0

آزادی در انتخاب

اندازه متن

سی و پنج سال از زندگی من توام با چاقی گذشت. بیشترین خاطرات من در آن سال ها مربوط به موضوع چاقی بود.

بارها بخاطر چاق تر شدن و شنیدن حرف های دیگران درباره چاقی ام عصبانی می شدم و از خیلی ها متنفر شده بودم و چندین بار هم بخاطر مقداری کاهش وزن و سایز سر از پا نمی شناختم و با افتخار به همه اعلام می کردم: تو دو هفته 5 کیلو کم کردم.

ذوق و شوق من پیدا کردن روشی برای لاغر شدن بود و نگرانی هر روز من ترس از چاق تر شدن.

چاقی همه زندگی مرا مدیریت می کرد. در خیلی از جمع ها حضور پیدا نمی کردم تا مبادا بخاطر چاقی مورد توجه یا سوال دیگران قرار بگیرم و بیشتر ترجیح می دادم با دوستانم باشم.

تعداد دوستانم محدود بود و انقدر مرا بخاطر چاق بودن مسخره کرده بودند که دیگه براشون عادی شده بود و به همین علت زمانی که با آنها بودم احساس امنیت می کردم که درباره چاقی من کسی صحبت نخواهد کرد.

از خرید کردن متنفر بودم و از شنیدن این عبارت که: سایز شما نداریم حالم بهم می خورد.

روزهای آخر سال برای دوستانم باعث خوشحالی می شد چون لباس و کفش نو می خریدند اما برای من باعث اعصاب خوردی بود چون چندین بار به همراه والدینم به خیابان می رفتیم تا شاید لباس اندازه من پیدا کنند.

یادم میاد هر وقت که از لباسی که تو ویترین مغازه ای بود خوشم می یومد و به مادرم می گفتم اینو برام بخر می گفت اول برو سوال کن ببین اندازه تو داره؟ و هیچوقت لباسی که مورد علاقه من بود اندازه من نبود.

البته این مشکل فقط به خاطر چاقی نبود بلکه چون سن من با جسمم همخوانی نداشت لباس پیدا کردن کار سختی بود چون سایز نوجوان برای من کوچیک بود و سایز بزرگسال بزرگ به همین دلیل پیدا کردن لباس کار ساده ای نبود و بیشتر مواقع مادرم پارچه می خرید و برای من لباس می دوخت.

حتی این مشکل درمورد کفش خریدن هم وجود داشت و چون روپای من چاق بود کفش های مناسب سن من انداه من نمی شد و باید کفش مناسب افراد بزرگسال رو می پوشیدم درحالی که یکی دو کفی توی اون انداخته بودند.

چند سال قبل بعضی مغازه ها لباس های سایز بزرگ می آوردند چون ظاهرا متوجه شده بودند خیلی از آدم ها بخاطر چاق بودن با مشکل سایز لباس مواجه هستند.

بخاطر جلب توجه خریداران با حروف بزرگ روی شیشه ویترین می نوشتند: “سایز بزرگ موجود است”

از دیدن این احساس بدی داشتم و اصلا دوست نداشتم بعنوان یک فرد سایز بزرگ وارد مغازه بشم.

بعدها به شکل بدتری این فراخوانی از طرف فروشگاه ها انجام می شد.

از یک مانکن سایز بزرگ در ویترین یا جلوی درب مغازه استفاده می کردند که به شدت از دیدن اون عصبانی می شدم.

مخصوصا از وقتی که یک بار از جلوی یکی از این مغازه ها رد می شدیم و دامادمون گفت: رضا این مانکن از رو تو ساختن!

جواب ندادم ولی تو دلم کلی محاکمه اش کردم و بد و بیراه بهش گفتم.

خریدن لباس برای من سخت ترین موضوع زندگی ام بود که ارتباط مستقیم با چاقی داشت.

هر وقت با پدر و مادرم برای خرید می رفتم در اون یکی دو ساعت صد بار به من می گفتند: چقدر بهت بگیم کمتر بخور. خوبه حالا هیچ لباسی اندازه ات نیست!

