اغلب اوقات فکر میکنیم که از خدا دور شده‌ایم، شاید به خاطر کارهایی که کرده‌ایم 😔، یا شاید هم به خاطر دغدغه‌های روزمره زندگی 😩.
اما واقعیت چیز دیگری است.
اگر به دنبال نزدیکی خدا به انسان هستید، باید بدانید که این فاصله فقط یک تصور ذهنی است. ✨ خداوند در قرآن وعده داده که همیشه به ما نزدیک است، حتی نزدیکتر از رگ گردنمان!
پس وقت آن رسیده که این باور غلط را رها کنیم و این نزدیکی بی‌نظیر را با تمام وجودمان حس کنیم. ❤️ بیایید با هم به این حقیقت الهی پی ببریم. 🤝
خداوند به ما نزدیک است
اغلب ما فکر میکنیم خدا اون بالا، خیلی دور از ما نشسته و ما این پایین، تنها و دست خالی هستیم. 😔 اما اگه به آیه ۱۸۶ سوره بقره نگاه کنیم، می‌بینیم که خدا یه چیز دیگه میگه:
و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، [بگو] من نزديكم، و دعاى دعاكننده را اجابت مى‌كنم، پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند.
اینجا خدا نگفته «من بخشنده‌ام» یا «من روزی‌دهنده‌ام»، بلکه گفته «من نزدیکم»! 🤩 یعنی کلید اصلی درک خدا، همین نزدیکیه. این یک نکته خیلی مهم و کلیدیه که همه صفات دیگه رو هم شامل میشه. این آیه، یک انقلاب فکری درباره نزدیکی خدا به انسان به وجود میاره.
فکرش رو بکنید: اگه خدا فقط خودش رو بخشنده معرفی میکرد، شاید بعضی‌ها میگفتند «خب من که خیلی گناه کردم، حتماً دیگه منو نمی‌بخشه.» 😞 یا اگه فقط میگفت «من رزاقم»، باز هم شاید کسی با خودش فکر میکرد «من که بنده خوبی نبودم، پس حتماً رزق و روزی منو قطع کرده.» 😔
اما وقتی خدا میگه “نزدیکم”، یعنی هیچ فاصله‌ای بین ما نیست. 💖
یعنی مهم نیست چقدر از خودت ناامید شدی، اونجا هست، نزدیک تو. این نزدیکی خدا به انسان، ریشه همه باورهای مثبته.
این عبارت نه تنها شامل بخشش و رزق الهی میشه، بلکه به این معناست که خدا همیشه در دسترس است.
به همین دلیل، باید این باور رو در قلبمون جا بدیم و بدونیم که این فاصله فقط یک تصور اشتباهه و بس. ❤️✨
نزدیکی خدا به انسان مهم‌ترین باوریه که برای داشتن یک رابطه سالم و عمیق با خدا به اون نیاز داریم.
خداوند تغییر نمی‌کند
یکی از مهم‌ترین حقایقی که باید درک کنیم این است که خداوند تغییر نمی‌کند. ⚡️
وقتی خدا در قرآن وعده داده که «من نزدیکم»، این وعده برای همیشه پابرجاست.
خدا مثل انسانها نیست که امروز وعده‌ای بدهد و فردا آن را فراموش کند یا زیرش بزند. این حقیقت به ما آرامش و اطمینان خاطر میدهد. 😌
صفت تغییرناپذیری، هسته اصلی وعده‌های الهی است. پس هر زمان که احساس دوری کردید، به یاد بیاورید که این نزدیکی خدا به انسان یک حقیقت ابدی و ثابت است.
پس اگر فکر می‌کنید به خاطر اشتباهات یا گناهانتان، از خدا دور شده‌اید یا او شما را رها کرده، باید بدانید که این فقط یک تصور ذهنی است. ما به‌عنوان مخلوق نمی‌توانیم اراده‌ی خدا را تغییر دهیم. 🙏
یعنی وقتی خدا اراده کرده که به ما نزدیک باشد، ما نمی‌توانیم با کارهایمان این اراده را نفی کنیم. این ایده که “ما از خدا دور شده‌ایم” در واقع یک فریب شیطانی است، چرا که انسان قادر نیست از وعده‌ی خدای خود تخلف کند.
وقتی خداوند قول داده که به تو نزدیک است، چگونه می‌توانی از او دور شوی؟!
این تصور با ماهیت خداوند و وعده‌های او در تضاد است و مانع درک حقیقت نزدیکی خدا به انسان میشود.
درک این حقیقت، اولین قدم برای رهایی از این باورهای اشتباه و در آغوش کشیدن آرامش است. نزدیکی خدا به انسان یک موهبت دائمی است که هیچ‌گاه از ما گرفته نمی‌شود.
نزدیکی خدا به انسان، یک حقیقت است، نه یک نظریه
هر نظری که دربارهٔ رابطه‌ات با خدا داری، تنها یک برداشت شخصی است و در واقع هیچ تأثیری بر ماهیت رابطه‌ی واقعی خدا با تو ندارد.
اینکه فکر می‌کنی او از تو دور شده یا تو را رها کرده، فقط نتیجه‌ی افکار خودت یا تلقین‌های دیگران است.
خداوند این باورها را ندارد؛ او به تو نزدیک است و نزدیکی خدا به انسان به هیچ دلیلی تغییر نخواهد کرد. 💖
برای اینکه یک رابطه واقعی و عمیق با خدا داشته باشی، باید ابتدا این فاصله ذهنی را از بین ببری. ✨
قدم اول این است که خودت را ببخشی و با تمام وجودت باور کنی که خداوند همان‌قدر به تو نزدیک است که در قرآن وعده داده است.
این پذیرش درونی، اولین قدم برای اصلاح نگرش و تجربه یک رابطه متفاوت و لذت‌بخش با خداست.
با حذف این فاصله‌ی خیالی، مسیر برای تجربه‌ی واقعی نزدیکی خدا به انسان هموار میشود و درهای آرامش به روی زندگی شما باز خواهد شد.
توبه؛ کلید رهایی و نزدیکی به خدا
برای اینکه بتوانیم آن نزدیکی خدا به انسان را تجربه کنیم، باید اول از همه، گذشته را رها کنیم. 🕊️
گذشته‌ای که پر از حسرت و پشیمانی است و به ما احساس بد میدهد، مانع از حرکت ما به سمت جلو میشود و یک دیوار نامرئی بین ما و خدا می‌کشد.
بهترین و مؤثرترین راه برای پاک کردن این گذشته و رها شدن از بار آن، توبه است.
این راهی است که خداوند خودش برای ما قرار داده تا بتوانیم به پاکی اولیه خود بازگردیم و از شر گناهان و افکار منفی رها شویم.
در قرآن، بارها از عبارت توبه استفاده شده و انسانها به توبه دعوت شده‌اند. نکته شگفت‌انگیز و بسیار دلگرم‌کننده اینجاست که هر بار پس از دستور به توبه، بلافاصله وعده بخشش و عفو الهی بدون هیچ قید و شرطی داده شده است. ✨
مثال‌هایی از قرآن برای بخشش بعد از توبه
- سوره نساء، آیه ۱۷:توبه نزد خدا، تنها برای کسانی است که از روی نادانی کار بدی انجام می‌دهند، سپس به زودی توبه میکنند. خداوند توبه این افراد را می‌پذیرد و خداوند دانا و حکیم است.
