خیلیها که اضافه وزن دارن، یه دلیل تکراری رو دائم تکرار میکنن: پرخوری عصبی. 😖🍰
میگن: “وقتی زندگی فشار میاره، اعصابم خرد میشه، ناخودآگاه دستم میره سمت یخچال!” 🧠➡️🧊
انگار غذا براشون شده یه پناهگاه موقت… 🛑🍫
جایی برای فرار از اون احساسات سنگینی که نمیدونن چطوری باید باهاش کنار بیان یا رهاش کنن… 😞💭
🎯 نقش اعصاب در چاقی چیست؟
هر موضوعی وقتی از نظر علمی یا منطقی معتبر شمرده میشود که نتیجهی آن برای همه انسانها یکسان باشد.

مثلاً نیروی جاذبه زمین را در نظر بگیرید. فرقی نمیکند شما در ایران باشید یا آمریکا 🌍؛ اگر چیزی را از دستتان رها کنید، بدون شک به سمت زمین سقوط خواهد کرد.
یا تصور کنید سوزنی به انگشتتان برخورد کند.
فرقی نمیکند زن باشید یا مرد، سیاهپوست یا سفیدپوست، چاق یا لاغر؛ در هر صورت واکنش طبیعی بدن، ایجاد احساس درد است. 😖🩹
اینجاست که یک قاعدهی مهم شکل میگیرد:
“اگر یک باور یا ادعا درباره شرایط ما صحیح باشد، باید برای همه انسانها در همان وضعیت، نتیجهی مشابهی ایجاد کند.”
حالا بیاییم به موضوع پرخوری عصبی نگاه کنیم.
اگر باور داریم که «عصبی بودن» باعث پرخوری و چاقی ما شده، باید این قاعده را هم بپذیریم که هر کسی که عصبی میشود، دچار پرخوری عصبی و در نتیجه چاقی میشود. 🤔
اما با یک نگاه ساده به اطرافمان میبینیم که اینطور نیست.
خیلی از دوستان، فامیلها یا همکاران ما در شرایط استرسزا عصبانی یا مضطرب میشوند، اما همچنان متناسب میمانند. بعضیها ممکن است دچار استرسهای شدید شوند، اما نه به سمت پرخوری کشیده میشوند، نه چاق میشوند. ✨
پس سوال بزرگ اینجاست:
چرا بعضیها عصبی میشوند ولی پرخوری نمیکنند؟
و چرا بعضی دیگر وقتی عصبی میشوند، مستقیم سراغ یخچال میروند؟
🔎 تحقیقات علمی درباره پرخوری عصبی چه میگویند؟
طبق مقاله منتشر شده در انجمن ملی پرخوری (NEDA)، پرخوری عصبی بیشتر زمانی رخ میدهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد.
به عبارت دیگر، همه در شرایط استرسزا قرار میگیرند، اما آنهایی که به پرخوری عصبی مبتلا میشوند، غذا را به عنوان راه فرار انتخاب کردهاند. 🍕🍫

تاثیر اعصاب بر افراد لاغر
🤔 چرا بعضی افراد متناسب حتی وقتی عصبی میشوند، پرخوری نمیکنند؟
بیایید با یک سوال ساده شروع کنیم:
آیا عصبی شدن، به طور مستقیم دکمهی پرخوری را در بدن انسان فشار میدهد؟
جواب کوتاه این است: نه!
🔵 همهی انسانها استرس و فشار روانی را تجربه میکنند، اما واکنش هر فرد به این احساسات، محصول یادگیریهای قبلی اوست.
کسی که در کودکی یاد گرفته با ناراحتی سراغ غذا برود 🍩🍔، احتمال بیشتری دارد که در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن، با پرخوری عصبی واکنش نشان دهد.
در حالی که فرد دیگری ممکن است آموخته باشد که احساساتش را از راههای دیگری مثل پیادهروی 🚶🏻♀️، گفتوگو، یا حتی نوشتن تخلیه کند.