در ذهن من خرید کردن برابر با مواجه شدن با چاقی بود. چون تا قبل از اون انقدر کسی به من توجه نمی کرد یا خودم متوجه شرایط جسمی ام نبودم ولی وقتی برای خرید لباس می رفتیم همه مسائل و مشکلات چاقی واضح می شدند و به همین دلیل از خرید کردن فراری بودم.

به لطف خدا از سال 93 در مسیر تغییر کردن و لاغری از طریق ذهن قرار گرفتم و به مرور شرایط جسمی من تغییر کرد.

خدا رو شکر بارها لباس هامو می دادم به مادرم تا برام تنگ کنه و چون دیده بود مدتهاست دارم لاغر و لاغرتر می شم باورش شده بود که دیگه چاق نخواهم شد و با اشتیاق لباس هامو برام تنگ می کرد.

بارها بهم می گفت: خدا رو شکر تا زنده هستم به آرزوم رسیدم و دیدم تو لاغر شدی.

البته بعد از اینکه وارد مسیر آموزشی شدم و تصاویر بچه هایی که نتیجه گرفته بودن رو بهش نشون می دادم خیلی خوشحال می شد و مفگت کی فکرشو می کرد رضا که این همه سال چاق بوده بتونه لاغر بشه و به بقیه کمک کنه لاغر بشن.

چندتا از پیام های محبت آمیز دوستانی که از طریق تلگرام برام فایل صوتی فرستاده بودند رو براش پخش کردم و وقتی ابراز احساس دیگران رو می شنید خیلی خوشحال می شد.

انشاالله الان که پیش ما نیست، انرژی مثبت بچه های تناسب فکری رو دریافت میکنه و لذت می بره.

هرچه لاغرتر می شدم بیشترین چیزی که دوست داشتم تجربه کنم، خرید کردن بود.

به مغازه ها می رفتم و از اینکه سایز من لباس داشتند لذت می بردم.

یادمه سال 97 که تقریبا نصف اضافه وزنم رو از دست داده بودم به یه مغازه پوشاک رفتم و سوال کردم که این مدل پیراهن که تو ویترینه سایز XXL موجود دارید؟ گفت این طرح تا سایز XL داره ولی طرح های دیگه اندازه شما داریم.

گفتم نه همین رو می خواستم

همون روز تصمیم گرفتم باید یه روزی این مشکل رو هم حل کنم و بتونم از سایزهای ویترینی انتخاب کنم و چندماه بعد به همون فروشگاه رفتم و ازش خواستم اون پیراهن رو برام بیاره پرو کنم.

وقتی پوشیدم کاملا اندازم بود.

به فروشنده گفتم یادته چندماه قبل اومدم و گفتی این سایز اندازه ات نمیشه؟! الان اندازم شد.

فروشنده باورش نمی شد و نمی دونست که من تغییر کردم، فکر می کرد اون اشتباه کرده و معذرت خواهی می کرد و زمانی که گفتم شما اشتباه نکردی و من لاغر شدم باورش نمی شد که در چندماه خودمو سایز اون لباس کردم.

از اون روز تا الان بیشترین لذت من از لاغری، خرید لباس بوده و این نشون میده که خیلی در دوران چاقی حسرت خرید لباس رنگی و طرح دار رو داشتم.

به این کار ادامه می دم چون حسابی حالم رو خوب می کنه

احساس آزادی می کنم. آزادی در انتخاب، آزادی در طرح و رنگ و آزادی در نگران حرف مردم نبودن.

لاغری از نظر من فقط تناسب اندام جسم نیست، بلکه تناسب اندام روح و روانه.

احساس آزادی، شادی، آرامش، اعتماد به نفس و … همه نتیجه تناسب فکری است.