در این آیه، بلافاصله پس از اشاره به توبه، وعده پذیرش آن بیان شده است.
- سوره هود، آیه ۳:و از پروردگار خود آمرزش بطلبید، سپس به سوی او بازگردید (و توبه کنید) تا شما را تا مدّت معینی، (از مواهب زندگی) به خوبی بهره‌مند سازد و به هر کس که شایسته نیکی است، از فضل خود عطا کند.
- در این آیه هم توبه و استغفار مستقیماً به بهره‌مندی از زندگی خوب و دریافت فضل الهی مرتبط شده است.
- سوره فرقان، آیه ۷۰:مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، پس خداوند بدی‌های آنان را به نیکی‌ها تبدیل میکند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است.
این آیه یکی از قوی‌ترین مثال‌ها است که نه تنها وعده بخشش میدهد، بلکه می‌گوید خداوند گناهان را به حسنات تبدیل میکند، که نشان‌دهنده عظمت و مهربانی بی‌نظیر اوست.
این آیات به وضوح نشان می‌دهند که توبه دروازه‌ای مستقیم به سوی بخشش الهی است و نزدیکی خدا به انسان نامحدود و در دسترس است.
تنها شرطی که خداوند برای بخشش قرار داده، این است که فرد گناه‌کار واقعاً نیت کند که دیگر آن خطا را تکرار نکند.
همین نیت خالصانه و قلبی، کافی است تا درهای رحمت الهی به رویتان باز شود و شما را از بند گذشته آزاد کند.
پس، برای تمام افکار و احساسات منفی که باعث شده‌اند فکر کنید از خدا دور شده‌اید، توبه کنید. 🤲
از خداوند برای تمام خطاهایی که مرتکب شده‌اید طلب بخشش کنید و سپس با تمام وجودتان، خود را نزدیک او احساس کنید.
با این کار، نه تنها گذشته را رها می‌کنید، بلکه نگرش و احساس شما نسبت به خداوند کاملاً دگرگون خواهد شد.
اینجاست که طعم واقعی ایمان و لذت یک رابطه نزدیک و عمیق با خدا را تجربه خواهید کرد. ❤️
استفاده از توبه، یک ابزار قدرتمند برای رسیدن به این آرامش درونی است و به شما کمک میکند تا باور کنید نزدیکی خدا به انسان یک حقیقت همیشگی است، نه چیزی که به اعمال شما وابسته باشد.
با رها کردن گذشته، آینده‌ای سرشار از نور و آرامش را در آغوش می‌کشید. این تغییر درونی، پلی است که شما را از دنیای تاریک ناامیدی به دنیای روشن امید و اتصال به خالق می‌رساند.
تجربه نزدیکی خدا به انسان، بزرگترین نعمت در زندگی است.
نتیجه‌گیری: از باور دوری به حقیقت نزدیکی
در نهایت، می‌توانیم با اطمینان بگوییم که نزدیکی خدا به انسان نه یک نظریه، بلکه یک حقیقت تغییرناپذیر است. این باور که از خدا دور شده‌ایم، تنها یک مانع ذهنی است که خودمان و جامعه برایمان ایجاد کرده‌ایم.
با پذیرش این حقیقت، دیگر نیازی نیست خود را به خاطر گذشته سرزنش کنیم یا از رحمت الهی ناامید شویم.
درک این موضوع به ما قدرت میبخشد تا با آرامش بیشتری به زندگی ادامه دهیم و هر لحظه حضور خداوند را در کنار خود احساس کنیم.
باور به نزدیکی خدا به انسان به ما این امکان را میدهد که گذشته را با توبه رها کنیم و با تمام وجود، خود را در آغوش پرمهر خداوند احساس کنیم.
توبه به ما فرصت میدهد تا از بند گناه و حسرت آزاد شویم و یک شروع تازه داشته باشیم.
این تغییر نگرش، زندگی ما را دگرگون میکند و به ما اجازه میدهد طعم واقعی آرامش و ایمان را بچشیم.
این آرامش ناشی از دانستن این حقیقت است که مهم نیست چقدر اشتباه کرده‌ایم، او همیشه نزدیک ماست و منتظر بازگشت ماست.
پس بیایید از همین لحظه، دیوار فاصله را در ذهن خود خراب کنیم و از لذت بی‌نظیر نزدیکی به خالق هستی بهره‌مند شویم. ❤️
این حقیقت، کلید رهایی ما از رنج و ناامیدی است و ما را به سوی یک زندگی پر از نور و امید هدایت میکند.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.17 از 202 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
با سلام خدمت استاد عزیزم ودوستان گرامیم
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان
سلام به همگی دوستان عزیز واستاد گرامی
من چند روزیه که دارم این فایلو گوش میدم
راستش قبلا خیلی احساس گناهم محسوس بود
اما بعد چند بار گوش دادن خودمو تا حدی بخشیده بودم اما نه کامل
وانگار نهفته بود درلایه های ذهنم این احساس گناه وعذاب
وبرام خیلی دردناک بود شنیدن این حرفها چون فکر میکردم من احساس گناه ندارم پس چرا عذاب میکشم وخودمو لایق بعضی چیزا نمیدونم
که رسیدم به این حرف شما استاد که هر جای زندگیتون مشکل دارید رابطتتون باخدا خوب نیست
و بعد کلی فکر فهمیدم من برای بعضی مسائل زندگیم حضور خداوند حتی لازمم نمیدونستم
یعنی مثلا میگفتم اگه گناه کنی از خداباید طلب بخشش کنی ولی اگه چاقی این دیگه به خدامربوط نیست
وخیلی چیزای دیگه ومتوجه شدم نمیشه نصفه ونیمه به خدا اعتقاد داشته باشم
دیروز همینو دقیقا به همسرم گفتم که نمیشه نصفه ونیمه به خدا اعتقاد داشت اگه اعتقاد داری که خدا هست ودرست میکنه همه چیو پس مشکلات مالی مارم درست میکنه هوامون تو شرایط سختم خواهد داشت آرامشم بهمون میده زندگیمونم شاد وآروم نگه میداره
رنج ودردمونم از بین میبره
وقتی داشتم بهش میگفتم تازه فهمیدم چقدر خودم بهشنیدنش احتیاج داشتم
اگه خدایی هست که هست درنتیجه چاقی منم خوب میکنه کمکم میکنه پرخوری نکنم احساسم خوب بشه واز زندگیم لذت بیشتری ببرم
خوشیمو منوط به پول وعوامل بیرونیم نبینم
وخوب زندگی کنم
امروز حتی داشتم چند ساعت به اینکه خدا واقعا چیه ویا کیه فکر میکردم
دیدم خدا کسی یا چیزیه که نامحدوده درزمان ومکان درقدرت وتمام صفات خوب
واین یعنی همه جا هست همه وقت هست بینهایت عاشقمه خیر خواهمه بینهایت میتونه ببخشه به من وهمه بینهایت توانایی حل همه چیز داره وخودش منبع آرامش وشادی وخوشبختیه فقط کافیه بهش وصل شم
وچطور میتونم وصل شم
