زندگی با اراده خداوند (قسمت ششم)

سلام . 

من دیشب این نوشته ها رو خوندم اما بخاطر جراحی که امروز پسرم داشت نتونستم دیدگاهم رو بنویسم 

در حالیکه خود داستان جراحی پسر من و هدایت شدن من به سمت دکتری خوب و خبره و فوق تخصص هم از همان جریانهایی بود که اراده ی من هیچ دخالتی  نداشت و همه اراده ی الله م بود 

بگذریم . امروز وقتی کنار تخت پسرم نشسته بودم  ، مرد پیری در تخت کنار پسرم بستری بود توجه مرا به خود جلب کرد 

پیرمرد خیلی مسن بود و بیماریهای زیادی داشت و با اینکه اصلا به هوش نبود هرزگاهی چشمانش را باز میکرد و میگفت « من راهم را گم کرده ام » و در آن چند ساعت که من آنجا بودم هر چند دقیقه این جمله را تکرار میکرد 

اولش فکر کردم  به خاطر بیماری  اش هست  اما چرا فقط این جمله را تکرار میکرد فرزندش مرتب میگفت نه بابا تو کنار منی و گم نمیشی اما باز پیرمرد ساکت میشد و دوباره بعد از چند لحظه تکرار میکرد « من راهم را گم کرده ام » 

همانجا به فکر فرو رفتم . واقعا چقدر از ما راهمان را گم کرده ایم . 

واقعا چقدر از پدر و مادر بزرگهای ما شاید با اینکه سالها زندگی کردند و  تجارب زیادی دارند  در آخرین روزهای زندگیشان واقعا راهشان را گم نکرده اند 

راهی که اکثر اطرافیان ما میروند و اگر کسی بخواهد خلاف آن راه را برود  از نظر آنهافردیست که نمیداند و اگاه نیست .

در حالی که مسیر آنها غلط است و خلاف جهت جریان اصلی زندگی .و قانون اصلی خداوند 

راه صحیح همان راه توکل است . همان راهیست که اراده ی ما در اراده ی الله محو میشود و دلها ارام است . 

راهیست که نگرانی و استرس و دلشورگی هیچ معنایی ندارد چون این گونه احساسات همه از منیت و اراده ی اشخاص است که ایجاد میشود 

کسی که خودش را در جریان الهی رها میکند دیگر برایش نگرانی نمی ماند همانگونه که خود خداوند میفرماید یاران خدا نه غمی دارند ونه ترسی 

رها شدن و آسودگی خیال  فرد مومن در نیرو و اراده ی الله ی که در همه جا جاریست و تمام دنیا و کائنات در احاطه ی آن نیروی عظیم و لایتناهی  هستند مانند رها شدن طفلیست در آغوش والدین . 

قطعا زمانی که من با چالشی روبرو میشوم اگر بخواهم با اراده ی خودم و با افکار محدوده خودم تصمیم بگیرم چون آگاهی من کم است با نگرانیها و استرسهایم اکثر وقتها خطا میکنم و اگر هم در چالشی پیروزی نصیبم میشده قطعا بطور ناخودآگاه خودم را کنار کشیده بودم و کلا بی خیال آن چالش شده بودم 

و اکنون که وارد مسیر صحیح شده ام  با نیروی توکل یا همان یکی شدن اراده ام با آن نیروی عظیم و آگاهی محض صد در صد ایمان دارم نتایج تمام چالشهایم عالی ست 

از نشانه های یکی شدن بااراده ی  خداوند  حال و احساس خوب است که همین حال خوب میتواند در تاریکیها و چالشها چراغ هدایت ما و عبور ما باشد 

یکی دیگر از نشانه ها باورهای ماست زمانی که با اراده ی خودم حرکت میکنم تمام باورهایم محدود و ناقص است در حالیکه وقتی با خداوندم به وحدت و یگانگی میرسم و دیگر من و تویی نمیاند باورهایم همه قوی و نا محدود و لا یتناهیست . عاشق این باورهای الهیم . 

باز به یاد حرف آن پیرمرد افتادم قطعا راه او اشتباه بود چرا که نباید این همه بیماری او را احاطه میکرد ما در هر زمانی که در یگانگی خداوند باشیم حالمان عالیست و  این حال خوب  قطعا اتفاقات خوب بدنبال دارد و این همه بیماری این پیرمرد نشان از حال و احوال نامناسب او  در گذشته بوده که چنین سرنوشتی را برایش رقم زده بود 

و در آخر خدا را شاکرم که راه اصلی و صحیح زندگی را یافتم  که همان یکرنگ شدن و محو شدن در اراده ی خداوندی قادر متعال و غنی و بخشنده و مهربان است

خدایا میدانم که تو آگاهتر از من هستی هر جا که حال و کارم خرابه قطعا منیت من در حال عمل است و 

هر گاه کارهایم عالی در حال پیشرویست یعنی منیتی دیگر نیست همه اوست 

خدایا شکرت 

ممنون استاد 

که چراغ هدایت همه ی ما شدید تا هیچ گاه  پشیمان نشوم 

از مسیری که در تمام زندگی سپری کردم و همیشه سر بلند و سرافراز فریاد برآورم 

من هیچ گاه راهم را گم نکرده ام چون راهنمایی داشتم تا با توکل کردن به او و یکی شدن با او  بهترینها را خلق کردم و بهترین افرادکه دستان او بودند را ملاقات کردم  

سپاس ای نیروی عظیم و دائما  جاری و ساری 💚💚💚