👶🏻 شاید این ترفند رایج در بسیاری از خانوادهها که برای آرام کردن بهانهگیریها یا گریههای کودک، به او هلههوله میدهند 🍭 یا وعدهی خرید خوراکیهای خوشمزه میدهند، در ظاهر کار ساده و بیضرری باشد…
اما همین رفتار به ظاهر کوچک، میتواند تاثیر مستقیم و عمیقی بر شکلگیری باورها و عادتهای ذهنی کودک بگذارد.
📚 کودک به تدریج یاد میگیرد که:
“هر وقت ناراحت بودم، باید چیزی بخورم تا حالم بهتر شود.”
این الگو اگر بارها و بارها تکرار شود، به یک مسیر عصبی پایدار در مغز کودک تبدیل میشود.
نتیجه؟
سالها بعد، همان کودک بزرگسال ممکن است هنوز هم در واکنش به احساساتی مثل عصبانیت، غم یا استرس، ناخودآگاه سراغ غذا خوردن برود — حتی اگر سیر باشد! 🍔😣
🔵 به همین دلیل است که خیلی از ما، بدون اینکه آگاه باشیم، هنگام ناراحتی دلمان شکلات، بستنی یا فستفود میخواهد — نه به خاطر گرسنگی واقعی، بلکه چون مغزمان از کودکی اینطور شرطی شده است.
📚 طبق پژوهشی در Journal of Eating Disorders، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً یک الگوی ذهنی دارند که احساسات منفی را به غذا خوردن گره زده است. یعنی مغزشان به آنها یاد داده: “وقتی ناراحتی، غذا بخور تا آروم بشی.”
در حالی که این تسکین، کوتاهمدت است و در درازمدت احساس گناه، نارضایتی از بدن، و حتی تشدید اضطراب را به دنبال دارد.
🌟 وقتشه پرخوری عصبی رو بذاری کنار!
دیگه وقتشه که با اشتهای بیموقع و پرخوریهای بیدلیل خداحافظی کنی! دورهی ویژهی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز» کمکت میکنه کنترل غذا خوردنت رو با قدرت ذهن به دست بگیری و آرومآروم به تناسبی که همیشه آرزوش رو داشتی برسی. 🧡🌿
با آموزشهای این دوره، بدون رژیم گرفتن، بدون استرس، و فقط با تغییرات سادهی ذهنی، راه رهایی رو یاد میگیری. 🌸

نقش باورها در پرخوری عصبی
بعضی وقتها باورها میتوانند راههای جدیدی را برای تغییرات بزرگ باز کنند و گاهی هم… مثل یک زنجیر به دستتان بسته میشوند.
باور «من پرخوری عصبی دارم» یکی از این باورهاست که میتواند مثل یک مانع بزرگ، جلوی شما را بگیرد و نه تنها از لاغر شدن شما جلوگیری کند، بلکه ممکن است حتی باعث چاقتر شدن شما شود. 😔
چرا من چاق شدم؟ 🤔
شاید این سوال همیشه توی ذهنتان چرخیده باشد. حقیقتش این است که بیشتر از هر چیز، عادتها هستند که تعیین میکنند چطور به سمت چاقی پیش میروید.
هر فردی که به طور منظم در زندگیاش عادات خاصی دارد، در مسیر خاصی از زندگی خود قرار میگیرد. به زبان ساده، این عادات، چه خوب و چه بد، میتوانند شکلدهنده وضعیت بدنی شما باشند.
پرخوری عصبی؛ یک عادت، نه اختلال 🍫
پرخوری عصبی را خیلیها به عنوان یک اختلال جدی میبینند، اما باید بگوییم که در حقیقت، این یک عادت است که وقتی عصبانی میشوید یا تحت استرس قرار میگیرید، به طور ناخودآگاه به سراغ غذا میروید.
یعنی این چیزی نیست که از درون بدنتان بخواهد شما را به پرخوری سوق دهد، بلکه رفتاری است که در شرایط خاص، تکرار شده و تبدیل به یک عادت میشود.
مثلاً تصور کنید که وقتی تلویزیون تماشا میکنید، همیشه به سراغ تخمه یا تنقلات میروید.
