احساس ارزشمندی یکی از مهمترین مواردی است که داشتن آن موجب تحقق آرزوها و تجربه خوشبختی و نداشتن آن مانع برآورده شدن آرزوها و تجربه شرایط نامساعد می شود.
اگر احساس ارزشمندی نداشته باشید، اهمیتی ندارد چقدر برای تحقق آرزوهای خود تلاش می کنید، چون هرگز به خواسته های خود نخواهید رسید.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.41 از 91 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام
میبایست صراحتا اعتراف کنم که درمورد موضوع به این مهمی بنده هیچ آگاهی نداشتم وپس ازآشنایی با این دوره ها ودوره طعم خدا کم وبیش متوجه این مورد حیاتی وتاثیرگذارشدم ومتاسفانه هیچ گونه نگرشی درمورد احساس ارزشمندی وتاثیر شگرف آن درمورد خودم وارتباط با خدای خودم ودریافت الطاف ونعمتهای الهی نداشتم
وحالا متوجه میشوم که چقدر عزت نفس واحساس ارزشمندی ام درگرو تایید دیگران وخانواده ونزدیکانم بوده
واصلا عزت نفس وارزشمندی ام با خدای خودم گره نخورده بودم راستش من خدای جدیدی پیدا کردم وبااو مرتبط گشته ام
حالا میدانم که من ارزشمندم فقط بخاطر اینکه خالقم خداست بهمین راحتی
اومهمترین مسئله من است وهمواره با من است ومن ارزشمندی ام را با گره میزنم تا از تمامی نعماتش بهره مند شوم
خدایا شکرت که تورا یافته ام
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان
خداوند مرا ارزشمند آفریده است
من به ارزشمندی وجودم ایمان دارم
من احساس ارزشمندی دارم.
موضوع این قسمت خیلی مهم هست برای همه ی ما انسانهای روی زمین.
ما انسانها از خاک آفریده شده ایم ما انسانها از آب آفریده شده ایم خداوند با دستان خودش گل وجود ما را سرشته است بنا به روایتی خداوند چهل روز یا چهل سال زمان صرف کرده تا انسان رو بیافریند خداوند از روح خود در ما دمیده است وسپس به فرشتگان خود فرمان داده تا بر مقام آدم سجده کنند.
خداوند به انسان علم اسماء الهی را آموخته است وسپس به جانشینی خود در زمین انتخاب کرده است ما انسانها جانشین خداوند روی زمین هستیم چه ارزشمندی ازین بالاتر برای انسان میتواند باشد خداوند با دستان خودش گل مارا سرشته روح خداوند در ما دمیده شده ما خلیفه ی خداوند بر روی زمین هستیم پس ما خیلی ارزشمندیم موجودی درین دنیا به ارزشمندی انسان نیست ما انسانها ارزشمندی خود را فراموش کردیم ما انسانها خودمان رو خیلی خوار وخفیف کردیم ما انسانها روح الهی خود را فراموش کردیم ما باید دوباره ارزشمندی وجود خود را به یاد بیاوریم باید به یاد بیاوریم که ما ارزشمندیم خداوند جهان ونعمتهای آن را برای انسان خلق کرده است چه کسی جز ما لایق این نعمتها میتوانست باشد ما با ارزش وبااحترام پا به دنیا گذاشتیم ما چرا عظمت وارزشمندی وجود خود را فراموش کردیم چرا ما انسانها ارزشمندی وجود خود را به نظر ديگران وابسته کردیم چرا ما انسانها ارزشمندی وجود خود را به بی گناهی ومعصوم بودن خودمان وابسته کردیم چرا نگاه دیگران راجع به ما برایمان ارزش شده وقیمت مارا آدمها تعیین میکنن چرا قیمت ما را حساب بانکی وموقعیت اجتماعیمان مشخص میکند چرا ارزش مارا زیبایی ما قد بلند ما یا تناسب اندام ما مشخص میکند چرا ارزش مارا کشور وشهری که درآن زندگی میکنیم مشخص میکند چرا ارزش مارا شغل پدر مادرهایمان مشخص میکند چرا ارزش مارا تعداد فرزندان پسری که به دنیا آوردیم مشخص میکند چرا ارزش مارا رشته تحصیلی وموفقیت فرزندانمان برای ما تعیین میکند .
