احساس ارزشمندی یکی از مهمترین مواردی است که داشتن آن موجب تحقق آرزوها و تجربه خوشبختی و نداشتن آن مانع برآورده شدن آرزوها و تجربه شرایط نامساعد می شود.
اگر احساس ارزشمندی نداشته باشید، اهمیتی ندارد چقدر برای تحقق آرزوهای خود تلاش می کنید، چون هرگز به خواسته های خود نخواهید رسید.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.41 از 91 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
درباره احساس ارزشمندی اینطوری فکر نکرده بودم خیلی عالی بیان کردید
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام خدمت استاد عزیز وهمه دوستان بزرگوارم
۱- با توجه به آنچه دریافت کردید درباره احساس ارزشمندی خودتان شرح دهید.
با توجه به آگاهیهای ارزشمندی که استاد دراین قسمت ارائه داده اند من بیشتر به عدم احساس لیاقت یا ارزشمندی ام پی بردم،اگر خدا خالق ماست واو به من جان داده پس ارزشمندیم دیگر هیچ موردی در ارزشمند بودن ما دخالت نداره،اینکه من درزمینه ای مهارت ندارم معنیش این نیست که من بی ارزشم بلکه من از وجود توانایی که دارم اطلاعی ندارم همه انسانها ارزشمند هستند واگر اشتباهی در زندگی ما وجود دارد معنیش اینه که ما حرکت کنیم رشد کنیم در واقع او اشتباه نیست بلکه محرکی که مارابه سمت جلو حرکت میدهد خدا مارا جانشین خودش در روی زمین قرار داده پس ما قدرت خدایی در روی زمین داریم هر چه بخواهیم میتونیم خلق کنیم واین خواسته ها در لابلای حرکت ما دیده میشه وما اونارا اشتباه می دانیم درحالیکه سوخت حرکت ماست
متاسفانه تا به حال چنین نگرشی در من وجود نداشت،البته الآنم آگاه شدم باید سعی کنم این نگرش را در خودم ایجاد کنم اینکه مردم و جامعه نیسد که به من ارزش میدان بلکه ارزش در درون من بوده و هست ومن در هر صورتی بی قید و شرط ارزشمند وهمه مخلوقات خدا ارزشمند هستند بنابراین با ایجاد این نگرش در زندگیم میتونم خیلی راحت با اطرافیانم به صلح برسم واونارا قضاوت نکنم وذهنم را از ناپاکیها خالص کنم
۲-نگرش شما در مورد احساس ارزشمندی چگونه است؟
گفتم که این نگرش در من نبوده یا خیلی کمتر بوده الان آگاه شدم که بی قید و شرط من ارزشمندم وباید خودم را دوست داشته باشم وبا احساس ارزشمندی میتونم با خودم وخالقم در ارتباط باشم و زندگیم را براساس لیاقتم تنظیم کنم
اگر نگرش احساس ارزشمندی در درونم ایجاد بشه که البته ممکنه فقط نیاز به زمان دارد یعنی اگر بفهم که خدا اختیار زندگیم را به خودم داده اونقدر به من ارزش داده که من هر چه بخام در اختیارم قرار میده میشم خالق زندگیم. اون موقع هست که فقط فکر می کنم به چیزهایی که دوست دارم فکر می کنم به اینکه از چه چیزی لذت می برم دراونموقع زندگیم میشه بهشت چرا که خدا منو دوست داره وهمین که زنده ام یعنی ارزشمندم باعث میشه من شجاعت وقدرت لازم را برای حرکت دراختیار داشته باشم در واقع ترسم ریخته میشه من خیلی از حرف مردم می ترسم واین برام خیلی مشکل ایجاد کرده و خیلی سعی می کنم که براین ترسم غلبه کنم اگر بتونم این احساس را ایجادکنم خودبخود ترسم کمتر میشه وباعث رشد بیشتری برام میشود
با سپاس فراوان
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربانم
هر آنچه دارم ازآن اوست
سلام خدمت استاد عزیزم