اینکه من بهش وصلم وقتی درتارو پود وجود من هست یعنی وصل بودم وهستم وخواهد بود یعنی یکیم
پس چرا بعضی مواقع حسش نمیکنم چون حسمو بد کردم
ودرنتیجه بدی وخدا دریک جا باهم نمیگنجند
وقتی حسمو خوب میکنم دوباره خدارو درسراسر وجودم زندگیم حس میکنم
من یقین دارم خدای مهربان وبخشنده من همیشه حامی من بوده وهست وخواهد بود
جالبه که من از خودم ناامید میشم اون نمیشه
نمیتونم توصیفش کنم چطور شاید عاشقیه که منتظر معشوقش که منم نشسته با اشتیاق درحالیکه خستگی ناپذیره ودستاشو باز کرده همیشه که بیا درآغوشم بهت آرامش بدم حال خوب بدم هر چی میخوای بدم
همه چیزم برای توست همه رو به زیر پاهات میریزم واقعا وقتی درک میکنم چطور عاشقانه نگاهم میکنه از افکار منفی خودم خجالت میکشم از صدمه زدن های به خودم خجالت میکشم با پرخوری وبدرفتاری با خودم
و وقتی بهم میگه اشکال نداره بیا درآغوشم از شدت شوق چشمانم پراز اشک میشه که چطور اینهمه عشق وندیده ونفهمیده بودم
یادمه چند وقت قبل مختصری جروبحث کردم باهمسرم وبعدش پشیمون شدم که منکه اینهمه عاشقشم چرا بحث میکنم وباعث رنجشش میشم
وقتی رفت سرکار زنگ زدم بهش وازش معذرت خواهی کردم وبهش گفتم که چقدر دوستش دارم ومتاسفم بابت رنجوندنش ما توخونمون عذر خواهی نداریم
وگفت که نگو معذرت میخوام من فراموشش کردم
وقتی بندش اینهمه میتونه مهربون باشه وبه این سرعت ببخشه حالا ببینید خدا چقدر میتونه سریع تر ببخشه
بزرگترین احساس پشیمانی من از چاقیم واین که باخودم بد تا میکنم
اما وقتی اینهمه مهربانی رو میبینم از جانب خدای مهربان تصمیم میگیرم منم خودمو ببخشم وبه خدای خودم بگم که
من از امروز بنده پاک ومطهر توام وخودمو بخشیدم وتوبه کردم واز این لحظه بنده مورد علاقه وخاص پروردگارم هستم وعاشقتم منم درست همون قدر که تو دوستم داری وخودت میدونی که چقدر عاشقانه میخوامت ومیدونم که توهم معذرت خواهی اذیتت میکنه درنتیجه فراموشش میکنیم هرچی بوده امروز وازاین لحظه یه شروع قشنگ میکنیم باهم
از این لحظه عاشقانه تر از همیشه باهم لحظاتمون سپری میکنیم
خداروشکر که احساسم عالی شده این حس خوب ادامه میدم واز این لحظه خودمو لایق همه خوبی ها ونعمت ها میبینم وهمین طور خودمو صدددصد لایق متناسب شدن وزیبا شدن میبینم
زندگی با طعم خدا (جلسه سوم)
سلام به همه هم مسیرانم
۱. لیست کارهایی که من را ا از خدا دور کرده است:
ممکن است طرز تفکر اینکه ما همه چیز را خودمون تحت کنترل داریم، باعث میشود که ما خدا را از خودمون دور بپنداریم. البته توکل نداشتن هم می‌تواند این تصور و تخیل ما را تقویت کند. در عین حال،تنها به دنبال امور دنیوی بودن بیش از حد تعادل، ما را از خدا دور خواهد کرد. ولی آیا واقعا خدا از ما دور است؟
۲. احساس دور افتادگی من از خدا:
وقتی من احساس کردم از خدا دور افتادم، احساس تاریکی، ترس و یاس کردم. من جهنم واقعی را در این دنیا دیدم. همه چیز در حال سوختن بود و من هم در حال سوختن و آتش گرفتن و نابودی محض بودم. من به پوچی رسیدم، اما دریغ از آن همه تصور من، چون درهمان حال و هوا بودم که خداوند با هدایتگر خود، مرا نجات داد. تا حالا نشده است جایی و مکانی در ناامنی بیش از حد، فقر مالی وروحی بالای ده سال و غیره بمانم و خدا به کمکم نیامده باشد. هر وقت به خدا روی آورده آم، دستم را گرفته است. هر موقع هم خدا رافراموش کردم، باز نهایتا کمکم کرده است.
۳. خوردن لطمه در زندگی به خاطر دوری از خدا:
عدم خوشحالی درون، باعث میشود که اثرات دوری از خداوند برای ما ا حساس نیستی و عدم بیاورد. خوب یادمه که من و همسرم حدود ۱ سالی مشکل خیلی بزرگ روحی، مالی و سر درگمی داشتیم. وقتی کاملا جهنم را به چشم دیدیم، همسرم به من گفت:« من فکر کردم که خدا ما را فراموش کرده است، ولی ما الان مدتهاست که ما روی شانه های خدا هستیم و در مسیر درست داریم پیش میرویم.» باخودم گفتم که چقدر من به عنوان بنده خدا می‌توانم، بی انصاف باشم که فکر کردم خداوند که عاشق ماست و عشق بدون چون و چرا، مارافراموش کرده است.واقعا این را الان در این دوره، تا اعماق وجودم حس میکنم.
۴. حس من نسبت به خدا:
خداوند قادر و توانا، همیشه با ماست؛ ولی ما گاهی او را درکنار خودمون فراموش میکنیم. من الان لازم نیست که دفترچه مناجات ودعایی در دست داشته باشم تا خدا را حس کنم، یا اینکه چشم‌هایم را ببندم و پر از اشک کنم تا خدا، صدایم را بشنود. الان کافی استکه فقط نام خدا از ذهنم رد شود، چون خدا با من است، و در درونم است و هر لحظه من پیش او هستم. خداوند، هر کس را بخواهد به ثانیه ای به جهان الهی، میبرد و هر موقع اراده ای کند، نوزادی را در این دنیا متولد میکند. شاید من قدرت درک و شناخت کامل او رانداشته باشم؛ ولی او همچنان من را بهتر از خودم میشناسد و تمامی استعدادها ی درجه یک، ممتاز و عالی را در وجودم هر روز بیشتراز روز قبل، نمایان میکند.
۵. طرز تفکر ما نسبت به خدا:
من اصلا نمیدونستم، خدا کجاست. از خانه، مدرسه و جامعه یاد گرفته بودم که خدا بالاست. آنقدر دور که من نمیتوانم به او دسترسی داشته باشم. خواهرم که ده سال از من بزرگتر است، برایم خاطره ای از من که اصلا یادم نمی اید را تعریف کرده آست که در اینجابرای شما از زبان خواهرم، بازگو میکنم:
« لاله، تو حدود ۵ ساله بودی. از من پرسیدی؟ خدا کجاست؟ من گفتم:« خدا، آن بالاست.» لاله، تو گفتی:« چقدر بالا؟ مثلا خیلی دور، پیش ماه و ستاره ها؟» من گفتم:« افرین، خدا پیش ماه و ستاره ها آن بالا، دور از ماست.» تو زدی زیر گریه و اصلا ارام نمیشدی. بعدمامان، من را دعوا کرد که چرا راستش را بهت گفتم، چون تو درک معنای خدا را در سن ۵ سالگی، نداشتی.»
