مجازات خشم در زندگی (گام ۳۹)

ب نام خداوند یگانه 

گر بر سرنفس خود امیری مردی 

گر بر دگران خرده نگیری مردی 

مردی نبود فتاده را پای زدن 

گر دست فتاده گیری مردی 

در مورد خشم،نمیدونم ک ایا این شعر ب بحث ما مربوط می شود یا نه،ولی ازین شعر خوشم اومده ودوست داشتم ک بنویسم و فکر کنم مقداری ب بحث ما مربوط بشه.

خوب در مورد خشم و کنترل خشم صحبت شده.همه ما می‌دانیم ک در وجود همه انسانها پر است از احساسات مختلف،احساس غم،شادی،تنفر،گذشت،صبوری،بخشندگی،ترس،خشم و غیره،پس در همه انسانها این موارد وجود پس بستگی ب خودمان دارد ک ما کدامیک از احساسات خودرا پرورش می دهیم‌،ما هم می توانیم خشم را پرورش دهیم وهمیشه فرد خشمگین باشیم یا ما می توانیم صبر را پرورش دهیم وفرد صبوری باشیم واینها هم براحتی امکان پذیر نمی باشد پس ما باید ممارست کنیم و بسیار تمرین کنیم ک هردببشتر و بهتر اخلاق رذیله و زشت را از خودمان دور کنیم ودر عوض اخلاقیات خوشگل و زیبارا جایگزین آن کنیم.

خوب ب نظر من خشم یکی از جنبه های هواهای نفسانی محسوب می شود.

خوب بعضی،افراد فکر می کنند اگر فرد عصبانی باشند اگر خشمگین باشند اگر همیشه بر دگران زور و تحکم کنند،فرد بسیار مهم و با ارزشی هستند وب همین خاطر عادت کردن ک همیشه فرد خشمگینی باشند یا فکر می کنند ک دیگران مدام باید از آنها بترسند ویا اینکه از روی ترس همیشه ب آنها احترام کنند ویا حتی تعظیم کنندو واینکه آنها همیشه با این خشمشان یک دستاویزی دارند ک همیشه حرفشان را ب کرسی بنشانند،

در حالی ک نمی دانند این روش‌ها ممکن است در کوتاه مدت برایشان اثر بخش باشد ولی ب مرور زمان باعث می شود ک اطرافیان آنهااز آنها دور و دورتر شوند پس در واقع ن اینکه ظلم ب اطرافیان خود می کنند،بلکه همیشه و همیشه ودر هر لحظه ظلم ب خود می کنند و خودشان را تنبیه و مجازات می کنند.

وقتی خشم بوجود می آید در پس آن طوفانی از حوادث بوجود می آید. چقدر اتفاقات ناخوشایند ک در پس ی لحظه از کوره در رفتن و عصیانی شدن بوجود نیامده،خیلی، خیلی زیاد چقدر خانوادها بخاطر همین خشم متلاشی شده،چقدر خانواده ها بخاطر همین خشم همه از هم منزجر شده واز هم فاصله گرفتند،چقدر قتل‌های ناخواسته بخاطر همین خشم اتفاق افتاده،چقدر درگیری‌ها و نزاع ها بخاطر خشم بوجود آمده،چقدر ازین خشمها منجر ب تمرکز نداشتن در رانندگی شده و منجر ب تصادف شده،

پس می بینیم ک اثرات خشم چ عواقب جبران ناپذیری بر جای می گذارد.خوب من میتونم برداشت کنم ازین شعر ک اگر شخصی بر یکی از امیال نفسانی خودش ک همان خشم باشد،اگر بتواند بر نفس خود فرمانروایی کند وبتواند خشم خود را کنترل کنداو فرد بسیار مهم و باارزشی می باشد،و خوب مسلما در پس بعضی از خشمها خوب حرفهای زشت و دیگران رو توهین و تحقیر کردن هم وجود دارد،

خوب بیان می کنه ک مردی و بزرگواری ب خشمگین بودن وافراد گرفتن از دیگران نیست.اگر توانستی بر خشم خودغلبه کنی وان را تحت مدیریت خود دربیاوری و حرفهای زشت بیان نکنی تو فرد خیلی بافضیلتی هستی.