بیایید یکبار دیگر به یاد بیاوریم صحنه خلقت خود را خداوند با دستان خودش گل مارا سرشته است خداوند خودش در وجود ما معرفت وعشق را گذاشته است خداوند به هیچ یک از موجوداتش این حد از عشق ومعرفت رو به ودیعه نگذاشته است.ای انسان به یاد بیاور صحنه سجده ی فرشتگان بر عظمت وبزرگی تو به یاد بیاور لحظه ی دمیده شدن روح توسط خداوند مهربان .
من انسان ارزشمندی هستم چون آفریده ی خداوند هستم یعنی خداوند خودش مرا خلق کرده من از خداوند به وجود آمده ام پس وجود من به تنهایی بدون هیچ یک از معیارهای دنیایی بی نهایت ارزشمند است من با تمام خطاهایم ارزشمندم انسانها با تمام خطاهایش ارزشمندند من با تمام کمی ها وکاستی هایم ارزشمندم انسانها با تمام کمی ها وکاستی هایشان ارزشمندند من با تمام نقاط ضعفم ارزشمندم دیگران با تمام نقاط ضعفشان ارزشمندند من با تمام چاقیم وزشتی هایم ارزشمندم من با درآمد وحساب بانکی صفرم ارزشمندم من با تمام گذشته ی نازیبایم ارزشمندم من با تمام نواقصم با خانه وزندگی ای که دارم باز هم ارزشمندم چون آفریده ی خداوند هستم چون مادر وپدر اصلی من خداوند است چون من از خدایی با عظمت وبزرگ به دنیا آمده ام افتخار وارزش وجودی من به خداوند به خالقم وابسته است. نه به حساب بانکیم نه ماشینم.
آدمها نمیتوانند ارزش مرا تعیین کنن نتایج وموفقیت های من ارزش وجودی مرا مشخص نمیکند من با تمام اشتباهاتم ارزشمند وبا شکوه هستم خداوند نعمتهای جهان را برای من خلق کرده من مثل خداوند قدرت خلق کنندگی دارم من روح خداوند وتمام صفات واسما الهی را از خداوند به ارث برده ام.
خداوند مرا پیشوای خود قرار داده خداوند عاشق من بود وهست که مرا خلق کرد تا به وسیله من جهان را گسترش دهد خداوند عاشق انسان بود وهست چه ارزشمندی وعشقی ازین بالاترخداوند مارا با تمام خطاهایمان دوست دارد با تمام کمی ها وکاستی هایمان .
پس خودمان را دوست داشته باشیم واحساس خود ارزشمندی داشته باشیم وبه خودمان عشق بورزیم تا دیگران هم ما را ارزشمند بدارند تا زمانی که خودمان را محترم نشماریم دیگران هم ما را ارزشمند ومحترم نمی شمارند حتی اگر اگر خاک پای انها باشیم وخدمات بزرگی برای افراد انجام دهیم .ما باید خودمون رو بابت اشتباهاتمان ببخشیم ودرک کنیم که انسان با تمام خطاها واشتباهاتش راه درست را تشخیص میدهد وجهان جهان آزمون وخطا هست زندگی ما با همین اشتباهات معنا دارد.
درین جا دوست دارم مصاحبه قشنگ وبینظیرآقای حامد بهداد رو بیارم وقتی مجری ازش میپرسه از کارهایی که کردی فیلمهایی که بازی کردی پشیمون نیستی ؟
واون جواب میده:
من لذت میبرم از زیستن حتی به غلط !
پشیمونی یعنی چی ؟زندگی کردم اون لحظه رو وجود داشتم حتی به غلط!
اصلا کی تعیین میکنه درست وغلط چیه ؟
پشیمانی برای چی ؟برای اینکه زنده بودم یا مثلایه فیلم بد بازی کردم ؟یا فیلم خوب بازی کردم ؟یا اینکه یه رفتارم در جامعه غلط بوده؟
کی تعیین میکنه ؟
از لابلای همین دست وپازدنهای غلط ،
که شاید شما انتظار پشیمانی از صاحبش داری یهو پختگی ازونجا درمیاد
چه قوی زیبایی که جوجه اردک زشتی بود !چه پروانه ها که توی پیله بود!هر چه زشتتر زیباتر!هر چه سیاه تر سفید تر!