به نظرم، من، در سن ۵ سالگی، حس کرده بودم که نمیتوانم پرواز کنم و به سمت خدا بروم و از او خواسته ای داشته باشم، برای همین دلم شکسته شده بود و بی قرار گریه میکردم. الان حس میکنم که حتی خواهرم، بعد از سالها نتوانسته درک کند که کودکان بیشتر و بهتر ازبقیه افراد، می‌توانند خدا را درک کنند؛ چون آنقدر بی گناه و معصوم هستند که خودشون را جدا از خدا نمیبینند. اگر شما، در باره این خاطره من نظری دارید، خوشحال میشوم از زبان شما خوبان، بشنوم.
۶. رها شدن من از این موارد فوق:
من از تو ای خداوند عزیز، میخواهم که مرا ببخشایی. ای خدای مهربانم، من از تو طلب بخشایش میکنم و بابت تمامی اشتباهاتی که درگذشته داشته ام؛ طلب بخشایش بی نهایت تو را دارم. من امروز آگاه شدم که این رفتارم اشتباه بوده است و تصمیم گرفتم که اشتباهاتم را تکرار نکنم و من مطمینم که تو مرا میبخشایی. من از امروز، روز ۳۰ آگوست سال ۲۰۲۲ میلادی مطابق ۹ شهریورسال ۱۴۰۱ هجری شمسی، تصمیم گرفتم که برای همه اشتباهاتم و برای همه گناهانم وبرای همه خطاهایم، خودم را ببخشایم و از خدای مهربانم طلب عفو و بخشایش کنم. ایمان دارم که خدای مهربانم، بلافاصله درخواست من را تایید میکند و من از این لحظه بنده پاک و مطهر و مورد علاقه و دوست داشتنی خداوند هستم.
7. احساس نزدیکی من به خداوند:
در مواقعی که کاری انجام میشد که من برای آن کار نگرانی داشتم، متوجه میشدم که خداوند چقدر زیبا، هم گام با قدمهای من، قدم برداشته است. وقتی هم ان کار به انجام میرسید، کاملا تکمیل آن و به پایان رسیدن آن کار با موفقیت را از طریق تاییدات خداوند عالم میدانستم.
روز چهارشنبه ۹ شهریور ماه سال ۱۴۰۱ هجری شمسی مطابق ۳۰ ماه آگوست سال ۲۰۲۲ میلادی
نشان های دریافت شده
سلام خانم لیلا خوبین میخواستم بگم که خواهر شما چیزی رو به شما گفته که یا شنیده یا خودش به این نتیجه رسیده وقتی میبینی پدرت یا مادرت یا هر کسی وقتی میخواد با خدا صحبت کنه تشکر کنه حتی گله کنه سرش به سمت آسمان میبره وحرف میزنه نا خودآگاه آدم فکر میکنه خدا تو آسمانها ست ولی خدا در قلب ما انسانهاست وخواهر شما هم از این آگاهی‌ها بهرمند نشده که بتونه شما رو قانع کنه وخوشحالم که شما در اون سن کم به اون حد از درک رسیده بودی که با خدا حرف بزنی من اصلا یادم نمیاد در بچگی با خدا حرف بزنم
سلام خانم فرزانه ابوالحسنی
ممونم از اینکه نظر مثبت خودتون را برایم نوشتید ، فقط به شما بگویم که من « لاله » هستم و فکر میکنم شما به اشتباه، اسم من را لیلا نوشته اید. من فکر میکنم و مطمین هستم و با شما هم عقیده هستم که، خداوند در قلب همه ما انسانها حضور دارد و باز هم مطمین هستم که همه کودکان دنیا، با خدا رابطه عمیق و تنگاتنگی دارند. این واقعا به درک من و یا شما بستگی ندارد، شاید شما ان را به یاد نداشته باشید؛ ولی مطمئن باشید شما هم با خداوند در کودکی بارها صحبت کرده بودید، فقط الان یادتون نمیاید.
من وقتی پسرم زبان باز نکرده بود، همیشه فکر میکردم که پسرم چطوری میفهمد که گرسنه است یا چطور متوجه میشود که میخواهدبخوابد و یا بایست پوشکش عوض بشود. آلان ایمان دارم که پسرم حرف‌هایش را مثل نوزادان دیگر، با خدا مطرح میکرده است و خدا او را با گریه کردن برای گرسنگی و یا با بستن پلکهایش برای خوابیدن، هدایت میکرده است. شاید باورتون نشود، ولی من با زندگی کردن در۳ کشور مختلف؛ به راحتی توانسته ام با هر نوزادی به فاصله زمانی یک ثانیه، رابطه عالی و آنی، برقرار کنم چون همه آن نوزادان؛ قلب خدایی دارند و روحی معنوی.
من معتقدم حتی یک قاتل زنجیره ای هم در دوران کودکی و نوزادی آش، باورها و افکار فابریک خدایی را در دل و قلب و روح و ذهنش داشته است. کاش همه ماها معصوم و بی گناه مثل نوزادان بودیم و همانگونه می ماندیم، ولی خوب این هم چالش خداوند برای ماست که خودمون را محک بزنیم و از سنگ معمولی به سنگ طلا تبدیل شویم.
موفق و موید باشید دوست خوبم..
نشان های دریافت شده
سلام به دوست عزیزم لاله
امیدوارم حالت عالی باشه
به نظر منم همینطوره که گفتین چون باشنیدن این حرف از خواهرتون که خدا پیش ستاره ها وماه هست احساس کردی خدا خیلی دوره و نمیتونی اونو ببینی ودر آغوش بگیری ویا بیاری پیش خودت وباهاش حرف بزنی برای همین گریه کردی واروم نمیشدی
ما وقتی مادرمون جایی میرفت بازار میرفت آرام قرار نداشتیم موبایلم نبود تا مادر بیاد ما ناراحت بودیم یا اگر می دیدیم داره حاضر میشه بره گریه میکردیم وبه چادرش میچسبیدیم ولی بالاخره میرفت بعضی وقتا هم یواشکی چادر و وسایل رو بر میداشت میرفت کوچه می پوشید تا ما متوجه نشیم داره میره بیرون ولی اینموقع ها بیشتر گریه میکردیم وقتی یهویی می دونستیم خونه نیس
برای شما هم به نظرم همینطور.بوده
خدا برای ما مثل مادر هست
خدا همه مادران رو حفظ کنه روح مادر استاد رو هم شاد کنه
ما باید قدر مادرها رو بدونیم و ازونها ناراحت نباشیم وقضاوتشون نکنیم چون اونا کاراهایی که به نظر خودشون درست بوده رو انجام دادن با توجه به شنیده ها ودیده هاشون از اطرافیان و مادر پدرهاشون اونا هم روزهای سختی داشتن و تا اینجا ما رو رسوندن و ما رو زنده نگه داشتن واز ما مراقبت کردن تا اتفاقات بدی رو تجربه نکنیم
و باید با تغییر نگاه اونها رو خیلی دوست بداریم وقدردانشون باشیم من خودم رو اول میگم چون من هیچ وقت نتونستم مادرم رو درک کنم وازش کینه داشتم ولی به لطف دوره استاد رابطه ام با مادرم خیلی بهتر شده و با هم حرف میزنیم ومن سعی میکنم بهش امید بدم وارومش کنم چون واقعا دوران سختی داشته و مشکلات روحی زیادی رو گذرانده و حالش خوب نیس
شاید اگر من جای اون بودم تا حالا در بیمارستان روانی بودم یا خودکشی کرده بودم یا هم سکته کرده بودم
بزرک کردن ده تا بچه با فقر ونداری کار راحتی نیس من خودم یه بچه دارم واقعا سخته من حوصله یه بچه ندارم واقعا
نمیدونم چرا اینا رو نوشتم ولی به هر حال جسم به مادرم خیلی عالی تر شد
ممنونم ازاز لاله و استاد عزیزم
نشان های دریافت شده
سلام و درود بر همه همراهان همیشگی و درود بر استاد عزیز
واقعا چند روز است که با شنیدن این فایل در رابطه با ارتباط خودم با خدا در فکر هستم. هر چه فکر میکنم به جز فراموشی و ترس چیز زیادی یادم نیست. حتی احترام و امید به خدا هم رنگی از ترس و ناچاری داشت . مثل یک محکوم یک فرد گیر افتاده و اسیر که چاره ای به جز طی مراحل نداره و با توجه به طبقه ای که آفریده شده ناچار است که تبعیت کنه.