خب، این شما را در دسته “پرخوری تلویزیونی” قرار نمیدهد، بلکه فقط نشاندهنده یک عادت است که به خاطر لذت بیشتر از تماشای برنامه تلویزیونیتان ایجاد شده است.
عادتها، نه اختلالها 🧠
هر رفتاری که از ما سر میزند، یک نتیجه از عاداتی است که در طول زمان شکل گرفتهاند.
وقتی که مغز یک رفتار را تکرار میکند و آن رفتار به نوعی برای ما لذت یا آرامش به همراه دارد، به مرور زمان تبدیل به یک مسیر عصبی ثابت میشود.
در واقع، پرخوری عصبی هم به همین شکل، به عادت تبدیل شده و از آنجا که مغز همیشه از «لذت» خوشش میآید، این عادتها ممکن است گاهی از کنترل خارج شوند.
چطور میتوانیم عادتها را تغییر دهیم؟ 🔄
از آنجایی که این رفتارها عادت هستند و نه اختلالهای غیرقابل تغییر، میتوانیم با آگاهی و تمرین، آنها را از نو بسازیم.
به یاد داشته باشید که هیچ چیزی در بدن ما ثابت و غیرقابل تغییر نیست؛ حتی عادتی که شاید سالهاست با شما همراه بوده و از دوران کودکی شکل گرفته است. ✨
در دورهی آموزشی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز یاد میگیرید چطور عادتهایی را که فکر میکنید عامل اصلی چاقی و پرخوری شما هستند، بهدرستی شناسایی و بازنویسی کنید.
با شرکت در این دوره، نهتنها متوجه میشوید چرا برخی رفتارها همیشه شما را به سمت غذا هل میدهند، بلکه راهکارهای عملی برای اصلاح این عادتها و ساختن الگوهای تازه به دست میآورید.
✨ یادتان باشد: شما اسیر عادتها نیستید؛ بلکه میتوانید استاد و خالق عادتهای تازهای باشید که شما را به سمت اندامی متناسب و زندگی سالم هدایت میکنند.
🔑 همین امروز تصمیم بگیرید عادتهایی که سالها مانع شما شدهاند را تغییر دهید و با آگاهی، آیندهی تازهای برای خودتان بسازید.🌱 و بدانید که با هر انتخاب جدید، یک گام به سمت لاغری و سلامت واقعی نزدیکتر میشوید.
✨ تمرین طلایی برای تغییر پرخوری عصبی ✨
دوست خوبم 👋🏻
اگر دوست داری یک قدم واقعی و ماندگار برای درمان پرخوری عصبی برداری، این تمرین مثل یک پل نجاته! ⛅️
با نوشتن جوابها، ذهنت رو شفافتر و انگیزهات رو قویتر میکنی. قول میدهم که حس فوقالعادهای بعدش خواهی داشت! 💖
🌱 مرحله اول:
با دقت و به صورت شرح انشایی به سوالات زیر پاسخ بده:
- 🍽 به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
- 😞 پرخوری چه احساسی در شما ایجاد میکند؟
- 🔗 چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن میبینید؟
- 📏 از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمیشود و بعد از آن پرخوری به حساب میآید؟
- 🧠 به نظر شما برای اندازهگیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟
✍️ پاسخهای خودت رو در بخش نظرات همین جلسه با عشق ثبت کن!
🌟 مرحله دوم:
حالا وقتشه که دیدگاه خودت رو درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق با ما به اشتراک بذاری! 🍏🍔
- 🔍 انواع روشهای غذا خوردن افراد چاق را نام ببر.
- 📝 برای هر روش توضیح بده که آیا این رفتار در تو وجود داره یا نه، و اگه هست، یک مثال واقعی از زندگی خودت بیار.
یادت باشه دوست خوبم 🌈، همین لحظه که در حال فکر کردن، نوشتن و آگاهتر شدن هستی، قویترین قدم رو برای تغییر مسیر پرخوری عصبی و ساختن یک زندگی جدید برمیداری. 💪🏻💖
منتظر خوندن نوشتههای ارزشمندت هستم! 🌸✨
منتظر خواندن نوشته های شما هستم
همراه همیشگی شما: رضاعطارروشن
امتیاز 3.95 از 232 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!


