🧠 آغاز سفر ذهنی برای لاغری

سلام به استاد و دوستان

حالا که توی مقدمه تناسب با ذهن ناخودآگاه هستیم، باید به خودمون یادآور بشیم که ما لایق شروع این مسیر و تناسب و موفقیتیم

من در خودم لیاقت تناسب اندام را میبینم

چون من را خدایی آفریده که همه چیز را متناسب می آفریند

قدم اول برای رسیدن به تناسب اندام، لایق دونستن خودمون برای تناسب اندامه، بگی من میتونم و لیاقت متناسب شدن را دارم

من لیاقت خوردن بهترین مواد غذایی با خیال راحت را دارم

من لیاقت پوشیدن بهترین و زیباترین لباس ها را دارم

من لیاقت اعتماد به نفس بالا را دارم

من لیاقت خوش تیپ بودن را دارم

من لایق بهترین ها هستم

من به کاهش وزن خودم کمک میکنم

باید اول از همه خودت را لایق تناسب اندام بدانی، تو خیلی کارهای سختی رو قبلا انجام دادی، پس این را هم میتوانی.

اگر وزنم زیاد میشود یعنی من لیاقت چاقی را دارم.

اگر من برای خودم ارزش قائل باشم هر چیزی را نمیخورم، هر آشغالی را نمیخورم. هر چیز که مفتی بود را نمیخورم. برای ضرر زدن به دیگران، پرخوری نمیکنم، چون خودم و جسمم و روحم را ارزشمندتر از اینها میدانم.

اینطوری از هر بهانه ای برای خوردن استفاده نمیکنم.

من فقط خودم میتونم به خودم کمک کنم.

به قول استاد همین ذهنی که توانسته شما را به این شکل دربیارد، میتواند شما را به حالت متناسب دربیاورد. پس با ایمان روی ذهنم کار میکنم و به امید خدا در این مسیر قدم برمی‌دارد.

سلام به استاد عزیز و همه دوستان

فلسفه کامنت نوشتن

من چرا باید کامنت بذارم؟!

فلسفه تمرینات و نوشتن کامنت چیه که انقدر بهش توصیه میشه؟!

مگه قرار نیست با کمک ذهن ناخودآگاه متناسب بشیم؟ نوشتن کامنت چه تاثیری روی ذهن  ناخودآگاه داره؟

در موضوع لاغری با ذهن، هدف اصلی، آموزش ذهنیه، از این طریق که ذهن با جسم در هماهنگی بیشتری قرار بگیره.

وقتی هدف ذهنت را لاغری در نظر بگیری، از طریق انجام تمرینات داری جسمت را هماهنگ با ذهنت قرار میدهی.

به همین دلیل، تمرینات داره بین ذهن و جسم (از طریق نوشتن که امری جسمی است) هماهنگی ایجاد میکند.

 شما در طول کامنت گذاشتن چه چیزی را مینویسی؟

چیزی که بهش فکر کردی، دنبال نشونه اش بودی و به این نتیجه ای که میخوای بنویسی رسیدی، و زمان میگذاری و می‌نویسی. شما داری ذهنت را با جسمت که داره تایپ می‌کنه هماهنگ می‌کنی.

زمانی که داری درباره لاغری می‌نویسی، ذهن شما به هیچ چیز دیگه ای نمیتونه فکر کنه، و این ارزشمنده.

پس تمام جلسات تمرین داره، چون وقتی تو داری تمرین انجام میدی، و می نویسی نمی‌توانی به موضوع دیگری فکر کنی. حتی بیشتر از وقتی داری فایل صوتی استاد را گوش میدی تمرکز داری، چون ممکنه توی فایل صوتی یهو حواست به اطراف پرت بشه. ولی توی نوشتن فقط داری به موضوع فکر میکنی و تمرکزت به موضوع لاغری باعث میشود استمرار در خواسته صورت بگیره، و در ذهن ناخودآگاه ما موضوع لاغری به عنوان اولویت شناخته می‌شود. و اون وقته که ذهن به عنوان فرمانده، شخص را به سمت رسیدن به خواسته‌ش هدایت می‌کنه.

فلسفه نوشتن این است: جسمتان را با ذهنتان هماهنگ کنید.

پس کم کاری نکنیم و بنویسیم که هر چه بنویسیم به نفع خودمونه.