حتما بهتون توصیه میکنم این تیکه از مصاحبه ش رو بارها ببینید وگوش بدید تا احساس خود ارزشمندیتون رو با اشتباهاتتون وخطاهاتون پایین نیارید وهمیشه با تمام وجود احساس خودارزشمندی داشته باشید البته اول به خودم میگم
قسمت خیلی مهم وعالی بود وباید تا پایان عمر احساس خودارزشمندی رو در وجود خودمون حفظ کنیم تا به خواسته هامون برسیم واز همه مهمتر عزتمندانه زندگی کنیم.
نشان های دریافت شده
به نام خدای هدایتگر و سریع الحساب
دیشب یه تمرینی رو داشتم انجام میدادم که باید اهدافم رو مینوشتم و از خودم میپرسیدم که آیا من لایق این هدف هستم یا نهوقتی به هدف کسب درآمد رسیدم گفتم آره من خودم رو لایق میدونم چون دارم رو ذهنیت کار میکنم یکم مکث کردم و رو این سوال فکر کردم من احساس ارزشمندی ام رو گزه زده بودم به کار کردن رو ذهن و فایل گوش دادناگر روزی این کاررو نمیکردم احساس بی ارزشی زیادی میگرفتم
وقتی این موضوع. رو فهمیدم با خودم گفتم با اینکه بارها شنیدم که تو موجود با ارزشی هستی بدون هیچ کاری و اعمالی ولی اصلا نفهمیده بودم این جمله چی رو میگه
دلم میخاوست بیشتر در این باره بدونم دلم میخاست مطلبی باشه در رابطه با احساس لیاقت برای همین صبح زود اومدم تو سایت و این کلمه رو سرچ کردم
و چند تا فایل اومد که از همین دوره زندگی با کمک خدا بود
این به ذهنم اومد که از استاد بپرسم کدوم دوره در رابطه با احساس لیاقت هست که در اولین فرصت تهیه کنم
ولی فراموش کردم این کارو انجام بدم
چند دقیقه پیش که وارد سایت شدم و دیدم استاد از خودشون استوری گذاشتن و مهم رو زیرش نوشتن سریع باز کردم و اصلا تا چند لحطه مات مونده بودم
حس آدم تشنه ای رو دارم که به چشمه رسیده خدایا شکرتتت که آنقدر زود پاسخ میدی
استاد عزیزممم نمیدونم چطور تشکرکنم ازتون
این کامنت رو فقط برای تشکر نوشتم بارها باید این هدیه ای که خدا از طریق شما بهم داده رو بخونم و مرور کنم
تمام وجودم منتطر دریافت چنین آگاهی بود
خدا رو هزاران بار شکر
.من فقط امروز این درخواست رو به خدا دادم و فقط برای لحطه ای احساس کردم من بدون عملی لایق هستم لایق بهترین ها
و چقدر خداوند سریع پاسخ میده الهی شکررر
باسلام خدمت شما استاد عزیز
من دانستم که احساس ارزشمند بودن خودم را مدتها وابسته به دیگران کردم و اگر از من تعریف و تمجید میکردند بسیار خوشحال میشدم و اگر کسی از دست من ناراحت میشد من هم حس میکردم که در احساس اون مقصر هستم
تا اینکه به این آگاهی رسیدم که احساس ارزشمندی در وجود من از جانب خداوند است و هیچ چیز بالاتر از این نیست که در نزد خداوند ارزشمند و محترم باشیم،
مثلاً همیشه توقع داشتم که دیگران منو دوست داشته باشند و همان گونه با من رفتار کنند که من با آنها رفتار میکنم و هیچ اشتباهی در رابطه با من نداشته باشند،
اما اگر گاهی دوستان یا اطرافیان من ی اشتباه ازشون سر میزد و دار رابطه با من حرف یا رفتار اشتباهی رو نشان میدادند چون آگاهی لازم را نداشتم واکنش نشان میدادم و ناراحت و رنجیده میشدم وقتی که اون فرد رو مناسب دوستی و ارزشمند نمیدانستم ،در صورتی که همه ما انسان هستیم و این ماهیت ماست که اشتباه کنیم تا تجربه بهتری و بیشتری کسب کنیم،
و اما نگردش من از زمانی که تونستم که انتظار و ارزشمند بودن خودم رو از خداوند بخواهم خیلی پیشرفت کرد من خودم را یک انسان ارزشمند میدانم زیرا که آفریده خداوند هستم،
