تغییر باور و نگرش (جلسه اول)

به نام دوست داشتنی ترین و مهربان ترین خدای بی نهایتی که تا به امروز شناختم 🌹 

و سوگند به قلم و آنچه می نویسد…🌹

درود و احترام خدمت استاد عزیز و دوستان هم مسیر در این دوره 💮

*اجازه میخوام در ابتدا از تجربه م از شرکت در دوره ها بطور خلاصه بگم…اما چرا خلاصه…؟! چون انقدر این ثمره ها زیاده ک از حوصله شاید خارج باشه! 

دوستان عزیزم، من به مدت شانزده سال در مسیر رشد فردی بودم و بسیار مشتاق آموختن و  رشد کردن. بسیار کتاب خوندم، دوره و کلاس  تا دلتون بخواد شرکت کردم، مشاوره و تراپی رفتم، انواع تکنیک ها و مدیتیشن ها رو اجرا کردم، و…. نمیگم بی تاثیر بود، ولی تاثیرشون در حد مسکن بود که درد رو ساکت میکنه ولی درمان نمیکنه، موقتا به من احساس ارامش میداد که دارم برای زندگیم و افکارم و رشد وتعالیم تلاش میکنم. ولی تمام اون تلاش ها هیچ چیزی از درون من تغییر ندادن،  و چون درون من جنگ و گریز خودش رو داشت، تلاش هام  نیز ثمره ای نداشت. ضمن اینکه من هنوز قدرت رویاروی با خود واقعیم و پذیرش خودم رو نداشتم. تا اینکه در سال ۹۶ در ۳۴ سالگی که نقطه عطف تلاش ها و رشد فردی م بود، به طرز معجزه آسایی از طریق سایت استاد عباس منش با استاد عزیزم پیغمبر اعجاز زندگیم استاد عطار روشن آشنا شدم و دوره مقدماتی لاغری رو شرکت کردم. 

دوره به ظاهر دوره ی لاغری بود. و من بهای یک دوره رو پرداخت کرده بودم، اما تمام جنبه های زندگیم همزمان شروع به رشد و شکوفایی کرد: قدرت و جسارت روبرو شدن با السای واقعی رو پیدا کردم، دست از کمالگرایی برداشتم و پذیرفتم السا هم مثل هر انسان دیگری، که اقتضای طبیعتشه هم گناه مرتکب شده هم خطا و هم راه اشتباه رفته که اگر نرفته بود معصوم بود، و این محاله! پس السا رو با وجود تمام کاستی هاش در آغوش کشیدمش و عاشق ترش از قبل شدم، و بخشیدمش. بابت اشتباهتش بهش افتخار  کردم و هر صبح مقابل آینه و پس از اجرای میثاق نامه بهش گفتم: آفرین که اشتباه کردی چون اشتباه کردن یعنی سکون نداشتن. یعنی رفتن! یعنی حرکت و تلاش به سمت تعالی. 

شرایط شغلی و مالیم بهتر و بهتر میشد ، آدمهای بهتری سر راهم قرار میگرفتن. لاغر شدم، زیباتر شدم ، کم کم حس کردم دارم  از انزوا بیرون میام (بخاطر ش,ایط اون سالها به شدت منزوی شده بودم و روح زندگی در وجود سرزنده ی من مرده بود). 

قدم به قدم، پیش رفتم و هر بار پرده ای از راز و حقیقت جلوی چشمان دل من برداشته میشد. 

میخوام برای اثبات حرفهام و اثبات اینکه هرکس دل به این دوره ها بده  بیش از اونچه فکر میکنه نتیجه میبینه، بخشی از زندگیم رو برای اولین بار تعریف کنم: 

من اون سالها در یک زندگی مشترک بودم که یک رابطه ی بی نهایت مسموم بود. همسری که بد بین بود، سلطه گر بود، لجباز بود، بد دهن بود، و….دست بزن داشت…

من قبل از ازدواجم به آن شرلی معروف بودم بین دوستام. انقدر که سرزنده بودم و پرانرژی. اما بعد از ازدواجم تبدیل به یک آدم ارام ، کم حرف و گوشه گیر شده بودم که همه دوستان و بستگانم میگفتن چرا انقدر السا تغییر کرده انگار روح زندگی در وجودش نیست؟! و انگار که نه! قطعا! قطعا روح زندگی در من مرده بود. 