البته ته دلم می دونستم که خدا از برخی شجاعتها و شاید شیطنت‌ها خودش میاد . درک میکردم که اگر قرار بود همه فقط سرشان رو پایین بندازند و هیچ کاری نکنند که هیچ تغییری در ددنیا بوجود نمی اومد اون هم تغییرها ی مثبت. به خاطر همین و روحیه سوال کردن که همه چیز رو با شک سوال میکردم می فهمیدم که پایه استدلالی که بزرگان می آورند سست است و اونها هم فقط از روی ترس صحبت میکنند.
مقوله عشق هم که خط قرمز کلی خانواده ها بود هر چند که در مورد شعرها میگفتند که منظور شعرا عشق به خداست ولی مگر میشه به کسی که اینقدر بزرگ و پر قدرت اون بالا نشسته عشق ورزید. این چه جور عشق بر باد رفته ای هست که نه میشه معشوق رو دید نه میشه حرفهاش و شنید نه میشه ازش انتظاری داشت اخرشم با یک فوت میتونه تو رو عذاب کنه خلاصه بعد از شنیدن و دیدن و خواندن در مورد داستانهایی ارتباط با خدا و مقایسه نحوه زندگی افرادی که مشخصه ایمان به خدا را در ظاهر دارند با زندگی افرادی که ظاهرا با خدا کاری ندارند به این نتیجه رسیدم که خیرت الله خیر ما وارد نشیم بهتره ، این محدوده جایی که از شمشیر تیزتر و از مو باریکتر و من هم که نه بلدم ووی مو راه برم نه توان مقابله با شمشیر پس بهتره برم دنبال کار و زندگی خودم. تهش مثلث خیلیها میریم جهنم دیگه اون موقع بالاخره یک جوری میشه.
البته همیشه این کار ناتمام تو ذهنم میرفت و بر میگشت . هیچ وقت تموم نشد همیشه هم اون حس دلتنگی و دوست داشتن خدا در وجودم شعله می کشید چون واقعا خودم را آدم خوبی می دونستم و لیاقت دوستی با خدا رو داشتم اما مگر این آداب و اصول که با ید هر لحظه به اونها بپردازی اجازه میداد که یک دقیقه آسوده با خدا بشینی و حرف بزنی . هر چند که بارها و بارها وجودشون لمس میکردم بارها ارزوهامونو شنیده و برآورده کرده بود خیلی جاها با وجود اینکه بر اساس هیچ توجیهی نمی تونستم بفهمم که چرا آرزوم برآورده شده ولی باز هم باور نمیکنیم که این پاسخ خداست چون می ترسیدیم که اگر ارتباط با خدا برقرار بشه باید تمام اون چارچوبهااحیا بشه و من میترسیدم.
حالا و در این لحظه من خودم را به عنوان یک بنده شایسته و عالی خدا ، خودم را از تمام خطاهایی که کردم یا فکر میکنم کردم پاک و مبرا دانسته از خداوند مهربانم طلب بخشش می کنم و اطمینان دارم که خداوند مهربان خطا پذیر من را بلافاصله بخشیده و مورد عنایت خاص خود قرار میدهد.
استاد مهربانم بی نهایت سپاسگزارم.
خدای مهربانم بی نهایت سپاسگزارم.
نشان های دریافت شده
به نام خدای
من تو خانواده ای بزرگ شدم که پدرم نماز خوان واهل نماز وروزه بود ولی مادرم هیچ وقت نماز و روزه نمیخواند و نمیگرفت و اصلا به بهشت یا جهنم اعتقادی نداشت و معتقد بود وهست که همه چی تو این دنیاست
و همیشه پدرم رو بابت نماز روزه هاش سرزنش میکرد و میگفت این چه نمازی هست که تو می خونی از صورت کسی که نماز میخونه نور می باره از صورت تو چی و توهین های زیادی به پدرم میکرد .
هیچ وقت مادرم اهل نماز نبود و پدرم رو که کارگر ساده و فقیر با ده تا بچه بود شماتت میکرد و میگفت کاش تو هم اهل شرابخواری وخلاف بودی ولی پول داشتی به فکر آینده بچه ها بودی مسؤلیت پذیر بودی وخیلی حرف های دیگه
من اون زمان نمی دونستم کدوم راه درسته نه سمت مادر بودم نه سمت پدر یعنی بعضی وقتها نماز میخوندم ولی ماها نماز رو ترک میکردم چون با خدا قهر میکردم چون خواسته ام برآورده نمیشد دیگه نماز نمیخوندم ولی یادمه زمانهایی که نماز میخوندم شاید کوتاه بود ولی با احساس خوب اکثرا میخوندم دوس داشتم بخونم اجبار نمی کردم خودمو
ولی روزه رو دوس داشتم الآن که فکر میکنم من روزه رو هم به خاطر لاغری دوس داشتم نه برای ثوابش من روزه هامو کامل میگرفتم تا چند سال پیش ولی به خاطر خدا نبود روزه میگرفتم لاغر بشم یا مورد توجه بقیه قرار بگیرم یا زیاد کار نکنم زمان های روزه داری
من یادمه خیلی گریه میکردم به خصوص شبها که همه خواب بودن چون شرایط سختی تو خونه داشتیم وضعیت خانوادگی خیلی سخت و پرتنش داشتیم هیچی سرجاش نبود همش تو خونه جنگ ودعوا بود هیچ کس تو خونه به همدیگه احترام نمیزاشت همه همدیگرو اذیت میکردن چه زبانی چه جسمی من سالها به خاطر این شرایط گریه میکردم واز خدا درخواست کمک میکردم دوس داشتم ازون خونه برم برای همین خوب درس میخوندم تا دانشگاه قبول بشم وازون خونه برم خوابگاه مثل خواهرم ولی نشد من دانشگاه پیام نور شهرمون قبول شدم وتو خونه ماندگار شدم
خیلی وقتها به فرار از خانه فکر میکردم ولی جرأت وشهامت این کار رو نداشتم چون من سالهای عمرم رو تو خونه سپری کرده بودم و هیچ جا نرفته بودم حتی یه مغازه یا خرید همه کارها رو مادرم انجام میداد وپدرم من فقط مدرسه میرفتم وبرمیگشتم هیچ جارو هم نگاه نمیکردم
شرایط سختی بود من خدا رو دور می دیدم اصلا خدا رو نمی شناختم تو کتابهامون در مورد خدا چیزهایی گفته بودن ولی من در اعماق وجودم اونها رو باور نکرده بودم ولی خیلی دوس داشتم خدا رو بشناسم
به نظرم برای همین با هدایت خدا رشته ادبیات فارسی رو انتخاب کردم کتابهای ادبیات پراز مطالب عرفانی و خداشناسی بود مولوی حافظ سعدی جامی و بسیاری از شاعران دیگر در مورد خدا حرف میزدند ولی من آنها رو هم به خوبی درک نمی کردم اساتید خیلی نمیتونستند مطالب عرفانی شعرا رو برای ما توضیح بدن ولی الان که من با این مباحث آشنا شدم سالهای تحصیلم در ادبیات رو هم طی دوران تکاملم در شناخت خدا میدونم و من تکاملی به این مباحث رسیدم
در دوران ارشد با استاد عرفانمون آشنا شدم که به تازگی با فرادرمانی آشنا شده بود وخیلی ازین مطالب استقبال میکرد ومنو دوستم هم جذب آگاهی های فرادرمانی شدیم تا ترم سه پیش رفتیم حالم دگرگون شده بود خیلی دیدگاهم به خدا قرآن پیامبر نماز روزه به ائمه عوض ش
د خیلی به نظرم ان دوره به من کمک کرد تا بعد از چند سال با دوره های قانون جذب آشنا شدم .
