خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است (قدم ۱۳)

به نام خدا 

واقعیتش این که همیشه توی ذهنم احساس ارزشمندی مساوی بوده با تائیذ بقیع…..اگر بقیه تایید کنمننن….اگر کارام زیاذ بازدید بخوره یعمی ارزشممد هستن……… اگر مشتری زیاد ذاشته باشم و از کار راضی باشه کارم ترزشمندع……. اگر بقیه از رفتار من خوششش بیاد من ارزشمندک اگر پدر و کادرم راضی باشن من ارزشمندم….و این وسط خودم هیج بودم انگار بودن من به تنهاییی ارزشی نداره……انگار نه انگار که من هم به اندازه تمام انسانهای ذیگع حق زندگی……حق این که نظری ذاشته باشک و‌سبک‌خاصی رو‌ندارمکممم………و قسمت لد ماحرا انحجاست که تو وقنی مدام خس خوب و ارزشمدی ت به بقیه گره می‌زنی‌……برده ادمها میشی……. وخیلی وقتها حسنتتتتت بده…….. چون دیگران نه همیشه تاییذت  میکننن و نه همیشه هستن…….باعث میشه همش ذر انتطار باشی و از خود واقعیت دور بشی……. و راهش فکر میکنم برگشتن بهه خودمون این که خودموم از نگاه خودموم و خدا ببینم نه بندهاش……. خودمون خودموم تایییذد و‌تحسین کنیمممم…..خودمون لرای خودمون و کارامون ارزش قائل باشیم……