یک روز پدرم با عصبانیت  در ابتدا و بعد با گریه گفت : 

تو چی کم داری ، دکترا گرفتی استاد دانشگاه شدی که عین یه  آدم بدبخت تو سری خور موندی تو این زندگی تا هر ستمی که دلش بخواد به تو کنه؟ فرزند هم که نداری، پای چی، پای کی داری می سوزی و تباه میشی؟! چرا جدا نمیشی؟ چته؟!  (تازه اون موقع هنوز خانواده م نمیدونستت دست بزن داره و روی من دست بلند میکنه) 

و من …

چم بود؟! هیچی! روحم به  زندانی مرده ای تبدیل شده بود که توان و قدرتی براش نمونده بود! 

لابلای تمام این سختی ها، در تلاش و تکاپوی پیشرفت فردی بودم. روح مرده ی من هنوز تشنگی تعالی رو حس میکرد….معجزه ی خدا بود، که راه نجات من در آشنایی با استاد عطارروشن قرار گرفت. 

وقتی دوره مقدماتی رو شرکت کردم، وقتی در دوره کم کم باورهام به سمت نو شدن پیش رفت، وقتی لاغر شدم، وقتی قدرت رویارویی با خود واقعیم رو پیدا کردم، روحم نم نمک به سمت تازه شدن پیش رفت. دوباره داشتم زنده میشدم. داشتم خودم رو باور میکردم. به خودم حق زندگی با ارامش دادم. قدرت پیدا کردم تا از اون انتخاب اشتباه بتونم بیرون بیام. 

و اولین جوانه ی امید در من وقتی شکفته شد که آرزو کردم جدا شم.. . اونقدری خودم رو دوست داشته بودم که بخوام و بتونم به جدایی فکر کنم و در لیست آرزوهام بنویسمش! 

دوره مقدماتی تمام شد… پازل شخصیت خرد شده ی من زیر دست سنگین و زبان تند و بدبینی مردی که تمام من رو در هم شکسته بود، و روحم رو به اسارت گرفته بود، داشت کم کم جون می گرفت. 

یک شب تمام جسارت و قدرتم رو یکجا جمع کردم و گفتم:

من میخوام از این زندگی برای همیشه برم….

عصبانی شد… فریاد زد…توهین کرد….ناسزا گفت….و ناگهان دست بی رحمش چنان بر صورتم قندون رو کوبید که قندون توی صورتم شکست….خون مثل فواره ای خروشان تمام صورت و گردنم رو فرا گرفت…قطره های درشت خون از صورتم روی زمین می چکید…

ساعت ۱۰ و نیم شب بود و من همون وقت شب با اون صورت خونین ، اونقدر قدرتمند شده بودم که خودم رو نجات بدم.و شبانه با حداقل وسایل شخصی ومدارک شناساییم از خونه بیرون رفتم…و فردا صبح برای گرفتن مجوز پزشکی قانونی اقدام کردم….

شاید حدود یک ماه بعد بود، دوره زندگی با طعم خدا داشت کم کم شروع میشد…

امید تازه ای در من جان گرفت. 

پاییز ۹۷ بود… 

پا به پای دوره پیش رفتم…

جلسه ها را هزاران بار گوش میدادم. 

نور امید قلبم شده بود دوره زندگی با طعم خدا….

در بدترین روزهای عمرم، خداوند پیغمبری سر راه زندگیم گذاشت تا با اعجاز سخنان و آگاهی هاش، به زندگی تاریکم نور بپاشه. 