او مرا انسانی ارزشمند آفریده و هنگامی که مرا خلق کرده است به خودش احسنت گفته پس من در جایگاه ارزشمندی قرار دارم و احساس آرامش میکنم که نزد خداوند ارزشمند هستم و وابسته به انسانها نمیدانم ارزشمندی خودم را،
زیرا که خداوند مرا ارزشمند آفریده و من میدانم که یک انسان ارزشمند هستم،
در گذشته من احساس ارزشمندی خودم رو به نگاه اطرافیان دوستان یا فامیل گره زده بودم فکر میکردم با تعریف کردن از من احترام و ارزشم بالا میرود و یک فرد محترم و با ارزش خواهم بود اما این آگاهی را نداشتم که از زمانی که خداوند مرا خلق کرده و از روح خودش در من دمیده است من یک انسان ارزشمند هستم و نیاز به تایید و تمجید دیگران ندارم و نباید ارزشمند بودن خودم رو وابسته به دیگران بکنم،
زمانی که آگاهی لازم رو برای آرامش داشتن نداریم ، وابستگی ما به انسانها باعث میشود که از اونها توقع و انتظار در رفتار و ارتباطشان با خودمان داشته باشیم که اشتباه نکنند مرتکب خطا نشوند و یا حتی گاهی وقتی عصبی نشوند یا بحث نکنند و در کل رفتاری عاری از اشتباه میخواهیم در روابط خودمون با دیگران،
اما نمیدانیم تنها خداوند هست که دچار اشتباه نمیشود و ما انسانها میتوانیم اشتباه کنیم اما اشتباه ما باعث پیشرفت و رشد در زندگی ما میشود که این خودش یک تجربه خوب است که بتوانیم خودمان را اصلاح کنیم و از اشتباهمان درس بگیریم ، تا کمتر با خودمان درگیری فکری و فیزیکی داشته باشیم و در صلح و احساس ارزشمندی بیشتری با خودمان باشیم ،
من میخواهم که برای اصلاح افکار و رفتار خودم در جهت افزایش احساس ارزشمندی کمتر ارزشمندی خودم رو وابسته به تایید و تمجید و یا تعریف از سمت دیگران داشته باشم و بیشتر با خودم در صلح و ارامش باشم
من میخواهم که در افکار خودم احساس ارزشمندی خودم رو همیشگی بدانم چون آفریده ی خداوند هستم و اون مرا ارزشمند خلق کرده است ،
راهکاهای من میتونه این باشه که سعی کنیم زیاد به موضوع ها و مسائل مربوط به گذشته و رفتار ادم ها فکر نکنیم و کش ندیم زیرا هر انسانی اشتباه میکند و این ماهیت انسان است پس دلیل نمیشود بی ارزش باشیم ،
و یک راهکار دیگه از نظر من اینه وقتی بتونیم واقعا خودم رو دوست داشته باشم اون زمان هست که میتونم واقعاً حس دوست داشتن خودم رو به بقیه انسانها هم منتقل کنم و دیگران رو هم واقعاً دوست داشته باشم بدون در نظر گرفتن اینکه اون شخص چه کسی هست مهربانی و محبت نثارش کنم،
به نظرم این کار باعث میشه که حس ارزشمندی بیشتری پیدا کنیم وقتی که بدون انتظار داشتن محبت کنیم به خودمان یا به دیگران و یا بدون در نظر گرفتن شخصیت و یا جایگاه فرد آن را دوست داشته باشیم،
زیرا که در نهایت همه انسانها و آفرینندههای خداوند هستیم و همه ما ارزش زندگی با آرامش و خوب را داریم،
پس من از این به بعد سعی میکنم که یک انسان ارزشمند و مفید باشم خودم را دوست بدارم و بیشتر از این که تلاش میکنم که در جهت رشد احساس خوب ارزشمند بودنم تلاش کنم که در انجام کارهای زندگیم و کلاً هر روز با کیفیتتر و بهتری رو داشته باشم،راضی تر و سپاسگزارتر باشم و خالق زندگی خوب و ارزشمند و ارامش بخشی برای خودم باشم ،
باتشکرازشما
نشان های دریافت شده