وخیلی خوشحالم که در این چهار سال آشنایی ام تونستم با طی دوران تکاملم و کار کردن با چند استاد جوان با استاد عزیزم استاد رضا عطارروشن آشنا بشم و از مطالب ارزش مند ایشون در مورد خداشناسی و خودشناسی استفاده کنم
.چند روزه دارم هم نوشته های باور ساز رو دنبال میکنم هم زندگی با طعم خدا خیلی مطالب عالی وارامش بخش و تاثیر گذاری هست وبه نظرم دنبال کردن همزمان این دو بخش به صورت کاملا هدایتی باعث رشد فکری ومعنوی بیشتری در من بشه و مرور همزمان این مطالب باهم درک مطالب رو برای من آسانتر کرده به امید خدا دوس دارم همین طور ادامه بدم تا پایان هر دو دوره .
چیزهایی که من طی چندین سال در مورد خدا فهمیدم این هست که خدا رو نمیشه تو کتابها تو اعماق آسمانها تو زیارت گاها یا تو امامزاده ها یا تو خونه خدا به پیدا کرد خدای هر کس تو قلب خودشه خدای هرکس در درون خودش زندگی میکنه خدا در قلب همه انسانهاست.
خدا جای دور نیس کافیه به قلبت رجوع کنی کافیه به احساست رجوع کنی خدا همون جاست خدا در لبخند نوزاد هست خدا در مهر مادری هست خدا در عشق پدر هست خدا در همه جا هست
خدا در همه چیزهای خوب هست خدا عاشق همه هست عاشق همه بنده هاش
خدا اهل قضاوت کردن نیس هیچ وقت نبوده خدا در همه حال عاشق ماست چه کار خوب کنیم چه بد در نظر انسانها
خدا هیچ وقت اهل انتقام نبوده ونیس
خدا رو در صدای رود میشه حس کرد در وزش باد در آواز پرندگان در همه چیز
خدا مهربان تر از مادر هست برای ما هیچ وقت یک مادر از فرزندش کینه نمیگیره براش چیزهای بد نمیخواد هیچ وقت دوست نداره ناراحتی بچه شو ببینه نمیخواد گریه بچه شو ببینه فقط دوس داره آرامش و شادی و خوشحالی و خوشبختی و سلامتی بچه شوو ببینه
خدا هم اینطوره خدا حتی از مادر مهربان تر هست خدا عشق بدون قید وشرطه خدا عشق مطلقه
خدا همه چیز هست همه چی تو این دنیا خداست من میگم همه چیزهای خوب و بد خدا همه چیزه به نظر من چیز بدی تو دنیا نیس خدا همش خوبی هست چیز بدی تو این دنیا وجود نداره چیز زشتی وجود نداره همش خوبی وزیبایی محضه
ما انسانها دنیا رو به خوب وبد تقسیم کردیم همه دنیا زیباست همه آدمها خوبن همه آدمها زیباهستن همه حیوانات هم خوبن هیچ چیز بدی وجود نداره تمام اینو آدمها ساختن با معیارهای خودشون برای خدا خوب و بد وجود نداره همه بندگان خدا هستیم وخدا بی قید و شرط بدون قضاوت هممون رو دوست داره و پدر و مادر واقعی ما خدای مهربان هست
پس همه چیز رو از سرپرست واقعی مون بخواهیم نه دیگران نه پدر مادر زمینی مون از خدایی که در دلمون هست بخواهیم.
پس با این تفاسیر گناهی در زمین واسمان و هیچ جایی نیس وما بندگان پاک وخالص ودوست داشتنی خداوندیم.
نشان های دریافت شده
به نام خداوند يكتا
سلام خدمت استاد ارجمندم و همه دوستان
خداوند از رگ گردن به من نزديكتر است و خداوند از روح خود در من دميده .
واقعا اين جملات و يا مثال ليوان آب از دريا فوق العاده بود.
نميدونم چرا گاهي توي زندگيم خدا رو فراموش كردم و احساس دور بودن كردم و زماني بوده كه به شيطان درونم توجه كردم و باعث دوري شده.
ولي هر موقع هميشه به خدا توكل كردم و هر روز شكرگزاري رو بجا اوردم،تمام كارام به راحتي جلو رفت و ارامش داشتم .
وقتي فكر ميكنم ميبينم كه تو ثانيه ثانيه زندگيم خدا و فرشته درونم كنارم بودن ولي من متوجه نبودم.
خيلي از باورها رو قبول داشتم ولي ايمام نداشتم و انجام نشد.
من در اين دوره شركت كردم تا ياد بگيرم زندگي با طعم خداوند رو به طور كامل در زندگيم اجرا كنم و مومن شاد و سلامت باشم.
——————————————————————————————
خداوند وهاب من رو بابت تمام خطاها و اشتباهات كل زندگيم ببخش و ديگر تكرار نميكنم و توبه ميكنم و ايمان دارم در همين لحظه بخشيده شدم و ايمان دارم بنده خوبي هستم و موم شاد و سلامت كه به لطف خدا به تمام خواسته هام ميرسم و هر روز بر ايمان من افزوده ميشه.