من امروز هدایت شدم به خوندن و شنیدن موسیقی این بخش از آگاهی ها واین برای من تصادفی نبود ومطمئن هستم در راستای رسیدن به خواسته هام در ذهن وقلبم بود
ومن بایدتکاملم رو طی کنم واز خداوند خواستارم تا سرعت درک وفهم وتکاملم رو برای بهتر شدنم رو سریع تر کنه
ومن وظیفه دارم بیشتر این مطالب رو تکرار کنم واستمرار در این بخش داشته باشم تا نا خودگاه در طی روزبهتر از این آگاهی ها استفاده کنم
من اگر می خواهم به خواسته هام برسم باید مهم ترین باور که باید داشته باشم احساس لیاقت وارزشمندی خودم هستش
و اگه این باور در من کم باشه من هم به خواسته هام دست پیدا نمی کنم
من باید توجه ام به آفرینشم باشه
بابا خالق تو چه کسی هستش
اگر خالق تو پرودگار عالمیان هستش پس تو به دست اون ساخته و خلق شدی و اون چیز بی ارزشی نمی سازه پس باید هزاران بار تاکید کنم که خالق من رب هستش پس من دارای ارزش و عزت هستم که از طرف خداوند به من داده شده وهرگز هیچ چیز این ارزشمندی رو نمی تونه از بین ببره فقط خودم می تونم با نگرش اشتباه توهم بی ارزشی به خودم داشته باشم و مانع از تجربه خواسته هام بشم
پس نه من فرد بی ارزشی هستم نه هیچ انسانی با تمام اشتباهاتمون
چون ما از خدای خلق شده ایم که بدون قضاوت مارو دوست داره وهرگز لازم نیست رضایت اون رو جلب کنیم چون اون همیشه از ما راضی و خشنود هستش
اون به ویژگی که در ما هستش آگاه هستش که ما بارها خطا واشتباه میکنیم پس ما رو همین طور که هستیم دوست داره وقبولمون داره وما رو با ارزش می دونه که تمام کائنات رو برای خدمت به ما قرار داده وما رو خلیفه خودش در زمین قرار داد تا ما با ویژگی که خودش به ما داده تا باعث خلق و گسترش جهان بشیم
پس من فقط باید به وجود خودم در این دنیای مادی افتخار کنم و سپاس گذار وجودم در این دنیا باشم
باید بیشتر خودم رو لایق تجربه کردن تمام نعمت های خدا بدونم
من از خدا هستم پس با ارزش هستم فقط همین برای ارزشمندی من کافی هستش
خدایا شکرت برای نوشتنم در این لحظه که چقدر انرژی خوبی دارم و چقدر خوشحال و سپاس گذار و راضی هستم خدایا شکرت
خدایا من تنها تو را می پرستم و تنها از تو یاری می جویم
هدایت م کن به راه راست راه کسانی که به آنها نعمت داده ای
چون من ارزشمندم وهر لحظه تو داری من رو هدایت و حمایت می کنی
خدایا عاشق تو هستم ومن دوست دارم درباره تو، جهان هستی و اسرار آفرینش آگاهی های بیشتر و ناب رو دریافت کنم واز همه مهم تر بهتر درک کنم
سپاس فراوان🙏🙏🙏🙏
نشان های دریافت شده
بسم الله الرحمن الرحیم.
خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است.
خداوند همه انسانها را ارزشمند خلق کرده است.
انسان ماهیت اشتباه کردن را دارد و خداوند این را میداند پس بسیار مهربان است و خبر دارد از چیزی که خلق کرده احساس ارزشمندی من خیلی مهم هست من باید خودم را دوست داشته باشم بدون هیچ اعمالی.فقط باید از عملکرد روزانه ام راضی باشم.خدایا شکرت
نشان های دریافت شده
باسللم
مطلب سنگینیه نه اینکه طولانی بود نه
چون هر پاراگرافش اگه بخونیش و دوبارع بخونیش هعی مدام خاطرات میاد تو ذهنت و میگی
ای بابا پس بگو چرا من فلان مورد از دست دادم
فلان نعمت نیومد تو خونه من
چون خودمونو ارزشمند نمیدونیم
چون همش احساس گناه و دوری از خداوند رو داریم
والا راست حسینی فک میکردیم هممون خدا نعوذبالله سرجنگ باهامون داره چون فلان گناه رو فلان سال کردیم .