و من بزرگترین ثمره ی زندگیم رو از دوره طعم خدا گرفتم. به طرز غیرقابل باوری بدون اینکه کار به شکایت و دادگاه برسه، همسر سابق من به طلاق توافقی رضایت داد و من رها شدم… آزاد شدم… و قدم به قدم زندگی جدیدم رو با همین فایل ها و دوره ها، در همین سایت، ساختم… اونجوری که دلم میخواست و هنوز در مسیرم ..هنود به ساختن دارم ادامه میدم… و هربار داستان زندگیم رو تعریف میکنم اشک شوق میریزم که چه ساده، زندگی به اون سختی ، اونجوری که ایده الم بود تمام شد و فصل جدیدی از زندگیم آغاز شد….

دوستان عزیزم عذرخواهم اگر تلخی  بخش هایی از زندگیم باعث ناراحتی تون شد اما یک تجربه رو خواهرانه بهتون میگم که مهمترین رازی بود که در این جلسه استاد به ما یاد دادن اهمیت باور: 

تا وقتی باورهای درست نداشته باشیم ، تمام تلاش های جسمی ما بی فایده ست. 

سالها من در زندگی سابقم دست و پا زدم و تلاش کردم. خرد شدم، شکستم، باز تلاش کردم. چرا نتیجه نمیگرفتم؟ 

چون باورهای درستم از بین رفته بود. چون باور کرده بودم ضعیف و توسری خورم. چون باور کرده بودم خدا این زندگی رو برای من صلاح دونسته تا از دل سختی هاش رشد کنم و صبور بشم! 

باورهاتون رو درست کنین. تصفیه کنین. ایمان داشته باشین که صفر تا صد حرفهای استاد معجزه ست.

 باور کنین خدای جدید رو. باور کنین خدایی که فقط برای بنده هاش خیر و ارامش و اسونی میخواد. 

نیازی به شکستن، خرد شدن، عذاب کشیدن  نیست برای رشد کردن. فقط باید خدای جدید رو باور کرد. همین 🌺

یک راز دیگه که استاد در این جلسه گفتن این بود که: 

مهم جوانه زدن و شروع فرایند تغییره، وقتی جوانه بزنی دیگه تا بی نهایت میری. 

و اینجا، محل تضمینی جوانه زدن ماست، اگر دل به این آگاهی ها بدیم و اون طور که شایسته است جلسات رو پشت سر بگذاریم. 

راستش من همونطور که نوشتم یکبار در دوره شرکت کردم و چه نقطه عطف بزرگی در زندگیم حاصل شد. 

این بار صرفا برای تقویت حال خوبم، برای ماندن در مسیر، برای رسیدن به آگاهی های عمیق تر ، شناخت عمیق تر خدای بی نهایتم، و صمیمی تر شدن رابطه م با خداوند ، دوره رو شروع کردم و بسیار بسیار شکرگزار خدا هستم که این فرصت رو به من داد تا  دوباره نگاهم رو بازبینی کنم. 

ایمان و اطمینان عجیبی دارم که بی نهایت خیر و برکت و اتفاق خوب از این دوره برای من هست که منتظر من هستن. فقط باید سطح اگاهی هام رو به اندازه شون ارتقا بدم که بی شک از طریق این دوره و دیگر دوره هایی که الان شرکت کردم ( مرور مجدد و از ابتدای ورود به سرزمین لاغرها، دست یابی به آرزوها، و پاکسازی که از فردا شروع میکنم) ، این ارتقا امکان پذیره. 

سپاس از استاد عزیز بابت تمام آگاهی هاو زحمات شون برای دوره ها ، سایت و دیدگاههای ما 💮🌸

و دوستانی که حوصله میکنن دیدگاهم رو میخونن. 💮🌸

ببخشید که نوشته ام انقدر طولانی شد، قرار نبود انقدر طولانی شه ولی وقتی شروع به نوشتن کردم، بی اختیار کلمات بر دست و زبانم جاری میشدن.🌷