و هیچ وقت نباید فکر کنی که بزرگی و بزرگواری ب این هست ک بخواهی ب اطرافیانت ک احساس می کنی از تو پایین تر هستند وتو حق داری ب آنها زور بگویی بلکه ما باید با تواضع و صبر و محبت با اطرافیانمان و دنیای پیرامونمان رفتار کنیم.

خداوند الهی همه رفتگان شمارا بیامرزد،من دخترعمویم هفت ماه پیش فوت کرده و پدر همین دختر عموی من ک عموی من می شود دقیقا روز اول ماه محرم امسال بر اثر حادثه ای،ایشون هم بهشتی شدند،

اوووه در مورد این عمویم ک روحش شاد باشه من هر چه بگویم کم گفتم،این عموی من اینقدر هنرمنداینقدر مردم دوست و دلسوز بودند ب درد همه مردم می خورد،عموی من معلم فنی حرفه ای بوده ولی در هنرهای مختلف مهارت داشت،نجاری بلد بود لوله کشی بلدبود برق کشی ماهر بود خیاطی بلدبود بنایی انجام می داد این عموی من یک همه فن حریف بود،علاوه بر همه این اوصاف فرد فوق العاده مهربان،دلسوز،خانواده دوست،مردم دوست و فوق العاده فرد صبوری بود.

زن همین عموی من حدود ۱۳ سال است ک بخاطر حادثه ای تقریبا نیمه فلج شده است و عموی من در تمام این سالها با صبوری تمام ازو مراقبت و نگهداری کرده است وتمام وسایل مورد نیاز اورا فراهم می کرده،عموی من خیلی فرد کاری و فعالی هم بوده است.با اینکه چن وقت پیش خودش هم دچار تصادف شده بود ومقداری هم دچار ناراحتی شده بود از ویژگیهای عموی من اینکه هم خیلی کم غذا بودن هم خیلی پر کار وهم خیلی کم حرف وهم فوق العاده صبور،

یعنی از سنگ صدا در میومد ولی صدا از دهان عموی من در نمیومد یعنی اینقدر صبور بوده،در طی این سالها ک دچار این مشکلات شده بود،هیچ‌ وقت نه پیش هیچ شخص ونه پیش ما هیچ گله و شکایت از مشکلاتش نمی کرد من نشنیدم حتی یک بار یک کلمه از نارحتی خانواده اش پیش ما بیان کنه،عموی من ی جواهر ب تمام معنا بود،واقعا قلبم براش سوخت و بدرد اومد چون فرد فوق العاده دوست داشتنی بوده.

و چون مطلب،ما در مورد خشم بوده،هدف من از گفتن این مطالب این بوده ک بگم عموی من فرد خشمگینی نبوده،بلکه فرد فوق العاده صبوری بوده.

پس نتیجه می گیریم صبور بودن واینکه بر خشم خود مدیریت داشته باشیم هم ب صلاح خودمان هست چون خودمان ب آرامش  دست پیدا می کنیم و هم ب آرامش  دیگران کمک می کنیم،اتفاقا چن وقت پیش ی جایی دو نفر بخاطر همین ک نتونستن خشم خودشون کنترل کنند و این موضوع در طرف مقابل باعث واکنش شد ولیوانی ک در دستش بوده پرت کرده واون لیوان شکسته شد و ب هزاران تکه تبدیل شد و خوب این حادثه مطمعنا بعدش ب خود سرزنشی اون فرد می انجامد ک من چرا این کار رو کردم چرا جلوی خودم رو نگرفتم وغیره وخوب این موارد معمولا کم و بیش وجود دارند ک کنترل نکردن خشم ممکنه ک عواقب خطرناکی رو ب دنبال داشته باشه پس ما هم متوجه می‌شویم ک خشمگین بودن در درجه اول هم ب ضرر خودمان است وهم ب ضرر دیگران .

انشالله در تمام جهان در تمام قلبها دلی پر از امید ومحبت ب جای دلی پر از خشم و تنفر جایگزین شود.