همیشه ارزش رو برای دیگران قاعل میشدیم که مبادا ازم ناراحت بشه پس بزار باب میلش فلان کار رو انجام بدم ، فلان رفتار رو انجام بدم، یه دست محبت رو سر خودمپن نمیکشیم ولی خودمونو واسه مردم میکشیم چرا بینی و بین الله نه اینکه اون ادمارو دوس داشته باشم نه، بلکه فقط میخاییم مهر تایید خوب بودن و ارزشمند بودن بهمون بزنن که تو فامیل و دوست اشنا بگن به به فلانی چقدر ادم خوبیه ،
ولی افسوس از ذره ای ارزش مندی برای خودمون ، هعی میزنیم تو سر خودمون تو حقته که این بلا سرت بیاد چون گناه کردی ، درحالی که پشیمونیم از گناهمون توبه هم کردیم ولی بازم شک داریم میگیم نکنه خدا نبخشیدمون درحالی که این هربه و نیرینگ شیطانه که از خدادورمون کنه.
هعی میزنیم تو سرخودمون نگاه فلانی کن چه شوهری داره چه پدر مادری داره چطور براش دل میسوزونن. این حتما ارزش و لیاقت داره که خدا عزیزش کرده،
ولی استاد روشن، روشنمون کرد بع خدا که نه بابا اونجوری هم نیس این خودمون هستیم که تره هم برا خودمون خرد نمیکنیم و ارزش به خودمون نمیدیم چون هعی چشممون دنبال تایید دیگرانه.
پس بنده باارزش کسی هست که اررشمندی شو در وجود خدا ببینه،
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان
من ارزشمندم
من انسان ارزشمندی هستم حتی اگر دیگران مرا دوست نداشته باشند. من ارشمندم حتی اگر شغل نداشته باشم وبیکار باشم.من ارزشمندم حتی اگر دیگران در باره من نظرات منفی داشته باشند واز من همیشه انتقاد کنند .من ارزشمندم حتی اگر پولی در حسابم نداشته باشم من ارزشمندم حتی اگر چاق وبدریخت وزشت باشم .
من ارزشمندم حتی اگر دیگران مرا تحقیر وخوار کنند .
من ارزشمندم حتی اگر دیگران رفتار بدی با من داشته باشند من ارزشمندم حتی اگر کسی درین دنیا مرا دوست نداشته باشد و با من حرف نزند
من ارزشمندم حتی اگر دیگران به من احترام قائل نباشند.
من ارزشمندم حتی اگر همه دشمن من باشند واز من به بدی یاد کنند .
من با تمام خطاها واشتباهاتم ارزشمندم من با تمام نواقص وکاست هایم ارزشمندم من باتمام بیمهریهایی که در حقم میشود ارزشمندم ..
من ارزشمندم چون خداوند به من توجه ویژه داشته و دارد من ارزشمندم چون یک انسان هستم و اشرف مخلوقات
من ارزشمندم چون جهان هستی برای من آفریده شده ودرخدمت من است
من ارزشمندم چون تمام صفات ویژگی های خداوند در من است .
من ارزشمندم چون خداوند با من است .
من ارزشمندم چون آفریدگار خداوند یکتا هستم .
من ارزشمندم چون روح خدایی دارم
من ارزشمندم چون میتوانم مثل خداوند بهترینها را برای خودم خلق کنم
من ارزشمندم چون خداوند در وجود من است .
من ارزشمندم چون بینظیر ومنحصر به فرد افریده شده ام .
من ارزشمندم چون زنده ام و درین دنیا حضور دارم .
ارزشمندی مرا پدر ومادرم وخواهرم وبرادرم تعیین نمیکند
ارزشمندی مرا همسرم وفرزندم تعیین نمیکند.
ارزشمندی مرا جامعه وجایگاه اجتماعی ام تعیین نمیکند .
ارزشمندی مرا چهره وقیافه واندامم و لباسم و کفشم تعیین نمیکند.
ارزشمندیم را زیبایی و جوانیم وسلامتیم تعیین نمیکند.
ارزشمندیم را پول ودرامدم تعیین نمیکند.
ارزشمندی مرا رفتار دیگران ونظر دیگران تعیین نمیکند.
ارزشمندی مرا گذشته ام تعیین نمیکند
من همین که پا به این دنیا گذاشته ام ارزشمندم من بدون هیچ متر ومعیار دنیایی در نظر آفریدگارم ارزشمندم .
من بدون هیچ ویژگی خاص ارزشمندم .
همین که خداوند هر لحظه کنارم هست وبه من توجه میکند و مراقب من است من ارزشمندم .همین که خداوند هوای مرا دارد من ارزشمندم .همین که خدا را دارم من ارزشمندم .