خدارو هزاران مرتبه شكر ميكنم بابت بودن در اين مسير
سلام به استاد عزیز و همراهان گرامی
جلسه سوم
فاصله داشتن با خدا
خدا از من جدا نیست من خدا هستم روح خدا در من دمیده شده است من به خداچسبیده ام
خداوند در قرآن می فرماید من از رگ گردن به شما نزدیکترم
از صبح دارم به این جمله فکر می کنم چرا رگ گردن چرا خدا نگفته از چشمات بهت نزدیکترم از دستت بهت نزدیکترم
فکر میکنم تنها جای بدن از خارج که تو رفتگی داره و از نظر ظاهر نزدیکتره گردن هست
چرا رگ گردن
به نظر من نشانه زنده بودن هر فرد رگ گردنش هست وقتی می خوان کسی رو بکشند یا حیوانی رو ذبح کنند رگ گردنش رو می زنند راحت ترین راه و آسان‌ترین و زودتر هست
پس خدا خیلی به من نزدیکه حتی از رگ گردن من اگه خدا رو جدا کنم از خودم مرده ام هیچی نیستم پس من خدایم روح خدا در من است که عامل زنده بودنم هست
من از بچگی از آدم های متدین خشک اصلا خوشم نمی اومد اگه میرفتم مسجد و می دیدم با بچه ها دعوا می کردن می گفتم این چه نمازی است که با دعواست پس این نماز چه فایده داره
مادربزرگم مذهبی هستند و خیلی همه به ایشون احترام میذارن ولی من اصلا ایشون رو دوست ندارم چون یکسری بچه که بودم و از مکه اومده بودن دایی ام یک دستمال کاغذی به من از چمدون ایشون دادند و ایشون گفتند اگه برداری حرام هست در صورتی که من اصلا برنداشته بودم خودشون اونجا بودند و می دیدند هنوز کلمه حرامی که گفتند تو گوشم هست
قضاوتهاشون اینکه افراد خودشون رو خوب و عالی می دونند و بقیه رو بد من رو خیلی اذیت میکرد
اصلا دوست نداشتم اینجوری با ایمان باشم
ولی کم کم که بزرگ شدم فهمیدم قران رو که خوندم متوجه شدم اینقدر که ما حدیث دارم آیه داریم در مورد مهربانی
وقتی حضرت موسی میخواد بره پیش فرعون خدا بهش میگه قولا لینا یعنی با نرمی صحبت کن
خیلی اوایل برام جالب بود فرعون که فرعون مشرک هست خدا میگه به نرمی باهاش صحبت کن حالا چرا من با شوهرم با دخترم با …. به تندی صحبت کنم این ایمانه
امام حسن مجتبی می فرمایند هر چه برای خود می پسندی برای دیگران هم برسند و هر چه برای خود نمی پسنوی برای دیگران هم نپسند
من دوست ندارم پشت سرم حرف بزنن پس من هم پشت سر کسی حرف نمی زنم این میشه ایمان
تو قران و احادیث پر هست از این موارد ولی متاسفانه به ما از اول ایمان و اسلام رو جور دیگه ای فقط با نماز روزه و حجاب معرفی کردن با خودتو خوب بدونی بقیه رو بد و ازشون ایراد بگیری
مشکل از اینجاست که اطرافیان و رسانه ها بد تبلیغ کردن
در دانشگاه اساتیدم می گفتند در ایران مسلمان زیاده ولی در کشورهای دیگه اسلام پیاده میشه
من از وقتی سرگذشت بزرگان رو خوندم حسم و افکارم بهتر شده وقتی داستان رجبعلی خیاط و شهید برونسی و حاج آخوند ملا عباس و ….
هیچ کدوم اینها تظاهر نداشتم اسلام واقعی رو اجرا کردن
نکته دوم
یکی از نام هاي خداوند غفار هست یعنی بسیار آمرزنده
یعنی چی خداوند میگه هر اشتباه هر گناه داشته باشی توبه کنی خدا قبول می کنه فقط توبه و راه درستکاری رو پیش بگیرن
آیه قرآن
قل یا عبادی الذین استفاده علی انفسهم لا تقنطو من رحمه الله آن الله یغفر الذنوب جمیعا آن الله هو الفور الرحیم
بگو ای بندگانم که بر خود زیاده روی روا داشته اید از رحمت خدا نومید نشوید زیرا خداوند همه گناهان را می آمرزد که او خود آمرزنده مهربان است
خداوند خودش می گه همه گناهان رو می بخشه استثنا نذاشته پس توبه باید کرد
توبه نامه من
من از امروز ۱۴۰۰/۹/۲۸ تصمیم گرفتم برای همه اشتباهاتم و گناهانم خودم رو ببخشم و از خدای مهربان طلب بخشش می کنم و ایمان دارم خدای مهربان بلافاصله درخواست من رو تایید می کنه و از این لحظه من بنده خاص محبوب عزیز خداوند مهربان هستم
کوله بار گناهانم رو گذاشتم به زمین رها کردم و آماده پرواز هستم
سلام به عزیزان مهربانم
تمرین این جلسه رو دوست دارم با ابن متن شروع کنم که بخودم حس علی داده
*من به خداي اسپينوزا اعتقاد دارم*
وقتی انیشتین در دانشگاه های ایالات متحده سخنرانی می کرد، سوال تکراری بیشتر دانشجویان از او این بود: *آیا به خدا اعتقاد داری؟* و او همیشه پاسخ می داد:*- من به خدای اسپینوزا ایمان دارم.*
*باروخ دو اسپینوزا فیلسوف هلندی، به همراه دکارت، از بزرگ خردگرایان فلسفه قرن۱۷ بود.*
اسپینوزا می گفت: خدا می گوید:دست از دعا بردارید.کاری که من می خواهم انجام دهی این است که از زندگی لذت ببری. من از تو می خواهم آواز بخوانی و لذت ببری. از همه چیزهایی که برای تو ساخته ام.
دیگر از رفتن به آن معابد تاریک و سرد که خود ساخته ای دست بردار و نگو آنجا خانه خداست.خانه من در کوه ها، جنگل ها، رودخانه ها، دریاچه ها و سواحل است.من در همه جا با تو زندگی می کنم و عشق خود را به تو ابراز می کنم. از سرزنش خود در زندگی دست بردار.
من هرگز به تو نمیگویم مشکلی داری یا گناهکاری.مرا بخاطر هر آنچه باور تو را برانگیختند سرزنش نکن.
اگر نمی توانی مرا در طلوع آفتاب، در منظره ای، در نگاه دوستان یا در چشمان پسرت یا ذره ذره وجودت دریابی… در هیچ کتابی پیدا نخواهی کرد!
دیگر از من نپرس که چگونه کارم را انجام می دهم؟*به عقلت رجوع کن خواهی فهمید.*
دست از ترس من بردار ! من تو را نه قضاوت می کنم، نه انتقادی. نه عصبانی می شوم و نه اذیت می شوم. من عشق خالص هستم.
تقاضای بخشش را متوقف کن، چیزی برای بخشش وجود ندارد. اگر تو را ساخته ام …پر از احساسات، محدودیت ها، لذت ها، نیازها، ناسازگاری ها … و اراده آزاد و اندیشمند ساخته ام.
اگر به چیزی که در تو قرار داده ام پاسخ دهی چگونه می توانم تو را سرزنش کنم؟چگونه می توانم تو را مجازات کنم که چرا اینگونه هستی، اگر من آنم که تو را ساخته؟
فکر می کنی آیا می توانم مکانی برای سوزاندن همه فرزندانم که رفتار بدی داشته اند ایجاد کنم؟چه خدایی این کار را می کند؟
به همسالان خود احترام بگذار و آنچه را برای خود نمی خواهی برای دیگران هم نخواه..تنها چیزی که از تو می خواهم این است .
به زندگی خود توجه کن، هوشیاری راهنمای توست.محبوب من، این زندگی نه امتحان است، نه یک قدم در راه، نه یک تمرین و نه مقدمه ای برای بهشت. این زندگی در اینجا و اکنون تنها چیزی است که به آن نیاز داری.
من تو را کاملاً با اراده آزاد و عاقل خلق کرده ام، !نه جایزه و مجازاتی، نه گناه و فضیلتی، هیچکس سابقه ای را ثبت نمی کند. در زندگی کاملاً آزادی.
بهشت یا جهنم؟ من به تو نمی گویم که آیا چیزی بعد از این زندگی وجود داردیا نه، اما می توانم یک نکته را به تو بگویم: *طوری زندگی کن که انگار بعد از این زندگی چیزی نیست.* این تنها شانس برای لذت بردن و دوست داشتن است.