خداوند متعال تمام نعمت هایش را برا ارامش راحتی لذتی انسان افریده .
خوردن مواد غذایی هم به منظور لذت و ادامه حیات انسان است.
اما متاسفانه در افراد چاق ادامه حیات وجود دارد اما بدون لذت .
نه از خوردن لذت میبرن نه از سیر شدن و نه از ادامه زندگی.
چرا چون در ذهن افراد چاق فقط خوردن وجود دارن خوردن در حد ترکیدن خوردن در هر لحظه.
این افراد دقیقا برعکس افراد متناسب تنها از یک طریق تغذیه نمیکنن کلی بخوایم بگیم هم خوردن افراد چاق از روی عادت است نه تغذیه کردن.
افراد چاق تنها یک دهان برای خوردن ندارند . وقتی بحث خوردن باشد.چشم.گوش.بینی.و حتی دستان انها هر کدام تبدیل به دهان میشوند و خوراکی کع وجود دارد را میبلعد.
و این یعنی فرد چاق هیچ کنترلی روی اعضای بدنش خودش ندارد .
من با گوش دادن به این فایل ها درسته هنوز خیلی کار دارم من مدت هاست زندگی کردم و مدتی زمان میبرد تا به این هنر برسم که خوردن برای رفع نیاز بدن است نه سرگرمی .
خوردن برای ادامه زندگیه
خوردن تا زمانی معنایی داره که از ان لذت ببری .
زمانی که دیدی غذایی خوراکی بهت لذت نمیده نخور .
و من الان چند وقتی هست سعی دارم روی این بخش تمرین کنم .
تا زمانی که من سیر هستم گران ترین مواد دنیا کمیاب ترین خوراکی و هم بخوام بخورم هیچ ذوق و لذتی در من به وجود نمیاد.
هیچ یک از نعمت های خدای مهربانم قرار نیست تمام بشن و من هر زمان بخوام میتونم ازش استفاده کنم پس زمانی ازش میخورم که ازش لذت ببرم.
دو تا از تمرین های مهمی که الان دارم انجام میدم یکی اینه که بعد خوردن هیچ احساس فشار ناراحتی یا فکر کردن بن این که چقدر خوردم را نداشته باشم .
و دیگری هر چیزی را پشت سرم نخورم هیچ چیزی قرار نیست برای همیشه تموم بشه پس خیلی عادی میتوانم در یک فرصت مناسب بخورم و از مزه ان لذت ببرم.
وزن من ۷۹ کیلو است جسم عزیز من دچار اضافی های شده است که هر صدم ثانیه در حال تلاش برای بهبود و حذف اضافی ها است .طبق گفته دیگران تا حدود زیادی هم موفق شده و مرا به وزن ایدهآلم یعنی ۶۹ کیلو نزدیک تر کرده است❤️
خب رسیدیم به جلسه ششم .
اول راجب تغییرات که در این مدت کردم بخوام بگم کاهش وزن خوبی داشتم ولی خودمو وزن نکردم ببینم چند کیلو فقط میدونم لباس هام یکمی برام گشاد شدن.
کم و پیش ولی با خودم درگیری های دارم حساسیت های راجب خوردن برای مثل لقمه شروع نکرده حس میکنم زیاده یا کمه یه چیزی بخوام بخورم مثلا بعد غذا یه تنقلاتی حس عذاب وجدان میگیرم حس میکنم دارم پر خوری میکنم ولی خب گاهی نادیده میگیرم و گاهی به خودم توضیح میدم ولی میدونم راز موفقیت اینه که دیگه هیچ نجوا چاق کننده ای در ذهن ما نباشه .
پرخوری کردن چیست:در بحث خوردن مقدار ما نداریم هیچ کسی نگفته اندازه خوردن ما فلان قدره قانونی برا خوردن وجود نداره و هرکسی بر اساس باورش نیاز های بدنش شروع به خوردن میکنه (اولین برش یک پیتزا همیشه برا آدم لذت بخشه این لذت باید در شروع و پایان غذا همراه ما باشه زمانی که حس کردی ادامه دادن غذا هیچی لذتی برات نداره و فقط ب زور داری وارد دهانت میکنی بدون داری پرخوری میکنی).