من همینکه خداوند هدایتم میکند ارزشمندم .
من همینکه خداوند عاشق منه ومنو دوست داره ارزشمندم .
من همینکه عاشق خودم هستم ارزشمندم
من همینکه خودم را دوست داشته باشم ارزشمندم
من همینکه زندگی میکنم وزنده ام ارزشمندم .
من ارزشمندی خودم را به آدمها وبرخوردهایشان با من گره نمیزنم
من ارزشمندیم را از خداوند گرفته ام .
من به وجودم افتخار میکنم وبا غرور وافتخار وبا صدای بلند
میگویم که من ارزشمندم .
من با ارزش هستم .
من لایق بهترین زندگی
بهترین شغل بهترین برخوردها بهترین اندام بهترین لباسها بهترین خانه ها بهترین مسافرت هاو بهترین ماشینها هستم .
من لایق همه ی چیزهای خوب درین دنیا هستم نعمتها برای من خلق شده تا من از آنها بهره ببرم .
من ارزشمندم
خدایا شکرت که همواره با منی واز من حمایت میکنی وهمواره مراقب من هستی
مرسی خدای مهربان
باسلام خدمت شما استاد عزیز
من احساس ارزشمندی خودم رو سال های سال اصلا از یاد برده بودم ، قبل از ایون من حس میکردم کافی نیستم،خوشحال نیستم و عمرم بیهوده میگذره و هرچی بشه مهم نیست ، سر مسائل کوچک و بی ارزش بحث میکردم خودم رو ناراحت میکردم عصبی میشدم، من هیو حس ارزشی در وجودم نمیدیدم ، چون هیچ شناخت درستی از خالق خودم نداشتم ، دنیای من شده بود توجه به رفتار و گفتار دیگران، تا از زبون مثلا والدینم بشنوم چقدر براشون مهم هستم چقدر به من افتخار میکنند و براشون کافی هستم،
سال های زیادی اینطوری گذشت و توسط هدایتم به سایت اگاهی کسب کردم و دیدم من اصلا خدا و حتی خودم دنیای خودم رو نمیشناسم ،
دیدم هرچی شنیده بودم این جا داره میگه اون باوری اشتباه بوده،
در این فکر فرو رفتم که عه من چقدر چیز های دیگه ای در ذهنم داشتم که اصلا اتفاق هم نیفتاده و حتی وجود نداره،
حالا بعد از سه سال تمرین در سایت و بودنم توی همه ی بخش های اون من متوجه ی تغییر هایی در خودم میشم که باعث میشه بهتر راحتی و ارامش رو درک کنم ،بهتر یدونم چی هستم و از کجا میام و به کجا میرم ،هدفم در زندگی چیه و این رو هم بهتر درک کردم که وقتی خداوند خالق من گفته بدون قید و شرط دوستم داره لازم نیست کار خاصی انجام بدم ،
دریافتم خدا منو ارزشمند خلق کرده و من احساس مردم انسان ارزشمندی هستم،
من درباره ی نگرشم میتونم بگم حس ارزشمندی میکنم ،چون وقتی که احساس خوبی دارم وقتی آفریده ی خداوند هستم من انسان ارزشمند هستم زیرا با قدرت ذهنم میتونم خوبیها رو انتخاب کنم و خالق زندگیم باشم،
نگرش من اینه که همه انسانها ارزشمند هستند فقط گاهی باورهای ما متفاوت است،فقط باید بپذیریم که ما د هدایت خداوند قرار گرفتهایم پس این یعنی که بسیار ارزشمند هستیم خداوند هیچ بندهای را رها نمیکنه،
همیشه از بچگی به ما گفتند که باید جوری زندگی کنیم که دیگران از ما راضی باشند اما هیچ وقت نگفتند که خودت باید از خودت راضی باشی،