بنابراین، اگر بعد از این چیزی وجود نداشته باشد، از فرصتی که به تو داده ام لذت خواهی برد. و اگر وجود دارد، مطمئن باش که نمی پرسم که آیا رفتار صحیحی داشته ای یا اشتباه،!من می پرسم. خوشت آمد؟ خوش گذشت؟ از چه چیزی بیشتر لذت بردی؟ چی یاد گرفتی؟…به چه حدی از کمال رسیدی؟
دیگر از اعتقاد به من دست بردار.ایمان، فرض و حدس و تخیل است. من نمی خواهم به من ایمان داشته باشی، می خواهم که به خود ایمان داشته باشی.وقتی دختر کوچک خود را محبت می کنی، وقتی سگ خود را نوازش می کنی،وقتی در دریا استحمام می کنی، مرا در خود حس کنی.
دیگر از تعریف و تمجید من دست بردار، فکر می کنی من چه نوع خدای خودخواهی هستم؟ حوصله ستایش ندارم. خسته شدم از تشکر،.
احساس قدردانی می کنی؟ این را با مراقبت از خود، سلامتی، روابط خود و دنیا ثابت کن. شادی را ابراز کن! این راه ستایش من است.
دیگر چیزهای پیچیده را متوقف کن و آنچه را در مورد من آموخته ای یک بار دیگر مرور کن. به چه معجزات بیشتری نیاز داری؟این همه توضیح؟
تنها چیز مطمئن این است که تو اینجایی و زنده. و این دنیا پر از شگفتی است.پس انسان باش و زندگی کن..
*اسپینوزا*
نشان های دریافت شده
عالی بود سپاس دوست عزیز.
نشان های دریافت شده
سلام دوست عزیزم
از تو بینهایت بار تشکر میکنم که این متن عالی را برای ما از اسپینوزا نوشتی .من از دیروز دارم این متن رو بارها میخونم ولذت میبرم .چقدر متن عالی و متناسب با فایل استاد این متن رو انتخاب کردی
خدا بهت سلامتی و شادی بینهایت عطا کند.
من هم به خدای اسپینوزا اعتقاد دارم.
درود بر شما دوست گرانمایه..نمی دونم چه جوری حسم رو بنویسم.این متن حالم رو دگرگون کرد.این زیباترین و دلچسب ترین تعریفی بود که از خداوند شنیدم.به نظرم مرور هر روزه این متن میتونه در کنار زدن حس گناه و عدم لیاقت و کلی باور اشتباه بهمون کمک بکنه..بخدا با اشک دارم تایپ میکنم.(اشک شوق و ذوق).بینظیره بینظیره
خداراسپاس
متشکرم از استاد عزیز
ممنونم از شما که دستی از طرف خدا شدین برای من،که یک تعریف دلنشین و عارفانه و عاشقانه و حال خوب کن از خداوند بخونم
خیییییییییلی لذت بردم
خیبییییییییییلی زیباست
خداراسپاس که به این فضا هدایت شدم
شاد باشید و سرشار از عشق
سلام خدمت استاد عطار روشن و دوستان همراه تا جایی که تو ذهنم هست همیشه خودم رو انسان گناهکاری میدونستم و فکر میکردم حتما بایدگریه کنم تا به خدا نزدیک بشم حتما باید هنگام خواندن دعای ها و روضه های ماه محرم و صفر گریه کنم تا بهتر خدا قبول کنه. اگر مدتی گریه نمی کردم طبق آموخته های که داشتیم به خودم میگفتم حتما گناهی کردی که اشکت در نمیاد. اگر در ماه مبارک رمضان نتونستم قرآن بخونم باز احساس گناه . الان که فک میکنم کاری جز سرزنش کردن خودم نداشتم . بد اخلاقی میکردم با اطرافیان به دنبال آن احساس گناه نماز صبح قضا میشد احساس گناه وووووووو اتفاقا اگه گاها حس میگردم آدم خوبی هستم و از خودم راضی بودم باز هم خودم رو سرزنش میکردم و میگفتم دچار غرور شدی و اون احساس رو سرکوب میکروم . پول قلک بچه ها رو می بخشیدم به عنوان صدقه بعد خودم باید از جایی پول قرض میکردم. چرا که چیزهایی که به ما یا داده بودن …. استاد با شنیدن این فایل متوجه شدم که چقدر خودم رو زیر پا له کردم و به تبع به دنبال آن خانواده هم له میشن. مادر پایه و اساس یک خونه ست وقتی مدام احساس گناه و… خدایا من در اینجا از همین لحظه در تاریخ ۱۴۰۰/۰۹/۱۹ با کمک و لطف تو خودم رو می بحشم و مسبر جدیدی در زندگی خود شروع خواهم کرد و یقین دارم ایمان دارم در همین لحظه هم تو من را می بخشی و شرایطی را نمیدانم چطور و به چه شکل به وجود می آوری که به تو نزدیک و نزدیک و نزدیکتر شوم.
سلام.
این فایل خوب را سه بار دقیق گوش کردم.
سالهاست که ایمان دارم خدا، بسیار مهربان است. رفتار خیلی از افراد در روزها و شب های خاص برایم بیمعناست. مثلا در شبهای قدر یا روز عرفه یا … زجه میزنند و گریه و التماس میکنند به درگاه خداوند برای بخشش گناهانشان.
من سالهاست که معتقدم خدا مهربان ترین است. فقط کافیست بگوییم خدایا ببخش. میبخشد.
مانند کودکی که کار اشتباهی مرتکب شده و از مادرش پوزش میطلبد.
مادر به سبب عشقی که به کودکش دارد بی درنگ میبخشد.
خدا که هزاران هزار بار عطوفت و رأفتش ، پر رنگ تر از مهر مادریست.
سالهاست از بهشت و جهنم شنیده ام. از نماز و روزه.
همواره اعتقاد قلبیم را بر زبان آورده ام. جهنم خدا اگر جای هیتلر و چنگیز خان مغول و استالین و یزید و شمر و …. است، پس من بهشتیم.
تازه از کجا معلوم که همه این افراد در لحظه مرگ توبه نکرده و توبه آنها توسط خدای مهربان پذیرفته نشده باشد؟!!!
همیشه میگویم که خدا بیکار ننشسته تا مچ مرا بگیرد که چرا نماز نخواندی و روزه نگرفتی و …. چون خدا بی نیازترین است.
اما با همه این تفاسیر، من هم عاری از گناه نیستم.
گناهی در نوجوانی مرتکب شده ام که همیشه در ذهنم است و روحم را شرمسار کرده و ارمغانش برایم عذاب وجدان است. من میدانم و خدایم.
نسبت به فردی بی مهری کردم که دیگر در این دنیا نیست.
و این موضوع عذابم میدهد.
باور من این است که خدا از حق الناس نمیگذرد و حق آن مرحوم به جهت بی مهریم، بر گردنم است. خدا که بخشنده و ارحم الراحمین است و هیچ شکی نیست. اما آیا روح آن مرحوم هم از گناهم میگذرد و مرا میبخشد؟
بارها عبارت تاکیدی را تکرار کرده ام : من خودم را دوست دارم و میبخشم. اما چهره آن فرد به یادم می آید و غمگین میشوم.
راهکار چیست؟