پر خوری کردن چه احساسی در من ایجاد میکند:تا زمانی که دقتی بر چاقی خودم نداشتم برام حس های که داشتم ذره ای مهم نبود میخوردم تا فقط اون مواد تموم بشه ولی الان حس عذاب وجدان ترس احساس های منفی و هر موقع این پرخوری و شکست میدم پر میشم از حس های خوب احساس موفقیت.
ب نظر شما بین پرخوری کردن و چاق شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود دارد:مواد غذای هیچ قدرتی انرژی ندارن نه توانایی لاغر کردن دارن نه توانایی چاق کردن این یعنی جسم من قوی از مواد غذایی است تا زمانی که باور فرد این باشه فرد متناسب میمونه اما زمانی که فرد حس کنه غذا یه قدرت قوی به نام چاقی داره اون لحظه است که فرد شروع ب چاق شدن میکنه و ب دلیل این که نمیتونه خوردن و کنار بزاره چاق میشه و چاق زندگی میکنه.
به نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری حساب نمیشه و بعد اون پرخوری ب حساب میاد:بازم میگم خوردن تا زمانی که لذت بخش و بدون ترس است یعنی نیاز بدن زمانی که همراه با ترس و فشار باشه میشه پرخوری.⁸
هیچ کسی برا خوردن خودش میزانی قراره نداره و هیچ جایی حرفی از اندازه و تعداد غذا نگفتن تا زمانی که به خودت شک کنی و بری سراغ دکتر .اندازه رو میل من در اون تایم تعیین میکنه ممکنه من روزانه ۲۰ قاشق مثلا برنج بخورم بر اساس نیاز بدنم امروز ۲۵ تا بخورم تا زمانی که بحث نیاز واقعی بدن هست اندازه و مقداری وجود ندارد .
دیدگاه من :بین من و شوهرم که متناسب هست تفاوت ها وجود داره .
شوهر من هیچ وقت هیچ ذوقی برای خوردن هیچ غذایی نداره سالی یه بار شاید برا خوردن یه غذا ذوق کنه .هیچ وقت یهوی نمیگه دلم فلان چیز و خواست ولی دل من هر تایم یه چیزی و میخواد و گاهی این خواستن و نرسیدن ها در من باعث ایجاد اعصبانیت میشه.
شوهر من براش فرقی نداره غذا بخوره کاری انجام بده یا اول کارشو انجام بده غذا بخوره ولی برا من اول غذا خوردن مهمه.
شوهر من هیچ باوری راجب چاق شدن نداره با هر بار غذا خوردن انگار زیر لب میگه ببین من ترو میخورم ولی تو باعث چاق شدن من نمیشی .من یه قاشق اضافه برام حکم یه دیس و داره.
شوهر من از لاغری بدش میاد ولی در خودش توانایی چاق شدن و نمیبینه .
انواع روش های خوردن در من با مثال:
خوردن از طریق دیدن قوی ترین روش خوردن انگاری چشمام روی مواد غذایی تنظیم کردم و اون هی داره غذا رو برام اسکن میکنه و ب ذهنم نشون میده و ذهن فرمان خوردن و میده .
شنیدن زمزمه های که راجب غذا یا خوراکی های که میشه یک دو سه تو ذهنم شکلش بافتش طعمش نمایان میشه برام اصلا یه حس بی قراری در من ایجاد میکنه تا اون چیزی که ذهنم تصور کرده رو در واقعیت ببینم .
حس بویایی .بو غذای تازه قلقلکی میکنه دماغ و ذهن منو تحریک به خوردن چرا چون بو خوب برابر با طعم خوب .
لامصه حس بافت مواد که در دست گرفتی نرمی یا ترد بودنش همه و همه در ذهن من. تشویق به خوردن میکنه .