اینکه میخوایم همه رو از خودمون راضی نگه داریم اینکه میخوایم تلاش کنیم حتی اگه خودمون اذیت باشیم دیگران راحت باشند از کودکی تا الان برای من قابل قبول نبوده و همیشه به واسطه دیدههام این رو نپذیرفتم،
نمیتونم بپذیرم که خودم رو اذیت کنم که دیگران راحت باشند اینجوری تونستم باور کنم که دیگران در ارتباط با اینکه من انسان مورد تایید یا ارزشمندی هستم هیچ نقشی ندارند،
پذیرفتم که من یک انسان جدا هستم و انسانها متفاوت هستند یکی خوبتر و یکی خوب است گلها همه زیبا هستند اما من دوست داشتم بهترین خودم باشم،
هیچ وقت یادم نمیاد که خانوادم هم کسی رو تو سر من زده باشند اونا هم همیشه منو دوست داشتن شاید به خاطر همین بود که من این رو قبول نداشتم و نپذیرفته بودم و خودم رو دوست داشتم،
پس چندان نظر دیگران در رابطه با ارزشمندی خودم اهمیت زیادی نداشت ندارند چون الان دیگه بسیار آگاهتر از قبلم ،
میتونین چه جوری این رفتار خودم رو پیدا کردم و چه جوری افکارم رو در مسیری درست اصلاح کردم که نباید وابسته به نظر دیگران زندگی کنم؟
بیایم فکر کنیم که همه ما گلهای یک باغ هستیم گلها همه رنگها و بوها و زیباییهای خاص خودشون رو دارند من تونستم اینجوری قبول کنم که من در جایگاه خودم انسان خاص و زیبا و یکی هستم یعنی از هر انسانی یکی وجود داره و ما باید سعی کنیم که این رو قبول کنیم که ما همه گلهایی هستیم که هر کس در جایگاه خودش ارزشمند و محترمه،
من اینجوری قبول کردم که انسان ارزشمند هستم من خودم رو گلی زیبا میدونم که رنگ و بوی خوبی داره اما انسانهای دیگه هم میتونن انواع مختلف گلهای زیبای باشند که خداوند اونها رو خلق کرده،
از همه ما قابل احترام و ارزش هستیم فقط باید باور کنیم و همه مسائل بیاهمیت رو کنار بگذاریم،هیچ چیز مهمتر از این نیست که خداوند خالق ماست و از روح خودش در ما دمیده پس باید با احساس خوب زندگی کنیم مسائل کوچک و رها کنیم و خودمان رو ارزشمند بدونیم،
چون که خداوند همه ما را ارزشمند آفریده و این بسیار زیباست،
باتشکر از شما
نشان های دریافت شده
بسم الله الرحمن الرحیم.
۱,احساس ارزشمندی احساس خیلی مهمی هست که انسانها آن را فراموش کرده اند. هر انسانی ارزشمند هست چون خداوند او را خلق کرده است. انسان ارزشمند خود و دیگران را ارزشمند میبیند میتواند وقتی خودش یا دیگران اشتباه کردن با توجه به اینکه همه ارزشمندن به راحتی ببخشد. احساس ارزشمندی وابسته به دیگران یا نماز و عبادتی که انجام میدهیم ندارد و خداوند ما را ارزشمند آفریده است.
۲,احساس ارزشمندی این هست که خود را دوست داشته باشیم.توانایی خود را ببینیم خود و دیگران را تحسین کنیم.
۳,قبلا خیلی زیاد ولی الان پنجاه پنجاه هست نسبت به گذشته خودم کم شده ولی جا داره که خیلی بهتر بشه.
۴,احساس ارزشمندی من در گذشته زیاد به تعریف و تمجید والدینم بستگی داشت یا همسرم ولی الان خیلی کم شده است.
۵,خواندن روزانه همین مطلب یا ضبط کردن و گوش کردن آن بهترین راه حل هست به نظرم.