خیلی ها لاغرن ولی احساس شادی و آرامش ندارند، اعتماد به نفس ندارند، سلامتی ندارند ولی به لطف خدا من و همه بچه هایی که در مسیر لاغری با ذهن هستیم نه تنها در مسیر لاغری جسمی حرکت می کنیم بلکه در تمام جنبه های زندگی خودمون تغییر ایجاد کردیم.

این از مزایای شگفت انگیز لاغری با ذهنه که در هیچ دوره و روش دیگه ای پیدا نمی کنید.

منتظر خوندن نوشته های شما هستم

همراه همیشگی شما: رضا عطارروشن

همراه همیشگی شما: رضا عطارروشن

با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

Rating 4.71 from 7 votes

https://tanasobefekri.net/?p=30759
برچسب ها:
27 نظر توسط کاربران ثبت شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار solmazmilan@gmail.com
      1400/06/27 10:46
      مدت عضویت: 1162 روز
      امتیاز کاربر: 10935 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 410 کلمه

      سلام به استاد عزیز و عاشقای لاغری.

      منم قبلا که چاق بودم ۳تا آرزو داشتم در مورد لباس پوشیدن: اولیش این بود که وقتی که لاغر شدم مانتو های مختلف با طرحها و رنگهای مختلف بخرم.دومی این بود که من که کلی لباس داشتم که برام اندازه نمیشد و قبلا مدام میخریدم که شاید روزی لاغر بشم و بپوشم یعنی ۳تا چمدون بزرگ پر ازلباسهای سایز کوچیک داشتم و همش میخواستم اونها رو مرتب کنم و جدا کنم تابستونی هارو از زمستونیها که بپوشم و سومی اینکه چون من کورد زبان هستم و خوب بیشتر وقتها هم کوردی میپوشیدم کلی پارچه های رنگی خریده بودم که وقتی لاغر شدم برش بزنم اونم نه ساده بلکه با کلی طرحهاو مدلهای جدید و بپوشم.

      خدا رو شکر از وقتی هدایت شدم به این مسیر تغییراتم عالی بود و اولش چند تا مانتو خریدم اون اولین کاری بود که برام لذت بخش بود و با خریدش کلی ذوق میکردم.بعدش که یواش یواش سایزم کمتر شد چمدونامو باز کردم و لباسهامو جدا کردم و دارم میپوشمشون و آخریش هم چند روز پیش بود که تمام پارچه هام رو دادم به زن داداشم که برام بدوزه اونم مدلهایی که کلی از سالها حسرت دوختنش رو داشتم و همون مدلهارو هم برام دوخت باورتون میشه تقریبا ۱۱دست لباس کوردی برام دوخت و قسمت جالب و هیجان انگیزش این بود که همه خانواده بهم گفتن بپوش و من انگار تو شوی لباس بودم هر بار یه مدل لباس رو میپوشیدم و با اعتماد به نفس و اینکه در پوست خودم نمیگنجیدم راه میرفتم و همه میگفتن فوق العاده است این همه لباس رو کجا جا کرده بودی واقعا اون لحظه و اون روز برام بهترین روز در تمام سالهای زندگیم بودم از خوشحالی نمیدونستم چیکار کنم و من به لطف خدا و استاد عزیزم تونستم طعم خوشحالی و خوشبختی رو حس کنم و اینکه الان آزادی خیلی زیادی دارم در پوشیدن لباس و همین طور آزادی فکری برای اینکه این مشکل هم حل شد و من با خیال راحت میتونم به تصمیات و آرزوهای دیگه هم فکر کنم و بهشون برسم چون وقتی سخت ترین کار زندگیم که تو این سالها منو اذیت میکرد یعنی چاقی رو تونستم حل کنم و الان لاغر شدم و مطمئنم که آسان ترین کار لاغرشدن هست و من فقط راه درستشو بلد نبودم دیگه آرزو های دیگه برام راحت و دست یافتنی میشه.ازتون بی نهایت سپاسگذارم که من و تمام کسایی که آرزوی لاغری داشتن روهم شریک خوشحالی ولذت حاصل از لاغری کردین.

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید. ثبت امتیاز
      امتیاز: 15 از 3 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم