطقی 😆 برای حفظ این میوه خوشمزه پیدا کنین دارین سوال میپرسین که ما هم مثلا بگیم :” خوب میوه خشک اش کنین ، یا فریز اش کنین ، یا بزارین تو یخچال ولی بشرطی که روزی دوتا دونه بیشتر ازش نخورین ، که نگهش دارین و آخرشم طبق سوابقی که خودم از خودم دارم 🤭 نهایتا با یک عملیات بقول خودتون رگباری خوردن ، در مدتدچند دقیقه تمومش کنین و خلاص ! 😂 به هرحال فکر کنم همه ما راهی رو پیشنهاد کنیم که برای حفظ و بعدا خوردن این میوه باشه ، نه اینکه پیشنهاد دور ریختن اش رو بهتون بدیم یا حتی بگیم برای اون دوست تون که از راه دور بی‌صبرانه منتظره به دستش برسه بفرستین ! 😂
فرمول ذهنی چاقی دیگه ای که فکر کنم وجود داشت این بود که وقتی تو فروشگاه این میوه رو دیدید ، با وجود اینکه یدونه ازش میل کردید و اون اشتیاق و عطش چشیدن طعمش رو رفع کردید ، ولی بازم مقدار زیادی ازش خریداری کردید .کاری که شاید فرد متناسبی که افکار و رفتار درست لاغری و تناسب داره انجام نده و به خوردن همون یکدونه میوه اکتفا کنه . در یکی دو درس گذشته از همین چالش تغییر عادت فرمودید که هر زمان خوردن یک ماده غذایی وسوسه تون کرد از خودتون سوال کنین : “ کدوم مهمتره ؟ مزه ی این غذا و شیرینی که اصلا هم موندگار نیست و با خوردنش اون مزه تموم میشه و فراموش میشه ؟ یا فکر کردن به تناسب داشتن و لاغری که اتفاقا اصلا هم موقتی نیست و میتونه با رفتار صحیح و افکار صحیح همیشگی و موندگار باشه ؟ ” و فکر کنم این فرمول ذهنی لاغری که فرمودید موقع خرید این میوه بهش عمل نکردین 🤪.
استاد عطار روشن از این که این آزمون رو برای به چالش کشیدن آموزش های خودمون ، برای ما برگزار کردید بسیاز ازتون سپاسگزارم .
برقرار باشید
یا حق ..
نشان های دریافت شده
با سلام به نظر من اول اینکه شما با کانال بیناییتون تحریک شدین وبا این فرمول که اگه نخورم دیگه گیرم نمیاد ذهن منفی بافتون شما رو وادار به خرید کرده البته اینکه شما این ماده غذایی رو دوست دارین وکلی خاطرات خوب ولذت بردن کنارش داشتین هم باعث شده که هنوز به خونه نیومده اونجا تست کنید وحتی وقتی اومدین خونه کلی از خریدش ذوق کنید
درست مثل اون فایلی بود که گفتین کره ای از دیدن قورمه سبزی ایران متعجب میشد که این چه جور غذاییه ،الان من هم همین حس رو داشتم که آخه این خارک مگه چیه که اینقدر برای شما هیجان انگیزه خوردن وداشتنش،چون من تا به حالا اصلا جز تو کتابها واقعی شو ندیدم ،خیلی هم به جنوب سفر کردم ولی برام مهم نبوده که دنبالش برم وتست کنم🤭
واین تفاوت فرهنگهای غذاییه
در هر حال من برای باقی اونها هم توصیه میکنم به اطرافیان هدیه کنید تا نزدیکانتون هم مثل شما خوشحال وذوق زده بشن وشما هم از لذت بردن اونها لذت ببرین😍
نشان های دریافت شده
سلام وعرض ادب
این رفتار شما دقیقا شبیه خواهرم هست البته ایشون به دلایلی متناسب هست ولی هرچی هوس کنه ،ببینه وبوی چیزی رو حس کنه سریع خریداری میکنه وتمامش رو میخوره برا یک ساعت دیگه هم نگه نمیداره، ولی من از بچگی همیشه دوتا عقیده داشتم یکی کم بخور همیشه بخور ودیگری اگه هوسه یه ذره بسه،
من اکثر اوقات تابع ای دو ضرب‌المثل هستم ،کم پیش میاد زیاده روی کنم ،اعتقاد دارم همیشه همه چی هست هرموقع بخوام میخورم وبا زیاده روی همیشه معده درد میگیرم
واینکه کل اون میوه یک مزه داره چه یکدانه بخورم چه همه آن را،پس چه لزومی داره همش رو بخورم
البته استاد ببخشید راحت گفتم، شما حق دارید باور های چاقی شما قدمت زیادی داره با تمرین‌هایی که انجام میدین به نتیجه ای که میخواهید می‌رسید
میوه باقیمانده را میتونین به کسی بدید ویا تو فریزر گذاشته بعدا میل کنین
خدا پشت وپناهتون🌹
به نام خدا
خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری با ذهن قرار داد تا با یادگیری آن به سمت پتناسب شدن دائم گام بردارم…..
مدت زمان زیادی از این چالش گذشته ولی من دوست دارم در موردش بنویسم.
اینکه شما علاقه زیادی به خارک دارید از چهرتون پیداست و مشخصه خاطرات زیادی با این میوه دارین. چشمهاتون زمان حرف زدن و دیدن این میوه برق میزنه. شما اطلاعات زیادی در مورد این میوه دارین. میدونین یه زمان خاصی هست و بعد دیگه نیست. این اندازه اطلاعات اگه در مورد همه ی مواد غذایی یا خوراکی ها اگه داشته باشین خوب نیست. من خودم هیچ وقت دلم میوه در فصل خاص نمی خواد. هیچ وقت نمیگم این میوه فقط یه زمان خاصی هست و و رفت تا سال بعد. کل تابستون کلی میوه میاد ولی هیچ وقت دنبال هیچ میوه ای نبودم. به نظرم همون که فکر می کنید دیگه نیست و به اصطلاح بعضیا که میگن قحطیش میاد، شما با دیدن این میوه این اطلاعات رو مرور کردین و تصمیم گرفتین بخرین.
ولی خب نباید به خودتون سخت بگیرین. چون توی چند روز فقط چند تا دونه خوردین(اونقد که علاقه نشون دادین همه رو یه جا نخوردین). چند کیلو هم نخریدین.
بهتره با خودتون و این رفتارتون به صلح برسین. سخت نگیرین و این رفتارتون رو چندان بزرگ نشون ندین.
سال بعد با دیدن این میوه خاطره سازی نکنید. درباره ی قدمت اون و مزه اون فکر نکنید.
عکسشو برای دوستان ارسال نکنید
با گفتن کلمه سیرم یا میل ندارم یا اینکه اگه بعد غذا این میوه دیدین بگید من ناهار خوردم و سیرم، پس نمیخرم.
خب این میوه هر سال همین مزه رو میده و هیچ تغییری مزه اون نکرده.
اونقد با دیدن این میوه خوشحال نشین خب بگید این میوه هم شبیه بقیه میوه هاست فقط یکم طعمش متفاوته.
همون که شما از این میوه یه کلیپ ساختین یعنی خیلی براتون مهمه. میتونستین از مواد غذایی یا خوراکی های دیگه برای چالش استفاده کنین
من خودم هنوز خاطرات با نون و پنیر دارم 😅 ولی واقعا سخته و قابل درک. اصلا نون و پنیر منو میبره به گذشته. ولی نمیخوام به خودم سخت بگیرم. میدونم یه روزی بالاخره همه چی عادی میشه. در طول روز به مطالب خوب و نوشتن …. وقتمو میگذرونم تا مرور خاطرات در مورد خوراکی مورد علاقه ام.
نشان های دریافت شده
با سلام خدمت استاد گرامی وهمراهان
واما جواب هایی که به ذهن بنده رسید از این قرار است
اول اینکه شما جهت خریدن آن محصول به فروشگاه نرفته بودید وپس از دیدن آن خوراکی وسوسه شدید وخرید کردید
فرمول دیدن وخولستن وبعد اهمیت دادن به این خواسته این کار از آن جهت که بخواهیم خرس گرسنه درون خود را آرام کنیم خوب است شما هم در این مورد درست رفتار کرده اید
اما میتوانستید کمتر خریداری کنید یا به اندازه یک تست کردن از آن خوراکی استفاده کنید تا دوباره تحریکات مغزی وافکار چاق کننده باعث ترغیب خوردن نشود
معرفی آن به دیگران هم یک فرمول قدیمی ذهن شما بوده که دوباره بالا آمده واین هم یک فکر چاق دیگر هست که بیدار شده
واما اینکه زیاد مصرف نکرده اید خودش نشانه خوبی برای آگاهی های لاغر کننده ای هست که قوی تر از افکار چاقی عمل کرده اند
ودیگر اینکه اکنون اگر شما هنوز به خوردن ونخوردن آن فکر میکنید باز هم خودش یک فکر چاق است که باید اصلاح شود یعنی خوردن آن خوراکی شما را چاق نمیکند اما فکر کردن به آن که کاش نمی خوردم چرا خوردم واین افکار تکراری باعث عذاب وچاقی میشود
البته میدانم که شما استاد هستید وخوب بلد هستید که چگونه رفتار کنید واین فقط یک چالش وآزمون بوده برای یاد گیری بهتر آنچه آموخته ایم
در کل همه ما با اینگونه چالش ها هر چند وقت یک بار خودش را نشان میدهد و ما با آن مواجه میشویم واصلا اشکال ندارد مهم نحوه برخورد ما وعمل کرد ما با این موضوع است اینکه من خودم را وادار به نخوردن کنم زیاد درست نیست واین میشود همان رژیم گرفتن
اما اینکه به طور طبیعی چقدر رفتار من با برخورد با آن خوراکی تغییر کرده با شد اهمیت دارد
در این صورت هست که من متوجه پیشرفت وموفقیت خودم در مسیر میشوم واینجاست که ذهن من خودش به طور اتو مات مرا به سمت صحیح انتخاب کردن هدایت میکند
والبته من هم در شکل گیری آموخته های ذهن باید با دادن آگاهی سالم هنگام مواجه شدن با یک مورد این چنینی میتوانم پیشرفت خودم را وموفقیتم را سرعت ببخشم
در ضمن بقیه آن خوراکی لذیذ را میتوانید ببخشید ویا دور بریزید ویا در بسته هلی کوچک فریز کنید ودر فاصله زمانی طولانی تری مصرف کنید باز هم به خود شما ربط دارد که کدام گزینه را انتخاب کنید
اگر من بودم می بخشیدم تا دیگران هم لذت ببرند
نوش جان
نشان های دریافت شده
به نام خدا سلام استاد گرامی ودوستان هم مسیرم بادیدن این فایل من یاد خودم اورد من هم وقتی میرم قنادی دوست دارم شیرینی موردعلاقه مو میخرم تا این باچالش من اینو نخوردم آگاهی رو یاد گرفتم وبا درستی باشیر ینی برخورد میکنیم ولی ذهن لذت رو دوست دارد دوست دارد از آن بیشتر بخورد می‌توانیم توشو راه راه ایجاد کنیم وانتخاب جدید داشته باشیم وبگیم میل ندارم اون چیزهای که می‌خواهم بخوریم در دسترس هست ولی بغضی خوراکی ها در بعضی فصل ها وجود داردمثلا گیلاس آلبالو توت فرنگی الوچه وغیره چیزی که در دسترس نیست ما دوست داریم بخوریم. ما هم باید. به درستی از خوردن اونها استفاده کنیم مثل افراد متناسب باید مثل اونها رفتار کنیم واکنش نسبت به هر چیزی متفاوت است باید واکنش رفتاری درست داشته باشیم وهر وقت سیر بودیم چیزی به ما تعاریف شد بکیم میل ندارم وبراساس نیاز بدنمون بخوریم زیاد روی نکنیم واین شما این خارک خریدید میل داشته اید ودر مصرف آن زیاد رو
ی نکرده اید واز خوردن آن
لذت برده اید چون میگید سالی یه بار از اون میاد وذهن چیزی رو فراموش نمیکند مگر خودمان فرمولهای جدیدی جایگزین کنیم وباید ازهر خوراکی که میخوریم رفتار صحیح نسبت بهش داشته باشیم وبر نیاز بدنمان بخوریم واسراف نکنیم وشکر خدا توانستم دراین چالش فرمولهای صحیح استفاده کنیم ممنونم استاد گرامی.