و استاد هم بیش از این نمیتونن اصرار کنن که افراد نتیجه بگیرن، چون در نهایت هر کس فقط خودش می‌تونه به خودش کمک کنه.

تغییر در ذهن، تغییر در نگرش، تغییر در ناخودآگاه

به نظر می رسه ما قراره توی این دوره ناخودآگاه خودمون رو تنظیم کنیم، یعنی جوری نگرشمون رو تغییر بدیم که خود ناخودآگاه تصمیمات درستی که منجر به تناسب اندام بشه رو بگیره و دستورش رو به اعضا و جوارح بده. حالا این ناخودآگاه رو چطوری می تونیم تنظیم کنیم؟ جوری که بدون دخالت ما خودش تصمیمات درست رو بگیره و دستور درست رو بده و اعضا و جوارح کار خودشون رو درست انجام بدن و به نتیجه درست، یعنی همون تناسب اندام طبیعی برسیم.

این تغییر باید با تغییر در نگرش ما ایجاد بشه، نه تغییر در رفتار و کارهای ما، یعنی باید نگرش ما جوری تغییر کنه که خودبه خود رفتار درست از ما سر بزنه. نگرش چطوری تغییر می کنه؟ با گفتن جملات تاکیدی و فکر کردن بهش؟ نه. با بودن در این مسیر، با خواندن و شنیدن این مطالب درست و خودمون رو در معرض این آگاهی ها قرار دادن. وقتی خودمون رو در این مطالب غرق می کنیم به صورت نرم نگرش هامون عوض می شه و وقتی باورها و نگرش های جدید و درست در ما ایجاد بشه، منجر به فرمان های درست و رفتارهای درست می شه و اون موقع است که در سراشیبی رسیدن به تناسب قرار می گیریم. چون تغییر هم در افکار ما ایجاد شده و هم در رفتار ما.

پس ما بدون عجله و بدون اینکه بخوایم به خودمون سخت بگیریم، خودمون رو در معرض این آگاهی ها قرار می دیم و خود به خود به نتایج عالی می رسیم. و به این مسیر شک نداریم، چون نتایجش رو همین الان با احساس آرامشی که داریم حس کردیم.

خدایا به امید تو

من برای ورود به این چالش ذهنی آماده ام.

من لیلا کشاورز در تاریخ 10 شهریور ماه 1403 متعهد می شم آنچه در طی این دوره ارائه می شود را در صورتی که باعث بروز مشکل برای من نشود را بدون شک و تردید پذیرفته و انجام دهم.

من از نتیجه کارم انتظاری ندارم، چون ممکنه با آنچه در ناخودآگاهم است متفاوت باشد که باعث می شود نتیجه نگیرم. من می خواهم ناخودآگاهم را فعال کنم در جهت هدایت به سمت نتیجه مورد نظر.

این تمرینات من را به سمت نتیجه هل می دهد. من نتیجه ای را پیش بینی نمی کنم تا ناخودآگاه خودش رها باشد و نتیجه خودش بیاید.

من متعهد می شوم که استمرار داشته باشم. ذهن ناخودآگاه احساس ندارد، زمان ندارد و … و وظیفه اش هدایت به سمت چیزی است که ما بهش علاقه داریم.

ذهن ناخودآگاه همه چیز را به راحتی قبول نمی کند (که البته این هم خیلی عالی است) و وقتی چیزی را قبول می کند که بارها و بارها تکرار شده باشد و فقط افکار و خواسته هایی که بهش پافشاری می کنیم را به واقعیت تبدیل می کند.

ذهن ناخودآگاه صبر می کند و به افکار لحظه ای ما پاسخ نمی دهد ولی وقتی ما پافشاری کنیم بر خواسته و فکر و نگرش (چه مورد علاقه مون باشه چه مورد ترسمون) را به واقعیت تبدیل می کند.

من تصمیم می گیرم همیشه این روش را انجام بدهم و زمانی برایش در نظر نمی گیرم. من با توجه به شرایط آرامش و روحی که در این چند روز به دست آوردم به این روش باور دارم و بهش اعتماد دارم. من شرط زمانی نمی گذارم. تغییرات در من شکل می گیرد و ادامه خواهد داشت.

• استمرار شرط کسب نتیجه است.
• استمرار شرط کسب نتیجه است.
• استمرار شرط کسب نتیجه است.
• استمرار شرط کسب نتیجه است.