نشان های دریافت شده
سلام و درود بر استاد عطا روشن
خداوند مرا ارزشمند خلق کرده ولی متاسفانه ما از همون کودکی به جهت برخورد های نا مناسب والدین احساس بی ارزشی و پوچی کردیم وقتی غذامون نمیخوردیم و کمی از غذا باقی میموند بهمون میگفتن تو کاری بدی میکنی و خداوند دوستت ندارم پس باید برای ارزشمند بودن در نگاه خدا و پدر مادر باید کاری که از نظر اونها درست بود انجام میدادیم یادم میاد وقتی با خواهر ها و برادرم سرسفره مینشستیم کسی که زیاد میخورد قوی بود سالم بود بچه خوبی بود ومن برای رضایت والدین حتی اگر گرسنه هم نبودم گاهی اوقات ته مونده غذای اونها رو میخوردم وبعدش احساس ارزشمند بودن و خوبی داشتم یا چون ما چندتا دختر بودیم و یه برادر داشتیم همیشه سرکوفت میخوردیم وحتی برای دختر بودنمون هم احساس بی ارزشی بهمون میدادن وقتی بزرگتر شدم این جامعه بود که برای کارهای ما بهمون مدال بی ارزش بودن یا نبودن میداد همیشه احساس خوب رو برای رفتار مون باید از دیگران میگرفتیم واحساس خودمون اصلا و ابدا ارزشی نداشت یعنی این تایید اطرافیان بود که احساس ارزشمند ی برای ما داشت اینجوری عادت کرده بودیم چقدر غم انگیز بود یادمه من تا زمانی ازدواج کردم هیچ احساس ارزشمند بودنی نداشتم نسبت به خودم در حالی که حتی دادن یه لیوان آب به یک گلدان میتونه ارزش بالایی به انسان بده یعنی خدایی که تصمیم به خلقت منو گرفته وبرایم وقت گذاشته حتما ارزشمند بودم برایش وبسیار منو دوست داره چون از زمان تولد این همه نعمت برایم آفریده تا از اونها استفاده کنم از وقتی ارزش خودم رو فهمیدم به خودم می بالم خورشید ماه و طبیعت و روز شب و همه اینها در خدمت انسان هست و خداوند بسیار بزرگ و بخشنده هست و من بنده میرم و تایید خودم و زندکی خودم رو از بنده دیگه ای که دقیقا مثل خود من مخلوق پر ورد گارم هست میکیرم یعنی نگرش اون فرد در مورد من میتونه حس خوب بودن یا بد بودن رو بهمون بده
وچقدر ما ناسپاس هستیم در رفتار با خداوند مهربان من لیاقت زندگی خوب را دارم چون در پیشگاه خدای قدرتمند و توانایم ارزشمند ترین موجود روی کره خاکی هستم وتمام خاسته هایم را فقط از او میخواهم من انسان ارزشمندی هستم چون مورد هدایت پروردگارم قرار گرفته ام خدایا شکرت
✴️سلامم و درود به همه دوستای خوبم و استاد عطارروشن عزیز✴️
بهای گام ۱۳: من ارزشمند خلق شدم.
۱- با توجه به آنچه دریافت کردید درباره احساس ارزشمندی خودتان شرح دهید.
منم دقیقا قبلا مثل تعداد زیادی از آدما درونا داغون بودم و احساس ارزشمندی کمی داشتم .
از دوران مدرسه شروع شد از زمانی که باید نفر اول کلاس میشدم تا مامان بابام بهم افتخار کنند و همیشه هم بهمون میگفتن شماها باید درس بخونین تا ما جلوی معلمای شما سرافکنده نباشیم.
منم میخواستم دختر خوبی باشم الانم یادمه توی همون دوران ابتدایی و کلاسای چهارم و پنجم من دیگه با بچه های دیگه بازی هم نمیکردم تا بتونم بیشتر درس بخونم.
توی مرحله بعد باید مدارس خاص شهرمون قبول میشدم تا پدر مادرم و معلما مطمئن باشن که من بااستعدادم.اون دوران گذشت و منم مدرسه خاص مدنظرشون قبول شدم ولی از طرفی اون زمان بود که اضافه وزنم شروع شده بود و به شیوه های مختلف و از زبان آدم های مختلف برای بد تیپ بودن آدمای چاق تذکر داده میشد بهم .
احساس خیلی بدی داشتم هم باید کلیی درس میخوندم هم باید ورزش میکردم هم باید کم میخوردم و یادمه اون زمان اصلا آرامشی برام نمونده بود از طرفی با بچه های فامیلی به بهانه های مختلف مقایسه میشدیم چه به صورت مستقیم چه غیر مستقیم !!!
امروز فهمیدم که نظرات آدمای دور و برم به شرایط و محیط پیرامون بستگی داره اون زمان اینو نمیدونستم برای همین همش سعی میکردم نظرات آدمای مختلف رو جلب کنم و واقعا شایدم موفق میشدم ولی گذرا و ناپایدار بود .