سلام استاد ..ممنون که همیشه از زبان ما سخن میگیویید .این دلیلی هست که نشان می دهد چقدر مارادرک میکنید ..خوشحالم که توسط شما یک باور غلط دیگر در حال اصلاح شدن هست ..چقدر نگران تایید وتشویق دیگران بودم .چقدر خودم را به آب وآتش میزدم که توسط آنها ارزش پیدا کنم .همیشه درحال این بودم که ای وای نکنه فلانی از من خوشش نیاد نکنه از دستم ناراحت بشه بخاطر حرف زدنم نکنه منو سرزنش کنه وخیلی از نکنه های دیگه ..ولی حالا فهمیدم که عزت وارزشمندی من توسط معبودم تایید شده .واین چقدر مرا خوشحال کرد .که خودم را وابسته خدا کنم نه دیگر ان چون اوست که مرا ارزشمند آفریده است با تشکر
نشان های دریافت شده
به نام خدای هستی بخش
من هم مثل خیلی از انسان های دیگه احساس ارزشمندی خودم رو به دیگران گره میزدم اگر مورد تشویق و تمجید اطرافیان قرار میگرفتم احساس ارزشمندی میکردم و اگر مورد سرزنش دیگران قرار میگرفتم و عملکردم باب میل دیگران نبود و مورد توجه قرار نمیگرفتم احساس بی ارزشی میکردم این هم بخاطر تربیت ما به این شکل که به قول استاد تا وقتی بچه بودیم اصلا نظر دیگران برامون مهم نبود و به طور کامل احساس ارزشمندی میکردیم ولی هرچه سن ما بالاتر رفت و بزرگتر شدیم بخاطر واکنش اطرافیان مون به نحوه عملکرد ما به اینکه بارها بهمون گفتن اگه اینکارو بکنی مردم چی میگن، اگه اینکارو بکنی مردم پشت سرت حرف درمیارن، با این کارت آبرومو پیش مردم بردی و هزارتا گوشزد این چنینی که به طور ناخودآگاه به ما القا میکرد که باید مورد تایید مردم باشیم اگه مردم تورو تایید کردن پس انسان باارزشی هستی و اگرنه نه تنها در خودت احساس بی ارزش بودن میکنی بلکه باعث سرافکندگی و خجالت نزدیکانت هم میشی .چقدر مارو از خود واقعی مون دور کردن چقدر مارو کوچیک و بی ارزش جلو دادن که همیشه باید به دنبال تایید دیگران باشیم واین باعث میشه اون چیزی که خداوند در مورد ما گفته و بهش پایبنده رو فراموش کنیم و نبینیم .خداوند مارو اشرف مخلوقات خطاب میکنه،زمانی که ما رو خلق کرده به خودش احسنت گفته این یعنی ما از نظر خداوند خیلی باارزشیم .حالا ما باید ارزشمند بودن مون رو براساس نظر خداوند بسنجیم یا مخلوق خداوند؟معلومه که باید فقط نظر خداوند برامون مهم باش خداوند از روح خودش در ما دمیده پس مطمئنا براش باارزشیم که همچین چیز باارزشی رو به ما عطا کرده ،خداوند به ما قدرت خلق کردن داده .همه انسان ها از نظر خداوند باارزش هستن و اصلا ارزشمندی ما به اعمال و کار خاصی وابسته نیست چون خداوند وقتی میخواد در مورد انسان حرف بزنه و اونو اشرف مخلوقات اعلام بکنه به گروه خاصی از انسانها اشاره نمیکنه و از کلمه انسان استفاده میکنه یعنی همه انسان ها یا بقول استاد زمانی که خداوند مارو خلق کرده قبل از انجام هرکاری از جانب ما مارو احسن الخالقین خونده یعنی از ازل تا ابد ما برای خداوند باارزشیم و بسیار به نگاه و دیدگاه ما به خودمون احترام میزاره بخاطر همینکه هرکسی زندگی مطابق با نگرشش نسبت به خودش داره خداوند به نظر ما احترام میزاره .با انجام اشتباه و خطا از ارزشمندی ما کاسته نمیشه تا اشتباهی نباشه کار درست معنا پیدا نمیکنه به قول استاد خطا و اشتباه باعث پیشرفت انسان میشن پس در زمان انجام اشتباه که جز جدانشدنی وجود انسان ،به جای سرزنش خودمون به دنبال اصلاح باشیم به دنبال پیشرفت باشیم به دنبال زیبا کردن اول دنیای خودمون و بعد دنیای اطراف مون باشیم.