ولی دیگه تموم شد من تنها از طریق دهانم مواد غذای و وارد جسمم میکنم بدن من نیازی به چند تا دهان نداره .
به امید روزی که برسم به فایل ۱۲ و با شوق ذوق از پریسا جدیدی که ساختم برا شما عزیزان حرف بزنم من لایق بهترین ها هستم و لاغری هم جز این بهترین هاست
ب نظر شما پرخوری چیست:برا جواب این سوال میخوام یک مثال بزنم چند وقت پیش دایی من بعد مدت ها نهار خونه ما بود ایشون قبلا اضافه وزن داشتن و وزن کم کردن غذا برنج و خورشت بود یه کفگیر ب زور مامانم از برنج خورد و راجب اون یه کفگیر یه جوری حرف میزد انگار یه دیس برنج خورده اصلا راجب برنج یه ترس خاصی داشت هر کس به اندازه نیازش ترس هاش یا عادتش اندازه درست کردم و خارج شدن از اونو پرخوری میدونه .
پرخوری کردن چه حسی در من ایجاد میکند:قبلا حسی نداشتم فقط میخوردم شاید با دلدرد زیاد و حالت تهوع دست میکشیدم و اهمیت چندانی هم نمیدادم بهش تا زمانی که لباس جدید بخرم انگاری تموم اون حس های بدی که باید موقع زیاد خوردن ب دست می آوردم یهوی موقع خرید بهم حمله میکردن .ولی خوشبختانه الان اصلا نمیتونم پرخوری کنم حالم از یه لقمه اضافه هم به همین میخوره چه برسه غذا زیاد.
ب نظر شما چه ربطی بین پرخوری و چاق شدن یا لاغر نشدن وجود ندارد :خوردن پیش از نیاز بدن که همواره با ترس از چاقی همراه است سبب میشه ذهن و جسم ما باور کنه که خوردن چاقت میکنه و من جسم یا ذهن هیچ توانایی در برابر مواد غذایی نداریم و خیلی ها با این حرف که من توانایی لاغر شدن و ندارم جسم من نمیتونه خودشونو ضعیف تر نشون میدن و از یک مواد غذایی ساده شکست میخورن.
از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری به حساب نمیاد و بعد اون پرخوری ب حساب میاد :پرخوری ب دو بخش از نظر من تقسیم میشه بخش اول همون با زور وارد دهان کردن بدون بردت لذتی از غذا یا خوراکی و فشار و حس بدی که در جسم ایجاد میشه و نوع دومش فرد میاد سفت و سخت برا خودش قانون میزاره و خودش و محدود در یک مقدار خوردن میکنه و زمانی که یک قاشق اضافه تر بخوره اونو پرخوری میدونه و بخاطر ترسی که داره اون یه قاشق اندازه یک کفگیر براش عمل میکنه.
به عقیده شما برای اندازه گیری میزان غذایی که بایدبخوریم از چه طریقی باید عمل کنیم :فقط و فقط احساس های ما هستن که نشون میدن ما در حد نیاز زدن خوردیم یا پرخوری کردم به این دلیل میزان برا خوردن وجود ندارد و همچنین نباید بر اساس احساسات شروع ب خوردن بکنیم.
من در گذشته چندین دهن برا خودم برا خوردن درست کرده بودم تا فقط بخورم تموم بشه و برسم به باوری که دارم و از زمانی که لاغری و یاد گرفتم دیگه از چشمم به عنوان دهان استفاده نمیکنم در حد که دلم میخواد و حس خوبی بهم میده میخورم (ما مدت ها با یک باور نادرست زندگی کردیم و الان میخوایم زندگی جدیدی برا خودمون درست کنیم پس کاملا طبیعی هست بعضی وقتا گول بخوریم بازم بخوایم مثل قبل عمل کنیم چیزی که مهمه پایبند بودنه و این لغزش ها ب مرور و تمرین های که انجام میدیم کمتر و کمتر میشن گول حرف های اطرافیان یا از همه مهم تر نجوا درون خودتونو نخورین و با اشتیاق در این راه قدم بردارین که تهش لاغری و سلامت در انتظار ماست😍