اون زمان گذشت و وارد محیط بزرگتر دانشگاه شدیم ،من از بعد کنکور تلاش جدیم رو برای لاغری شروع کرده بودم و دو سه ماه بعد وارد سایت شدم و باور های محکم چاقیم تغییر کرده بود بنابراین لاغرتر شده بودم یعنی فقط حدود ۱۲ کیلو از اضافه وزنم مونده بود کلا ،خلاصه رفتم دانشگاه و اون زمان با این دیدگاه رو به رو شدم که صورت آدم زاویه فک داشته باشه یا اندام دخترا باید ساعت شنی باشه و پسرا باید سیس پک داشته باشن و کلی باید های بیپایه و اساس…
البته خداروشکر من با این محتواها آشنا شده بودم و دیگه به اون شدت قبل تحت تاثیر این موارد قرار نگرفتم ولی میبینم دخترای همسن من چقدر خودشون رو اذیت میکنن و دست به عمل های خطرناک و متنوع میزنن برای اینکه حتما فلان طور بشن!
۲- نگرش شما درباره احساس ارزشمندی تان چگونه است.
بعد از خوندن این گام
به این نتیجه رسیدم من مخلوق برترین وجود هستی ام و از تمام صفات و ویژگی های اون برخوردارم ، به عظمت کهکشان و آسمان و ستارگان فکر کردم به زیبایشون بعد یاد خودم آوردم که طبق گفته خدا من برتریت دارم به همه اینا به همه چی !!!و بعد احساس خوبی بهم دست داد بعدش به این نتیجه رسیدم از این لحظه به بعد برای همه موضوعات زندگیم به خودم یادآوری کنم نظر خدا رو و اکتفا کنم به حکم مکتوب خدا!!!
من قبلا هم به این موضوع فکر کرده بودم با خودم قول داده بودم دیگه طبق معیارای از قبل تعیین شده و بی اساس جامعه جلو نرم ولی بازم گاها وقتی احساس بی ارزشی و حقارت میکردم مثلاً زمانی که احساس میکردم کسی بهم بی احترامی میکنه یا بهم اهمیت نمیده یا مثلاً بازم زمانی که آدمای مهم زندگیم ازم انتقاد میکردن ،من درگیر میشدم زیادم درگیر میشدم …
اما امروز یه اتفاقی برام افتاد و من به راحتی تونستم کنترل کنم احساسم رو چون با خودم گفتم مهم نیس سارا چی میگه مهم اینه من تحت هررر شرایطی عزیزترینم برای خدا و خدا همه چیزه ، آدمایی که امروز توی زندگی منن ممکنه فردا نباشن پس اهمیتی نداره نظرش وقتی فکر میکنم اشتباه کرده و اشتباه میکنه !!!
۳- چقدر احساس ارزشمندی خود را به نگاه و توجه دیگران ارتباط داده اید.
توجه دیگران گاها به شخصیت و شعور آدما توی فلان مسئله خاص بود
گاها به تحصیلشون بود
گاها به مدرک اونا و شغلشون بود
گاها به پدر و خانواده یه شخص بودد
گاها به وضعیت بدنی و جسمی اون بود
گاها به زیبایی چهره شون بود
گاها به ماشین و موبایل و حساب بانکی و خونه شون بود.
۴- چقدر احساس ارزشمندی خود را به اطرافیان و افراد مهم زندگی تان وابسته کرده اید.
خیلی زیااد استاد ،هر آدمی که توی زندگی اهمیت پیدا میکرده برام
سعی میکردم طبق گفته های اون زندگی کنم تا راضی شون کنم ، یا نظرشون راجب من مثبت بشه و چقدر این طور زندگی کردن ظلم به خوده!!!چون تو خودت افکار و علایق خودتو میزاری کنار و مثل ربات میخوای یکسری رفتارها رو اجرا کنی تا بشی شبیه ایده آل افراد دیگه …
۵- راهکارهای مناسب برای اصلاح افکار و رفتار خود جهت افزایش احساس ارزشمندی تان را مشخص کنید.
راهکار مناسبم برای خودم اینه که بارها این آگاهی ها رو مرور کنم و بعدش زندگی خودم رو تحلیل کنم بعدش اون فکرا یا رفتار هایی که میفهمم ناشی از کم ارزش کردن خودم در ذهنم هست رو حذف کنم
و هر روز به خودم یادآوری کنم دیدگاه خداوند رو در مورد خودم
استاد مجددا مچکرم ازتون بابت این آگاهی ها 🪴
خدایا ازت ممنونم بابت هدایتم به این مسیر